Pſalmū.

tionem: ſed ſimpliciter in toto corde. per obedientiā: in totocorpore per diuerſam carnis afflictionē: in totis rebus ſuiſper abrenūciationē ꝓprietatꝭ. Itē clamantes/ ꝑ p̨̄dicationē.Eſa. lviij. a. Clama ne ceſſes ⁊cͣ. Hi ergo dn̄e ad te tranſibūt: ⁊ tui erūt/ nō ſui. Ioh̓. j. a. Sui eū nō receperūt. Poſtte ābulabūt: abnegātes ſemetip̄os ⁊ tollēteſ crucē ſuā vinctꝭ manibus: qꝛ nō ſuā ſꝫ tuāvoluntatē facientes:Te adorabūt inclinātes: teqꝫ dep̄cabunt̉/ orantes: Quare? Quia tm̄ in te eſt deus .i. nō fecerūt ſibi aliū deū: ſicut multi faciūt ſibi ventrē deum. Phil̓. iij. d. Quoꝝ deꝰ vēter eſt. Nec diuitiaſ/ Matth̓.vj. c. Nō poteſtis deo ſeruire ⁊ māmonę. Nec baal. i. ſuꝑbiā: Nec beelphegor .i. libidinē: ⁊ ſic de alijs. Augꝰ. Quodvnuſqͥſqꝫ colit ⁊ venerat̉ hoc ſibi deus eſt. De ꝑtranſeundodicit̉ in Psͣ. In flumine ꝑtranſibunt pede: ibi lętabimur inipſo: in flumine videlicet tribulatiōis. De quo Matth̓. vij.d. Uenerūt flumina ⁊ flauerūt venti. In hoc flumine poſitiſctī ꝑtranſeūt pede affectꝰ/ ad ꝯtēplandū p̨̄miū. Heb̓. xj. e.Fide moyſes grandis factus: magꝭ eligit affligi cū ppl̓o deiqͣꝫ tꝑalis pctī habere iocūditatē: aſpiciebat em̄ ī remuneratorē: Un̄ etiā fluminis īpetꝰ impellūt ſctōs ad ꝑtrāſeundū:qꝛ dū ſancti hic nō habēt niſi tribulationē/ cogunt̉ ſuſpiraread ſinū quietis ęternę. Gregꝰ. Mala q̨̄ nos hic premūt/ addeū nos ire compellunt. Gen̄. vij. c. Multiplicatę ſūt aquę⁊ eleuauerunt arcā in ſublime a terra. Ibi .i. in tranſitu illo/ lętaberis in ip̄o deo nō in mundo. Sꝫ et fruſtra cōturbatur. q. d. et ſi pertranſeat in imagine vt ei remaneat imago:tn̄ parū valet ei: quia turbat ⁊ deturpat eā per ſollicitudinētemporaliū. Eccͣs. vij. d. Hoc inueni ꝙ fecerit deus hominē rectū/ Ecce imago .ſ. ratio qua deberet erigi ad ſuperna:Et ipſe ſe immiſcuit infinitis quęſtionibus/ Ecce conturbatio. Hoc autem non vtiliter/ ſed fruſtra: quia ſicut diciturProuerb̓. x. a. Nihil proderunt theſauri impietatis: iuſticiavero liberabit a morte. Aggei. j. b. Qui mercedes congregauit/ miſit eas in ſaccum pertuſum. a ¶ Theſaurizat.Supra habuimus ſex defectus ſiue miſerias quę ſunt cauſę quare tranſilire debet homo: Hic aūt ponit̉ ſeptima cauſa ſiue miſeria .ſ. labor acquirendi res temporales. Un̄ dicit:Theſauricat ad litterā .i. theſauros congregat. Dicit̉ em̄theſaurus/ a theſis qd̓ eſt poſitio ⁊ aurum. Unde theſaurizare eſt aurum ponere .ſ. in arca vel in terra. Matth̓. vj. c.Nolite theſaurizare vobis theſauros ī terra. Ecc̄j. v. a. Noli attendere ad poſſeſſiones iniquas. Eccͣj .xxxj. a. Qui diligit auꝝ/ non iuſtificabitur. Moraliter/ theſauricant multi: non in cęlo: ſed in terra: vbi herugo ⁊ tinea demolit̉: ⁊ vbifures effodiunt ⁊ furant̉. Hi ſunt qui ponunt aurum ſapientię ſuę in mundanis: vbi eſt herugo .i. curę mūdi conſumentes ⁊ tinea concupiſcentię/ quę carnē conſumit: ⁊ fures ⁊ dęmones. De quibus tribus. j. Ioh̓. ij. c. Omne quod eſt inmundo concupiſcentia carnis eſt ⁊ concupiſcentia oculorū⁊ ſuperbia vitę. Et ideo taliū ſapientia nō eſt deſurſum deſcendens: vt dicit̉ Iacob̓. iij. d. ſed terrena/ animalis/ ⁊ diabolica. Octauus defectus ſiue cauſa tranſiliendi eſt: quianeſcit diues quis ſuccedet ei in diuitijs ſuis. Vnde ſequitur:b ¶ Et ignorat cui cōgregabit ea. Eccͣs. ij. c. Deteſtatus ſum omnem induſtria meam qua ſub ſole ſtudioſiſſimelaboraui/ habiturus hęredem poſt me: quem ignoro vtrumſapiens aut ſtultus futurꝰ ſit. Hoc autē pręcipue clericis cōpetit: qui ignorant cui congregant: nō em̄ habent determinatos hęredes ſicut laici. Un̄ de ipſis proprie dicit̉. Eccͣs.vj. a. Eſt aliud malū quod vidi ſub ſole: ⁊ quidem frequensapud homines: vi̓r cui dedit deus diuitias ⁊ ſubſtantiā ⁊ honorem: ⁊ nihil deeſt animę ſuę ex om̄ibus quę deſiderat: nectribuit ei poteſtatem deus vt comedat ex eo: ſed homo extraneus vorabit illud. Uiris em̄ eccleſiaſticis dedit deus diuitias eccleſię: quas proprio ſudore ⁊ ſanguine tam ſuo qͣꝫmartyrum acquiſiuit: Non ipſi labore ⁊ ſudore ſuo acquiſi-

cꝫerunt eas/ ſicut laici acquirunt ſuas diuitias. Et dedit illistria: ſcilicet diuitias/ ſubſtantiam ⁊ honores. Diuitiasitię ⁊ eloquentię: Subſtantiam rerum: Honores dignium ⁊ pręlationū. Qui ergo ita ignorat cui congregat: ſtulum ſe eſſe demonſtrat: ſicut dicit dominus/ Lucꝭ. xij. c. deillo diuite qͥ dicebat:Quid faciā/ quia noneo quo congregētus meos. Et ibiuitur: Dixit autēeꝰ: Stulte hac nopetēt aīam tuā a te: ⁊ q̨̄ paraſti cuierūt? Ideo dicitetiꝰ: Tūc ſolū p̄cioſa eſt pecunia: cū trāſlata ī alios vſuēdi deſinit poſſideri. Determinatꝭ miſerijs ⁊ defectiquę ſunt cauſę tranſiliendi ad deum: oſtendit ſe ad deūſilire ſpe ⁊ deſiderio. Un̄ dicit: c ¶ Et nunc .i. ex quont ī mundo miſerię ⁊ defectus: d ¶ Quę eſt expeio mea: nōne dominꝰ? q. d. ſic: Ac ſi dicat: nolo inenti ditari: ſed expectabo vt ipſum dn̄m habeam ī poſnem. Phil̓. iij. d. Saluatorē expectamus dominū nonieſum chriſtum ⁊cͣ. Alia littera: Pręſtolatio meag. Prouerb̓. x. d. Expectatio iuſtorum lęticia. Probait ꝙ expectatio mea eſt dominꝰ/ habetur ex hoc quodtur: e ¶ Et ſubſtantia mea apud te eſt .i. theſaumeus eſt in cęlo. q. d. multa bona opera feci/ non pro fare hominū aut aliquo tēporali emolimento: ſed pro cęleibus. Matth̓. xix. c. Uade et vende omnia quę habes/ eta pauperibus: ⁊ habebis theſaurum ī cęlo. Ecce/ ſubſtania apud deū. Prouerb̓. x. c. Subſtantia diuitis/ vrbs foritudinis eius. De ſubſtantia autem malorū dicitur in Psͣ.Subſtantia mea in inferioribus terrę. Et poteſt in hoc verſu notari duplex ſtola/ quam iuſtus expectat. Stola animcū dicit: Quę eſt expectatio ⁊cͣ. Stola corporꝭ/ cū ſubungit: Et ſubſtantia mea apud te eſt. ¶ Item poſſetſe thema in aduentu domini: Et nunc quę eſt expeatio mea ⁊cͣ. Gen̄. xlix. b. Ipſe erit expectatio gentium.ibidē. c. Expectabo ſalutare tuū dn̄e. ¶ Et notādū ꝙ anui pr̄es expectabant dn̄m. Primo vt doctorē Oſee. x. d.p̄s aūt reqͥrēdi dn̄m cū venerit: qͥ docebit vos iuſticiā. Un̄ī iā poſt aduentū eiꝰ dic̄ Iohel. ij. f. Exultate ⁊ lętamini inio deo vr̄o: qꝛ dedit vobis doctorē iuſticię. Hoc pͥmū deſiriū exprimit̉ in aduentu/ ī primo O: quod eſt/ O ſapientia. Ubi habetur ī fine: Ueni ad docendum nos viam prudentię. Et ſumitur de Lucꝭ. jͣ. g. vbi dicitur: Ad dandam ſcintiam ſalutis plębi eius ⁊cͣ. Hoc autem primum O ſumit̉e Eccl̓iaſtico. xxiiij. a. Secūdo expectabāt eū vt redēpton. Psͣ. Redemptionē miſit dominus populo ſuo. Burin qͣ repoſita fuit iſta redemptio/ fuit beata virgo: Et ſigficatur hoc in ſecundo O: quod eſt O adonai. Et ſumit̉Iudith. vltꝭ. c. Qui moyſi in igne flāme rubi apparuiſticce redemptio in burſa. Vnde ſubiungit: Veni ad redimēin nos in brachio extento. Tertio vt liberatorem a limZach̓. ix. c. Tu vero in ſanguine teſtamenti tui eduxiſtiinctos de lacu in quo non erat aqua. Quod ſignificatur inertio O: quod eſt/ O radix ieſſe. Et ſumitur de Eſa. xj. at in fine ſubiungitur: Ueni ad liberandū nos ⁊cͣ. Quartoiberatorē a carcere peccatorū. Thren̄. iij. f. Lapſa eſt inū aīa mea: poſuerūt ſuper me lapidem. Hoc deſideriumrimit̉ in quarto O: qd̓ eſt / O clauis dauid. Et ſumit̉ del.xxij. g. Et ſubiungit̉ ibi: Ueni ⁊ educ vinctū de domoeris ſedentē in tenebris ⁊ in vmbra mortꝭ. Et ſumit̉ hocſa. xlij. b. vbi dicit̉: Dedi te in fędus populi/ ⁊ in lucemū: vt aperires oculos cęcorū/ ⁊ educeres de concluſiōeum: de domo carceris ſedentes in tenebris. Quinto/ vtinatorē cordiū. Lucꝭ. ij. e. Quod paraſti/ ante faciemum populorum: lumen ad reuelationem gentium ⁊c.exprimit̉ in quinto O: quod eſt O oriens. Et ſumit̉ach̓. vj. d. Et ibi ſubdit̉: Et ſplendor lucis ęternę: Etur de Sap̄. vij. d. Et ſubiungit: Ueni ⁊ illumina ſees in tenebris ⁊ in vmbra mortꝭ. Et ſumit̉ de Eſa. ix. a.sͣ. Exortum eſt

37. diſ. c. nōne.

¶ Al̓. rait.

Boetiꝰ li. .cōſol̓. ꝓſe. j.

Psͣ. .65.

Pr. .138.

Thema in aduentu domin

Un̄ dicat̉theſaurus.

Psͣ. 110.

Moraliter.