XXXVIII

ſa vanitas: oīs hō viuens.Uerū tn̄ ī imaginerꝑtranſitſͦ homo: ſꝫ ⁊ fru̓ſtra ꝯturbat̉.

dentius currit. Un̄. j. Corꝭ. ix. d. Sic currite vt comprehēdatis. iij. Regꝭ. xix. b. Surgę comede: grandis em̄ reſtat titi via. Sunt aūt qui volūt ſcire numerū dierū ſuorū alia decauſa: videlicet/ vt inſtantius vacent voluptatibꝰ ſuis. Vn̄tales dicūt/ ſicut dicit̉ Sap̄. ij. a. Dixerunt impij cogitātesapud ſe nō rec e: exiguū/ ⁊ cū tędio eſt tēs pus vitę nr̄ę ⁊cͣ. Uenite gͦ ⁊ fruamur bonis q̨̄ ſunt ⁊cͣ. qm̄ hęcll eſt pars noſtra: ⁊ hęceſt ſors. Poſtea oſtēdit ſe exauditū in hoc ꝙ dn̄s on̄dit ei defectus ſuos. Et ſunthi defectus ꝑ quos hic habet hō cauſā quare tranſilire debeat: ⁊ futurā vitā inquirere. Primus defectꝰ eſt in tꝑe .ſ. breuitas vitę. Un̄ dicit: a ¶ Ecce: in aperto eſt: b Menſurabiles poſuiſti dies meos .i. ita breue ſpaciū ꝯſtituiſti vitę meę ꝙ defacili poteſt menſurari: Sicut exponit̉ illud: Dinumerauer̄t om̄ia oſſa mea. De hac breuitate/ Iobxiiij. a. Hō natꝰ de muliere/ breui viuēs tꝑe. Ibidem: Breues dies hoīs ſunt: numerus menſiū eius apud te eſt. Menſurabiles dicit/ ẜm quantitatē ꝯtinuā nō diſcretā: vt .ſ. diceret/ numerabiles: vbi em̄ aliqd̓ tempus eſt/ illud eſt menſurabile/ nō aūt numerabile/ niſi vbi plures dies ꝯueniunt. Dubiū autē eſt vtrū viuat quis per aliqͦt dies/ ſiue per vnā tm̄vel per partē vnius diei. Matth̓ xxv. a. Vigilate itaqꝫ/ qꝛneſcitis diem neqꝫ horam. Secundus defectus eſt corruptio: quod ibidē notat̉ ẜm aliā tranſlationē/ quę habet: Ecce veteres poſuiſti dies meos. Heb̓. viij. d. Quod antiquat̉ ⁊ ſeneſcit/ prope interitum eſt. Tertius eſt fragilitashumana/ ſiue conditionis humanę fragilitas. Vnde ſequit̉:c EEt ſubſtantia mea qͣſi nihilū an̄ te. Eſa. xl. d. Oēsgentes qͣſi nō ſint ſic ſūt corā eo: ⁊ quaſi nihilū ⁊ inane reputatę ſunt ei. Et bene dicit/ Ante te: qꝛ aliqn̄ homo ſe abſolute reſpicit/ credit ſe aliquid eſſe/ cū nihil ſit: Sed cum eſtcoram deo in oratione vel contemplatione/ vel meditatione: tunc videt ſe nihil eſſe. Et non ſolū accidētia ſua ſed etiāſubſtantiā .i. quod pręcipuū in ipſo eſt/ nihil eſſe reputat. Un̄abraam cū coram domino eſſet dixit Gen̄. xviij. d. Loquarad dominum meū cum ſim puluis ⁊ cinis. Eſt autē triplexſubſtantia .ſ. terrenorū/ naturaliū/ ⁊ gratuitorum. De prima Gen̄. xxxj. c. Tulit iacob omnē ſubſtantiam ⁊ quicqͥd inmeſopotamia acquiſierat: pergens ad iſaac patrē ſuū. Deſecunda dicitur Lucꝭ. xv. c. de filio prodigo: ꝙ ꝓfectus eſtin regionem longinquā: ⁊ ibi diſſipauit ſubſtantiā ſuam/ viuendo luxurioſe. De tertia/ Heb̓. xj. a. Fides ſperandarumrerū ſubſtantia. Et hęc triplex ſubſtantia quaſi nihil eſt ante deum .i. reſpectu ęternorū quę ſunt ante deum. Quartusdefectus eſt vanitas. Vnde dicit: d ¶ Uerūtamen ⁊c̄.Cōtinuatio. Dico ꝙ ſubſtātia mea qͣſi nihilū ante te:ſed tamē non debet dici ſubſtantia/ ⁊ potius vanitas. Hoceſt/ Uerūtamē vniuerſa vanitas omnis homo viuens. Et ſit ibi diſtributio pro generibus ſingulorū nō ꝓſingulis generum/ cū dicit̉/ vniuerſa. Eſt em̄ vanitas cōgitationis/ locutionis/ operationis: Et qͣlibet harū diciturhomno vanus. Et ad maiorē expreſſionē non ſolum vanus/ſed ipſa vanitas hic appellatur. Psͣ. Homo vanitati ſimilis factus eſt. Eſt em̄ omnis homo vanus cogitatione. Vn̄de in Psͣ. Dominus ſcit cogitationes hominū/ quoniā vanſe ſunt. Item locutione. Pͣsͣ. Uana locuti ſunt/ vnuſquiſqꝫad proximū ſuum. Item operatione. Psͣ. Vt quid diligitꝭvanitatem ⁊ quęritis mendacium. Item nota ꝙ eſt vanitaseſſentię: cui ſubiacet omnis creatura. Vnde Ro. viij. d. Vaſſitati enim creatura ſubiecta eſt. Item vanitas pęnę. Huicſublacet ſenſibilis creatura. Ecc̄s. j. a. Uanitas vanitatū/ etbmna vanitas. Et ē vanitas culpę. Huic ſubiacet rationaliscreatura: Iob. xj. c. Uir vanꝰ in ſuꝑbiā erigit̉. Et eſt vanitasſpecialis pęnę/ ſcꝫ mortis. Et his omnibus eſt homo ſubiecius. Un̄de bene dicit: Uniuerſa vanitas. Sed ex quodinnis homo eſt vanitas: nūquid chriſtus? Non. Chriſtus

em̄ non eſt homo viuens tm̄: ſed eſt ipſa vita. Ioh̓. jͣ. a. Uita erat lux hominum. Et. xiiij. a. Ego ſum via veritas ⁊ vita. Quintꝰ defectus eſt inſtabilitas. Vnde ſequit̉: e ¶ Ueruntamē ⁊cͣ. Et eſt hic ſecunda pars: in qua agit de caſu⁊ tranſitu hominis. Supra dixit: Omnis homo viuēs⁊cͣ. Et poſſet aliquis ſtultus dicere:Non curo ſi vanitasſum/ dūmodo viuam:⁊ in vanitate ſuaue eſtmihi viuere. Qd̓ excludit hic: Dico: Uiuens. Uerū tn̄ non diu viuit: qꝛ f ¶ In imagine: ideſt ad modum imaginis: q̨̄ videt̉ in ſpecuio/ et ſtatim diſparet: g ¶ Pertranſit homo cito moriens. Tranſiensquidem quotidie: ſed pertranſit/ in morte: id eſt perfecte ⁊ex toto tranſit: quia nec ipſe videtur nec de eo etiam veſtigium aliquod in memoria habetur: ſicut imago in ſpeculo.Psͣ. Perijt memoria eorum cū ſonitū: ad litteram/ campanarum. Iob. xx. b. Tranſit ſicut viſio nocturna: oculus quieum viderat/ non videbit eum: nec vltra tenebit eum locuseius. Sextus defectus eſt mentꝭ perturbatio. Vnde addit:h ¶ Sed et fruſtra conturbatur: quaſi cito pertrāſit: ⁊ideo in paruo tempore vitę ſuę deberet vel quieſcere vel laborare pro vita ęterna. Hoc autem non facit: ſed et .i. etiāconturbatur fruſtra: id eſt pro nihilo: quia pro tranſitorijs/ quę nihil ſunt. Bern̄. Timent quę non oportet: amantquę non decet: dolent vane: gaudentqꝫ vanius. Prouerb̓.xv. c. Conturbat domum ſuam qui ſectatur auariciam. Ethoc fruſtra: Quia vt dicitur Prouerb̓. xj. d. Qui conturbatdomum ſuam/ poſſidebit ventos. ¶ Aliter poteſt exponiverſus iſte: Dixi ꝙ d ¶ Uniuerſa vanitas omnis homo viuens. Uerūtamē licet ſit vanitas: factus tamē eſtad imaginem. Et f ¶ In illa imagine pertranſit homo ad peccatum. Sed contrarium videtur eſſe illud quoddicitur in alio Psͣ. Imaginem ipſorum ad nihilū rediges.Sol̓. Eſt imago triplex: Creations/ recreationis/ ſimilitudinis: ſicut dicitur in Glo. ſuper illum verſum: Signatum eſtſuper nos lumen vultus tui domine. Imago creationis eſtin qua creatus eſt homo/ ſcilicet ratio. In hac pertranſit homo: quia non amittit homo eam / quantumcūqꝫ malus ſit:quam habet etiam diabolus. Imago recreationis eſt perquam reformatur imago creata/ ſcilicet dei gratia: quę menti reparandę infunditur: Hanc amittit homo per peccatū:Et de hac verum eſt ꝙ dicitur: Imaginem ipſorum ad nihilum rediges. Imago ſimilitudinis eſt ad quam factus eſthomo: quia factus eſt ad imaginem ⁊ ſimilitudinem nō patris tm̄/ vel filij: ſed totius trinitatis. Item eſt imago dominatiōis: qua differt homo ab angelis: Ei em̄ datum eſt pręeſſe piſcibus maris ⁊ volatilibus cęli / ⁊ vniuerſis animantibus quę mouentur ſuper terram: vt dicitur Gen̄. j. d. Eſtetiam imago principij: quia ſicut omnia a deo ſūt vt a cauſaefficiente: ſic ab vno homine oēs vt a materia. Et eſt imagoconformitatis naturaliū: quia homo eſt animal manſuetumnatura. Et nota ꝙ in hoc verbo/ pertranſit: componentiaſunt tria ſcꝫ. per. trans. it. Quia homo per peccatū nō tm̄ itſed tranſit ⁊ ꝑtranſit. It em̄ ⁊ recedit a deo in conſenſu mētis. Psͣ. Spiritus vadens ⁊ nō rediens. Psͣ. Ibūt in adinuentionibus ſuis: Quia mens vadit de deſiderio in deſideriū: tranſit autē in opere: pertranſit in obſtinatione/ vel deſperatione. Nos autē econtrario eamus/ de virtute in virtutē: tranſeamus de mundo ad religionem: pertranſeamus deactione ad contemplationē. De primo itinere Psͣ. Ibuntde virtute in virtutem. De tranſenndo ad religionē diciturEſa. xlv. c. Sabaim viri ſublimes ad te tranſibūt/ ⁊ tui erūt:Poſt te ambulabunt vinctis manibus/ ⁊ te adorabunt/ teqꝫdeprecabūtur: tm̄ in te eſt deus/ ⁊ nō eſt abſqꝫ te deus. Sabaim/ interpretatur cōuertentes ⁊ clamantes: Et ſignificatreligioſos: qui ſunt viri fortes corde: ſublimes virtute: conuertentes ſe ad deum/ non per accidens/ nec per contrapoſi-

De caſu et trāſitu hominis.

l. rvees

Al̓. ꝘqͣꝫAl̓. FambuletAl̓. rtn̄ vane

Il. mihil

geslū fu1

Psͣ .9.

Psͣ .21.

Alit̓.

Psͣ. 72.Imagomultiplex.Psͣ. .4.

Triplexatia.

1

In ꝟbo ꝑtrāſitſunt tria cōponentia.

Psͣ. 143.

Psͣ. 77.Psͣ .80.

Ps. 93.Hā. 1i.Pr .4.

Psͣ .83.

p 4