XXXVIII
gͣ AIxi/ cuſtodiam viāsd meas: vt nō delīquāe i līgua mea. Poſuifori meo cuſtodiā: cū ꝯſiſteg rēt pctōr aduerſū me. ⁊Obh mutui ⁊ hūiliatus ſū et ſilui
remptū: Carnē/ ꝑ macerationē: Rationē/ ꝑ ꝯtēplationē.qntētio eſt monere/ vt ſine offēdiculo poſſimꝰ trāſilire. Offndiculū aūt qͦ ſępius offendit̉ eſt lingua: vn̄ monet refręnarelinguā. ¶ Modus. Triꝑtitus eſt pſalmꝰ. Primo agit deꝯrinētia linguę: ⁊ petit finē ſuū ſibi oſtēdi. Scd̓o on̄dit ſubitn hoīs tranſitū ⁊ caſū: ⁊ ſe deū expectare: ibi: Uerū tn̄ inimagine. Tertio petit ſibi deū adeſſe ⁊ pct̄ā dimitti: vt ꝓſpero fine poſſit exire: ibi: Exaudi or̄onē meā. Iſte ergotranſiliēs dicit pͥmo ſe vitare viciniꝰ offendiculū .ſ. vitiū linne. Un̄ dicit: a ¶ Dixi: in corde .i. firmit̉ ꝓpoſui: b ¶ Cuſtodiā: vt cuſtodirē: c ¶ Uias meas: q̨̄ multę ſūt .ſ. cocitatiōes/ locutiōes/ oꝑatiōes. De qͥbꝰ Hiere. vij. a. Bonafacite vias vr̄as ⁊ ſtudia vr̄a. Et iō cuſtodiā: d ¶ Ut nōdelinquā in lingua mea: Quia niſi ſollicite cuſtodiathomo vias ſuas: cito labit̉ in lingua. Un̄ petebat Psͣ. Pone dn̄e cuſtodiā ori meo: ⁊ oſtium circūſtantię labijs meis.Ecc̄i. xxij. d. Quis dabit ori meo cuſtodiā: ⁊ ſuꝑ labia meagnaculū certū: vt nō cadā in ipſis: ⁊ lingua mea ꝑdat me?Ul̓ Ita bn̄ cuſtodiā vias meas: vt nō delinquā inlingua mea: qd̓ eſt ꝑfectio. Un̄ Iacob̓. iij. a. Si qͥs in verbo nō offendit: hic ꝑfectus eſt vir. Eccͣj. xiiij. a. Beatus virqui nō eſt lapſus verbo ex ore ſuo. Notandū eſt aūt ꝙ multipliciter dicūt̉ vię hominis cuſtodiri: Et multipliciter dicit̉delinquere homo in lingua.Perſeuerando/ ne .ſ. eas relinqͣmꝰ ꝑ pigritiā. Gen̄. ij. c. Poſuit dn̄s hoīem ī paradiſo voluptatꝭ: vt oꝑaret̉ ⁊ cuſtodiCircūſpiciēdo/ ne aberremꝰ ꝑ igno (ret illd̓ .ſ. opus ſuū.rantiā. Prouerb̓. xiiij. b. Eſt via q̨̄ videt̉ hoī recta: nouiſEas ſub pede tenendo/ ne (ſima aūt eiꝰ ducūt ad mortēeas amittamꝰ ꝑ ſuꝑbiā. Psͣ. Neqꝫ ābulaui ī magnis: neqꝫin mirabilibꝰ ſuꝑ me. Prouerb̓. x. b. Qui ambulat ſimplicit̉ anbulat ꝯfident̓. Ad hmōi cuſtodiā monet Aggeꝰ. j. bPonite corda vr̄a ſuꝑ vias vr̄as: ſeminaſtis multū/ ⁊ intuliſtis parū. Suꝑbi em̄ qn̄qꝫ multū ſemināt/ qn̄ bona oꝑafaciūt: ſꝫ parū inferūt .i. intꝰ ferūt: qꝛ totū exteriꝰ vento exDirecte ambulādo/ ne declinemꝰ ad dexterā vl̓ ad (ponūt.ſiniſtrā. Numeri. xxj. e. Nō declinabimus in agros ⁊ vineas: nō bibemꝰ aquas ex puteis: via regia gradiemur ⁊cͣ.Excludēdo hoſtis verſutiā. Psͣ. In via hac qua ambulabam/ abſconderunt ſuperbi laqueū mihi.d Ut non delinquam in lingua mea.Detrahendo. Prouerb̓. xiij. b. Qui detrahit alicui rei: in futurū ſe obligat. Sap̄. j. c. A detractiōe parcite linguę.Adulando. Psͣ. Molliti ſūt ſer mones eiꝰ ſuꝑ oleū ⁊cͣ.Mentiendo. Sap̄. j. c. Os qd̓ mentit̉ occidit animā.Ueritati ꝯtradicendo. Eſa. l. b. Dn̄s deus aperuit mihi aurē: ego autē nō contradico. Augꝰ in libro de natura boni:Multi ſtudio ꝯtradicendi amiſerunt ſenſum.Peruerſe iurādo. Eccͣj. xxiij. b. Uir multū iurans/ replebit̉iniquitate: ⁊ nō diſcedet a domo illius plaga.Uerbū dn̄i indignis ꝓponendo. Matth. vij. a. Nolite ſanctu dare canibus: neqꝫ mittatis margaritas an̄ porcos.Importune loquendo. Ecc̄s. iij. b. Eſt tempus tacēdi/ ⁊ tēpus loquendi.Superflua ⁊ inutilia loquēdo. Ecc̄j. xxiij. b. Indiſciplinatęloquelę non aſſueſcas os tuū: eſt em̄ in illa verbū peccati.Matth̓. xij. c. De omni verbo ocioſo qd̓ locuti fuerint homines reddent rationē in die iudicij.Falſum teſtimoniū perhibendo. Exo. xx. c. Nō loquarꝭ cōtra proximū tuū falſum teſtimoniū. Prouerb̓. xix. a. Teſtis falſus non erit impunitus.Diſcordias inter fratres ſeminando. Prouerb̓. vj. c. Sexſunt quę odit deꝰ: ⁊ ſeptimū deteſtat̉ anima eius. Et enumeras illa ſeptē: ſeptimū ponit hͦ. Eū qͥ ſeminat inter frēsUerbis aliū decipiendo. Ecc̄j .xxxvij. c. (diſcordias.Qui ſophiſtice loquit̉ / odibilis eſt: in omni re defraudabitur: nō eſt illi a domino data gratia.Et in hoc verſu notant̉ tria: videlicet deliberatio/ cū dicit̉:Dixi. Cautela in operando: ibi: Cuſtodiā. Cautela in loquēdo: ibi: Ut nō delinquā. Poſtea. addit ⁊ oſtendit ſe
nō ſolū deliberaſſe: ſed ſuo ꝓpoſito diligentiā poſuiſſe. Un̄dicit. e ¶ Poſui ori meo cuſtodiā. q. d. nō ſolū ſeruabo/ ſꝫ ⁊ ſeruaui. Prouerb̓. xxj. d. Qui cuſtodit os ſuū ⁊ linguā ſuā/ cuſtodit ab anguſtijs animā ſuam. Et oſtēdit ꝙ hocfecit qn̄ magis neceſſariū fuit .ſ. f Cū cōſiſteret peccator aduerſū me. i.diabolꝰ/ vel malꝰ hō:inſidians ⁊ ꝓuocans⁊ paratus accuſare.Psͣ. Conſiderat peccator iuſtū: ⁊ q̨̄rit mortificare eū. Et ibidē:Obſeruabit pctōr iuſtū ⁊cͣ. Ecc̄ͣj. xj. d. Hōpeccator ſanguini. inſidiat̉: attende tibi apeſtifero: fabricat em̄ mala/ ne forte inducat ſuper te ſubſannationē in perpetuū. Matth̓. xxij. b. Phariſęi ꝯſiliū inier̄t:vt caperent ieſū in ſermone. Tūc ergo neceſſe eſt ponere oricuſtodiā: ne aliquid rapiant ex ore. Prouerb̓. xxv. d. Sicutvrbs patēs ⁊ abſqꝫ muroꝝ ambitu: ita vir qͥ nō poteſt in loquendo cohibere ſpm̄ ſuū. Et in ſequentibus ꝓbat ꝙ poſuitcuſtodiā. Cuſtos em̄ oſtij qn̄ opus ē claudit oſtiū/ ⁊ qn̄ opꝰeſt aperit: ⁊ qͥbuſdā claudit/ quibuſdā aperit: Un̄ hic ſequit̉de vtroqꝫ .ſ. de clauſiōe ibi: Obmutui. Et de aꝑitiōe: ibi:Locutꝰ ſū ⁊cͣ. Dicit ergo: g ¶ Obmutui .i. penitꝰ tacui: nolens ſctm̄ dare canibꝰ .ſ. peccatori ꝯſiſtenti aduerſumme. Et nō feci hoc ex ſuꝑbia vl̓ ex ira: ſꝫ ex vera humilitate:Un̄ addit: h ¶ Et humiliatꝰ ſū. Et obmuteſcēs: i ¶ Silui a bonis: vt hęc dictio bonis ſumatur vel maſculini generꝭ vel neutri.a ¶ Dixi cuſtodiā ⁊c̄. Poteſt aūt exponi ſpecialit̓ de religioſo: qͥ ē ꝓprie idithū .i. trāſiliens .ſ. de mūdo ad clauſtrū:vt dicat: Dixi cuſtodiā vias meas: q̨̄ ſunt tres vię/ ſiuetriplex via. De qͦ Exo. v. a. Deꝰ hebręorū vocauit nos: vteamꝰ viā triū dieꝝ in ſolitudinē. Hęc via triū dierum eſt triplex votū qd̓ fit in religione: q̨̄ ꝑ ſolitudinē deſignat̉: videlicet votū caſtitatꝭ: votū obedientię: votū pauꝑtatꝭ ſiue abrenūciatio ꝓprietatꝭ. Iſtę vię cuſtodiunt̉: ſicut ſupͣ dictū eſt inalia expoſitione. Et bn̄ Dixit .i. ꝓpoſuit eas cuſtodire: qͥ vtmelius poſſit eas cuſtodire/ ſe eis alligat vinculo indiſſolubili: qd̓ eſt votū ſolēne. Nec ſolū illas cōmunes vias cuſtodit:ſꝫ ⁊ ſpeciales alias ſemitaſ .ſ. ſilētiū/ ieiuniū/ ⁊ alia: Un̄ addit:d ¶ Ut nō delinquā in lingua mea: male loquēdo: vl̓etiā comedendo. e ¶ Poſui ori meo cuſtodiā .ſ. p̨̄latū:qͥ portat clauē oris mei: qꝛ nec loqui nec comedere poſſū ſine licentia eiꝰ. Mich̓. vij. b. Ab ea q̨̄ dormit in ſinu tuo/ cuſtodi clauſtra oris tui .i. a carne/ q̨̄ pͥmo mouet ad gulā: ⁊ deinde ad loquacitatē. Nec ſolū os religioſi cuſtodit p̨̄latus: ſꝫ⁊ om̄ia membra eoꝝ: qꝛ nec ire nec operari poſſūt/ niſi quātū ꝑmittit regula vel p̨̄latus. Qd̓ ſignificatū eſt Gen̄. xlj. f.Un̄ dixit pharao/ ioſeph: Abſqꝫ tuo īperio nō mouebit qͥſqͣꝫ manū aut pedē in om̄i terra ęgypti. Voluntarie em̄ hic ligant manus ⁊ pedes ſuos: ne tandē nolentes/ ligatis maninibus ⁊ pedibus ꝓijciant̉ in tenebras exteriores: cū illis quiad mundi vanitates ⁊ delitias carnis ⁊ ad honores manus⁊ pedes extendūt: Scd̓m qd̓ dicit Iob. xxj. b. Ducūt in bonis dies ſuos: ⁊ in puncto ad inferna deſcendūt. g ¶ Obmutui. Duplex eſt cauſa taciturnitatis .ſ. voluntariū ſilentiū: ⁊ impotentia loquēdi/ q̨̄ facit hominē mutū. Clauſtralesvoluntariū ſilentiū ſibi aſſumūt: ⁊ etiā potentiā loquēdi ſibiabſcidunt: Sicut aliquis qn̄qꝫ ꝓijcit clauē domꝰ qn̄ vult bn̄cuſtodire: ne aliquis īgrediat̉ aut egrediat̉. Vtrūqꝫ hic notat̉. Obmutui/ quantū ad impotentiā. i ¶ Et ſilui a bonis/ quantū ad voluntariū ſilentiū. Sed quia quidā dicūt:Dn̄s magis gratū habet paruū bonū ſi facio in ſęculo animo libero/ qͣꝫ maius bonū ſi facerē in religione: vbi quaſi coactus eſſem: Ideo oſtendit cumulū meriti ſui dicēs: h ¶ Ethumiliatus ſū. q. d. ꝙ alij ſubiectꝰ ſū/ ⁊ ꝙ ſic ſilentio aſtrictus ſum: nō eſt ex ſeruili cōditione/ ſed ex vera humilitate: q̨̄X quāto mago
io 1pſalmi.
Psͣ. 36.Al̓. ⁊cōſiſtit.Ul̓. robſurdu-
pi. 104. 1
Matth̓. 7. a.
Psͣ. 16vias nr̄aꝫ
Moraliterde religioſis.
Pā. 1x1.
vixali
uit̉ſ
Matth̓. 22. b.
p K qi