Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

Inimici aūt mei viu̓ūt ꝯfirmati ſūt ſuꝑ me: multiplicati ſūt oderūt me iniqu̓e.g Qui retribuūt mala bonis detrahebāt mihi: qm̄ ſēlquebar bonitatē. Ne dere-

linqͣs me dn̄e deus me̓ꝰ: nediſceſſerꝭ a me. Intende̓ inadiutoriū meū: domine deus ſalutis meę. In finem canticū dauidpro idithū. XXXVIII.

ſcateat: vt requieſcam in die tribulationis ⁊cͣ.Quia videt ſe meruiſſe illa. Un̄ Mich̓. vltꝭ. b. Irā dn̄i portabo: qꝛ peccaui ei. Hiere. x. d. Hęc infirmitas mea: porQuia neceſſe eſt vt patiat̉ illa: quia aut pu­ (tabo illā.nit in p̨̄ſenti: aut deꝰ puniet in futuro/ vl̓ etiā in p̨̄ſenti: Un̄debet facere de neceſſitate virtutē. Hiere. xlix. c. Ecce qͥb erat iudiciū vt biberēt calicē: bibentes bibent: tu qͣſiQuia hęc diſcipulꝰ chriſti eſſe ꝓbat̉. (īnocēs relinquerꝭ?Un̄ Matth̓ .xvj. d. Qui vult venire poſt me: abneget ſe-metipſū: tollat crucē ſuā ſequat̉ me. Bern̄. Totꝰ debeteſſe in diſciplinis diſcipulꝰ chriſti: vt humiliet̉ ad timorē:erudiat̉ ad ſcientiā: exerceat̉ ad patiētiā: coronet̉ ad gl̓iaꝫ.Quia quāto ꝓnior eſt ad flagella toleranda: tanto deusꝓnior eſt ad miſerendū. ij. Regꝭ. vltꝭ. c. Ego ſum peccaui: ego inique ęgi: vertat̉ obſecro manꝰ tua ꝯtra me. Et tūcqn̄ dixit hoc: dn̄s miſertus eſt eius/ ipſius populi.Quia ſūt ſigna ad habendā ęternā beatitudinē. Heb̓. xij. b.Flagellat oēm filiū quē recipit. Ibi dicit Augꝰ. Si excęptus es a numero flagelloꝝ: excęptꝰ es a numero filioꝝ.a Inimici autemmei. Pęnitēs iſte/ demonſtratiuo vtit̉.Superiꝰ em̄ cōmēdauit partē ſuā: hic autēinfirmat partē aduere ſarioꝝ: captans beniuolentiā a ꝑſona eoꝝ:Et pͥmo oſtendit eoꝝfalſā beatitudinē.tinuatio: Illi ita mihifecerūt: ego ita me habui patienter/ pęnitentiā feci: Inimici aūt mei .ſ. mali mundani hoīes: b Uiuūt .i. fruunt̉ tꝑalibꝰ. Iacob̓. iiij. d. Quę eſt vita vr̄a? Uapor ad modicū parēs: deinceps ext̓minabit̉. Iob. xxj. a. Quare impij viuūt/ ſublimati ſūt/ ꝯfortatiqꝫ diuitijs. Hāc vitā habebat paulꝰ dic̄. j. Corꝭ. xv. d. Quotidie morior ꝓpt̓ vr̄aꝫgl̓iaꝫ fratres. Secūdo oſtendit eoꝝ vanā ſecuritatē. Un̄ addit: c Et cōfirmati ſūt/ in malo ſuo: ſecure peccantes.Eccͣs. viij. b. Quia ꝓfert̉ cito ꝯtra malos ſentētia: abſqꝫvllo timore filij hoīm ꝑpetrāt mala. Iob. xxj. c. Domꝰ eoꝝſecurę ſūt pacatę: eſt virga dei ſuꝑ illos. Tertio on̄diteoꝝ maliciā/ iuſtos opprimūt. Un̄ addit: d Suꝑ me.q. d. ex ſua ꝓſperitate ſecuritate oppͥmebāt me. Sap. ij. b.Opprimamꝰ iuſtū panperē. Abacuk. j. a. Quare taces ꝯculcāte īpio iuſtiorē ſe? Et facies hoīs qͣſi ꝑiſces marꝭ. Quar ē: qꝛ multi ſūt: Un̄ dicit: e Et ml̓tiplicati ſūt. Eccͣs.j. d. Stultoꝝ infinitꝰ eſt numer. Poſtea oſtēdit modū/ quōꝑſequūt̉ .ſ. corde ore oꝑe. Cordis ꝑſecutio notat̉ dicit: Qui oderūt me: ꝑfecto odio/ de ī Psͣ. Perfecto odio oderā illos: Sed g Iniquę .i. ex ſola malicia/ cauſa aliqͣ vrgēte. Psͣ. Reſpice inimicos meoſ: qm̄ml̓tiplicati ſūt: odio iniqͦ oderūt me. Ioh̓. xv. d. Oderūtme gratꝭ. Et ſic inique oderūt: Probatio. h Qui retribuūt mala bonis detrahebāt mihi. Mala promalis retribuerēt/ ſi cauſā haberēt/ odirēt: ſed qꝛ retribuūtmala bonis: ideo manifeſtū ē ex pura malicia iniquoodio hoc faciūt. Perſecutio oꝑis notat̉ ibi: Qui retribuunt ⁊cͣ. Perſecutio oris/ ibi: Petrahebāt mihi. Retribuere bona malis lex dei eſt: ꝓcedit ex charitate. Retribuere bona bonis/ lex mentꝭ eſt: hęc ꝓcedit ex ęqͥtate.Retribuere mala malis/ lex carnis eſt: hęc ꝓcedit ex iniquitate. Retribuere mala bonis/ lex diaboli eſt: ꝓceditex ꝑuerſitate. De pͥma/ Matth̓. v. g. Diligite inimicos veſtros: bn̄facite his oderūt vos. De ſcd̓a/ Prouerb̓. viij. b.Ego diligētes me diligo. De tertia/ Ro. xij. d. Nulli malū malo reddētes. De qͣrta/ Hiere. xviij. d. Nūqͥd reddit̉bono malū: qꝛ foderūt foueā aīę meę. Et hoc faciūt ꝓprie detractores: Un̄ bn̄ dic̄: Detrahebat mihi .i. de bono meoaliqͥd trahebāt/ extrahebāt quantū poterāt/ illud occultismorſibꝰ obfuſcāteſ. Prouer. xiij. b. Qui detrahit alicui rei-

ipſe ſe ī futurū obligat. Psͣ. Detrahentē ſecreto ꝓximo ſuohūc ꝑſequebar. Ro. j. d. Detractores deo odibiles. Hec au omīa faciebāt ex alia cauſa: niſi k Qm̄ ſeq̄bar honitatē .i. qꝛ volebā fieri bonꝰ. Prouerb̓. xiij. d. Deteſtant̉ſtulti eos fugiūt mala. Et. xiiij. a. Ambulans recto itinere timēs deū/ deſpicit̉ ab eo infami graditur via. Nederelinqͣs me ⁊cͣ. Quarta pars: vbi exultans de ſaluteexpectat ſalutꝭ auctorē: rogat vt ad ſalutē ꝑducat. Et petit pͥmo gr̄aꝫ ꝯſeruantē dicit: Ne derelinqͣs me ⁊cͣ.Scd̓o gr̄aꝫ ꝓmouentē/ dicit: Antende in adiutoriū.Tertio gr̄aꝫ ꝯſūmantē dicit: Dn̄e deꝰ ſalutꝭ mee. Dicit ergo: Ne derelinqͣs me: in tribulatiōe. Psͣ. ipſoſu in tribulatiōe. m Dn̄e: quē timeo. n O Deꝰ: quē colo. o Męus: que diligo. Deūt̓. iiij. e. Deus miſericorsdn̄s deꝰ tuꝰ eſt: dimittet te. Ecc̄j .xxiij. a. Dn̄e pater: etdominator vitę meę/ ne derelinqͣs me ī cogitatu illoꝝ. Et ſiad modicū videaris derelinquere me: ẜm qd̓ dicit̉ Eſa. liiij.b. Ad punctū in modico dereliqui te: tn̄ omnino: p Nediſceſſerꝭ a me. Aliqn̄ em̄ derelinqͥt mat̉ puerū: vt vldeatſi ſtare incedere poſſit: ſꝫ tn̄ diſcedit abeo ſed iuxta eſt: vtſi forte titubare cęperit/ apponat manu necadat: Sic dn̄s in tribulatiōe tēptationefacit. Un̄ Eſa. dixiſſet: Ad pūctū ī modico dereliqͥ te: adiūxit:Et ī miẜatiōibꝰ magnis ꝯgregabo te. Et poſt addit: Miſcd̓ia aūt mea recedeta te: fędus pacꝭ meę mouebit̉. Et ī Psͣ. Uiſitabo ī virga iniqͥtates eoꝝ: in verberibꝰ pctā eoꝝ: miſcd̓aꝫ aūt meā diſꝑgā ab eo: neqꝫ nocebo ei ī veritate mea. q. d. licetvidear nocere: ſꝫ tn̄ noceo in veritate/ ſꝫ ꝓſum: Sic̄ medicus nocet ęgro licet vrat vel in aliqͦ lędat: Sic ergo petijt gr̄aꝫ ꝯſeruantē. Poſtea aūt petit gr̄aꝫ ꝓmouētē: dicēs:q Intēde ī adiutoriū meū .i. ītēte adiuua me: vt ꝓficia. Idē.. dr̄: Deꝰ ī adiutoriū meū ītēde. Et notādū iſtūꝟſiculū dic̄ eccl̓ia ī pͥncipio oīm horaꝝ: qꝛ ꝟſiculꝰ iſte valet ꝯͣoēs tēptatiōes. Et incipimꝰ orare/ diabolꝰ incipit tēptare. Un̄ oramꝰ/ docemur a dn̄o abſcōdere nos: ne diabolꝰpoſſit adire nos. Matth̓. vj. a. Tu aūt cum oraueris/ intrain cubiculū tuū: clauſo oſtio: ne .ſ. diabolus intret/ ora patrē tuū. Et vt dn̄s intendat: ſua merita/ ſꝫ dn̄i bn̄ficia allegat/ dicēs: r Dn̄e deꝰ ſalutꝭ meę. q. d. ſpero audaciꝰpeto hoc a te: qꝛ mihi malora feciſti: qꝛ me ꝓprio ſanguīe redemiſti: Qd̓ notat dic̄: Dn̄ę .ſ. me in ſeruū emiſti. Itēqꝛ me de nihilo creaſti: Qd̓ notat dic̄: Deus .ſ. me creaſti. Itē qꝛ a te etiā maiꝰ expecto .ſ. ęt̓nā ſaluationē: Un̄ addit: Salutꝭ meę .ſ. auctor/ dator/ ꝓmiſſor. Et memorāsꝓmiſſū/ tacite reqͥrit ſoluendū: Un̄ hic petit gr̄aꝫ ꝯſūmātē:quā expectat ab eo dedit ꝯſeruantē ꝓmouētē: p̨̄ueniēte ſubſequētē. Phil̓. iij. d. Saluatorē expectamꝰ dn̄m nr̄mieſū chriſtū: reformauit corpꝰ humilitatꝭ nr̄ę/ cōfiguratucorpori claritatꝭ ſuę: Ad quā nos ꝑducat ſalutꝭ auctor ieſus Expoſitio Pſalmi. XXXVIII.chriſtus/ Amen.Ixi cuſtodiā ⁊cͣ. Titulꝰ. In finē canticū dad uid idithū. In p̨̄cedenti pſalmo loquebat̉nitēs afflictꝰ multꝭ mūdi miſerijs: In hoc aūt pſalmo ꝓmittit ſe trāſire om̄ia mūdana: qꝛ in mundo eſt niſilabor afflictio ſpūs: Et ideo cogit hic mūdus hoīes tranſire ab ipſo: ſicut dicit Gregꝰ. tot calamitates īgeminat tot aduerſitatibus pulſat mūdus iſte: qͥd aliud qͣꝫ ne diligat̉ clamat? Et ideo ītitulat̉ pſalmus iſte/ idithū: qd̓ interp̄tat̉ trāſiliēs. Et eſt ſenſus tituli talis: Canticū .i. tractatus iſte dicit̉ canticū: qꝛ in eo agit̉ de ęterna btītudine: adquā iocundū eſt tranſire: dirigēs nos in finē: eſt vel attribuit̉ dauid .i. cuilibet fideli. Cāticū dico/ factū idithū.i. de idithū .i. trāſiliēte mūdū/ carnē/ rōnē. Mūdūtemptum.

Uidelicet(

pa.

Al̓. Detrahebāt mihi rebuūt mala bonis ꝑſecutꝰ ſūiuſticiam.

Psͣ .88.

Ps̄. 65.

Psͣ. 138.Psͣ .24.