Pſalmus
Inimici aūt mei viu̓ūt ⁊ ꝯfirmati ſūt ſuꝑ me: ⁊ multiplicati ſūt qͥ oderūt me iniqu̓e.g Qui retribuūt mala ꝓ bonis detrahebāt mihi: qm̄ ſēlquebar bonitatē. Ne dere-
linqͣs me dn̄e deus me̓ꝰ: nediſceſſerꝭ a me. Intende̓ inadiutoriū meū: domine deus ſalutis meę.¶ In finem canticū dauidpro idithū. XXXVIII.
ſcateat: vt requieſcam in die tribulationis ⁊cͣ.Quia videt ſe meruiſſe illa. Un̄ Mich̓. vltꝭ. b. Irā dn̄i portabo: qꝛ peccaui ei. Hiere. x. d. Hęc infirmitas mea: porQuia neceſſe eſt vt patiat̉ illa: quia aut hō pu (tabo illā.nit in p̨̄ſenti: aut deꝰ puniet in futuro/ vl̓ etiā in p̨̄ſenti: Un̄debet facere de neceſſitate virtutē. Hiere. xlix. c. Ecce qͥbnō erat iudiciū vt biberēt calicē: bibentes bibent: ⁊ tu qͣſiQuia ꝑ hęc diſcipulꝰ chriſti eſſe ꝓbat̉. (īnocēs relinquerꝭ?Un̄ Matth̓ .xvj. d. Qui vult venire poſt me: abneget ſe-metipſū: ⁊ tollat crucē ſuā ⁊ ſequat̉ me. Bern̄. Totꝰ debeteſſe in diſciplinis diſcipulꝰ chriſti: vt humiliet̉ ad timorē:erudiat̉ ad ſcientiā: exerceat̉ ad patiētiā: coronet̉ ad gl̓iaꝫ.Quia quāto hō ꝓnior eſt ad flagella toleranda: tanto deusꝓnior eſt ad miſerendū. ij. Regꝭ. vltꝭ. c. Ego ſum qͥ peccaui: ego inique ęgi: vertat̉ obſecro manꝰ tua ꝯtra me. Et tūcqn̄ dixit hoc: dn̄s miſertus eſt eius/ ⁊ ipſius populi.Quia ſūt ſigna ad habendā ęternā beatitudinē. Heb̓. xij. b.Flagellat oēm filiū quē recipit. Ibi dicit Augꝰ. Si excęptus es a numero flagelloꝝ: excęptꝰ es a numero filioꝝ.a ¶ Inimici autemmei. Pęnitēs iſte/ demonſtratiuo mō vtit̉.Superiꝰ em̄ cōmēdauit partē ſuā: hic autēinfirmat partē aduere ſarioꝝ: captans beniuolentiā a ꝑſona eoꝝ:Et pͥmo oſtendit eoꝝfalſā beatitudinē. Cōtinuatio: Illi ita mihifecerūt: ⁊ ego ita me habui patienter/ ⁊ pęnitentiā feci: Inimici aūt mei .ſ. mali ⁊ mundani hoīes: b ¶ Uiuūt .i. fruunt̉ tꝑalibꝰ. Iacob̓. iiij. d. Quę eſt vita vr̄a? Uapor ad modicū parēs: ⁊ deinceps ext̓minabit̉. Iob. xxj. a. Quare impij viuūt/ ſublimati ſūt/ ꝯfortatiqꝫ diuitijs. Hāc vitā nō habebat paulꝰ qͥ dic̄. j. Corꝭ. xv. d. Quotidie morior ꝓpt̓ vr̄aꝫgl̓iaꝫ fratres. Secūdo oſtendit eoꝝ vanā ſecuritatē. Un̄ addit: c ¶ Et cōfirmati ſūt/ in malo ſuo: ſecure peccantes.Eccͣs. viij. b. Quia nō ꝓfert̉ cito ꝯtra malos ſentētia: abſqꝫvllo timore filij hoīm ꝑpetrāt mala. Iob. xxj. c. Domꝰ eoꝝſecurę ſūt ⁊ pacatę: ⁊ nō eſt virga dei ſuꝑ illos. Tertio on̄diteoꝝ maliciā/ qͣ iuſtos opprimūt. Un̄ addit: d ¶ Suꝑ me.q. d. ex ſua ꝓſperitate ⁊ ſecuritate oppͥmebāt me. Sap. ij. b.Opprimamꝰ iuſtū panperē. Abacuk. j. a. Quare taces ꝯculcāte īpio iuſtiorē ſe? Et facies hoīs qͣſi ꝑiſces marꝭ. Quartū ē: qꝛ multi ſūt: Un̄ dicit: e ¶ Et ml̓tiplicati ſūt. Eccͣs.j. d. Stultoꝝ infinitꝰ eſt numer. Poſtea oſtēdit modū/ quōꝑſequūt̉ eū .ſ. corde ore ⁊ oꝑe. Cordis ꝑſecutio notat̉ cū dicit: Qui oderūt me: Nō ꝑfecto odio/ de qͦ ī Psͣ. Perfecto odio oderā illos: Sed g ¶ Iniquę .i. ex ſola malicia/ ⁊ nō cauſa aliqͣ vrgēte. Psͣ. Reſpice inimicos meoſ: qm̄ml̓tiplicati ſūt: ⁊ odio iniqͦ oderūt me. Ioh̓. xv. d. Oderūtme gratꝭ. Et ꝙ ſic inique oderūt: Probatio. h ¶ Qui retribuūt mala ꝓ bonis detrahebāt mihi. Mala promalis retribuerēt/ ſi cauſā haberēt/ ⁊ odirēt: ſed qꝛ retribuūtmala ꝓ bonis: ideo manifeſtū ē ꝙ ex pura malicia ⁊ iniquoodio hoc faciūt. Perſecutio oꝑis notat̉ ibi: Qui retribuunt ⁊cͣ. Perſecutio oris/ ibi: i¶ Petrahebāt mihi. Retribuere bona ꝓ malis lex dei eſt: ⁊ ꝓcedit ex charitate. Retribuere bona ꝓ bonis/ lex mentꝭ eſt: ⁊ hęc ꝓcedit ex ęqͥtate.Retribuere mala ꝓ malis/ lex carnis eſt: ⁊ hęc ꝓcedit ex iniquitate. Retribuere mala ꝓ bonis/ lex diaboli eſt: ⁊ ꝓceditex ꝑuerſitate. De pͥma/ Matth̓. v. g. Diligite inimicos veſtros: bn̄facite his qͥ oderūt vos. De ſcd̓a/ Prouerb̓. viij. b.Ego diligētes me diligo. De tertia/ Ro. xij. d. Nulli malūꝓ malo reddētes. De qͣrta/ Hiere. xviij. d. Nūqͥd reddit̉ ꝓbono malū: qꝛ foderūt foueā aīę meę. Et hoc faciūt ꝓprie detractores: Un̄ bn̄ dic̄: Detrahebat mihi .i. de bono meoaliqͥd trahebāt/ ⁊ extrahebāt quantū poterāt/ illud occultismorſibꝰ obfuſcāteſ. Prouer. xiij. b. Qui detrahit alicui rei-
ipſe ſe ī futurū obligat. Psͣ. Detrahentē ſecreto ꝓximo ſuo ꝓhūc ꝑſequebar. Ro. j. d. Detractores deo odibiles. Hec autē omīa faciebāt nō ex alia cauſa: niſi k Qm̄ ſeq̄bar honitatē .i. qꝛ volebā fieri bonꝰ. Prouerb̓. xiij. d. Deteſtant̉ſtulti eos qͥ fugiūt mala. Et. xiiij. a. Ambulans recto itinere⁊ timēs deū/ deſpicit̉ ab eo qͥ infami graditur via. l¶ Nederelinqͣs me ⁊cͣ. Quarta pars: vbi exultans de ſalute qͣexpectat ſalutꝭ auctorē: rogat vt eū ad ſalutē ꝑducat. Et petit pͥmo gr̄aꝫ ꝯſeruantē cū dicit: Ne derelinqͣs me ⁊cͣ.Scd̓o gr̄aꝫ ꝓmouentē/ cū dicit: Antende in adiutoriū.Tertio gr̄aꝫ ꝯſūmantē cū dicit: Dn̄e deꝰ ſalutꝭ mee. Dicit ergo: Ne derelinqͣs me: in tribulatiōe. Psͣ. Cū ipſoſu in tribulatiōe. m ¶ Dn̄e: quē timeo. n O Deꝰ: quē colo. o ¶ Męus: que diligo. Deūt̓. iiij. e. Deus miſericorsdn̄s deꝰ tuꝰ eſt: nō dimittet te. Ecc̄j .xxiij. a. Dn̄e pater: etdominator vitę meę/ ne derelinqͣs me ī cogitatu illoꝝ. Et ſiad modicū videaris derelinquere me: ẜm qd̓ dicit̉ Eſa. liiij.b. Ad punctū in modico dereliqui te: tn̄ omnino: p ¶ Nediſceſſerꝭ a me. Aliqn̄ em̄ derelinqͥt mat̉ puerū: vt vldeatſi ſtare ⁊ incedere poſſit: ſꝫ tn̄ nō diſcedit abeo ſed iuxta eū eſt: vtſi forte titubare cęperit/ apponat manu necadat: Sic dn̄s in tribulatiōe ⁊ tēptationefacit. Un̄ Eſa. cū dixiſſet: Ad pūctū ī modico dereliqͥ te: adiūxit:Et ī miẜatiōibꝰ magnis ꝯgregabo te. Et poſt addit: Miſcd̓ia aūt mea n̄ recedeta te: ⁊ fędus pacꝭ meę nō mouebit̉. Et ī Psͣ. Uiſitabo ī virga iniqͥtates eoꝝ: ⁊ in verberibꝰ pctā eoꝝ: miſcd̓aꝫ aūt meānō diſꝑgā ab eo: neqꝫ nocebo ei ī veritate mea. q. d. licet mōvidear nocere: ſꝫ tn̄ nō noceo in veritate/ ſꝫ ꝓſum: Sic̄ medicus nō nocet ęgro licet vrat vel in aliqͦ lędat eū: Sic ergo petijt gr̄aꝫ ꝯſeruantē. Poſtea aūt petit gr̄aꝫ ꝓmouētē: dicēs:q ¶ Intēde ī adiutoriū meū .i. ītēte adiuua me: vt ꝓficia. Idē. jͣ. dr̄: Deꝰ ī adiutoriū meū ītēde. Et notādū ꝙ iſtūꝟſiculū dic̄ eccl̓ia ī pͥncipio oīm horaꝝ: qꝛ ꝟſiculꝰ iſte valet ꝯͣoēs tēptatiōes. Et cū incipimꝰ orare/ diabolꝰ incipit tēptare. Un̄ cū oramꝰ/ docemur a dn̄o abſcōdere nos: ne diabolꝰpoſſit adire nos. Matth̓. vj. a. Tu aūt cum oraueris/ intrain cubiculū tuū: ⁊ clauſo oſtio: ne .ſ. diabolus intret/ ora patrē tuū. Et vt dn̄s intendat: nō ſua merita/ ſꝫ dn̄i bn̄ficia allegat/ dicēs: r ¶ Dn̄e deꝰ ſalutꝭ meę. q. d. ſpero ⁊ audaciꝰpeto hoc a te: qꝛ mihi malora feciſti: qꝛ me ꝓprio ſanguīe redemiſti: Qd̓ notat cū dic̄: Dn̄ę .ſ. qͥ me in ſeruū emiſti. Itēqꝛ me de nihilo creaſti: Qd̓ notat cū dic̄: Deus .ſ. qͥ me creaſti. Itē qꝛ a te etiā maiꝰ expecto .ſ. ęt̓nā ſaluationē: Un̄ addit: Salutꝭ meę .ſ. auctor/ dator/ ⁊ ꝓmiſſor. Et memorāsꝓmiſſū/ tacite reqͥrit ſoluendū: Un̄ hic petit gr̄aꝫ ꝯſūmātē:quā expectat ab eo qͥ dedit ꝯſeruantē ⁊ ꝓmouētē: p̨̄ueniēte⁊ ſubſequētē. Phil̓. iij. d. Saluatorē expectamꝰ dn̄m nr̄mieſū chriſtū: qͥ reformauit corpꝰ humilitatꝭ nr̄ę/ cōfiguratucorpori claritatꝭ ſuę: Ad quā nos ꝑducat ſalutꝭ auctor ieſus¶ Expoſitio Pſalmi. XXXVIII.chriſtus/ Amen.Ixi cuſtodiā ⁊cͣ. Titulꝰ. In finē canticū dad uid ꝓ idithū. In p̨̄cedenti pſalmo loquebat̉ pęnitēs afflictꝰ multꝭ mūdi miſerijs: In hoc aūt pſalmo ꝓmittit ſe trāſire om̄ia mūdana: qꝛ in mundo nō eſt niſilabor ⁊ afflictio ſpūs: Et ideo cogit hic mūdus hoīes tranſire ab ipſo: ſicut dicit Gregꝰ. Dū tot calamitates īgeminatdū tot aduerſitatibus pulſat mūdus iſte: qͥd aliud qͣꝫ ne diligat̉ clamat? Et ideo ītitulat̉ pſalmus iſte/ ꝓ idithū: qd̓ interp̄tat̉ trāſiliēs. Et eſt ſenſus tituli talis: Canticū .i. tractatus iſte qͥ dicit̉ canticū: qꝛ in eo agit̉ de ęterna btītudine: adquā iocundū eſt tranſire: dirigēs nos in finē: eſt vel attribuit̉ dauid .i. cuilibet fideli. Cāticū dico/ factū ꝓ idithū.i. de idithū .i. d̓ trāſiliēte mūdū/ carnē/ ⁊ rōnē. Mūdū ꝑ cōtemptum.
Uidelicet(
Pā pa.
Al̓. Detrahebāt mihi qͥ rebuūt mala ꝓ bonis qͥ ꝑſecutꝰ ſūiuſticiam.
Psͣ .88.
Ps̄. 65.
Psͣ. 138.Psͣ .24.