Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

ſ curuatꝰ ſum vſqꝫ in fine̓m:tōta die cōtriſtatꝰr ingrēdieē bar. Quoniā lumbi mei imf pleti ſunt illuſiōibus: et noneſt ſanitas ī carne mea. Af

ſꝫ flictus ſum et humiliatꝰ ſumrnimis: rugiebam a gēmitucordis mei. DDomīe ante tein omne deſideriū meū: gēmitus meꝰ a te eſt abſcōditꝰ.

UR a Et curuatus ſū: ad t̓rena. Psͣ. Oculos ſuos ſtatuerunt declinare in terram. De his duobus.. in Psͣ. Obſcurentur oculi eorum ne videant: hic poteſt notari miſeria: quianihil tantū appetitur in terra quātum viſus: et dorſum eorumſemper incurua: id eſt rationem: Et hoc parum temporis:Sed: be vſqꝫ in finem: vſqꝫ ad finē vi meę. Et vere vſqꝫ īā finē: Quoniā c Tota die cōtriſtatusingrediebar: viā q̨̄tēdit ad mortē .i. vel/ nollē qͦtidie appropinquabā morti. Iob.vij. b. Dies mei velocius tranſierūt qͣꝫ a texēte tela ſuccidit̉: cōſumpti ſunt abſqꝫvlla ſpe. Psͣ. Dominꝰ cuſtodiat introitū tuū et exitū tuū. Ethoc eſt ſeptimū malum qd̓ facit peccatū: qꝛ etiā abreuiat vitāpeccatoris: ẜm dicit̉ in Psͣ. Uiri ſanguinū et doloſi dimidiabūt dies ſuos. Octauū eſt illuſio: Un̄ dicit: e Qm̄lūbi mei impleti ſunt illuſiōibꝰ: id eſt delectatiōibus carnalibus: Quę non vocandę ſūt delectatiōes: ſed potius illuſiones: ꝓpter duas cauſas. Primo: qꝛ ſtatim poſt/ vellet homonon peccaſſe. Vnde dixit philoſophus: emo tāti/ pęnitere. Hoc dixit: quia quędā mulier magnū preciū petebat ab eovt conſentiret ei. Secūdo: quia momentaneā delectationemęterno incendio obligat̉ peccator. Talis poteſt pęnis illudi. Vnde Gregꝰ. Momentaneū eſt qd̓ delectat: ęternū eſt qd̓cruciat. Et idem Gregꝰ. Quid inſanius qͣꝫ momētanea delectatione ęternis ſe mancipare ſupplicijs? Et intelligit̉ hocde lumbis mentis qͣꝫ de lumbis carnis. Lucꝭ. xij. e. Sint lumbi veſtri p̨̄cincti ⁊cͣ. Ibi require. Nonū eſt: quia corpus debilitat̉ per peccatū. Vnde dicit: f Et non eſt ſanitas incarne mea. j. Corinth̓. vj. d. Qui fornicat̉/ in corpꝰ ſuū peccat. Prouer. v. b. Ne des alienis honorem tuū annos tuoscrudeli .ſ. diabolo/ ne forte impleant̉ extranei viribus tuis: labores tui ſint in domo aliena: gemas in nouiſſimis quandocōſumpſeris carnem corpus tuum. Uel Non eſt ſanitasin carne mea: qꝛ ex ſeipſa infirmitatē habet. Matth̓ .xxvj.d. Spiritus quidem promptus eſt/ caro autē infirma. Deci eſt: quia homo laborem multū ſuſtinet in peccato. Vndedicit: g Afflictus ſum .ſ. labore. Hiere. ix. b. Vt iniqueagerent laborauerūt. Undecimū: quia viles fiunt hominespeccatū: Vnde addit: h Et hūiliatus ſum nimis: quiafactus ſum ſeruꝰ peccati diaboli. Ioh̓. viij. d. Qui facit peccatū ſeruꝰ eſt pctī. Hiere. ij. g. Ꝙͣ vilis facta es nimis iteransvias tuas. Duodecimū eſt: qꝛ ſatiat̉ pctō: Vnde addit:i Rugiebā .i. peccare quęrebā: ſic̄ leo rugiēs circūit/ quęrēsquē deuoret. Sꝫ hoc non ficte faciebā exteriꝰ: Sed k A gemitu cordis mei: qͣſi rugitꝰ exterior ꝓcedebat a deſiderio dolore interiori. Matth̓. xv. b. De corde exeūt cogitatiōesmalę/ homicidia/ adulteria fornicatiōes ⁊cͣ. Sed hoc dn̄e nonpoterā abſcondere a te/ cui oīa nuda ſunt aperta. Et hoc eſtqd̓ ſequit̉: ¶Dn̄e ante te omne deſiderium meū .i. tibimanifeſtū eſt patens. m Et gemitꝰ meus a te ē abſcōditꝰ: ſꝫ aꝑtꝰ. Psͣ. Scrutās corda renes deꝰ. Tertiūdeci malū qd̓ fac̄ pctm̄ ē aufert pacē cordis. Un̄ ſeqͥt̉ qd̓ dic̄Cor meū.K a Et curuatus ſum: id eſt ſatiſfactioni me ſubdidi.Mich̓. vj. b. Quid dignum offerā domino? Curuabo genudeo excelſo. Et ad horā: ſed b ¶Uſqꝫ in finē .i. ꝑſeuerāter. Matth̓. x. c. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluus erit.Et quō poſſit ꝑſeuerare/ ſubiūgit: c Tota die ꝯtriſtatus/ de peccatis: triſticia quę ẜm deum eſt: quę pęnitentiā inſalutē ſtabilē oꝑat̉: vt dicit̉. ij. Corꝭ. vij. c. d Ingrediēbar/ pęnitentiā: id eſt ingredientē me reputabam incipientēnon ꝑfectum: ſicut dicitur.. Et dixi/ nunc cępi. Et Ecc̄i. xviij.a. Cum cōſūmauerit homo/ tunc incipiet. Qui em̄ incipit ſollicitus eſt magis: timet ne forte non poſſit perficere: et ideoardentius agit. Et hoc ſatis innuit̉. ij. Corinth̓. vij. c. vbi poſt

illa verba quę prędicta ſunt/ adiungit̉: Ecce enim hocipſumẜm deum cōtriſtari quātam in nobis operatur ſollicitudinēſed defenſionem/ ſed indignationem/ ſed timorem/ ſed deſiderium/ ſed ęmulationem/ ſed vindictam. Et vere incipientemimperfectū me poſſum debeo reputare: e Quoniamlumbi mei impletiſunt illuſionibus:ſcꝫ motibus carnis adme humiliandū: ſicutin paulo. ij. Corinth̓.xij. b. Ne magnitudoreuelationum extollatme datus eſt mihi ſtimulus carnis meę quime colaphicet. f Etnon eſt ſanitas in carne mea: īmo languor/ ꝯcupiſcentia fomes/ lex carnis: qua Roma. vij. d. Egoipſe mēte ſeruio legi dei: carne autem legi peccati. g Afflictus ſum:corpore.. Corinth̓. ix. d. Caſtigo corpus meū in ſeruitutēredigo. h Et humiliatus ſum nimis/ in corde. Hocneceſſe eſt poſt prędictā abſtinētiā/ ne de ea ſuperbiat. Vndeſupra: Humiliabā in ieiunio animā meam. i Rugiebā:in cōfeſſione. k A gemitu cordis mei: a cōtritione/ aqua cum exit confeſſio: non ſicut narratio vel fabula profert̉/ſed ſicut rugitus. Unde Iob. iij. d. Quaſi inundantes aquęſic rugitus meus. Et ſic notant̉ hic illa tria quę ſūt in pęnitētia .ſ. cōfeſſio et ſatiſfactio/ dr̄: Rugiebā: Cōtritio/ dicitur: A gemitu cordis mei. Ad̓ autem dicit̉: Humiliatus ſum: vnicuiqꝫ debet adiungi: quia quodlibet debetfieri in hūilitate. Et etiā notādū dic̄: Nimis. Hūiliat̉ em̄qͥs ſatis cuꝫ ſubdit ſe maiori: hūiliat ſe valde ſe ſubdit pari:ſꝫ ille ſubdit ſe nimis ſe ſubdit inferiori. De pͥma hūiliatiōe:j. Pet̓. v. b. Hūiliami ſub potēti manu dei. De ſecūda: Ecc̄ivij. b. Hūilia valde ſpm̄ tuū/ qm̄ vindicta carnis impij ignis vermis. De tertia: hic: et Phil̓. ij. a. Semetipſū exinaniuit.Et poſt: Hūiliauit ſemetipſuꝫ formā ſerui accipiēs. Thren̄.iij. c. Recordare pauꝑtatis meę trāſgreſſiōis ⁊cͣ. Et poſſetaliqͥs dicere: quare ita gemis rugis. Et reddit cauſam .ſ. qꝛdeo placet. Vnde ſequit̉: Dn̄e ante te om̄e deſideriū meū: id ē tibi placet. Sicut Matth̓. xj. d. Ita pat̓/ quoniā ſic placitum fuit ante te. m Et gemitus meus a tenon eſt abſconditus: quia vſqꝫ ad te penetrat/ et tibi accęptus eſt. Psͣ. Sacrificium deo ſpiritus contribulatus: corcontritum humiliatū deus deſpiciet. Et alibi: Proptermiſeriā inopū gemitū pauperū: nunc exurgā dicit dominꝰ.X Cor meū. Afflictꝰ ſū ⁊cͣ. Poſſet aūt exponi de chriſto totū a pͥncipio: qꝛ quędā cōueniūt ei ī ꝑſona mēbrorū: quędā aūt in ꝑſona ſua. Sꝫ ab illo loco: Afflictꝰ ſū ⁊cͣ. magꝭ ꝓprie ī ꝑſonachriſti exponit̉: vt dicat chriſtꝰ: Afflictꝰ ſum: ī paſſiōe multiplici afflictiōe .ſ. ſputis alapis/ opprobrijs/ crucis affixione:ſpinaꝝ/ coronatiōe/ veſtis illuſiōe/ aceti potatiōe/ pedū ma foſſiōe: hmōi q̨̄ nobis ſuſtinuit patiēter nos miſerieo volumꝰ ſuſtinere. Thren̄. j. d. Attēdite videte ſi ē dolor ſic̄ dolor meꝰ. Eſa. liij. b. Ipſe vulneratꝰ ē ꝓpter iniqͥtatesnr̄as: attritꝰ ē ꝓpt̓ ſcelera nr̄a. h. Et hūiliatꝰ ſū nimis. q. d.exceſſi ī hūilitate. Luc̄. ix. d. Moyſes helias viſi erāt ī maleſtate dicebāt exceſſū eiꝰ quē cōpleturꝰ erat ī hierl̓m. Thren.iij. c. Recogitare pauꝑtatis meę trāſgreſſiōis ⁊cͣ. iRRugiebā a gemitu cordis mei .i. fortiter terribilit̓ qͣꝫtū admalos/ clamabā/ dicēs: In manus tuas cōmēdo ſpm̄ meū:Lucꝭ. xxiij .ſ. Clamās voce magna ieſus/ ait: In manꝰ tuas⁊cͣ. Et Matth̓ .xxvij. f. Clamauit ieſus voce magna: heli heli ⁊cͣ. Et poſt: Ieſus autē iterū exclamās voce magna emiſitſpm̄. Eſa. xxj. c. Clamauit vt leo: ſuꝑ ſpeculā dn̄i: ego ſu ſtasiugit̉ diē ⁊cͣ. Itē clamauit ī or̄one. Heb̓. v. b. Clamore valido lachrymis p̄ces offerēs. Et bn̄ dic̄: Rugiebā: qꝛ ip̄ſeeſt leo de tribu iuda: Apocꝭ. v. b. Sed non in vanū clamali:qꝛ exauditꝰ ſū: Un̄ addit: Dn̄e an̄ te omne deſideriūmeū ⁊cͣ. Sicut ſupra expoſitum eſt de pęnitēte. Heb. v. b. clamore

De pęnitentePsͣ .16.Psͣ. .68.

49. diſ. c. i..gibboſusAl̓. rambulabāAl̓. τ aīa meacōpleta eſt

Al. xvſaduAl̓. byppi

al̓. Incuruatꝰ

t Al̓. xvſqꝫqͥsAl̓. bydDe pe. diſ. a.in actione

ſPsͣ. 120.

Psͣ. 54

Psͣ .34.

Delectationescarnis dicunt̉illuſiones

Tres prlathumilitatis

2. 56.Psͣ .11.

Allegoricede chriſto

i. Pet̓. 5. c.

Heb̓. 4. d.

Psͣ .7.

Aliterde pęnitēte

Psͣ 76. r