Pſalmus
ſ ⁊ curuatꝰ ſum vſqꝫ in fine̓m:tōta die cōtriſtatꝰr ingrēdieē bar. Quoniā lumbi mei imf pleti ſunt illuſiōibus: et noneſt ſanitas ī carne mea. Af
ſꝫ flictus ſum et humiliatꝰ ſumrnimis: rugiebam a gēmitucordis mei. DDomīe ante tein omne deſideriū meū: ⁊ gēmitus meꝰ a te nō eſt abſcōditꝰ.
UR a ¶ Et curuatus ſū: ad t̓rena. Psͣ. Oculos ſuos ſtatuerunt declinare in terram. De his duobus. jͣ. in Psͣ. Obſcurentur oculi eorum ne videant: hic poteſt notari miſeria: quianihil tantū appetitur in terra quātum viſus: et dorſum eorumſemper incurua: id eſt rationem: Et hoc nō parum temporis:Sed: be vſqꝫ in finem: vſqꝫ ad finē vitę meę. Et vere vſqꝫ īā finē: Quoniā c ¶ Tota die cōtriſtatusingrediebar: viā q̨̄tēdit ad mortē .i. vellē/ nollē qͦtidie appropinquabā morti. Iob.vij. b. Dies mei velocius tranſierūt qͣꝫ a texēte tela ſuccidit̉: ⁊ cōſumpti ſunt abſqꝫvlla ſpe. Psͣ. Dominꝰ cuſtodiat introitū tuū et exitū tuū. Ethoc eſt ſeptimū malum qd̓ facit peccatū: qꝛ etiā abreuiat vitāpeccatoris: ẜm ꝙ dicit̉ in Psͣ. Uiri ſanguinū et doloſi nō dimidiabūt dies ſuos. Octauū eſt illuſio: Un̄ dicit: e ¶ Qm̄lūbi mei impleti ſunt illuſiōibꝰ: id eſt delectatiōibus carnalibus: Quę non vocandę ſūt delectatiōes: ſed potius illuſiones: ꝓpter duas cauſas. Primo: qꝛ ſtatim poſt/ vellet homonon peccaſſe. Vnde dixit philoſophus: Nō emo tāti/ pęnitere. Hoc dixit: quia quędā mulier magnū preciū petebat ab eovt conſentiret ei. Secūdo: quia ꝑ momentaneā delectationemęterno incendio obligat̉ peccator. Talis nō poteſt pęnis illudi. Vnde Gregꝰ. Momentaneū eſt qd̓ delectat: ęternū eſt qd̓cruciat. Et idem Gregꝰ. Quid inſanius qͣꝫ ꝓ momētanea delectatione ęternis ſe mancipare ſupplicijs? Et intelligit̉ hoc tāde lumbis mentis qͣꝫ de lumbis carnis. Lucꝭ. xij. e. Sint lumbi veſtri p̨̄cincti ⁊cͣ. Ibi require. Nonū eſt: quia corpus debilitat̉ per peccatū. Vnde dicit: f ¶ Et non eſt ſanitas incarne mea. j. Corinth̓. vj. d. Qui fornicat̉/ in corpꝰ ſuū peccat. Prouer. v. b. Ne des alienis honorem tuū ⁊ annos tuoscrudeli .ſ. diabolo/ ne forte impleant̉ extranei viribus tuis: ⁊ labores tui ſint in domo aliena: ⁊ gemas in nouiſſimis quandocōſumpſeris carnem ⁊ corpus tuum. Uel Non eſt ſanitasin carne mea: qꝛ ex ſeipſa infirmitatē habet. Matth̓ .xxvj.d. Spiritus quidem promptus eſt/ caro autē infirma. Decimū eſt: quia homo laborem multū ſuſtinet in peccato. Vndedicit: g ¶ Afflictus ſum .ſ. labore. Hiere. ix. b. Vt iniqueagerent laborauerūt. Undecimū: quia viles fiunt homines ꝑpeccatū: Vnde addit: h ¶ Et hūiliatus ſum nimis: quiafactus ſum ſeruꝰ peccati ⁊ diaboli. Ioh̓. viij. d. Qui facit peccatū ſeruꝰ eſt pctī. Hiere. ij. g. Ꝙͣ vilis facta es nimis iteransvias tuas. Duodecimū eſt: qꝛ hō nō ſatiat̉ pctō: Vnde addit:i Rugiebā .i. peccare quęrebā: ſic̄ leo rugiēs circūit/ quęrēsquē deuoret. Sꝫ hoc non ficte faciebā exteriꝰ: Sed k ¶ A gemitu cordis mei: qͣſi rugitꝰ exterior ꝓcedebat a deſiderio⁊ dolore interiori. Matth̓. xv. b. De corde exeūt cogitatiōesmalę/ homicidia/ adulteria fornicatiōes ⁊cͣ. Sed hoc dn̄e nonpoterā abſcondere a te/ cui oīa nuda ſunt ⁊ aperta. Et hoc eſtqd̓ ſequit̉: ¶Dn̄e ante te omne deſiderium meū .i. tibimanifeſtū eſt ⁊ patens. m Et gemitꝰ meus a te nō ē abſcōditꝰ: ſꝫ aꝑtꝰ. Psͣ. Scrutās corda ⁊ renes deꝰ. Tertiūdecimū malū qd̓ fac̄ pctm̄ ē ꝙ aufert pacē cordis. Un̄ ſeqͥt̉ qd̓ dic̄Cor meū cō.K a ¶ Et curuatus ſum: id eſt ſatiſfactioni me ſubdidi.Mich̓. vj. b. Quid dignum offerā domino? Curuabo genudeo excelſo. Et nō ad horā: ſed b ¶Uſqꝫ in finē .i. ꝑſeuerāter. Matth̓. x. c. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluus erit.Et quō poſſit hō ꝑſeuerare/ ſubiūgit: c ¶ Tota die ꝯtriſtatus/ de peccatis: triſticia quę ẜm deum eſt: quę pęnitentiā inſalutē ſtabilē oꝑat̉: vt dicit̉. ij. Corꝭ. vij. c. d ¶ Ingrediēbar/ pęnitentiā: id eſt ingredientē me reputabam ⁊ incipientēnon ꝑfectum: ſicut dicitur. jͣ. Et dixi/ nunc cępi. Et Ecc̄i. xviij.a. Cum cōſūmauerit homo/ tunc incipiet. Qui em̄ incipit ſollicitus eſt magis: ⁊ timet ne forte non poſſit perficere: et ideoardentius agit. Et hoc ſatis innuit̉. ij. Corinth̓. vij. c. vbi poſt
illa verba quę prędicta ſunt/ adiungit̉: Ecce enim hocipſumẜm deum cōtriſtari quātam in nobis operatur ſollicitudinēſed defenſionem/ ſed indignationem/ ſed timorem/ ſed deſiderium/ ſed ęmulationem/ ſed vindictam. Et vere incipientem ⁊imperfectū me poſſum ⁊ debeo reputare: e Quoniamlumbi mei impletiſunt illuſionibus:ſcꝫ motibus carnis adme humiliandū: ſicutin paulo. ij. Corinth̓.xij. b. Ne magnitudoreuelationum extollatme datus eſt mihi ſtimulus carnis meę quime colaphicet. f Etnon eſt ſanitas in carne mea: īmo languor/ ꝯcupiſcentia fomes/ lex carnis: d̓ qua Roma. vij. d. Egoipſe mēte ſeruio legi dei: carne autem legi peccati. g ¶ Afflictus ſum:corpore. jͣ. Corinth̓. ix. d. Caſtigo corpus meū ⁊ in ſeruitutēredigo. h ¶ Et humiliatus ſum nimis/ in corde. Hocneceſſe eſt poſt prędictā abſtinētiā/ ne de ea ſuperbiat. Vnde ⁊ſupra: Humiliabā in ieiunio animā meam. i ¶ Rugiebā:in cōfeſſione. k ¶ A gemitu cordis mei: a cōtritione/ aqua cum exit confeſſio: non ſicut narratio vel fabula profert̉/ſed ſicut rugitus. Unde Iob. iij. d. Quaſi inundantes aquęſic rugitus meus. Et ſic notant̉ hic illa tria quę ſūt in pęnitētia .ſ. cōfeſſio et ſatiſfactio/ cū dr̄: Rugiebā: Cōtritio/ cū dicitur: A gemitu cordis mei. Ad̓ autem dicit̉: Humiliatus ſum: vnicuiqꝫ debet adiungi: quia quodlibet debetfieri in hūilitate. Et etiā notādū ꝙ dic̄: Nimis. Hūiliat̉ em̄qͥs ſatis cuꝫ ſubdit ſe maiori: hūiliat ſe valde qͥ ſe ſubdit pari:ſꝫ ille ſubdit ſe nimis qͥ ſe ſubdit inferiori. De pͥma hūiliatiōe:j. Pet̓. v. b. Hūiliami ſub potēti manu dei. De ſecūda: Ecc̄ivij. b. Hūilia valde ſpm̄ tuū/ qm̄ vindicta carnis impij ignis⁊ vermis. De tertia: hic: et Phil̓. ij. a. Semetipſū exinaniuit.Et poſt: Hūiliauit ſemetipſuꝫ formā ſerui accipiēs. Thren̄.iij. c. Recordare pauꝑtatis meę ⁊ trāſgreſſiōis ⁊cͣ. Et poſſetaliqͥs dicere: quare ita gemis ⁊ rugis. Et reddit cauſam .ſ. qꝛdeo placet. Vnde ſequit̉: ¶ Dn̄e ante te om̄e deſideriū meū: id ē tibi placet. Sicut Matth̓. xj. d. Ita pat̓/ quoniā ſic placitum fuit ante te. m ¶ Et gemitus meus a tenon eſt abſconditus: quia vſqꝫ ad te penetrat/ et tibi accęptus eſt. Psͣ. Sacrificium deo ſpiritus contribulatus: corcontritum ⁊ humiliatū deus nō deſpiciet. Et alibi: Proptermiſeriā inopū ⁊ gemitū pauperū: nunc exurgā dicit dominꝰ.X Cor meū.g¶ Afflictꝰ ſū ⁊cͣ. Poſſet aūt exponi de chriſto totū a pͥncipio: qꝛ quędā cōueniūt ei ī ꝑſona mēbrorū: quędā aūt in ꝑſona ſua. Sꝫ ab illo loco: Afflictꝰ ſū ⁊cͣ. magꝭ ꝓprie ī ꝑſonachriſti exponit̉: vt dicat chriſtꝰ: Afflictꝰ ſum: ī paſſiōe multiplici afflictiōe .ſ. ſputis alapis/ opprobrijs/ crucis affixione:ſpinaꝝ/ coronatiōe/ veſtis illuſiōe/ aceti potatiōe/ pedū ⁊ manū foſſiōe: ⁊ hmōi q̨̄ ꝓ nobis ſuſtinuit patiēter ⁊ nos miſeri ꝓeo nō volumꝰ ſuſtinere. Thren̄. j. d. Attēdite ⁊ videte ſi ē dolor ſic̄ dolor meꝰ. Eſa. liij. b. Ipſe vulneratꝰ ē ꝓpter iniqͥtatesnr̄as: attritꝰ ē ꝓpt̓ ſcelera nr̄a. h. Et hūiliatꝰ ſū nimis. q. d.exceſſi ī hūilitate. Luc̄. ix. d. Moyſes ⁊ helias viſi erāt ī maleſtate ⁊ dicebāt exceſſū eiꝰ quē cōpleturꝰ erat ī hierl̓m. Thren.iij. c. Recogitare pauꝑtatis meę ⁊ trāſgreſſiōis ⁊cͣ. iRRugiebā a gemitu cordis mei .i. fortiter ⁊ terribilit̓ qͣꝫtū admalos/ clamabā/ dicēs: In manus tuas cōmēdo ſpm̄ meū:Lucꝭ. xxiij .ſ. Clamās voce magna ieſus/ ait: In manꝰ tuas⁊cͣ. Et Matth̓ .xxvij. f. Clamauit ieſus voce magna: heli heli ⁊cͣ. Et poſt: Ieſus autē iterū exclamās voce magna emiſitſpm̄. Eſa. xxj. c. Clamauit vt leo: ſuꝑ ſpeculā dn̄i: ego ſu ſtasiugit̉ ꝑ diē ⁊cͣ. Itē clamauit ī or̄one. Heb̓. v. b. Clamore valido ⁊ lachrymis p̄ces offerēs. Et bn̄ dic̄: Rugiebā: qꝛ ip̄ſeeſt leo de tribu iuda: Apocꝭ. v. b. Sed non in vanū clamali:qꝛ exauditꝰ ſū: Un̄ addit: ¶ Dn̄e an̄ te omne deſideriūmeū ⁊cͣ. Sicut ſupra expoſitum eſt de pęnitēte. Heb. v. b.Cū clamore
De pęnitentePsͣ .16.Psͣ. .68.
49. diſ. c. i. ꝟ.gibboſusAl̓. rambulabāAl̓. τ aīa meacōpleta eſt
Al. xvſaduAl̓. nō byppi
al̓. Incuruatꝰ
t Al̓. xvſqꝫqͥsAl̓. nō bydDe pe. diſ. a.in actione
ſPsͣ. 120.
Psͣ. 54
Psͣ .34.
Delectationescarnis dicunt̉illuſiones
¶ Tres prlathumilitatis
2 Pō. 56.Psͣ .11.
Allegoricede chriſto
i. Pet̓. 5. c.
Heb̓. 4. d.
Psͣ .7.
Aliterde pęnitēte
Psͣ 76. r