XXXVII
a non eſt pax oſſibus meis aꝰ facie peccatorū me̓orū. Qm̄ꝰ iniquitates meę ſupergreſſęf ſūt caput meū: ⁊ ſicuttonus
s graue grauatę ſūnt ſuꝑ me.Pu̓truerūt et corruptę ſūtkcicatrices mee: a fācie inſipientię meę. MMiſe̓r factꝰ ſum
voluit ſe abſcondere adam/ quādo dixit dominus: Adam vbics. Et reſpondit: Audiui vocem tuam in paradiſo ⁊ timui eoqnudus eſſem ⁊ abſcondi me. Nec ſolum in corpore: ſed ⁊ inanima oſtendit ſe puniri .ſ. per corruptionē peccati originalis:Unde addit: a ¶ Non eſt pax oſſibus meis: id eſt interioribus viribus animę. b ¶ A facie: ideſt ab inſtātia. c Peccatorū: id eſt primorū motuū: d MPeorum: quia a fomite qͥin me eſt/ ſurgūt. Gal̓.v. c. Caro concupiſcitaduerſus ſpiritū. Roma. vij. d. Uideo aliam legem in membris mei repugnantē legi mentis meę. Uel de peccatis actualibus poteſt hoc legi: A facie peccatorū: id eſt a praua cōſuetudine: quę facies dicit̉/ qua ſępius vident̉ ⁊ cognoſcunt̉ ꝑexperientiā peccata. Nec ſolum pacem meā turbant: ſed etiaꝫp̄ualent: Unde ſequit̉: e Quoniā iniquītates meę ſupergreſſę ſunt caput meū: id eſt ſuperauerūt rationemtripliciter: videlicet qͣꝫtum ad numerū/ quia multę: ⁊ qͣꝫtum adlocum/ quia vſqꝫ in cęlum aſcenderūt: ⁊ qͣꝫtum ad dominiū/ qꝛme in ſeruitutē redegerunt. De duobus primis dicit̉ .j. Eſdreix. b. Quoniā iniquitates noſtrę multiplicatę ſunt ſuper caputnoſtrū/ ⁊ delicta noſtra creuerunt vſqꝫ in cęlū. De tertio Ioh̓.viij. d. Qui facit peccatū/ ſeruus eſt peccati. Psͣ. Greſſus meos dirige ẜm eloquium tuum: vt non dominet̉ mei omnis iniuſticia. Et qꝛ iugū diaboli vel peccati nō eſt ſuaue nec onusleue adiūgit: ¶ Et ſicut onus graue grauatę: id eſt grauiter impreſſę ⁊ grauantes ⁊ grauiter deprimentes ⁊ manentes: g ¶ Sunt ſuper me .ſ. iniquitates. Vnde Iob. vij. d.Quare poſuiſti me contrariū tibi .ſ. ꝑ peccatū: ⁊ factus ſū mihimetipſi grauis? Et vt oſtendat ꝙ eſt pondus aggrauans/ſubdit: Cur nō tollis peccatū meū ⁊cͣ. Eſa. lviij. b. Solue faſciculos deprimentes. Sed quid eſt ꝙ homo portat tantū onus⁊ tamē non ſentit? Solutio. Quia mortuus eſt vel ebrius velfurioſus. Item nota ꝙ in his verſibus annumerat mala ſua ꝑbinarium: Et hoc eſt: quia natura peccati ꝓcedit per diuiſionem: ⁊ vbicunqꝫ eſt peccatū ibi eſt ſeparatio et diuiſio. VndeSap̄. j. a. Peruerſę cogitatiōes ſeꝑant a deo. Eſa. lix. a. Iniquitates veſtrę diuiſerunt inter vos ⁊ deum veſtrum: ⁊ peccata veſtra abſcōderūt faciē eius a vobis ne exaudiret.X De qͣ ira/ Apocꝭ. vj. d. Dicent mōtibus ⁊ petris: Caditeſuper nos ⁊ abſcondite nos a facie ſedentis ſuper thronū ⁊ abira agni. Nō eſt ergo mirū ſi hic operit ſe cilicio ⁊ pęnitentiaqͥ cogitat de illa ira: in qua volunt operiri mōtibus/ ⁊ non poterunt. Vnde dicit Hiere. xxxj. d. Poſtqͣꝫ conuertiſti me ęgipęnitentiā: et poſtqͣꝫ oſtendiſti mihi/ ꝑcuſſi femur meū: confulus ſum ⁊ erubui: quoniā ſuſtinui opprobriū adoleſcentię meę:id eſt poſtqͣꝫ conuertiſti me ad videndū faciem tuā iratam: etpoſtqͣꝫ oſtendiſti mihi eam: ꝑcuſſi corpus meū exteriori afflictione pęnitētię: ⁊ cor meū cōfuſione ⁊ cōtritione. Et hęc duoetiā dicunt̉ hic .ſ. pęnitentia in maceratione carnis/ cum dicit:Non eſt ſanitas in carne mea. Et contritio ſiue dolorcordis/ cum ſubiungit: a Non eſt pax oſſibus meis .i.interioribus meis: b ¶ A facie peccatorū mēorū. q. d.cum reſpicio peccata quę feci/ non habeo pacē cordis: ſed dofore ⁊ confuſionē. Et hoc p̨̄cipue: quia multa ſunt: Un̄ ſequit̉:QQuoniā iniquitates meę ſupergreſſę ſunt caputmeū ⁊cͣ. ſicut pͥmo expoſitū eſt. h ¶ Putruerūt. Secuua pars ī qua exp̄ſſius enumerat miſerias qͣs ſuſtinet: quas tn̄ini pͥma ꝑte enumerare incipit: ſed magis ī ſumma. Supra em̄dixit d̓ miſeria corꝑis: ibi: Qm̄ ſagittę. Et de miſeria ſpūs:ibi: Nō eſt pax oſſibꝰ meis ⁊c̄. Et ibi pͥmo ꝯq̄rit̉ de inqͥeiudine mētis/ quā faciūt pͥmi motꝰ: vt ibi expoſitū ē. Secūdocoquerit̉ de dn̄io peccati: ibi: Qm̄ iniqͥtatęs. Tertio conquerit de onere peccati: ibi: Sicut onus ⁊c̄. Hic aūt quarto coquerit̉ de diuturnitate peccati/ dicēs: Putruerunt etcorruptę ſunt cicatrices meę .i. peccata q̨̄ cicatrices vocat :qꝛ ſicut ex vulnere remanet cicatrix: ſic ex peccato macu-
la/ niſi deleat̉ ꝑ pęnitētiā. Lucꝭ. x. e. Plagis impoſitis .i. peccatis/ abierūt. Iſtę ergo plagę ſiue cicatrices nō tm̄ impoſitęſunt: ſed ⁊ p̨̄ diuturnitate putruerunt ⁊ corruptę ſunt: et ideofetent. Unde Hiere. viij. g. Nūquid reſina non eſt in galaadaut medicus nō eſt ibi? Quare ergo nō eſt obducta cicatrix filię populi mei? Aliqn̄etiam obducunt̉ cicatrices exterius/ et nonlſanant̉ vulnera īteriꝰ: 3⁊ tunc putreſcūt ⁊ cor 1rumpūt̉: Sic ē de peccato/ quando factumexterius intermittit̉/ ⁊tn̄ volūtas interiꝰ recludit̉: nō ſanat̉ vulnꝰ/ ſꝫ putrefit. Propt̓hoc docet Eſaias .j. e. ſanare vulnera dicēs: Lauamini/ mūdieſtote: auferte malū cogitationū vr̄aꝝ ab oculis meis: Quieſcite agere ꝑuerſe. A corde em̄ incipienda eſt curatio: alioquinnon ſanat̉ vulnus/ licꝫ cicatrix obducat̉. Putruerūt. Hocreſpicit peccata carnalia. Vnde Iohel̓. jͣ. d. Computruerūtiumēta in ſtercore ſuo. Ubi dicit Gregꝰ. Iumēta in ſtercoreſuo cōputreſcere eſt carnales homīes in fetore luxurię vitā finire. Hiere. xiij. a. Abij ad euphraten: et ecce computrueratlūbare ita vt nulli vſui aptū eſſet. Euphrates interptat̉ vbertas: ⁊ ſignificat diuitias: lumbare ſignificat ꝯtinētiā. Sed invberibꝰ diuitijs cōputreſcit ⁊ perit caſtitas. Hiere. v. b. Saturaui eos ⁊ męchati ſunt. Hiere. xxxij. d. Poſſederūt ⁊ nonobedierūt voci tuę dn̄e. Ibi dicit Glo. ꝙ nihil eſt mediū īterpoſſeſſionē ⁊ inobediētiā. i ¶Corruptę ſunt. Hoc reſpicitpeccata ſpūalia. Un̄ Naū. ij. a. Reddet dn̄s ſuꝑbiā iſrl̓: quiavaſtatores diſſipauerūt eos ⁊ ꝓpagines eoꝝ corruperūt. Putruerūt/ dico/ ⁊ coruptę ſunt a facie inſipiētię meę. i.ꝓpter inſipiētiā meā .ſ. qꝛ nō ſentiebam amaritudine peccati⁊ dolorē vulneꝝ meoꝝ: qꝛ ſi ſapiēs fuiſſem ⁊ ſaporaſſem amaritudinē peccatoꝝ/ non ita dimiſiſſem vulnera putrefieri: ſedmedico oſtēdiſſem ⁊ medicinā recępiſſem. Ambroꝰ. Periculoſiſſime ęgrotat/ qͥ ſe ęgrotare ignorat. Eſa. v. d. Proptereappl̓us meꝰ captiuꝰ ductus ē: qꝛ nō habuit ſciētiā. Baruch. iij.c. Qm̄ nō habuerūt ſapientiā/ ꝑierūt ꝓpter ſuā inſipiētiā. Incātico Deut̓. Gens abſqꝫ cōſilio ⁊ ſine prudentia: vtinā ſaperent ⁊ intelligerēt ⁊ nouiſſima ꝓuiderēt. Saperēt amaritudinē p̨̄teritoꝝ pctōꝝ: Intelligerent vanitatē p̨̄ſentiū rerū: Nouiſſima ꝓuiderēt/ qͣꝫtū ad neceſſitatē futuroꝝ .ſ. quō rn̄debuntin iudicio ⁊ accipiēt ꝓ meritis ſiue bonū ſiue malū. Quintocōquerit̉ de dāno qd̓ facit peccatū dicēs: m ¶ Miſer factꝰſum. Miſeria ⁊ beatitudo cōtraria ſunt. Beatꝰ aūt dicit̉/ cuioīa optata ſuccedūt. Un̄ miſer eſt/ qͥ fruſtrat̉ deſiderijs ſuis.Miſer gͦ ſit homo ꝑ peccatū: qꝛ illi pęnę obligatus eſt in quaoē deſideriū fruſtrabit̉: Uel qꝛ poſtqͣꝫ homo cōputruit in peccato/ diabolꝰ iam nō mīſtrat ei facultatē peccādi/ licꝫ peccaredeſideret. Un̄ Oſee. ij. b. Sequet̉ amatores ſuos ⁊ nō apprehendet eos: ⁊ quęret eos ⁊ non inueniet. Et ꝙ ſic faciat miſerū peccatū/ dicit̉ Prouerb̓. xiiij. d. Miſeros fac̄ populos peccatum. Miſerum ergo facit peccatum: quia ęternę miſerięobligat peccatorem. Sed pauci reputant vel aduertunt hancmiſeriam. Apocꝭ̓. iij. d. Dicis quia diues ſum ⁊ nullius indigeo: ⁊ neſcis/ quia miſer es ⁊ miſerabilis ⁊cͣ. Sextum de quoconquerit̉ eſt incuruatio ſuę mentis ad terrena. Vnde dicit:K Et curuatusPōt aūt totū exponi ī bonū: vt ſic dicat̉ ab illo loco: h Putruerūt ⁊cͣ. Vt dicat pęnitēs: Putruer̄t ⁊ corruptę ſūtcicatrices mee .i. putredinē ⁊ corruptionē eaꝝ ſenſi .i. peccatoꝝ. Un̄ q̨̄dā lr̄a meliꝰ hꝫ: Cōputruerūt ⁊ deteriorauerūt ⁊cͣ. Iohel̓. ij. e. Aſcēdet fetor eiꝰ ⁊ aſcēdet putrēdo eiꝰqꝛ ſuꝑbe ęgit: Amos. iiij. c. Aſcēdere feci putredinē caſtroꝝvr̄oꝝ ī nares vr̄as .i. putredinē pctōꝝ/ ꝑ q̨̄ qͣſi ꝑ caſtra deū impugnabatꝭ: Et hͦ: k ¶ AA facie .i. a cognitiōe. ¶ Inſipiētięmeę. Un̄ Naū. iij. b. Reuelabo pudēda tua ī facie tua. Et exhͦ ſeqͥt̉: m¶Miſer factꝰ ſū i. pęnitēs: ẜm ꝙ dic̄ Iaco. iiij. c.Miſeri eſtote ⁊ lugete et plorate. q. d. miſeros vos cogͦſcite⁊ ſic lugete. Qui em̄ nō ſentit ſe eſſe miſerū/ nō petit miſcd̓iā.
Al̓. Cōputruerūt et putrū er̄tliuores meiDe pe. diſ. 3. c.totā. et diſ.4. §. fiAl̓. Miſcrijsafflictus
8Sii. 4b.
li
li
σC5.rūt et putrū er̄tliuores meiDe pe. diſ. 3. c.totā. et diſ.4. §. fiAl̓. Miſcrijsafflictus
Psͣ .118.
Deutꝭ. 32. d.
Alit̓ de pę-
Ae penltēte
Aliter depenitente