Pſalmus
a bulatiōis. Et adiuuabit eosy dn̄s ⁊ libe̓rabit eos: et feruetꝯ eos a peccatoribus ⁊ ſaluaēbit eos quia ſperauerunt ineo.¶ Pſalmꝰ dauid in rememoratione.XXXVII.
Omine neͣ in furoregd tuo arguas me: neqꝫ īhira tua corripias me.Quoniam ſagittę tue infixelſunt mihi: ⁊ cōfirmaſti ſuperin me manū tuā. Non ē ſanitaſg in carne mea arfacie irę tuę:
Fili accedēs ad ſeruitutē dei/ ſta in iuſticia: ⁊ p̨̄para animā tuāad tēptationē. j. Corꝭ. x. c. Fidelis eſt deꝰ qͥ nō patiet̉ vos tēptari ſupra id qd̓ poteſtis: ſed faciet cū tēptatiōe etiā ꝓuentū.Tertiū eſt auxiliū dn̄i ī bn̄ operādo. Un̄ dicit: a Et adiuuabit eos dn̄s .i. iuſtos ad bn̄ oꝑandū. Quartū ē libertatisdonatio a ẜuitute prauę conſuetudinis. Vn̄dicit: b ¶ Et liberabit̉ eos: a praua conſuetudīe. Ioh̓. viij. d.Qui facit peccatū: ſeruus eſt peccati. Quītū eſt liberatio a ꝑſecutoribꝰ: Vnde ſequit̉:c ¶ Et eruet eos apeccatoribꝰ. Psͣ.Erue me de manu filioꝝ alienoꝝ .ſ. peccatoꝝ/ qͥ ſūt filij nō dei: ſed diaboli. Sextūeſt vitę ęternę adeptio: Vnde ſequit̉: d ¶ Et ſaluabit eos.Phil̓. iij. d. Saluatorē expectamꝰ dn̄m noſtrū ieſum chriſtū⁊cͣ. In fine ſubiūgit meritū iuſtoꝝ dicens: e ¶ Quia ſperauerūt in eo. Vnde ſupra in hoc pſalmo dixit: Spera in eo/ ⁊ipſe faciet. Roma. v. a. Spes nō cōfundit. Et alibi: Mirificamiſericordias tuas qui ſaluos facis ſperantes in te.¶ Expoſitio Psͣ. XXXVII.Omine ne in furore ⁊cͣ. Titulus. Pſalmꝰ da¶d Quid in rememoratiōe. Superiꝰ cōmēdauit ꝓph̓amultipliciter ſtatū bonoꝝ/ ⁊ reprobauit ſtatū maloꝝ:Hic aūt agit de pęnitētia ꝑ quā acqͥrit̉ ſtatꝰ bonoꝝ/ ⁊ ſtatꝰ maloꝝ vitat̉. Ibi cauere docuit ne peccemꝰ/ cū dixit: Noli ęmulari ⁊cͣ. Hic docet nos pęnitere ſi peccauerimꝰ. Ecc̄i. xxj. a. Fili peccaſti nō adijcias iteꝝ/ Ecce pͥmū: Sꝫ ⁊ d̓ pͥſtinis dep̄care deū/ Ecce ſecūdū. Et ē iſte pſalmꝰ tertiꝰ eoꝝ qͥ pęnitētialesdicūt̉. Sꝫ qꝛ pęnitētia dꝫ fieri ī dolore/ ī timore/ ī amore: Iōbn̄ intitulat̉ pſalmꝰ iſte de rememoratione. Un̄ is eſt ſenſus.Pſalmꝰ/ iſte attribuit̉/ dauid .i. pęnitēti: qͥ pſalmꝰ habitꝰ ēin rememoratiōe: qꝛ pęnitētia de qͣ hic agit̉ fit ī rememoratiōe pctōꝝ/ q̨̄ generat ī corde dolorē. Itē in rememoratiōeſupplicioꝝ/ q̨̄ generat timorē. Itē ī rememoratiōe p̨̄mioꝝ q̨̄ accēdit amore. Intētio eſt monere ad pęnitētiā. Modꝰ. Quattuor ſt̓ ꝑtes. Primo captat miſcd̓iā/ pęnas qͣs patit̉/ ſūmatimꝑſtringēs. Secūdo ponit narrationē/ in qͣ enumerat miſerias:ibi: Putruerūt. Tertio: qꝛ int̓ tot mala ſperauit ī dn̄o/ affirmat ſe audiēdū a dn̄o cū cōmemoratiōe emēdatiōiſ: ibi: Qm̄in te dn̄e ſperaui. Quarto ponit lętā cōcluſionē de ſalute:vt certa ſit ſpes imitātibus: ſicut eſt ī omnibꝰ pſalmis pęnitētialibꝰ: ibi: Ne derelinqͣs me. Pęnitēs gͦ pͥmo petit a ſe remoueri qd̓ maxime timet .ſ. dānationē ęt̓naꝫ/ dicēs: f¶ Dn̄edeꝰ/ cui ſeruire volo. g¶Ne in furore tuo arguas me:id eſt in ęterna dānatiōe/ qͥ ꝯdemnās impios furioſus apparebis. Eſa. xxx .ſ. Ecce nomē dn̄i venit de longinquo: ardēs furor eius. Secūdo petit a ſe remoueri pęnā purgatorij/ dicēs:h ¶ Neqꝫ in ira tua corripias me. Sic̄ em̄/ licꝫ argui ī furore ⁊ corripi ī ira grauia ſint: tn̄ primū grauiꝰ eſt qͣꝫ ſecūdū:Sic licꝫ ęterna dānatio et purgatorij purgatio vtrūqꝫ graueſit: tn̄ dānatio ęterna in infinitū grauior eſt. Vnde dicit beatꝰAugꝰ. Ille ignis ſic ſe habet ad nr̄m ignē: ſic̄ ſe habet veritasad picturā: Et loquit̉ d̓ igne purgatorij. Sꝫ ſic̄ ſe habet ignispurgatorij ad nr̄m: ſic ſe hꝫ ignis gehēnę ad ignē purgatorij.Ideo gͦ timet nō ſolū pͥmū: ſed et ſecūdū. Un̄ dicit: Neqꝫ inira tua corripias me. Heb̓. x. ſ. Horrendū eſt incidere inmanꝰ dei viuētis. Notandū eſt aūt ꝙ cū petit ſe nō corripi inira ⁊ nō argui in furore: nō recuſat corripi in miſericordia ⁊ argui in māſuetudine: hoc eſt ī p̨̄ſenti flagellari. Hiere. x. d. Corripe me dn̄e: verū tn̄ in iudicio ⁊ nō in furore. In iudicio .ſ. p̨̄ſētis afflictiōis q̨̄ eſt miſcd̓ia. Un̄ Augꝰ. Magna miſcd̓ia ē/ miſericordiā in p̨̄ſenti nō cōſequi. ij. Machab̓. vj. c. Etenī multo tꝑe nō ſinere peccatoribꝰ ex ſentētia agere/ ſꝫ ſtatim vltiōesadhibere/ magni bn̄ficij indiciū eſt. Hoc etiā petit Psͣ. alibi: Corripiet me iuſtꝰ in miſcd̓ia ⁊ increꝑabit me. Huic petitioni reſpōdet dn̄s/ Eſa. xlviij. b. Lōge faciā a te furorē meū.
Poſt oſtēdit ſe nō debere argui in furore: qꝛ iā arguit̉ in miſericordia: Vnde dicit: i ¶ Qm̄ ſagittę ⁊cͣ. Et hic captatbeniuolentiā. Secūdo a ꝓpria miſeria quā primo captauit aꝑſona iudicis ibi: Dn̄ę. On̄dit aūt miſeriā ſuā eſſe multiplicē. Prima eſt a peccato pͥmi homīs: Un̄ dicit: Qm̄ ſagittę tuę infixę ſuntmihi .i. pęnalitates .ſ.eſuries/ ſitis/ frigꝰ/ calor/ laſſitudo/ ęgritudo: quę ſicut ſagittę inarcu intendunt̉: ⁊ poſtea ī obiectū corpusinfigunt̉: ſic iſtas pęnalitates intēdit dn̄s īarcu cōmīatiōis/ dicēſadę/ Gen̄. ij. c. Quocūqꝫ die comederꝭ ex eomorte morieris. Et cū comedit adā/ infixę ſunt ei iſtę ſagittę⁊ nobis in eo. Un̄ bn̄ dicit: nō tm̄ fixę: ſꝫ infixę: Multū enimintime fixę fuerūt q̨̄ nos in ipſo vulnerauerūt. De arcu iſto etſagittis dicit̉ in Psͣ. Arcū ſuū tetēdit ⁊ ꝑauit illū: ⁊ in eo ꝑauit vaſa mortꝭ: ſagittas ſuas ardētibꝰ effecit. Arcꝰ ē cōmīatioſiue iuſticia dei: vaſa mortꝭ/ ſūt p̨̄dictę ſex miſerię/ quę mortēhoīs ferūt: Sic̄ ſignificatū fuit Ezech̓. ix. a. vbi dr̄: ꝙ ſex viriveniebāt de via portę ſuꝑioris q̨̄ reſpicit ad aqͥlonē: ⁊ vniuſcuiuſqꝫ vas interitꝰ ī manu eiꝰ. Eadē vaſa ſagittę ſūt: qͣs dn̄sardētibꝰ effecit .i. igne peccati original̓ ⁊ fomitis ſuccēſis. Dehis ſagittis Iob. v. c. In ſex tribulatiōibꝰ liberabit te: ⁊ ī ſeptima .i. in morte nō tāget te malū. Et hͦ allegat h̓ .ſ. vt ꝑ iſtasſex tribulatiōeſ liberet̉/ ne ī morte tāgat̉ a malo pęnę gehēnalis vl̓ purgatorij. Ul̓ Sagittę/ poſſūt vocari motꝰ carnis:q̨̄ ſagittę dn̄i eſſe dicunt̉: qꝛ eas ꝑmittit infigi hoī vt hūiliet̉.Iob. vj. a. Sagittę dn̄i in me ſūt: qͣꝝ indignatio ebibit ſpm̄meū .i. ſpirituoſitatē ⁊ ſuꝑbiā meā. iiij. Regꝭ. xiij. c. Sagittaſalutꝭ dn̄i: ⁊ ſagitta ſalutꝭ ꝯͣ ſyriā .i. ꝯͣ ſuꝑbiā. Syria em̄ ſb̓limisinterp̄tat̉. Sꝫ ne qͥs diceret ꝙ parū īfixę ſūt/ addit: l Et cofirmaſti ſuꝑ me manū tuā .i. firmit̓ ⁊ fortiter me ꝑcuſſiſtimanu vindicate. Thren̄. iij. a. Tātū ī me vertit ⁊ ꝯuertit manū ſuā. Poſt on̄dit has ſagittas vniuerſalit̓ eē infixas. Vndedicit: m¶Nō eſt ſanitas in carne mea: qꝛ totꝰ homocorruptꝰ eſt. Vnde Eſa. j. b. A planta pedis vſqꝫ ad verticēnon eſt in eo ſanitas .i. in homine. Item ibidem. Super quoꝑcutiā vos vltra addentes p̨̄uaricationē? Roma. vij. c. Scioꝙ nō habitat ī me bonū: hoc eſt ī carne mea. n¶ A facie irętuę .i. ab inſtātia vindictę ī adā ⁊ ī me exercitę. Ab hac facieM voluit ſe abſcōderef¶ Dn̄e ne ⁊cͣ. Pn̄t aūt hęc exponi ī ꝑſona pęnitētꝭ nō īnlictā miẜiā deplorātꝭ: vt. sͣ. habitū ē: ſꝫ aſſūptā pęnitētiā corādn̄o memorātꝭ ⁊ dicētꝭ: Dn̄e ne ī furore tuo arguaſ me:id ē ne punias ī īferno. h Neqꝫ ī ira tua corripias me. l.neqꝫ punias me ī purgatorio/ aut in illo igne maxīe qͥ p̨̄cedetfaciē chriſti ad iudiciū veniētꝭ qͦ mūdi facies cōburet̉: De qͦij. Pet̓. vlt̓. c. Expectate ⁊ ꝓperate ī aduētū dn̄i nr̄i ieſu chriſti: ꝑ quē cęli ardētes ſoluēt̉: ⁊ elemēta ignis ardore tabeſcet.Qm ſagittę tuę .i. aucͣtates ſacrę ſcpͥturę. k Infixę ſūtmihi: De qͥbꝰ. jͣ. Sagittę potētꝭ acutę. Hęc debet īfigi cordinr̄o: nō ſꝑ portari ī pharetra. ¶ Et ꝯfirmaſti ſuꝑ me manū tuā. q. d. ego ſagittis p̨̄dictis vulneratꝰ me ſuppoſui manui tuę / eligēs te ī dn̄ꝫ meū: ẜm qd̓ dr̄. j. Pet̓. v. b. Hūiliamiſb̓ potētū manu dei. Tu ꝟo miſericors nō me repuliſti: ſꝫ electionē meā cōfirmaſti. Hoc ē: Cōfirmaſti manū tua ſuꝑme. Per hͦ qd̓ dic̄: Cōfirmaſti: duo notant̉. Per firmaſtinotat̉ firma ꝯſtātia. Per ꝯfirmaſti/ ꝟa ꝯtinuatio: Per ſuꝑhūilitas penitētis. On̄dit aūt magnitudinē pnīę ſuę cū ſubdit̉: miNō ē ſanitaſ ī carne mea .i. ī corꝑe meo/ nō ē mēbrū qd̓ pęnitētia nō caſtiget: ita vt caro īfirmet̉/ vt ſpūs ꝯualeſcat. ij. Corꝭ. xij. d. Cū infirmor .ſ. carne: tūc potēs ſu/ vldelicꝫ ſpū. Ro. vj. d. Sic̄ exhibuiſtis mēbra vr̄a ſeruire īiuſticięad iniqͥtatē: ita nūc exhibēte mēbra vr̄a ẜuire iuſticię ī ſactiſicationē. Et hͦ: n ¶ A facię .i. a reſpectu ⁊ memoria. o rętuę. q. d. qꝛ q̨̄uidi illā futurā iram: Ideo hic ago pęnitentia:¶ De qua ira
Sex miſeriehumani gen-ll̓. findione tua
3Al̓. IeruelAl̓. Icximet
Al̓. remēde
Al̓. jvulti
Psͣ .143.
Psͣ .7.
Psͣ .16.
ſPartitiopſalmi
Aliterde pęnitēt
De pęnitente
Psͣ .119.
Psͣ. 140.