Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XXXVI

Dn̄s autē derelīquetg ī manibꝰ eiꝰ: nec dānabitcum iudicabit̉ illi. Expectaſͦ dn̄m cu̓ſtodir viā eiꝰ: exaltabit te vt hęrēditater capiasntrā: ꝑie̓rint pctōres videb̓.n Uidi impium⁊ ſuꝑexaltatū:ſ et eleuatū ſic̄ ce̓dros libani.

Et trāſiui: ecce ērat: q̨̄ ſiu̓i: eſt inuētꝰ locꝰ eiꝰ.Cuſtodirīnocētiā vide̓ ęqͥtaItē: qm̄ ſt̄ reliqͥe hoī pacifico.Iniuſti aūt diſꝑibunt: ſimu̓lreliquię impiorū interibūt.ē Salus autē iuſtorū a dn̄o:ſꝫ ꝓtector eorū in tempore tri-

.1Hn̄s aūt. Licꝫ pctōr ita q̄rat mortificare iuſtū: b Nonperelinquet .ſ. iuſtū. c In manibꝰ .i. in poteſtate etcrudelitate: di EEiꝰ pctōris. Psͣ. Eripiēs inopē de manu for.ioꝝ eiꝰ. Act̉. xij. b. Nūc ſcio ꝟe qꝛ miſit dn̄s angelū ſuū eriquit me de manu herodis ⁊cͣ. Licꝫ aūt dn̄s qn̄qꝫ derelinquatcorꝑa ſctōꝝ in manibꝰctoꝝ (ẜm qd̓ diciturThren̄. j. e. Dedit medn̄s ī manu poᵉtero ſurgere. Et Iob..ix. c. Terra data eſt inmanꝰ īpij) tn̄ qͦlibeteoꝝ ꝟe dici pōt/ dn̄ſ derelinqͥt ī manibꝰ eiꝰ: qꝛ totū dea relinqͥt. Corpꝰ em̄ ē ꝑsindignior: aīa ꝟo dignior: quā derelinqͥtdn̄s ī manibꝰ eoꝝ. Un̄ dic̄ eiſ Matth̓. x. d. Nolite timere eos corpꝰ occidūt: aīaꝫ aūt poſſūt occidere. Iob. ij. b. Ecce īmanū tua ē: verū tn̄ aīam illiꝰ ſerua. Tertiū ē īmunes erūt apena ęt̓na. Un̄ addit: e Nec dānabit/ dn̄s// iuſtū. Psͣ.j. Ab auditiōe mala timebit. Quartū: qꝛ ſaluabūt̉. Un̄ addit:¶¶ iudicabit̉ illi. i. ſētētia dabit̉ eo. Matth̓. xxv. c.Eluriui dediſtꝭ mihi māducare ⁊cͣ. Venite bn̄dicti ⁊cͣ. Iob.xxxvj. a. ſaluat impios/ iudiciū pauꝑibꝰ tribuit. Extot bona ſt̓ viri iuſti: poſtea hortat̉ ꝓph̓a vt iuſticiā ſuā tenere deſerat. Un̄ addit: g. Expecta dn̄m. q. d. deficias ī tribulatiōibꝰ: ſꝫ patiēter expecta dn̄m te remunerabit.Iaco. v. b. Patiētes eſtote frēſ vſqꝫ ad aduētū dn̄i: Ecce agricola expectat p̄cioſū fructū t̓rę/ patient̉ ferēſ donec accipiatporaneū ſerotinū: patiētes eſtote et vos: cōfirmate cordavr̄a: qm̄ aduētꝰ dn̄i appropinqͣbit. Sꝫ ne ī vanū expecteſ: īterim Cuſtodi viā eiꝰ: Alit̓ em̄ deo veniēti poterꝭ occurrere/ niſi viā eiꝰ teneas. Quę duplex eſt .ſ. miſcd̓ia ꝟitas. Psͣ.Uniuerſę vię dn̄i miſcd̓ia veritas. Psͣ. Retribuet mihi dn̄ſẜm iuſticiā meā/ ẜm puritatē manuū meaꝝ r̄tribuet mihi: qꝛcuſtodiui vias dn̄i. Et exaltabit te. Hic replicat p̨̄mia/ vtmagꝭ alliciat. Et notat duo: gratiā ī pn̄ti/ gl̓iaꝫ ī futuro. Depͥmo dic̄: Et exaltabit te/ ī augmēto ꝟtutū bonoꝝ opeꝝ.De ſecūdo dicit: k Ut hęreditate .i. iure hęreditario: lCapias t̓rā viuētiū. Et hęc dictio/ vt/ notat cām: em̄pōt illā altā terrā caꝑe/ pͥus fuerit ī ꝟtutibꝰ bonis oꝑbꝰexaltatꝰ: ẜm qd̓.. dictū ē: Iuſti aūt hęreditabūt terrā. Sꝫ qꝛml̓ti ſūt volūt expectare hęreditatē iſtā: qꝛ vidēt inpn̄ti: ẜm qd̓ ī Psͣ. alio dr̄: Pro nihilo habuerūt t̓rā deſiderabilē: ſeqͥt̉: m ꝑierint pctōres videbis. Et ſivideas: peccatores aūt ꝑibūt in die iudicij: licꝫ ſe cōſeruēt. Hiere. iiij. c. In die illa dic̄ dn̄s: ꝑibūt cor regis cor pͥncipū ⁊cͣ. Uidebis/ dico/ tua bona/ illoꝝ mala. De pͥmoprie intelligi pōt illud Eſa. lx. a. Tūc videbis afflues mirabit̉ dilatabit̉ cor tuū. De ſecūdo Eſa. lxvj. g. Egredient̉ videbūt cadauera viroꝝ p̨̄uaricati ſunt in me. n Uidi impiū. Supra oſtendit dignitatē ſanctoꝝ ęternā eſſe: hic on̄didignitatē maloꝝ phantaſticā eſſe trāſitoriā. Un̄ dicit: Uidiimpiū ſuꝑexaltatū .i. vltra qͣꝫ deberet: ſuꝑ alios exaltatūhonoribꝰ. o Et eleuatū/ ſuꝑbia: parū: Sꝫ p Sic cedros libani .i. ſic̄ cedri altiores ſunt alijs arboribꝰ: p̨̄cipuecedri ex libano: ita ipſe impiꝰ oībꝰ ſe ſupponit ī corde ſuo. Ettales cōpetēter ſignificant̉ cedros libani: qꝛ libanꝰ cādidatiointerptat̉: ipſi nitēt cādore huiꝰ ſęculi. Uidi dico: ſed admiras/ ſteti qͣſi ad ſpectaculū: ſic̄ ſtulti huiꝰ mūdi faciūt. Sꝫq ¶EEt trāſiui ad ꝯtēplandū ęterna. r Et ecce: qͣſi ī euidēti ī ꝓximo: vidi: s erat .i. ſua dignitas nulla erat:ē ſuū eſſe etiā erat: qꝛ ſociꝰ erat eiꝰ ē .ſ. diaboli. Greborl̓. ęterna retributio cogitat̉/ p̨̄ſens gl̓ia qͣꝫ ſit nulla cognoſcit̉. Idē: Cōtemnūt̉ tꝑalia/ cōſiderant̉ ęt̓na. Bonū eſtg traſire: Lucꝭ. ij. c. Trāſeamꝰ vſqꝫ bethleē ⁊cͣ. Eccͣi. xxiiij. c.Traſite ad me oēs ꝯcupiſcitꝭ me/ a generatiōibꝰ meis impiemi. Uel ſic: Trāſiui/ ſupple modicū tꝑis .ſ. vſqꝫ ad nouiſſima el. Et ecce erat .i. ita parua erat vita eiꝰ nec repu-

tari deberet. Iaco. iiij. d. Quę ē vita vr̄a? Uapor ad modicūparēſ deinceps ext̓mīabit̉. Ecc̄i. x. b. Ois potētatꝰ vita breuis. Iob. xx. a. Gaudiū hypocritę adinſtar pūcti. t Quſiui .i. īpiū. i. ad memoriā reduxi. v Et ē inuetꝰ locus eiꝰ .i. veſtigiū aliqd̓. Uel Locꝰ eiꝰ .i. poſſeſſiōes. Psͣ.Eijciant̉ hītatiōibꝰſuis. Vel Locꝰ .i. delectatio/ vel corpꝰ/ velvtilitas vtilis ē alijſ.x Cuſtodi innoce̓tia. Hic iterū hortat̉ad bonū: qꝛ hęc eſt intētio ꝓphetę/ moneread bonū/ alliceremiſſione ęternorū bonoꝝ: reuocare a malo cōminationē malorū: Un̄ de his interſcalariter agit qͣſi totū. Primo de vno: poſtea de alio loquēs. Un̄ dic̄: Cuſtodi īnocētiā amore ęternoꝝ p̄miorū. y Et vide ęqͥtatē/ dei malos cōdēnabit: vt ſic fugias mala. Vel ſic: Cuſtodi īnocētiā ad deū: Et vide ęqͥtatē/ ad ꝓximū: vt .ſ. facias alijs qd̓ tibi vis fieri: Etcuſtodi īnocētiā ⁊cͣ. zQm̄ ſunt reliqͥę hoī pacifico. i. qm̄ deꝰ reliqͥt eas .ſ. innocētiā ęqͥtatē/ Homī: qͣſi ī teſtamēto pacꝭ. Un̄ Ecc̄i. xlv. d. Statuit illi teſtm̄ pacis. Ioh̓.xiiij. d. Pacē relinqͦ vob̓: pacē meā do vob̓. In pace aūtcurrūt hęc duo: īnocentia/ nulli noceamꝰ: ęqͥtas/ cūctisvt ęquū ē ſubueniamꝰ. Uel ſic: Qm̄ ſūt reliqͥę homī pacifico .i. ſūt illa p̨̄dicta faciēda qm̄ deꝰ reſeruat hoī pacifico innocētiā cuſtodit ęqͥtatē facit. Reſeruat/ dico/ reliqͥasꝑadiſi/ cōuiuiū ęternū. Un̄ Tob̓. xiij. d. Beatꝰ ero ſi fuerintreliqͥę ſemini meo. Vel ſic Reliqͥę/ ſūt ꝯſolatiōes: qͣs deuiuio ſuo cęleſti mittit dn̄s qn̄qꝫ ad corda eoꝝ expectant inporta/ videlicꝫ ī tribulatiōibꝰ: qͣs oportet ītrare ī regnūioꝝ. Cuſtodi innocētiā: vt nulli malū inferas. Et videqͥtatē: vt oībꝰ bona facias: qd̓ ē eſſe pacificū: Qm̄ ſūt reliqę hoī pacifico .i. tali dāt̉. Exēplū pauꝑibꝰ/ rixāt̉ꝑcutiūt ſe ſcutellis ſuis/ qn̄ venit elemoſynariꝰ nihil dat eiſ:ſed eis ſedēt ad portā expectāt ī pace/ dat reliqͥas .i. ꝯſolatiōes: qͥbꝰ guſtatꝭ multū accēdunt̉ deſiderāt vt poſſint ītrare ad mēſā/ vn̄ venerūt illę reliqͥę. Propt̓ hoc dr̄ alibi ī Psͣ.In reliquijs tuis p̨̄ꝑabis vultū eoꝝ .i. volūtatē et deſideriū:Ita ē bonis. Mali aūt habebūt ꝑtē ī reliquijs illis. Un̄ſeqͥt̉: a Iniuſti aūt diſꝑibūt .i. diuerſis pęnis ꝑibūt. Deqͣrū diuerſitate Ecc̄i. xxxix. d. Ignis/ grādo/ fames mors:oīa hęc ad vindictā creata ſūt: beſtiaꝝ dētes ſcorpij ſerpētes rhomphęa vindicās ī ext̓miniū īpios. Hic poſſūt ml̓tagenera pęnaꝝ ītelligi. Et licꝫ diuerſitaſ ſit ī pęniſ: tn̄ ꝑibūt: bSimul. Un̄ Eſa. xxiiij. d. Cōgregabunt̉ ī cōgregatiōe vniꝰfaſcis in lacū: claudent̉ ibi in carcere. c Reliqͥ ę ip̄ioꝝ .ſ.bona tꝑalia q̨̄ reliq̄rūt: di Interibūt: qꝛ hꝫ euētꝰ ſordida p̨̄da bonos. Dicunt̉ aut tꝑalia reliqͥę īpioꝝ: qꝛ velint/ nolint relinquēt ea. Un̄ Iob. xxvij. d. Diues dormierit nihilſecū auferet. Psͣ. Et relinquēt alienis diuitias ſuas. Ul̓ Reliqͥę ip̄ioꝝ: ſūt filij eoꝝ interibūt: qꝛ plęrūqꝫ cōtingittales prauū exitū hn̄t. Un̄ Sap̄. iiij. a. Adulterinę plātatiōes dabūt radices altas. Vel ſic pūctari cōgrue pōt: Iniuſtidiſꝑibūt: vt expoſitū ē: eis ſil̓ reliqͥę īpioꝝ iteribūt.Salꝰ aūt. multotiens dixit de bonis q̨̄ hn̄t boni: hiciterū dic̄ de eiſdē poſt pęnas maloꝝ aſſigͣtas. Et ne aliqͥs ſibibona illa aſcribat: on̄dit ea eſſe a dn̄o: enumerat ea. Primūeſt gr̄ę in fuſio: de dic̄: Salꝰ aūt iuſtoꝝ ē a dn̄o. Salusdicit̉ infuſio gr̄ę: qꝛ morbū peccati expellit. Un̄ dic̄ apl̓us. .j.Corinth̓. xv. b. Gratia dei ſum id qd̓ ſum. q. d. gratia dei reduxit me ad vitam. Et hęc ſalus iuſtoꝝ eſt a dn̄o. Actꝭ.iiij. b. ē in aliqͦ alio ſalꝰ. Heb̓. v. c. Factꝰ ē oībꝰ obtēꝑantibꝰ ſibi cauſa ſalutis. In cuius rei figurā dixerūt ad ioſephGen̄. xlvij .ſ. Salꝰ nr̄a in manu tua eſt. Secūdū eſt ꝓtectio ītribulatiōe: Un̄ addit: f Et ꝓtector eoꝝ/ ſupple eſt dn̄s.g In tꝑe tribulatiōis interioris .ſ. tēptatiōis. Ecc̄i. ij. a.accedēs ⁊cͣ.

gl

Psͣ .108.

ScbinAl̓. veritatēAl̓. ⁊directionē

Al̓. IperibūtTau

alta.

Psͣ.1II.

Tobie. 4. c.

Actꝭ. 14. d.

Psͣ .24.Psͣ .17.

Psͣ .20.

Psͣ.105.

Iob 18. c.