a Apud dn̄m greſſꝰ hoīs dirigēnt̉: ⁊ viā e̓iꝰ⁊ volet. Cū ceciderit iuſtꝰ nō rcd̓llidet̉: qꝛ dn̄ſſ ſupponit manum ſuā. Iunior fui etenī ſenui: ⁊ nō vidi

iliſtū derelictū: nec ſemen eiꝰfq̨̄rēſ panē. Tota die miſeret̉ꝑ ⁊fcōmodat: ⁊ ſemē illiꝰ ī bn̄dictōe erit. Declīa a malo ⁊ fac⁊ͦ bonū: ⁊ inhīta ī ſęculū ſęcl̓i.

¶ Apud dominū .i. a dn̄o: b ¶ Greſſus homīs: id eſtana ⁊ affectus: c¶ Dirigent̉: qͥ in ſe tortuoſi ſunt. Meliusan̄t dixit/ Apud dn̄m: qͣꝫ ſi dixiſſet/ a dn̄o: qꝛ ibi duo notāt̉cū dicit/ Apud: vide licꝫ dei maxima poteſtas ⁊ hūani arbitrij libertas. Cū em̄ dic̄. Apud dn̄m: idē eſt ac ſi dicat: Nōoportet dn̄m laboraread hoc: ſꝫ dicit/ vel ordinat/ ⁊ ſtatim factū ē:qꝛ apud eū ē hoc: necīdiget extrinſeco. Itēt in hoc qd̓ dic̄. Apuddn̄m dirigēt̉: notat̉ꝙ ſi velimꝰ vt dirigāt̉greſſꝰ noſtri: oportetnos quātū in nobis eſt ſurgere ad ipſū ꝑ applicationē liberi arhitrij: qꝛ apud eū eſt qd̓ volumꝰ: nec violēter dabit nobis niſioſtēdamꝰ ei qd̓ velimꝰ habere. Et ꝓpt̓ hoc bn̄ dicit̉ Prouer.xvi. b. Cor homīs diſponet viā ſuā: ſed dn̄i eſt dirigere greſſus eiꝰ. Et ī eodē. a. Reuela dn̄o opera tua: ⁊ dirigent̉ cogitatiōes tuę. Itē Prouer. xxviij. b. Qui abſcōdit ſcelera ſua/ nōdiriget̉. Secūdo remunerat: qꝛ facit eos in via dn̄i delectari.Un̄ ſequit̉: d ¶ Et viā eius .i. dn̄i: e ¶ Uolet/ dn̄s .i. velleeū faciet: ſic̄ dicit̉ Ro. viij. e. Spūs poſtulat ꝓ nob̓ gemitibꝰinenarrabilibꝰ .i. facit nos poſtulare. Et ꝙ dn̄s faciat nos velleviā iſtā/ dicit̉ Phil̓. ij. b. Deus qͥ oꝑat̉ in nobis ⁊ velle ⁊ ꝑficere ꝓ bona volūtate. Psͣ. Viā mādatoꝝ tuoꝝ cucurri cū dilataſti cor meū. Vel Uolet ipſe hō: cuiꝰ greſſus diriget̉: Viāeius .ſ. dei/ q̨̄ eſt via vitę: Et ideo amplectēda ab his qͥ habētpedes directos: ẜm illud Cantꝭ. j. b. Recti diligūt te. Hiere.xxj. c. Hęc dicit dn̄s: Ecce ego do corā vobis ⁊ viam vitę etviā mortꝭ. Sed quā eliget iuſtꝰ? Psͣ. Beatꝰ vir qͥ timet dn̄m:in mādatis eiꝰ volet nimis. Tertio remunerat dn̄s bonos in hͦꝙ cuſtodit eos ne cadāt in peccatū mortale: Un̄ addit: f ¶ Cūceciderit iuſtꝰ ꝑ peccatū veniale: qd̓ eſt caſus in domo: nōa domo. Prouerb̓. xxiiij. b. Septies cadet iuſtus ⁊ reſurget.g ¶ Nō collidet̉/ ꝑ mortale: qꝛ etſi vulneret̉ in naturalibus:non tn̄ ſpoliat̉ gratuitis. Et ita licꝫ lędat̉ nō tamē collidit̉: hQuia dn̄s ſupponit manū ſuā .ſ. manū miſcd̓ię: q̨̄ eumſuſcipit. Ideo Psͣ. nolens collidi/ dicebat: In manꝰ tuas dn̄ecōmendo ſpm̄ meū. Bn̄ em̄ ſecuri ſunt qͥ in manu eiꝰ ſūt. Un̄Sap̄. iij. a. Iuſtoꝝ animę in manu dei ſunt: ⁊ nō tanget illostormentū mortis. i ¶ Iunior fui. Tertia ꝑs: in qua primooſtēdit iuſtū nō derelinqui. Et loquit̉ eccleſia vel ꝓph̓a ī ꝑſona eccleſię generalis. Dicit ergo eccleſia: Iunior fui quiaparuula in tꝑe abel: quando vbera nondū habebat vt poſſetp̨̄dicare: Sed ī tꝑe apl̓oꝝ fuit adoleſcētula: qꝛ calida/ pulchrafęcūda: Sꝫ nūc ē anus frigida ⁊ rugoſa: Un̄ dicit: Eten īſenui. Matth̓. xxiiij. b. Abūdabit iniqͥtas/ refrigeſcet charitas multoꝝ. Iob. xvj. b. Rugę meę teſtimoniū dicunt ꝯͣ me.Et licꝫ tātū durauerim/ dic̄ eccleſia: Tamē l ¶ Nō vidi iuſtū derelictū/ a dn̄o ſupple finaliter: niſi forte corꝑaliter adtempꝰ: ẜm qd̓ dicit̉ Eſa. liiij. b. Ad punctū in modico dereliqͥte. m ¶ ec ſemē eius .i. imitatores eiꝰ: n ¶ Quęrēs pane .i. nimis indigens pane. Matth̓. vij. d. Primū quęrite regnū dei ⁊ iuſticiā eius: ⁊ hęc oīa adijcient̉ vobis. Vel ſic: Necſeme eius quęrēs panē .i. pͥncipaliter intēdens corꝑalibꝰqꝛ ſi hoc facit aliqͥs/ nō eſt iuſtꝰ nec eſt ſemen iuſti. Lucꝭ. xij. d.ſaolite quęrere quid manducetis/ aut quid bibatis: hęc enimbia gentes inquirūt. Gregꝰ. Qui paupertatē ī terris metuit:ęternę fęlicitatis abūdantiā abſcondit. Uel de pane ſpūali intelligi pōt: quē ſemē iuſti etſi quęrat appetendo/ non tamē q̨̄ritmendicādo: qꝛ iuſti abundāt iſto pane: ẜm qd̓ dicit apoſtolusCol̓. iij. c. Verbū chriſti habitet ī vobis abundāter. Prouer.xy. b. Secura mens quaſi iuge cōuiuiū. Vel ſic pōt cōſtrui: ⁊ẜm hoc minꝰ habebit calūnię: Nō vidi iuſtū derelictū:nſec ſemē eius/ ſupple vidi derelictū. Semē dico quęrēspane̓. l. dicens: Panē noſtrū quotidianū da nobis hodie: qꝛqui ſic quęrit nō derelinquit̉ a dn̄o. Psͣ. Non derelinquis q̨̄rentes te dn̄e. Et manifeſtum eſt ꝙ non dereliquit̉ iuſtus: necſemnen eius ex indigētia quęrit panem: qꝛ ſequit̉. o ¶ Tota

dię miſeret̉ ⁊ cōmodat. Ex hoc manifeſtū eſt ꝙ dominꝰnō derelinquit eum qui ad eum venit tota die in pauperibusquibꝰ miſeret̉ ⁊ cōmodat. Dicit em̄ Matth̓. xxv. d. Qͣdiu feciſtis vni de his fratribꝰ meis minimis mihi feciſtis. Un̄ narrat beatus Gregꝰ. ꝙ quidā bonus homo erat qui libēter recipiebat ⁊ paſcebat pauperes: Et quadā dievenit dominus ad domū illiꝰ in ſpecie peregrini pauꝑis: quē cumille recepiſſet/ et velletdare aquā manibꝰ illiꝰvt pranderet: vertit ſevt acciperet aquam: ⁊dn̄s diſparuit. Quo facto cum ille ſtupefactus eſſet: ī ſequētinocte apparuit ei in viſu dn̄s dicens: Cęteris diebus recipiebas me im mēbris meis: ſed hodie me in ꝑſona ꝓpria recępiſti. Itē ꝑ hoc ꝙ tota die miſeret̉ et cōmodat: manifeſtū eſt ꝙnō eſt quęrēs panē: vt dictū eſt: ſꝫ abūdat. Vnde Miſęret̉ ⁊cōmodat. Miſeret̉ in affectu: cōmodat ī effectu. Prouer.xix. c. Fęnerat̉ dn̄o qͥ miſeret̉ pauperis. Deut̓. xv. b. Nō deerunt pauꝑes in terra habitationis tuę: idcirco ego p̨̄cipio tibi vt aperias manū fratri tuo ⁊ egeno ⁊ pauꝑi qͥ tecū verſant̉ī terra. Et dicit̉ hic: Miſeret̉ ⁊ cōmodat/ tā de corꝑali qͣꝫſpūali ſubuentiōe. Et nō in vanū fac̄ hͦ: qꝛ ſeqͥt̉: p ¶ Et ſemeilliꝰ .i. iſta oꝑa ⁊ miſeratiōes q̨̄ fac̄/ vt fructū ęternū recipiat:In bn̄dictiōe erit .i. afferet ei bn̄dictionē ęternā. VndeDeūt̓. xxiij. d. Fratri tuo abſqꝫ vſura id qͦ īdiget cōmodabis:vt bn̄dicat tibi dn̄s deꝰ tuꝰ in oī tꝑe in t̓ra ad quā ingredierispoſſidēdā. Matth̓. xxv. c. Eſuriui ⁊ dediſtꝭ mihi ⁊cͣ. Et poſt:Uenite bn̄dicti ⁊cͣ. Ul̓ etiā ſemē illiꝰ/ tā filij qͣꝫ oꝑa: In bn̄dictiōe erit/ etiā ī pn̄ti: qꝛ ad lr̄aꝫ pauꝑes bn̄dicūt eiſ ⁊ filijsſuis qn̄ recipiunt elemoſynā. Et dn̄s etiā dat eis bn̄dictionēr̄ę: ⁊ poſt bn̄dictionē gl̓ię. Un̄. ij. Corꝭ. ix. b. Qui ſemīat inbn̄dictiōibꝰ d̓ bn̄dictiōibꝰ ⁊ metet. Chryſoſtomꝰ. Cōſiderate qualit̓ pauꝑes bn̄dicūt qͥ recipiūt: ⁊ cogitate qualit̓ dn̄s remunerat: cui plꝰ placet. Et ne qͥs nimis ꝯfidat de elemoſynis:et putet ſe poſſe ꝑ elemoſynas emere licentiā peccādi: maxīehoc qd̓ dicit̉ Lucꝭ. xj. ſ. Date elemoſynā: ⁊ ecce oīa mūdaſūt vob̓: Ideo ſequit̉: ¶¶ Declina a malo et fac bonū.Si vis ꝙ elemoſynę tuę placeant deo: Declina a malo. i.a pctō vel diabolo. Et qꝛ vt dic̄ Gregꝰ. minꝰ ē mala nō agereniſi etiā qͥſqꝫ ſtudeat bonis oꝑibus inſudare: Iō adiūgit: Etfac̄ bonū: nō tm̄ elemoſynas: ſꝫ qd̓cūqꝫ potes. Prouer. xj.d. Deſideriū iuſtoꝝ oē bonū. Nō tm̄ vnū. Ecc̄s. ix. c. Qd̓cūqꝫ pōt facere manꝰ tua inſtāter oꝑare. Declinat̉ aūt a malo ꝑtimorē. Un̄ Prouer. xv. d. Per timorē dn̄i declinat oīs a malo. Bonū aūt fit ꝑ amorē: Un̄ dic̄ apl̓us Gal̓. v. b. Fides q̨̄ ꝑdilectionē oꝑat̉. Poſt hͨ on̄dit cās qͣre iſta duo debeamꝰ facere. Prima rō ē: qꝛ ſt̓ cauſa īhabitatiōis ęt̓nę btītudinis. Un̄ſeqͥt̉: s Et inhabita. Scd̓a/ qꝛ placent deo: qd̓ notat̉ ibi:Quia dn̄s amat iudiciū. Tertia/ qꝛ acqͥrūt ꝯſortiū dei:qd̓ notat̉ ibi: Et nō derelinquet ſanctos ſuos. Quarta: quia ꝑ illa cōſeruat̉ homo ab omī malo: qd̓ notat̉ ibi: Inęternū cōſeruabunt̉. Dicit gͦ: Et inhabita. q. d. ſi declines a malo et facias bonū/ inhabitabis cęleſtem māſionem.t ¶ In ſęculū ſęculi .i. in ęternū. Et ſignāt̉ dic̄ inhabita:nec addit vbi: ī quo innuit ꝙ nō eſt habitatio niſi cęleſtis/ quęp̄prie debeat dici inhabitatio: quia in tēporalibus iſtis om̄sſunt hoſpites. Vnde Sap̄. v. c. Spes impij qͣſi lanugo ⁊cͣ.Et poſt addit: Et tanqͣꝫ memoria hoſpitis vniꝰ diei p̨̄tereuntis: Iuſti aūt imꝑpetuū viuēt. Iob. xxvij. d. Ędificauit ſicuttinea domū ſuā: ⁊ ſicut cuſtos fecit vmbraculū. Ita eſt de diuitibꝰ: Tinea em̄ facit domū ſuā ī veſte: ⁊ excutit̉ ⁊ cōculcat̉ ⁊perit: Sic diuites cū ędificauer̄t palatia/ excutiūt̉ ꝑ mortē etcadūt ī infernū vbi cōculcant̉ ⁊ ꝑeunt ī ęternū. Itē cuſtos vineaꝝ vel ſegetū nō habitat ī vmbraculo niſi ad tp̄s: Sic ⁊ ip̄idiuites ī tꝑalibꝰ iſtis nō habitāt niſi ad momentū. Un̄ ibi ſequit̉ quod addit Iob: Diues cum dormierit nihil ſecum afferet ⁊cͣ. Secūda cauſa eſt: qꝛ iſta placent deo. Unde ſequitur:uia dn̄s

ibit̉

Al̓. regēs paneSāmechAl̓. ⁊feneratur

Psͣ .118.

Psͣ.11I.

Psͣ. 30.

Qualiter declinandum ſit amalo et faciēdūbonum

.IPsͣ .9. q