Pſalmus
a Inimici vo dominimox vtg hōnorificati fuerint ⁊ exaltatͦ ti: dēficiētesˣ quēadmodū fus mus deficient. Mutuabit̉
pctōr e̓t nō ſoluet: iuſtꝰ aūtmiſeret̉ ⁊ tribuet. Quia bn̄idicentesr ei hęreditabūt t̓rā:I maledicētes aūtrei diſꝑibūt.
Ia AInimici v̓o dn̄i .i. amici huiꝰ mundi: b ¶ Mox. .i. ſta.tim: c ¶ Ut honorificati fuerint: honoribus ⁊ potentia.d ¶ Et exaltati: gl̓ia. e ¶ Deficiētes deficiēt .i. aſſiduedeficiēt. f¶Quēadmodū ſumꝰ deficit. Inimici dn̄i/ ſuntIaco. iiij. a. Quicūqꝫ volueritpeccatores diligētes mundiamicus eſſe huiꝰ mūdi inimicꝰ dei ꝯſtituit̉.ij. Timoth̓. iiij. b. Demas me dereliqͥt dilit̉ gens hͦ ſęculū. Augꝰ.⁊O ſęculum nequā: ꝙtuos beare ſic ſoles amicos vt dei facias inmicos. Inimici etiā dn̄i ſunt/ quicūqꝫ ſunt inimici veritatis.iuſticię pacis. Et tales honorificati/ deficiūt ſtatim/ etiā ſi mille annis vixerint. Psͣ. Qm̄ mille anni ante oculos tuos tanꝙͣdies heſterna q̨̄ p̨̄terijt. Hęc em̄ vita nō eſt niſi momentū velpūctus reſpectu ęt̓nę vitę. Un̄ Iaco. iiij. d. Quę ē vita vr̄a:Uapor eſt ad modicū parens: et deinceps extermīabit̉. Iobxxj. b. Ducūt in bonis dies ſuos/ ⁊ in pūcto ad inferna deſcendunt. Et nota etiā ꝙ gemīatio defectiōis duplicē defectū notat: qꝛ deficient in tꝑalibus/ affligent̉qꝫ in corꝑe: ⁊ deficient inſpūalibꝰ/ affligent̉qꝫ in mēte: Sic̄ ecōtrario boni abūdabūt inſtola corꝑis/ ⁊ in ſtola aīę. Vel ſimplicit̓ notat mali aggrauationē. Gregꝰ. Erit miſeris mors ſine morte: finis ſine fine: defectꝰ ſine defectu. Quēadmodū fumꝰ: Cōgrua eſt ſil̓itudo. Fumꝰ em̄ quāto magis aſcēdit: tāto magis euaneſcit: Sic⁊ ipſi: quāto altius extollunt̉ in ſęculo: tanto ꝓfundiꝰ mergunt̉ī īferno. Psͣ. Deieciſti eos dū alleuarēt̉. Iob. xxiiij. d. Eleuati ſunt ad modicū ⁊ nō ſubſiſtent. Oſee. xiij. b. Erūt quaſi nubes matutina: ⁊ ſicut ros matutinꝰ ꝑtranſiens: ſicut puluis turbine raptus ex area/ ⁊ ſicut ſumꝰ de fumario: Ecce ꝓpter hoccōparant̉ iſtis quattuor: qꝛ cito trāſeūt. Et ꝓpt̓ ſpeciales aliasꝓprietates: Sūt em̄ impij/ nubes in ꝓmiſſione longę vitę: ſꝫtamē fallunt: ſicut nubes ꝓmittunt pluuiā: et plęrūqꝫ fallūt.Prouerb̓. xxv. b. Nubes ⁊ ventus ⁊ pluuię nō ſequētes: virglorioſus ⁊ ꝓmiſſa non complens. Itē impij ſunt ros/ ꝓmittendo ſibi vanā delectationē: de quo rore Cantꝭ. v. a. Caputmeū .i. mens/ plenum eſt rore .i. vana delectatiōe dicit anima.Item ſunt puluis: quia ꝑ curioſitatē ⁊ ſollicitudinē tēporaliūincōpacti ⁊ diuiſi. Psͣ. Non ſic impij nō ſic: ſed tanqͣꝫ puluisquē ꝓijcit ventus a facie terrę. Gregꝰ. Subſiſtere nequeūt qͥab ęternę eſſentię ſoliditate diuidunt̉. Sunt etiā fumus aſcendens ꝑ ſuperbiā. Psͣ. Superbia eorū qui te oderunt aſcenditſemꝑ. Eſa. lxv. a. Iſti fumꝰ erūt in furore meo. Et nota ꝙ mulꝫ tę ſūt ꝓprietates fumi: quę notant̉ his verſibꝰ. Aſcēdit/ nigerī tenuis/ lachrymoſus/ ab igne/ Deficit/ oſtēdit ventū/ tingit/ tenebroſus. Hęc ꝯueniūt ſuꝑbo: Quia aſcēdit: ẜm illud: Suꝑbia eorū qui te oderūt aſcēdit ſemꝑ. Itē eſt niger. Baruch. v.c. Nigrę ſunt facies eoꝝ a fumo qͥ in domo eſt/ ſupple ꝯſciētię.Itē eſt tenuis .i. inanis. Eſa. xlj. c. Erūt quaſi non ſint ⁊ peribunt viri qͥ cōtradicunt tibi: Hi ſūt ſuperbi. Et. xl. d. Omnesgentes quaſi nō ſint: ſic ſunt coram eo: ⁊ qͣſi nihil ⁊ inane reputatę ſunt ei. Itē lachrymoſi: qꝛ lędunt alios. Iob. xxiiij. b. Deciuitatibꝰ fecerunt viros gemere. Naſcit̉ ab igne ambitionis.Psͣ. Suꝑcecidit ignis ⁊ nō viderūt ſolē. Itē deficit: ſicut hicpatet. Itē oſtēdit ventū. O ſee. xij. a. Ephraim paſcit ventumet ſequit̉ ęſtum. Itē tingit. Un̄ Eſa. xiij. b. Facies combuſtęvultus eoꝝ. Quarto cōparat bonos malis ī opere/ cū ſequit̉:ī g Mutuabit̉ ⁊cͣ. Ad litterā. Ecc̄i. xxix. a. Ml̓ti qͣſi adinuētionē ęſtimauerūt fęnꝰ/ ⁊ p̨̄ſtiterūt moleſtiā his qͥ ſe adiuuerūt⁊cͣ. vſqꝫ ibi: Si aūt potuerit reddere/ aduerſabit̉: ſolidi vix reddet dimidiū: ⁊ cōputabit illud qͣſi inuentionē. Vel ſic: Mutuabit̉: a deo duo minuta .i. corpꝰ ⁊ aīaꝫ. Un̄ Sap̄. xv. d. dr̄ deidolis. Pedes eoꝝ pigri ad ambulandū: hō em̄ fecit illos: ⁊ qͥſpm̄ mutuatꝰ eſt/ is fixit illos. h ¶ Et nō ſoluet/ deo: qꝛ tradidit diabolo tā corpꝰ qͣꝫ animā ī pctō. Gen̄. xiiij. d. Da mihiaīas/ cętera tolle tibi. Nō pōt cātari ī ꝑſona taliū qd̓ de defūctis cātat eccl̓ia: Mō reddo tibi creatori aīam meā. Non em̄tūc iā eſt in manu eiꝰ: ſed in manu diaboli. Nō ſic dauid qͥ dicebat: Aīa mea in manibꝰ meis ſemꝑ. q. d. paratꝰ ſum redde-
re eā. Et Iob. xiij. b. Animā meā porto in manibꝰ meis. Uelſic: Mutuabit̉ pctōr bona oīa q̨̄ habet: tā ſpūalia qͣꝫ naturalia qͣꝫ tꝑalia. Prouer. xxij. b. Qui accipit mutuū/ ſeruꝰ eſtfęnerātis. Matth̓ xxv. b. Hō peregre ꝓficiſcens vocauit ſeruos ſuos: ⁊ tradidit ill̓ bona ſua. Et nō ſoluet/ ea deo attribuēdo/ ⁊ multiplicatacū vſura deo referēdo.Matth̓. xxv. c. Serue male ⁊ piger oportuit te cōmittere pecuniaꝫ meā nūmularijs:et veniēs ego recępiſſem vtiqꝫ qd̓ meuꝫ eſtvſura. Gregꝰ. Stultꝰ ē debitor/ qͥ gaudēs pecuuiā accipit.et tempus qͦ debeat reddere nō attēdit. Lucꝭ. xvj. a. Reddorōnē villicatiōis tuę. Ul̓ ſic: Mutuabit̉ pctōr: voluptatē.⁊ delectationē peccati/ a feneratore peſſimo diabolo: d̓ qͦ dr̄.Scrutet̉ fęnerator omnē ſubſtantiā eius: qͥ nunqͣꝫ vellet ſortēſibi reddi: ſꝫ ſemꝑ multiplicari vſqꝫ ad mortē. Et nō ſoluetꝑ cōfeſſionē/ reſeruās cōfeſſionē vſqꝫ ad lectū mortis. Cōtraquē dr̄ Ecc̄i. xvij. d. Ne demoreris ī errore impoꝝ: an̄ mortē cōfitere: A mortuo em̄ quaſi nihil perit ꝯfeſſio: Etiā ille qͥaudit theologiā vel ſermonē mutuat̉ verbū dei: ſed peccatoreſt: ſi nō reddit ⁊ ſoluit oꝑando ⁊ tꝑe debito p̨̄dicādo: qꝛ ſicutdicit̉ Iaco. iiij. d. Sciēti bonū facere ⁊ nō faciēti/ peccatū eſtilli. ¶ Iuſtꝰ aūt miſeret̉/ intꝰ ī corde cōpatiendo: k Ettribue̓t/ exteriꝰ in oꝑe ſubueniēdo. Psͣ. Iocūdus hō qͥ miſeret̉ ⁊ cōmodat/ diſponit ſermones ſuos in iudicio .i. ordinatquid rn̄debit iudici/ īmo miſerendo format ⁊ dictat ſententiāquā ꝓ eo dabit iudex dicēs: Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māduca ꝓre ⁊cͣ. Miſeret̉ aūt iuſtꝰ/ primo ſuijpſiꝰ: ẜm qd̓ dic̄ Augꝰ.Qui vult ordinate dare elemoſynā/ debet a ſeipſo inciꝑe. Un̄Ecc̄i. xxx. d. Miſerere aīę tuę placēs deo. Et tribuet. Luc̄.vj. e. Omī petēti te tribue. Quędā lr̄a h̓ habet: Retribuet:et cōpetenter: qꝛ qd̓ vni ex minimis dn̄i facimꝰ/ ei facimꝰ: ſꝫ einihil poſſumꝰ tribuere qͣſi ex nr̄o: ſed tm̄ retribuere qͣſi ex ſuo:īmo vere ex ſuo. Un̄ q̨̄rebat dauid: Quid retribuā dn̄o ꝓ oībus q̨̄ retribuit mihi .i. ꝙ ei retro tribuā. j. Corꝭ. iiij. b. Quichabes qd̓ nō accepiſti? j. Paral̓. vlt̓. d. Tua ſūt oīa: q̨̄ de manū tua accępimꝰ/ dedimꝰ tibi. Augꝰ. Dic̄ tibi chriſtꝰ: damihi:dedi tibi: habuiſti largitorē/ habe debitorē: habe ⁊ fęneratorē. Prouer. xix. c. Fęnerat̉ dn̄o qͥ miſeret̉ pauꝑis. Retribuitetiā deo: qͥ de bono qd̓ habet gratias agit/ ⁊ ad deū refert/ nōaſcribēs ſibi: vt ad locū vnde exeūt flumīa reuertāt̉: Ecc̄ͣs. .j.b. Et hoc facit iuſtꝰ in ſpe retributionis ęternę. Vnde ſequit̉:l¶ Quia bn̄dicētes ei .ſ. dn̄o .i. ī oībꝰ gr̄as agētes: mhreditabūt terrā .ſ. viuentiū: ẜm qd̓ dr̄ Gen̄. xxvij. d. Quibn̄dixerit tibi/ bn̄dictiōibꝰ repleat̉: Vox ē pr̄is ad filiū. Bn̄dicētes: nō ſolū ꝟ̓bo: ſꝫ ⁊ facto. j. Corꝭ. x. g. Siue comeditꝭſiue bibitis/ ſiue alid̓ qͥd facitis/ oīa ī gloriā dei facite. Propͥeaūt bn̄dicētes deū dicūt̉ religioſi: qͥ deū bn̄dicūt pſallēdo ⁊ p̨̄dicādo bn̄ viuēdo: ẜm qd̓ diximꝰ ſuꝑ Psͣ illū: Bn̄dicā dn̄m.in oī tꝑe. Et hi merito/ hęreditabūt terrā viuētiū: qꝛ exhęredāt ſe de t̓ra moriētiū/ dicētes: Portio mea ſit in t̓ra viuētiū. Vn̄ Matth̓. v. a. Beati pauꝑes ſpū: qm̄ ip̄oꝝ ē regnūcęloꝝ. Marci. x. d. Nemo ē qͥ reliq̄rit domū aut frēs aūt ſorores aut patrē aūt matrē aut filios aut agros ꝓpter me ⁊ ꝓpter euāgeliū/ p̨̄dicādū: qͥ nō accipiat centies tātū ⁊cͣ. ⁊ ī futuro vitā ęternā. Prouer. ij. d. Qui recti ſūt/ hęreditabūt ī t̓ra⁊ ſimplices habitabūt ī ea. Recti ſūt qͥ nō curuant̉ ad trena:Simplices/ qͥ nolūt duobꝰ dn̄is ſeruire: ſed ſimplici deo. nMaledicētes aūt ei .i. dn̄o: o Diſꝑibūt. Gen̄. xxvij. d.Qui maledixerit tibi: maledictiōibꝰ repleat̉. Maledicētesnō tm̄ ꝟbo: ſꝫ facto. Gregꝰ. Quātaſcūqꝫ laudes līgua rſonat̉:vita blaſphemat. Diſꝑibūt .i. diuerſis pęnis interibūt. Inp̨̄ſenti: vt patet ī iudęis diſperſis. Et ī futuro/ Eſaię. lxvj. g.Uermis eorum nō moriet̉/ ⁊ ignis nō extinguet̉. Ibi notant̉diuerſę pęnę. Nec ſolum ī futuro remunerabit bonos dominus: ſed etiā in p̨̄ſenti: ẜm qd̓ dicit̉ in Psͣ. In cuſtodiēdis illis retributio multa. Remunerat aūt multiplicit̓: ſicut h̓ oſtēditur. Primo: quia dirigit opera eorum. Unde ſequitur:Apud dn̄m.
Aliter
CaphAl̓. Pſtatimvt gloriabūt̉et exaltabūturAl̓. IſicutAl̓. Fenerat̉
Lameth
Psͣ. .89.
Psͣ. iii.
Psͣ. 72.
Matth̓. 252.
Psͣ .115.
Psͣ .1.
Psͣ. 73.
Proprietatesſfumi cōuenientes ſuperboPsͣ. 73.
Psͣ. .5j.
Psͣ .141.
Psͣ. 57.
Ad litterā-
Rs .18.
Psͣ .118.