Pſalmus dauid.a ¶Olięmū ¶ XXXVI.bnlaritin malignātibus:¶ neqꝫ ⁊ celaueris faciēē tes iniqͥtatē. Qm̄ tanqͣꝫ fęnū
t velociter areſcēt: et quēadmodū olera herbaꝝ citor deſꝫ cidēt. Spe̓ra ī domino ⁊ faci bonitatem: et inhabita terrāf et paſceris in diuitijs eius.
Vli emulari ⁊cͣ. Titulus. ¶ Expo. Psͣ. XXXVI.Mſālmꝰ dauid. Titulꝰ patet. Sup̄ on̄dit oīa bo¶na eſſe a deo: Hic aūt on̄dit nō eſſe curādū d̓ tꝑalibꝰ:gmonet/ vt ſpretis trāſitorijs/ ſola ęterna diligamꝰ. Et ſcribit̉n imꝑfectū alphabetū: qꝛ inſtruit paruulos ne īuideāt/ vel indignēt̉ ꝓſperitati malorū: qꝛ ſic̄ dr̄ Iob .v.a. Paruulū occidit inuidia. Itē ne illā appetāt. Prouer. j. c. Uſqꝫqꝑuuli diligitis infantia/ ⁊ ſtulti ea q̨̄ ſibi ſūtnoxia cupiēt. Modꝰ.Tripertitꝰ eſt pſalmꝰ.rimo monet ꝓph̓a vel eccl̓ia in cuiꝰ ꝑſona loquit̉/ ne de floremaloꝝ indignet̉ aliqͥs/ neqꝫ imitet̉ eos: ſed in dn̄o a quo cūctabona ſūt / ponat̉ ſpes. Secūdo oſtēdit malos torqueri inuidiaſuꝑ bonos: ibi: Obſeruabit pctōr iuſtū. Tertio oſtenditiuſtū nūqͣꝫ deſeri: ⁊ īterſerit de pęnis maloꝝ/ ⁊ p̨̄mijs bonoꝝ:addēs etiā exhortationes: ibi: Iunior fui. Primo gͦ monetne viſo flore maloꝝ indignemur/ dicēs: a Noli ęmulari .i.īdignari. b ¶ In malignantibꝰ .i. de malignātibꝰ .i. malimne ardētibꝰ videlicꝫ igne auaricię ⁊ luxurię: d̓ qͦ Mich̓. vj. c.Adhuc ignis in domo impij. Et Psͣ. Suꝑcecidit ignis et nōvider̄t ſolē. Ęmulari aūt dicit̉ qͣttuor modis. Un̄ ꝟſus: Ęmulor/ indignor: amo/ ſubſequor: id eſt imitor/ inuideoqꝫ. Uel ſic:Ęmulꝰ inflat̉ / amat/ inuidet ac imitat̉. Ęmulor aūt ſumit̉ h̓ ꝓindignari: vel etiā ꝓ inuidere. Sumit̉ ꝓ amare. j. Corꝭ. xij. d.Emulamī chariſmata meliora. Et. ij. Corꝭ. xj. a. Emulor em̄vos dei ęmulatiōe. Sumit̉ ꝓ ſubſeqͥ vel imitari/ Prouerb̓. iij.d. Ne ęmuleris hoīeꝫ iniuſtū: nec imiteris vias eiꝰ. Sumit̉ ꝓinuidere/ Numeri. xj. f. Quid ęmularꝭ ꝓ me? Et. j. Regꝭ. j. a.vbi dr̄ ꝙ fenēna erat ęmula ānę. Sūt aūt qͣttuor ī tꝑali ꝓſperitate: quare nō debemꝰ ęmulari .i. indignari/ vel inuidere illis qͥflorēt ī hͦ mūdo: ſꝫ magꝭ cōꝑati eis. Primū ē: qꝛ tꝑalia dāt̉ eisī decęptionē. Psͣ. Verūtn̄ ꝓpter dolos poſuiſti eis deieciſtieos dū alleuarēt̉. Sap̄. xiiij. b. Creaturę dei ī odiū factę ſūt/ ⁊ī tēptationē aīę hoīꝫ. Secūdū: qꝛ dāt̉ eis ī laqueū ⁊ vinculūqͥbꝰ trahāt̉ ad patibulū. Vn̄ Hiere .xxvij. a. Fac tibi vincula⁊ catenas/ ⁊ pones ea ī collo tuo ⁊ mittes ea ad regē edō/ et adregē moab: ⁊ ad regē filioꝝ āmon/ ⁊ ad regē tyri ⁊cͣ. Reges em̄⁊ pͥncipes ⁊ magni hoīes his vinculis colligāt̉: ⁊ multi ad patibulū inferni ſuſpēſi ſūt. Tertiū: qꝛ dant̉ eis ī iugū ⁊ onꝰ. Un̄Deut̓. xvij. d. pręcipit dn̄s de rege: Nō hēbit auri ⁊ argētiīmēſa pōdera. Quartū eſt: qꝛ nullū fructū habēt ex eis. VndeHiere. xlviij. b. Date florē moab: qꝛ florens egrediet̉. q. d. nōhabebit ibi niſi tm̄ florē. Un̄ Seneca. Apud alios ē fructꝰ diuitiaꝝ: diuitibus aūt nomē cedit ⁊ ſollicitudo. Secūdo monetnos ꝓpheta ne amemꝰ tꝑalia vl̓ pctā: Un̄ ſubiūgit: c Neqꝫcelaueris .i. dilexeris/ vel imitatꝰ fuerꝭ: d ¶Faciētes iniqͥtatē. Seneca. Amor turpiū non niſi turpi rōne cōciliari pōt.Facientes iniqͥtatē .i. inęqͣlitatē/ ꝓprie ſt̉ diuites. Un̄ dic̄Augꝰ. Oīs diues aūt iniquꝰ ē/ aut hęres iniqͥ. Luc̄. xvj. c. Facite vob̓ amicos de māmona iniqͥtatꝭ. Ne gͦ c̨elaueris iſtos.Ecc̄i. lx. c. Nō c̨eles gloriā ⁊ opes peccatoris. Et. v. a. eiuſdē:Noli attēdere ad poſſeſſiōes iniqͣs. Seneca. Sūma maloꝝ ēꝙ ad exēplū viuit̉. Iaco. j. a. O me gaudiū exiſtimate frēs cūī varias tēptationes incideritis ⁊cͣ. Ibi Glo. Bedę. Ne indignemini ſi mali ī mūdo florēt ⁊ vos patimī: qꝛ nō ē chriſtianędignitatis ī tꝑalibꝰ exaltari: ſꝫ potiꝰ depͥmi. Mali nihil habētin cęlo/ vos nihil ī mūdo: ſꝫ ſpe illiꝰ boni ad qd̓ tēditis: quicqͥdin via ꝯtingat/ gaudere debetꝭ. Poſtea on̄dit qͣre nō ſūt amāda tꝑalia/ cū ſubiūgit: e ¶Qm̄ tanqͣꝫ fęnū velociter areſcent: oꝑantes iniqͥtatē: licꝫ mō floreāt/ cito areſcēt. Eſa. xl. b.Exiccatū eſt fęnū ⁊ flos eiꝰ decidit. f ¶ Et quēamodū olera herbaꝝ cito decidēt: qui mō ſtare vident̉. Un̄ ī p̨̄dictaaucte Ecc̄i. ix. c. cū dixiſſet: Non c̨eles gloriā ⁊ opes pctōris:ſubiugit cām. Nō em̄ ſcis q̨̄ futura ſit illiꝰ ſubuerſio. Et ꝓpt̓ hͦdicit Iob .v. a. Vidi ſtultū firma radice/ et maledixi pulchritudiui eiꝰ ſtatim. Quare ſtatim? Quia ſtatim cadit ſic̄ olera herba
rū. Un̄ Iob. xxj. b. Ducūt ī bonis dies ſuos/ ⁊ ī pūcto ad īferna deſcēdūt. Per fęnū aūt qd̓ ē cibꝰ iumētoꝝ/ poſſūt intelligihoīes beſtiales ⁊ carnales: Per olera/ q̨̄ ſūt cibꝰ hoīm (vt dr̄Ro. xiiij. a. Qui īfirmꝰ ē olus māducet. Et Gen̄. ix. a. Quaſiolera virētia dedi vobis oīa) poſſūt ſignificari hoīes qͥ fuer̄tſpūales: ſed facti ſuntcarnales: et ita cito cadūt ī p̨̄ſenti qͣſi olera:ẜm ꝙ dicit apoſtolusGal̓. iij. a. Sic ſtultieſtis vt cū ſpū cęperitis/ nūc carne cōſumamini. Sic faciūt aliqn̄p̨̄lati: qꝛ in pͥmo annoqn̄qꝫ ſunt angeli: in ſecūdo hoīes: in tertio aūt fiūt leones/ vl̓potiꝰ dęmones. Et tūc ē de ipſis ſic̄ de olere. Qn̄ em̄ olus putreſcit/ fortiſſimū fetorē hꝫ: ⁊ ml̓tū corrumpit aerē: Ita talesp̨̄lati multū fetēt ⁊ corrūpūt vicinū aera/ ꝑ malū exēplū ⁊ malā famā ſuā. Sꝫ qꝛ cadūt h̓ in fetorē iſtuꝫ: iō etiā quēadmodū olera herbaꝝ cito decidēt/ in fetorē gehenę. Vn̄ talibꝰ cōminat̉ dn̄s/ Hiere. lj. Ecce ego ad te mons peſtifer aitdn̄s/ qͥ corrumpis vniuerſā t̓raꝫ: ⁊ extēdā manū meā ſuꝑ te: ⁊euoluā te de petrꝭ ⁊ dabo te ī montē cōbuſtiōis/ ⁊ nō tollēt dete lapidē triangulū/ ⁊ lapidē ī fundamētū: ſed ꝑditꝰ in ęternūeris. Et dic̄: Ecce: qͣſi in ꝓxīo eſt. Sap̄. vj. a. Horrēdę ⁊ citoapparebit vob̓/ qm̄ iudiciū duriſſimū ī his qͥ p̨̄ſūt fiet. Oleraautē herbaꝝ quō decidūt? Per ꝟmes: ꝑ ſectionē: ꝑ hyemē: ꝑſiccitatē: Sic ⁊ ipſi ꝑ verme ꝯſcīę: ꝑ ſectionē q̨̄ fiet cū ſeꝑabitdn̄s bonos a malis. Per hyemē ſtringētis pęnę/ vbi erit fletꝰ⁊ ſtridor dentiū. Per ſiccitatē ⁊ ariditatē .i. ꝑ defectū oīs bonideijcient̉. gͦ. Spera in dn̄o. Supra oſtēdit ꝓph̓a ꝙ nō eſt⁊ qͣre nō eſt ponēdū cor in tꝑalibꝰ: Hic on̄dit vbi ponēdū eſt:qm̄ in deo. Et hͦ eſt qd̓ dicit: Spera in dn̄o. q. d. ex qͦ ita cito trāſeunt oīa: ergo nō ī trāſitorijs: ſꝫ in dn̄o ꝑmanēte ſpera.Et ſꝑandū eſt ī dn̄o multis rōnibꝰ. Primo: qꝛ ipſe largꝰ. Heſter. ij. d. Dona largitꝰ ē ẜm magnificētiā pͥncipalē. Iaco. j.a. Qui dat oībꝰ affluēter ⁊ nō improperat. Secūda rō eſt: qꝛmulta pōt dare. Prouer. iij. b. Lōgitudo dieꝝ ī dextera eiꝰ/ ⁊ī ſiniſtra illiꝰ diuitię ⁊ gloria. Tertia rō ē: qꝛ rogat nos vt abipſo petamꝰ. Matth̓. vij. a. Petite ⁊ dabit̉ vob̓. Ioh̓. xvj. e.Uſqꝫ mō nō petiſtis quicqͣꝫ in noīe meo: petite et accipietis.Quarta rō ē: qꝛ pat̓ nr̄ ē. Psͣ. Quō miſeret̉ pr̄ filioꝝ/ miſertꝰē dn̄s timētibꝰ ſe/ qm̄ ipſe cogͦuit figmētū nr̄m. Quīta rō ē: qꝛē benignꝰ ⁊ verax. Psͣ. Multę miſcd̓ię ⁊ verax. Sexta: qꝛ cōſuetꝰ ē iuuare. Psͣ. Remīſcere miſerationū tuaꝝ et miſericordiaꝝ tuaꝝ q̨̄ a ſęculo ſūt. Septima: qꝛ ꝓpinquꝰ ⁊ fr̄ nr̄ ē. Heb̓.ij. c. Nō cōfundit̉ vocare nos frēs. Octaua: qꝛ ex quo tot ettanta iā paſſus ē ꝓ nobis: nō libēter nos ꝑderet. Bern̄. Tanti emit vt amittere nō velit. Et ꝓpt̓ hͦ dicit: Spera in dn̄o.Sed qꝛ ſperare ſine meritꝭ nō eſt ſpes: ſꝫ p̨̄ſumptio: Iō poſtſpem inuitat nos ad bonā oꝑationē/ ſubdēs: h¶ Et fac bonitatē. q. d. cū ſpes ſit certa expectatio ex meritis ꝓueniēs:ſi facis bonitatē potes ſperare. Un̄ in Psͣ. Sacrificate ſacrificiū iuſticię ⁊ ſꝑate in dn̄o. Et nota ꝙ dicit: Fac bonitatē:nō dic̄/ fac bonū: qꝛ bonitas tangit bonū finē: bonū aūt aliqd̓nō bono fine pōt fieri. Et qꝛ certꝰ locꝰ ſacrificio deputatꝰ eſta dn̄o: ideo ſubiungit: i EEt inhabita terrā/ iſrael .ſ. eccleſiā: qꝛ qͥcqͥd fit extra cōmunitatē eccl̓ię/ deo nō placet. Deut̓.xvj. b. In loco quē elegerit dn̄s deꝰ tuꝰ īmolabis phaſe. Etbonū eſt in t̓ra illa habitare: qꝛ fertilis eſt. Un̄ addit: k ¶ Etpaſceris .i. corroboraberis: ¶ In diuitijs eiꝰ .i. terrę illieſt eccl̓ia: cuiꝰ diuitię ſunt ſacr̄a ⁊ ſuffragia/ qͥbꝰ corroborant̉filij eccl̓ię. Psͣ. Gl̓ia ⁊ diuitię in domo eiꝰ. Uel ſic: Inhabita terrā quadruplicē .ſ. ſuꝑiorē inferiorē: interiore ⁊ exteriorē. Suꝑiorē/ vitā ęternā: q̨̄ eſt t̓ra viuētiū: Et paſceris indiuitijs eiꝰ: hic ꝑ p̨̄guſtationē: ī futuro ꝑ plenariā fruitionē.Inferiorē eccl̓iaꝫ: vt dictū ē. Interiorē ꝯſcīam eā excolēdo:Et paſceris ī diuitijs eiꝰ .i. bonis cogitatiōibꝰ: De qͣ t̓ra⁊ paſtu/ Prouerb̓. xij. b. Qui oꝑat̉ terrā ſuā ſatiabit̉ panibꝰ.Exteriorē .ſ. corpꝰ ꝓpriū ſpūi ſubiugando: Et paſceris indiuitijs eius
e1 ſenū car.lales et ꝑ olerſpūales intelligunturAl. IcitoAl̓ ⁊ſicutAl̓. pratiAl̓. cadentBeth
9O 2 40nales et ꝑ olerſpūales intelliguntur
50Al̓. rſicutAl̓. pratiAl̓. cadenBeth
Pō .57.nulor diciturnor modis
Matth̓. 25. c.
xxiijPsͣ. 72.
Sperandū eſtin dn̄o multisrationibus
Psͣ .102.Psͣ .85.Psͣ .24.
Psͣ .4.
Psͣ. .111.Terra quadruplex eſt inhabitanda
o 3