Pſalmus
a fons vitę: ⁊ ī ll̓mīe tuo videbimꝰ lumē. Prętēde̓ miſcd̓iāx tuā ſcientibꝰ te: ⁊ iuſticiā tuās his qͥ recto ſūt corde. Nō ve̓-
hniat mihi pes ſuꝑbię: ⁊ manꝰpctōris nō moͣueat me. Ibin ce̓ciderūt qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē:expulſi ſūt nec potuer̄t ſtare.
patas q̨̄ cōtinere nō valent aqͣs: qꝛ delitię ⁊ diuitię ⁊ honoreshuiꝰ mūdi effluūt: ⁊ ī ęſtate .i. in tꝑe neceſſitatis videlicꝫ ī morte oīno deficiūt. Et qꝛ in aīa ſūt duo .ſ. vita ⁊ ſcīa: ideo in hocverſu dicit duo: Qm̄ apud te eſt fons vitę: qͣꝫtū ad vitā.a Et ī lumīe tuo videbimꝰ lumē: qͣꝫtū ad ſcīaꝫ .i. ī te cogͦſcemꝰ te. Ioh̓. xvij. a.Hęc ē vita ęt̓na vt cognoſcāt te verū deū/ ⁊quē miſiſti ieſum chriſtū: Ecce vita ſimul etſciētia. Ioh̓. j. a. Vitaerat lux hominū. Sednota ꝙ hic pͥus loquit̉de vita qͣꝫ de lumine: quia viuere p̨̄cedit videre. Qd̓ bene innuitur Iob̓. j. a. vbi primo dicitur: Qd̓ factum eſt in ipſo vitaerat. Et poſtea addit̉: Et vita erat lux hominū.3 ſunt. Et. j. Corꝭ. ix. d. Oībꝰ oīa factus ſum vt oēs ſaluosfacerē: Sic̄ aqͣ fontis nō ad vſū vnū tm̄ accipit̉: ſed ad ml̓tos.a Et ī lumīe tuo videbimꝰ lumē .i. ꝑ exemplū ⁊ doctrinā qua nos illumīabis: videbimꝰ lumē verū. Pręlati em̄ ſūtlumē ꝑ qd̓ debēt alij videre. Phil̓. ij. b. Lucetis ſic̄ lumīaria īmūdo. Hiere. xxxj .ſ. Qui dat ſolē in lumīe diei. Per ſolē intelligunt̉ magni p̨̄lati. Beatꝰ Bern̄. Paradiſū habemꝰ ml̓tomeliorē ⁊ lōge delectabiliorē qͣꝫ pͥmi parētes habuer̄t. Et ꝑadiſus nr̄ chriſtꝰ dn̄s ē. Ex hͦ amęniſſimo ꝑadiſo qͣttuor fonteshabemꝰ .ſ. fontē miſcd̓ię: fontē ſapīę: fontē gr̄ę: fontē charitatꝭ.Hauriamꝰ d̓ fōte miſcd̓ię ad abluēdas culpas/ aqͣſ remiſſiōis:De fonte ſapīę ad pacandā ſitim noſtrā aqͣs diſcretionis: Defōte gr̄ę ad irrigādaſ bonoꝝ opeꝝ plātaſ aqͣſ deuotiōiſ: Quęramꝰ de fonte charitatis ad condiēdas ⁊ coquēdas affectiōesnr̄as aqͣſ ęmulatiōis: De qͥbꝰ ꝓph̓a ait: Cōcaluit cor meū ītrame ⁊ ī meditatiōe ⁊cͣ. Et alibi: Zelus domꝰ tuę ⁊cͣ. Siqͥdē exdulcedīe deuotiōis/ diligꝭ iuſticiā: ex feruore ęmulatiōis odiohabes iniqͥtatē. Et forte de his fontibꝰ adhuc ī carne viuētibꝰ/chriſtꝰ potū exhibuit in ſemetipſo: Quītū/ qͥ ē fōs vitę: poſt hͦſęculū repromittēs: ad quē ſitiebat ꝓpheta cū diceret: Sitiuitaīa mea ad deū fontē viuū. Et forte ꝓpter hos qͣttuor fontes īqͣttuor locis vulneratꝰ ē chriſtꝰ adhuc viuēs ī carne: Propterqͥntū cū iā tradidiſſet ſpm̄/ trāſforatꝰ ē. Uiuebat adhuc qn̄ foderūt ei pedes ⁊ manꝰ/ vt nobis adhuc viuētibꝰ qͣttuor fontesꝓferret ex ſeipſo. Quītū vulnꝰ ꝑtulit: cū iā expiraſſet/ vt qͥntūfōtē nob̓ poſt obitū aꝑiret. Tūc ſacco cōſciſſo pecuniā q̨̄ latebat/ in p̄ciū nr̄ę redēptiōis effudit. De his fontibꝰ dic̄ Eſa. xij.b. Haurietis aquas in gaudio de fontibꝰ ſaluatoris.Hoīs tā nobilis excelſa plaſmatio. Gen̄. j. d. Faciamus hominē ad imaginē noſtrā ⁊cͣ.Creaturarū oīm vniuerſalis ſubiectio. Psͣ. Oīaſubieciſti ſub pedibus eius ⁊cͣ.Poſt peccatū tā lōganimis expectatio. Sap̄. xj.d. Miſererꝭ oīm: qꝛ oīa potes ⁊ diſſimulas peccata hominū ꝓpter pęnitentiā.Auerſi frequēs ⁊ pia reuocatio. Eſa. xxx. e. AureſEffectusmueticor.tuę audiēt verbū poſt tergū monētis. Cantꝭ. vjd. Reuertere reuertere ⁊cͣ.dię deiRedeūtis libēs ⁊ benigna ſuſcęptio. Lucꝭ. xv. d.Cū adhuc lōge eſſet vidit illū pater ſuus: ⁊ miſericordia motus eſt ⁊cͣ.Poſt reditū clęmēs ⁊ paterna correctio. Psͣ. Viſitabo in virga iniqͥtates eoꝝ: miſcd̓iā autē meānō diſpergā ab eo.Captiui ſeu ꝑditi copioſa redēptio. j. Corꝭ. vj. d.Empti eſtis p̄cio magno. j. Pet̓. j. c. Nō corruptibilibꝰ auro ⁊cͣ. Psͣ. Et copioſa apd̓ eū re. ⁊cͣ.In fine ſuꝑabūdās remuneratio. Matth̓. xxv. b.Euge ſerue bone ⁊ fidelis ⁊cͣ. Beatꝰ Bern̄. Dilatet dn̄e miſericordia tua termīos ſuos/ extēdat funes/ expādat ſinꝰ: attīgata fine vſqꝫ ad finē fortiter ⁊ diſponat oīa ſuauit̉. b¶ Prętede. Suꝑ oſtēdit ꝓph̓a/ ꝙ bona ſūt a deo/ ⁊ mala ab hoīe. Sꝫqꝛ ſcire hͦ nō ſufficit niſi dn̄s etiā nob̓ det illa bona q̨̄ ab ipſo eēſciūt̉ ⁊ a malo qd̓ a nob̓ ē nos cuſtodiat: Iō vtrūqꝫ petit/ ſub
dens: Prętēde dn̄e. Et pͥmo petit bona: et int̓ bona pͥmopetit gratiā ꝑueniētē/ cū dicit: Prętēde: qͣſi p̨̄ueniēdo tēde.c Miſcd̓iā tuā .i. gratiā ex miſcd̓ia tua: nō ex meritis nr̄is.d iSciētibꝰ te .i. credētibꝰ te nō aliū deū eſſe/ a qͦ bona cūctaꝓcedūt. Et bn̄ dic̄: Miſcd̓iā: qꝛ ſic̄ dr̄ Ro. ix. d. Nō eſt volētis neqꝫ currētis: ſeddei miſerētꝭ. Titū. iij.b. Non ex oꝑibꝰ iuſticię q̨̄ fecimꝰ nos: ſꝫ ẜmſuā miſcd̓iā ſaluos noſfecit. Et bn̄ etiā dicit:Sciētibꝰ. Un̄ Eſaięxxvij. d. Ppl̓us nō eſtapiēs ꝓpterea nō miſerebit̉ eiꝰ qͥ fecit illū. Secūdo petit rectitudinē oꝑandi. Un̄ ſubiūgit: e ¶ Et iuſticiā tuā .i. rectitudinē oꝑandi p̨̄tende. fis qͥ recto ſūt corde. q. d. eis quirecta volūt da fortitudinē: vt qd̓ bn̄ volūt/ bene ꝑficiāt. Hocetiā ſupͣ petierat in alio Psͣ. dicēs: Dirige me ī veritate tua.Et notādū ꝙ cōpetent̓ iūgit: miſericordiā/ ſciētibꝰ: ⁊ iuſticiārectis corde: qꝛ ſcīa nihil meremur: ſed bona volūtate cordismeremur. Qd̓ gͦ dat̉ ſcientibꝰ/ miſcd̓ia eſt: qd̓ rectis corde iuſticia: qꝛ merito dat̉. Sed qꝛ bonū cito ꝑdit̉ qd̓ cuſtos ꝟtutūhūilitas non cuſtodit: ideo tertio petit hūilitatē/ dicens: gͦ¶ No veniat mihi ꝑes ſuꝑbię. Et bn̄ hͦ poſt p̨̄dicta duoſcꝫ poſt ſcīaꝫ ⁊ ꝟtutē dr̄: qꝛ ex ſcīa ⁊ ꝟ̓tute ſolet venire ſuꝑbia:qꝛ vt dic̄ Gregꝰ: difficile ē magna agere: ⁊ de magnis opinionē nō hr̄e. Et dic̄: Nō veniat: qꝛ ſuꝑbia accidētalis ē. Un̄Ecc̄i. x. c. Nō ē creata hoībꝰ ſuꝑbia. Et pōt legi/ Pes ſuꝑbię/ ītrāſitiue: qꝛ ſuꝑbia ē pes qͦ recedit̉ a deo: ⁊ qͦ itur ꝯͣ deū. ?Un̄ Iob. xv. c. Cucurrit aduerſus deū erecto collo: ⁊ pinguceruice armatꝰ eſt. Et hr̄e pedē ſuꝑbię/ ē hr̄e pedē inflatū: qd̓ꝑiculoſū ē nob̓ ꝑegrinis. Ul̓/ Pes ſuꝑbię: trāſitiue. Et ſūtduo pedes ſuꝑbię .ſ. diuitiaꝝ affluētia/ ⁊ ſęcularꝭ potētia. Et lꝫdicat̉ pes ī ſingulari: tn̄ ꝓ vtroqꝫ ſupponit ī hac negatiōe: nōveniat mihi peſ ſuꝑbię. Negatio em̄ p̨̄poſita totū negat.Quarto petit liberari a teptatiōe diaboli. Un̄ ſb̓iūgit. h EEtmanꝰ .i. oꝑatio ſeu īpulſo .i. tēptatio pulſās. i ¶ ctōris .i.diaboli/ qͥ antonomatice dr̄ pctōr. k ¶ Nō moueat me deloco meo: qͥ ē deꝰ ꝑ peccatū. Psͣ. Qui tribulāt me exultabūtſi motꝰ fuero. Ecc̄s. x. a. Si ſpūs poteſtatē hn̄tis aſcēderit ſuꝑte/ locū tuū ne dimiſeris ⁊cͣ. Et notādū ꝙ diabolꝰ pulſat in tēptatiōe: mouet ī peccati ꝯſenſu vel oꝑatiōe: ligat ī ꝯſuetudīe:p̨̄cipitat in mortē. Itē manꝰ diaboli/ ſunt oēs pctōres aꝑti ꝑqͦs diabolꝰ mouet alios/ qn̄ ꝑ eos ad pctm̄ īducunt̉. Itē h̓ nota ꝙ dr̄: ſuꝑbię ꝑ abſtractū: et dic̄: pctōris/ ꝑ cōcretū: in qͦnotat̉ om̄e pctm̄ eſſe aut ſpūale/ aut corꝑale. Et qͣre petat ꝙnō veniat ſibi pes ſuꝑbię/ on̄dit cū ſubiūgit. ¶¶ Ibi .i. ī pede.i. ꝑ pedē ſuꝑbię: m CCeciderūt qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē .ſ. diabolꝰ ⁊ adā/ qͥ fuer̄t auctores iniqͥtatis. Et loquit̉ ẜm modū luctatorꝭ cū dic̄: Nō veniat ⁊cͣ. Et poſt Ibi cecider̄t. q.d. luctā habeo ꝯͣ diabolū: ſed peto dn̄e: vt nō veniat mihipes ſuꝑbię .i. vt diabolꝰ nō innectat mihi pedē ſuū qͥ ē ſuꝑbia .i. ꝙ nō faciat mihi le gābeth: qꝛ Ibi .i. ꝑ illū pedē: ceciderūt qͥ oꝑāt̉ iniqͥtatē: qꝛ diabolꝰ decęptiōe ſuꝑbię cecidit.Un̄ Lucꝭ. x. c. Uidebā ſathanā qͣſi fulgur d̓ cęlo cadenteꝫ. Etqꝛ iſto gābeth cecidit: eodē luctatꝰ ē cū hoīe: ⁊ cecidit hō ī peccatū. Gen̄. iij. a. qn̄ dixit: Eritꝭ ſicut dij/ ſciētes bonū ⁊ malū.Et bn̄ de homīe ⁊ diabolo dr̄: Qui oꝑant̉ iniqͥtatē. Oisem̄ iniqͥtas ꝑpetrat̉/ aut ex corruptiōe naturę quā ꝑ ada īcuſrimꝰ/ aut ex ſuggeſtiōe diaboli: aut ex vtroqꝫ. n ¶ Expulſiſunt: de cęlo diabolꝰ: ⁊ de ꝑadiſo hō. ¶ Nec potuerūtſtare .i. reſiſtere qͥn expellerent̉. Vel/ Nō potuerūt ſtarepoſtmodū in ſua .i. ad ſtatum ſuū: de qͣ ceciderūt/ redire. Olabolꝰ em̄ nunqͣꝫ redibit: homo aūt redit ad gratiā: ⁊ poſtmodū ad gloriā: non ſua vi īmo gr̄a dei. Et ita breuiter cōcluditintentionē huius pſalmi: qm̄ bona nō ſūt ab hoīe: ſed a deo:mala aūt ab hoīe ⁊ diabolo. Et iō petit ꝙ nō veniat ſibi pesſuꝑbię: qꝛ nō poſſet ꝑ ſe reſiſtere cū diabolꝰ ⁊ pͥmꝰ hō ibi cecider̄t. Un̄ dic̄ Gregꝰ. Quid cęlo ſecuriꝰ: qͥd ꝑadiſo iocundiꝰ:Holi ęmulariEt tn̄ diabolꝰ de cęlo/ ⁊ adā cecidit de ꝑadiſo.
2x
Moraliter
Psͣ .24.
Chriſtꝰ noſterparadiſus eſtde quo quīqꝫfontes emanāt
Supbia di pi-
Psͣ .38.Psͣ. 68.
Nota ꝙ ſūtduo pedesſuperbit
Psͣ .41.
Psͣ. 12.
Psͣ .8.
Effectusmiteticor.dię dei
Psͣ .88.
Psͣ. 129.
Sap̄ 8s.