Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a fons vitę: ī ll̓mīe tuo videbimꝰ lumē. Prętēde̓ miſcd̓iāx tuā ſcientibꝰ te: iuſticiā tuās his recto ſūt corde. ve̓-

hniat mihi pes ſuꝑbię: manꝰpctōris moͣueat me. Ibin ce̓ciderūt oꝑant̉ iniqͥtatē:expulſi ſūt nec potuer̄t ſtare.

patas q̨̄ cōtinere valent aqͣs: qꝛ delitię diuitię honoreshuiꝰ mūdi effluūt: ī ęſtate .i. in tꝑe neceſſitatis videlicꝫ ī morte oīno deficiūt. Et qꝛ in aīa ſūt duo .ſ. vita ſcīa: ideo in hocverſu dicit duo: Qm̄ apud te eſt fons vitę: qͣꝫtū ad vitā.a Et ī lumīe tuo videbimꝰ lumē: qͣꝫtū ad ſcīaꝫ .i. ī te cogͦſcemꝰ te. Ioh̓. xvij. a.Hęc ē vita ęt̓na vt cognoſcāt te verū deū/quē miſiſti ieſum chriſtū: Ecce vita ſimul etſciētia. Ioh̓. j. a. Vitaerat lux hominū. Sednota hic pͥus loquit̉de vita qͣꝫ de lumine: quia viuere p̨̄cedit videre. Qd̓ bene innuitur Iob̓. j. a. vbi primo dicitur: Qd̓ factum eſt in ipſo vitaerat. Et poſtea addit̉: Et vita erat lux hominū.3 ſunt. Et. j. Corꝭ. ix. d. Oībꝰ oīa factus ſum vt oēs ſaluosfacerē: Sic̄ aqͣ fontis ad vſū vnū tm̄ accipit̉: ſed ad ml̓tos.a Et ī lumīe tuo videbimꝰ lumē .i. exemplū doctri qua nos illumīabis: videbimꝰ lumē verū. Pręlati em̄ ſūtlumē qd̓ debēt alij videre. Phil̓. ij. b. Lucetis ſic̄ lumīaria īmūdo. Hiere. xxxj .ſ. Qui dat ſolē in lumīe diei. Per ſolē intelligunt̉ magni p̨̄lati. Beatꝰ Bern̄. Paradiſū habemꝰ ml̓tomeliorē lōge delectabiliorē qͣꝫ pͥmi parētes habuer̄t. Et ꝑadiſus nr̄ chriſtꝰ dn̄s ē. Ex amęniſſimo ꝑadiſo qͣttuor fonteshabemꝰ .ſ. fontē miſcd̓ię: fontē ſapīę: fontē gr̄ę: fontē charitatꝭ.Hauriamꝰ fōte miſcd̓ię ad abluēdas culpas/ aqͣſ remiſſiōis:De fonte ſapīę ad pacandā ſitim noſtrā aqͣs diſcretionis: Defōte gr̄ę ad irrigādaſ bonoꝝ opeꝝ plātaſ aqͣſ deuotiōiſ: Quęramꝰ de fonte charitatis ad condiēdas coquēdas affectiōesnr̄as aqͣſ ęmulatiōis: De qͥbꝰ ꝓph̓a ait: Cōcaluit cor meū ītrame ī meditatiōe ⁊cͣ. Et alibi: Zelus domꝰ tuę ⁊cͣ. Siqͥdē exdulcedīe deuotiōis/ diligꝭ iuſticiā: ex feruore ęmulatiōis odiohabes iniqͥtatē. Et forte de his fontibꝰ adhuc ī carne viuētibꝰ/chriſtꝰ potū exhibuit in ſemetipſo: Quītū/ ē fōs vitę: poſtſęculū repromittēs: ad quē ſitiebat ꝓpheta diceret: Sitiuitaīa mea ad deū fontē viuū. Et forte ꝓpter hos qͣttuor fontes īqͣttuor locis vulneratꝰ ē chriſtꝰ adhuc viuēs ī carne: Propterqͥntū tradidiſſet ſpm̄/ trāſforatꝰ ē. Uiuebat adhuc qn̄ foderūt ei pedes manꝰ/ vt nobis adhuc viuētibꝰ qͣttuor fontesꝓferret ex ſeipſo. Quītū vulnꝰ ꝑtulit: expiraſſet/ vt qͥntūfōtē nob̓ poſt obitū aꝑiret. Tūc ſacco cōſciſſo pecuniā q̨̄ latebat/ in p̄ciū nr̄ę redēptiōis effudit. De his fontibꝰ dic̄ Eſa. xij.b. Haurietis aquas in gaudio de fontibꝰ ſaluatoris.Hoīs nobilis excelſa plaſmatio. Gen̄. j. d. Faciamus hominē ad imaginē noſtrā ⁊cͣ.Creaturarū oīm vniuerſalis ſubiectio. Psͣ. Oīaſubieciſti ſub pedibus eius ⁊cͣ.Poſt peccatū lōganimis expectatio. Sap̄. xj.d. Miſererꝭ oīm: qꝛ oīa potes diſſimulas peccata hominū ꝓpter pęnitentiā.Auerſi frequēs pia reuocatio. Eſa. xxx. e. AureſEffectusmueticor.tuę audiēt verbū poſt tergū monētis. Cantꝭ. vjd. Reuertere reuertere ⁊cͣ.dię deiRedeūtis libēs benigna ſuſcęptio. Lucꝭ. xv. d. adhuc lōge eſſet vidit illū pater ſuus: miſericordia motus eſt ⁊cͣ.Poſt reditū clęmēs paterna correctio. Psͣ. Viſitabo in virga iniqͥtates eoꝝ: miſcd̓iā autē meā diſpergā ab eo.Captiui ſeu ꝑditi copioſa redēptio. j. Corꝭ. vj. d.Empti eſtis p̄cio magno. j. Pet̓. j. c. corruptibilibꝰ auro ⁊cͣ. Psͣ. Et copioſa apd̓ re. ⁊cͣ.In fine ſuꝑabūdās remuneratio. Matth̓. xxv. b.Euge ſerue bone fidelis ⁊cͣ. Beatꝰ Bern̄. Dilatet dn̄e miſericordia tua termīos ſuos/ extēdat funes/ expādat ſinꝰ: attīgata fine vſqꝫ ad finē fortiter diſponat oīa ſuauit̉. Prętede. Suꝑ oſtēdit ꝓph̓a/ bona ſūt a deo/ mala ab hoīe. Sꝫqꝛ ſcire ſufficit niſi dn̄s etiā nob̓ det illa bona q̨̄ ab ipſoſciūt̉ a malo qd̓ a nob̓ ē nos cuſtodiat: vtrūqꝫ petit/ ſub

dens: Prętēde dn̄e. Et pͥmo petit bona: et int̓ bona pͥmopetit gratiā ꝑueniētē/ dicit: Prętēde: qͣſi p̨̄ueniēdo tēde.c Miſcd̓iā tuā .i. gratiā ex miſcd̓ia tua: ex meritis nr̄is.d iSciētibꝰ te .i. credētibꝰ te aliū deū eſſe/ a bona cūctaꝓcedūt. Et bn̄ dic̄: Miſcd̓iā: qꝛ ſic̄ dr̄ Ro. ix. d. eſt volētis neqꝫ currētis: ſeddei miſerētꝭ. Titū. iij.b. Non ex oꝑibꝰ iuſticię q̨̄ fecimꝰ nos: ſꝫ ẜmſuā miſcd̓iā ſaluos noſfecit. Et bn̄ etiā dicit:Sciētibꝰ. Un̄ Eſaięxxvij. d. Ppl̓us eſtapiēs ꝓpterea miſerebit̉ eiꝰ fecit illū. Secūdo petit rectitudinē oꝑandi. Un̄ ſubiūgit: e Et iuſticiā tuā .i. rectitudi oꝑandi p̨̄tende. fis recto ſūt corde. q. d. eis quirecta volūt da fortitudinē: vt qd̓ bn̄ volūt/ bene ꝑficiāt. Hocetiā ſupͣ petierat in alio Psͣ. dicēs: Dirige me ī veritate tua.Et notādū cōpetent̓ iūgit: miſericordiā/ ſciētibꝰ: iuſticiārectis corde: qꝛ ſcīa nihil meremur: ſed bona volūtate cordismeremur. Qd̓ dat̉ ſcientibꝰ/ miſcd̓ia eſt: qd̓ rectis corde iuſticia: qꝛ merito dat̉. Sed qꝛ bonū cito ꝑdit̉ qd̓ cuſtos ꝟtutūhūilitas non cuſtodit: ideo tertio petit hūilitatē/ dicens: No veniat mihi ꝑes ſuꝑbię. Et bn̄ poſt p̨̄dicta duoſcꝫ poſt ſcīaꝫ ꝟtutē dr̄: qꝛ ex ſcīa ꝟ̓tute ſolet venire ſuꝑbia:qꝛ vt dic̄ Gregꝰ: difficile ē magna agere: de magnis opinionē hr̄e. Et dic̄: veniat: qꝛ ſuꝑbia accidētalis ē. Un̄Ecc̄i. x. c. ē creata hoībꝰ ſuꝑbia. Et pōt legi/ Pes ſuꝑbię/ ītrāſitiue: qꝛ ſuꝑbia ē pes recedit̉ a deo: itur ꝯͣ deū. ?Un̄ Iob. xv. c. Cucurrit aduerſus deū erecto collo: pinguceruice armatꝰ eſt. Et hr̄e pedē ſuꝑbię/ ē hr̄e pedē inflatū: qd̓ꝑiculoſū ē nob̓ ꝑegrinis. Ul̓/ Pes ſuꝑbię: trāſitiue. Et ſūtduo pedes ſuꝑbię .ſ. diuitiaꝝ affluētia/ ſęcularꝭ potētia. Et lꝫdicat̉ pes ī ſingulari: tn̄ vtroqꝫ ſupponit ī hac negatiōe:veniat mihi peſ ſuꝑbię. Negatio em̄ p̨̄poſita totū negat.Quarto petit liberari a teptatiōe diaboli. Un̄ ſb̓iūgit. h EEtmanꝰ .i. oꝑatio ſeu īpulſo .i. tēptatio pulſās. i ctōris .i.diaboli/ antonomatice dr̄ pctōr. k moueat me deloco meo: ē deꝰ peccatū. Psͣ. Qui tribulāt me exultabūtſi motꝰ fuero. Ecc̄s. x. a. Si ſpūs poteſtatē hn̄tis aſcēderit ſuꝑte/ locū tuū ne dimiſeris ⁊cͣ. Et notādū diabolꝰ pulſat inptatiōe: mouet ī peccati ꝯſenſu vel oꝑatiōe: ligat ī ꝯſuetudīe:p̨̄cipitat in mortē. Itē manꝰ diaboli/ ſunt oēs pctōres aꝑtiqͦs diabolꝰ mouet alios/ qn̄ eos ad pctm̄ īducunt̉. Itē nota dr̄: ſuꝑbię abſtractū: et dic̄: pctōris/ cōcretū: innotat̉ om̄e pctm̄ eſſe aut ſpūale/ aut corꝑale. Et qͣre petat veniat ſibi pes ſuꝑbię/ on̄dit ſubiūgit. ¶¶ Ibi .i. ī pede.i. pedē ſuꝑbię: m CCeciderūt oꝑant̉ iniqͥtatē .ſ. diabolꝰ adā/ fuer̄t auctores iniqͥtatis. Et loquit̉ ẜm modū luctatorꝭ dic̄: veniat ⁊cͣ. Et poſt Ibi cecider̄t. q.d. luctā habeo ꝯͣ diabolū: ſed peto dn̄e: vt veniat mihipes ſuꝑbię .i. vt diabolꝰ innectat mihi pedē ſuū ē ſuꝑbia .i. faciat mihi le gābeth: qꝛ Ibi .i. illū pedē: ceciderūt oꝑāt̉ iniqͥtatē: qꝛ diabolꝰ decęptiōe ſuꝑbię cecidit.Un̄ Lucꝭ. x. c. Uidebā ſathanā qͣſi fulgur cęlo cadenteꝫ. Etqꝛ iſto gābeth cecidit: eodē luctatꝰ ē hoīe: cecidit ī peccatū. Gen̄. iij. a. qn̄ dixit: Eritꝭ ſicut dij/ ſciētes bonū malū.Et bn̄ de homīe diabolo dr̄: Qui oꝑant̉ iniqͥtatē. Oisem̄ iniqͥtas ꝑpetrat̉/ aut ex corruptiōe naturę quā ada īcuſrimꝰ/ aut ex ſuggeſtiōe diaboli: aut ex vtroqꝫ. n Expulſiſunt: de cęlo diabolꝰ: de ꝑadiſo. Nec potuerūtſtare .i. reſiſtere qͥn expellerent̉. Vel/ potuerūt ſtarepoſtmodū in ſua .i. ad ſtatum ſuū: de ceciderūt/ redire. Olabolꝰ em̄ nunqͣꝫ redibit: homo aūt redit ad gratiā: poſtmo ad gloriā: non ſua vi īmo gr̄a dei. Et ita breuiter cōcluditintentionē huius pſalmi: qm̄ bona ſūt ab hoīe: ſed a deo:mala aūt ab hoīe diabolo. Et petit veniat ſibi pesſuꝑbię: qꝛ poſſet ſe reſiſtere diabolꝰ pͥmꝰ ibi cecider̄t. Un̄ dic̄ Gregꝰ. Quid cęlo ſecuriꝰ: qͥd ꝑadiſo iocundiꝰ:Holi ęmulariEt tn̄ diabolꝰ de cęlo/ adā cecidit de ꝑadiſo.

2x

Moraliter

Psͣ .24.

Chriſtꝰ noſterparadiſus eſtde quo quīqꝫfontes emanāt

Supbia di pi-

Psͣ .38.Psͣ. 68.

Nota ſūtduo pedesſuperbit

Psͣ .41.

Psͣ. 12.

Psͣ .8.

Effectusmiteticor.dię dei

Psͣ .88.

Psͣ. 129.

Sap̄ 8s.