Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XXXV

a Homīes ilimēta ſaluābisdn̄e: ⁊quēadmodū multipliē caſti miſericordiā tuā deus.ſ Filij autē hominū: ī rtēgmi-

ne alarū tuaꝝ ſperabūt. Inhͦebriābunt̉ ab vbertate domꝰtuę: torrēte voluptatis tuęlpotabis eos. Qm̄ apud te ē

cat aquas in nubibus: vt erumpant pariter deorſum: ſedcumle dēt imbrē tꝑe ſuo. Soluit̉ etiā p̨̄dicator in tonitrus percaminatiōes. Iob. xxxvj. d. Si voluerit extēdere nubes quaqtentoriū ſuū: fulgurare lumīe ſuo deſuꝑ. Ecc̄i. xliij. b. Uoxronitrui eius aſpirabit vel liberabit terrā. Itē p̨̄dicator volat.Eſa. lx. b. Qui ſūt iſtivt nubes volant. Etpeut. xxxiij. d. Maxificētia eius diſcurrūt nubes. Et qͥd mi? Quia ſic̄ dr̄ ī Psͣ.Uelocit̉ currit ſermoeiꝰ. Itē dat irim. Gen̄.ix. b. Ponā arcū meū in nubibꝰ cęli .i. ſacrā ſcripturātoribꝰ: eſt diuerſis ſenſibꝰ decorata: ſicut iris diuerhus. Uel qꝛ ſicut ibi dicit̉: iris ē ſignū fęderis int̓ deūor: Tūc dat p̨̄dicator irim: qn̄ recōciliat pctōres deo. ij. Corv. p. Dedit nobis deꝰ miniſteriū recōciliatiōis: poſuit ī noverbū recōciliatiōis. a Homīes iumēta. Suprctū eſt ex iuſto iudicio dei/ tamē occulto/ malis homībꝰ nopat dn̄s bona gratuita: hic aūt vt oſtendat̉ deus non ſoluniuſtus eſt: ſed etiā miſericors: oſtēdit ꝓpheta deus etiā malis homībus de ſua miſericordia dat bona tꝑalia. Vnde dicit:Hoīes .i. electos ratiōe vtētes. b Et iumēta .i. reprobos/irrationaliter viuētes: c Saluabis dn̄e: tēporali ſalute corꝑali. De qua ſalute/ dicit̉. iiij. Regꝭ. vj. ſ. Salua me dn̄emi rex. Qui ait:: te ſaluet dn̄s. Et hoc: d Quēadmo: id ſicut: e Multiplicaſti .i. multiplicē oſtēdiſti: Miſericordiā tuam deus. Hoīes aūt dicūt̉ electi. Ezech̓.xxxiiij. g. Vos auteꝫ greges mei/ greges paſcuę meę homīeseſtis. Iumēta/ dicunt̉ peccatores. Iohel̓. j. d. Cōputruerūtiumēta in ſtercore ſuo. Vel ad litterā: homīes iumenta:quia ſolū hominibꝰ dat deus eſcam: ſed etiā brutis aīalibꝰ.Psͣ. Qui dat iumētis eſcā ipſoꝝ ⁊cͣ. Matth̓. vj. d. Reſpicitevolatilia cęli: qm̄ ſerunt/ neqꝫ metūt/ neqꝫ cōgregant ī horrea: pater veſter cęleſtis paſcit illa: Nōne vos magis pluriseſtis illis? Uel totū pōt legi in bono: vt dicāt̉: Hoīes/ cōtēplatiui: Iumēta/ actiui. em̄ naturalit̓ ſurſū aſpicit: iumē deorſū. Cōtēplatiui aūt ī cęleſtibꝰ occupāt̉: actiui ꝟo ī terrenis. Et dr̄ iumentū/ qͣſi iuuamētū: qꝛ actiui iuuāt cōtēplatiuos: eorū onera portāt. Et hos illos ſaluaſti/ dn̄e: quēadmodū ml̓tiplicaſti miſericordiā tuā deꝰ. Vere abinitio mūdi magꝭ magis ml̓tiplicat̉ dei miſcd̓ia: Noe em̄miſit dn̄s vt ſaluaret̉ a diluuio: Poſtmodū abraę ꝓmiſit ſe: Tādē nob̓ dedit filiū ſuū/ eo oīa. Un̄ Ro. viij .f. Quietiā ꝓpͥo filio peꝑcit: ſꝫ nob̓ oībꝰ tradidit illū: Quō etiā illo oīa nob̓ donauit? Dico hoīeſ iumēta ſaluabis.i. bonos malos paſces ī pn̄ti: ſic̄ in pͥma expoſitiōe dictū ē.Sꝫ mali ī hac corporali ſaluatiōe ponūt ſpē ſuā. Un̄ Sap̄. v.c. Spes impij qͣſi lanugo. Boni aūt ſperāt ī hac ſaluatiōe:ſꝫ in ſpūali: Un̄ ſequit̉: f Filij autē hominū: id eſt rationales ratione vtentes: g In tegmine alarū tuarumſperabunt: id eſt in ꝓtectione quā facis in alis tuis: id eſt inbrachijs tuis extenſis in cruce. Et alludit ei qd̓ dicit̉ Matth̓.xxiij. d. Quotiēs volui cōgregare filios tuos quēadmodū gallina ꝯgregat pullos ſuos ſub alis. De his alis dicit̉ Malach̓.ilij. a. Oriet̉ vobis timētibus nomē meū ſol iuſticię: et ſanitasin pennis eius. In illis enim brachijs chriſti ſic extenſis eſt ſanitas: quia ibi nos ſanauit a peccatis noſtris. Nec ſolum percrucem nos ſanauit: ſed nūc protegit erigit: Hęc em̄ duovitima inueniunt̉ in alis. Quia ala protegit: et ideo dicit hic:In tegmine alarum tuarū. Item ala facit volare: Dehis duobus dicitur Eſa. xl. g. Qui ſperāt in domino: id eſt integmine alarū eius: mutabunt fortitudinē: id eſt fortes erūttra diabolū/ Ecce ꝓtectio: Aſſumēt pēnas vt aquilę ⁊cͣ. Ecceeleuatio. De his autē duobus cum primo qd̓ eſt ſanitas/ cantat eccleſia: Nos autē gloriari oportet in cruce domini noſtriſeſū chriſti: in quo ē ſalꝰ vita reſurrectio noſtra. Salus qͣꝫtuꝫad ſanitatē: vita qͣꝫtum ad ꝓtectionem ab eo qui vult nos occidere: reſurrectio qͣꝫtum ad eleuationē. Uel alas intelligunt̉

duo teſtamēta/ vel duo p̨̄cępta charitatis/ vel ſapiētia obedientia/ vel miſericordia iuſticia. Et his omnibꝰ velant̉ ſancti ꝓtegunt̉. Psͣ. Protegar ī velamēto alarū tuarū. Dicis ſperabūt: ſꝫ nūqͥd fruſtra?: qꝛ ſequit̉: h. Inebriabūtur ab vbertate domus tuę/ in futuro. Hęc eſt illa domus/ de qua. ij. Corꝭ.v. a. Scimus quoniāſi terreſtris domus noſtra huiꝰ habitationisdiſſoluat̉/ domūmanu factā ſed ęternāhabemꝰ in cęlis. Hęcinebriatio p̨̄ſignata ēGen̄. xliij. g. vbi fratres ioſeph biberunt inebriati ſunt cumeo. Et ibi ꝑmittit̉ ioſeph p̨̄cępit diſpenſatori domus ſuę:Introduc viros domū occide victimas et inſtrue cōuiuiū/quia mecū ſunt comeſturi meridie. In quibus verbis notat̉domus/ vbertas domus/ tempus comedēdi. Et licꝫ ī domo illa non ſolū inebriemur: ſed etiā ſatiemur edendo: ſicut dicit̉ Eſa. xxv. c. Faciet dominꝰ exercituū omnibꝰ populis inmonte hoc conuiuiū pinguiū ⁊cͣ. tamen non dicit hoc niſi deinebriatione: ſed in hoc cōprehendit etiā comeſtionē propterfacilitatem ſumēdi: Chriſtus enim erit potus cibus. Cantꝭ.v. a. Comedite amici bibite inebriamini chariſſimi. Ecc̄i.xxiiij. c. Qui edunt me adhuc eſurient: qui bibūt me adhucſitient. Sed poſſet aliquis dicere/ inebriabunt̉: ſed non dulcipotuſīmo amaro: ẜm qd̓ dr̄ Thren̄. iij. b. Repleuit me amaritudinibꝰ: inebriauit me abſinthio. Un̄ remouēs propheta/ ſubiūgit: i Et torrente: non doloris aut amaritudinis: Sed k Uoluptatis tuę: id ē affluētia diuinę fruitionis: Potabis eos. Torrente/ dicit/ ꝓpter abundantiam impetuoſitatē: non quia tranſeat. Vnde alibi in Psͣ.vocat̉ torrens: ſꝫ fluuius impetuoſus: vbi dicit̉: Fluminisimpetus lętificat ciuitatē dei .i. eccleſiam triumphantē. Gen̄.ij. b. Fluuius egrediebat̉ de loco voluptatis ad irrigandumparadiſum. Et vere tranſibit torrens iſte: quia eſt fluuiusde fontę ꝓcedēs. Vnde ſequit̉: l Quoniā apud te eſtfons vitę: id eſt vita indeficiens. Ioh̓. xiiij. a. Ego ſum viaveritas vita. Via non errans: veritas fallens: vita indeficiens. Ioh̓. vij. ſ. Si quis ſitit veniat ad me bibat. q. d.veniat ad fontem. Sed quia multi nolunt venire ad iſtū fontem: ſed vadunt ad ciſternas diſſipatas: id eſt ad mūdi delitias: conquerit̉ dominꝰ Hiere. ij. c. cum admiratiōe magna/ dicens: Obſtupeſcite celi ſuꝑ hoc/ portę cęli deſolamini vęhemēter dicit dominꝰ: Duo enim mala fecit populus meus: medereliquerūt fontem aquę viuę/ foderunt ſibi ciſternas diſſipatas q̨̄ con.h Inebriabuntur ⁊cͣ. Moraliter/ pręlato cōuenit iſteverſus ſequēs: qꝛ talis debet eſſe vt poſſit ei dici: Inebriabunt̉ ab vbertate domus tuę .ſ. ſubditi: ab vbertatetriplici/ cōtra illam triplicē inediā: de qua Eſa. iij. b. ſummedicus: in domo mea non eſt panis/ neqꝫ veſtimentū: nolite me conſtituere principē ppl̓i. Niſi em̄ ſit medicus/ vt ſciatinfirmos a peccato curare: niſi habeat panē/ vt ſtātes poſſitcōfortare: veſtimentū/ vt ſciat contra frigidū ventū aquilonis .i. ꝯtra tēptatiōes diaboli munire/ debet dicere: nolite meꝯſtituere principē. Sed ſi hęc habeat: gratiā curatiōis/ panēp̨̄dicatiōis veſtes ſanctę cōuerſationis: tunc ſubditi inebriabunt̉ ab vbertate domus eius. Hęc aūt ſufficiūt ſi habeatin intellectu: ſed etiam debet habere affectum plenū dulcedine ſpūali: Ideo ſubdit̉: i Et torrente voluptatis tuępotabis eos .i. de plenitudine dulcedinis dei/ quam in tuocorde poſſidere debes. Un̄ dicit: Tuę. De hac plenitudīedulcedine in Psͣ. Memoriā abūdātię ſuauitatis tuę eructabūt. Sequit̉: Qm̄ apud te eſt fons vitę .i. fons eſtvita bona: A fōte debēt haurire ſubditi diuerſa ꝑticulariaexēpla: Sicut hauriūt de fonte: vnꝰ totū fontē capit: ſedqͥlibet qd̓ ei neceſſariū eſt: et oēs ſatis inueniūt: ita debet eſſein p̨̄lato. Vnde a pl̓us: fontē vitę ſe eſſe oſtendens/ dicebat. ij.Corꝭ. vij. a. Capite nos .ſ. qͣſi fontē ad oīa q̨̄ vobis neceſſariak ſunt. Et. j.2

Psͣ. 60.

er i

Psͣ .45.

Ps. 146.

Aliter

Moraliter

Psͣ .144.