Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

nec dicāti deu̓orabimus.d Erubeſcāt reu̓ereant̉ ſil̓:gratulāt̉ mal̓ meis. Induāt̉ſꝫ rcōfl̓ſiōe reue̓rētia: malix gna loquūt̉ ſuꝑ me. Exultēt

lętent̉ voͣlūt iuſticiā meā:o dicant ſꝑ magnificet̉ dn̄s voͣlūt pacē ſerui eiꝰ. Et linI gua mea mēditabit̉ iuſticiās tuā: tota die laudem tuam.

a Nec dicāt deuorabimus .i. iactēt ſe extinxerint nomē meū. Ita em̄ clarificatū ē nomē eiꝰ reſurrectio in breui auſi ſunt iactare ſe de hoc: iuxta illud: Rex ꝟotabit̉ in deo .ſ. chriſtꝰ in pr̄e/ in reſurrectiōe: laudabunt̉ oēsiurāt in eo/ p̨̄dicationē apl̓oꝝ: qꝛ obſtructū eſt os loquētiuminiqua: id eſt iudęorū. Erubeſcāt. Orauit vt cadāt a ꝓſꝑitate ſua: hic orat vt habeāt aduerſitatē ꝯtrariā. q. d. Dico nonſuꝑgaudeāt. Sedipſi e Qui gratulant̉/ modo/ malismeis: id ē pęnis et ꝑſecutiōibꝰ: ecōtrario: erubeſcāt/ ī futuro: vl̓ ī pn̄ti. d Et reuereāt̉ .i. timeāt: īteriꝰ/ ſic̄ gauiſi ſt̓iteriꝰ Itē dico: Nec dicāt ⁊cͣ. Sꝫ ecōtrario: Ipſi i Quimaligna loquunt̉ ſuꝑ me: deridēdo/ dicunt: Euge:et iactādo/ dicūt: Deuorabimꝰ f IInduant̉ exteriꝰ:ſicut dixerūt exteriꝰ extra mittētes malicia cordis: qꝛ ex abūdātia cordis os loquebat̉. Induant̉/ dico/ ſericis veſtibꝰ: ſed g Cōfuſiōe: id eſt ignominia. h Et reuerētia .i.tremore ſeruitute qua vendiderūt eos romani.K a Nec dicāt: in morte mea: b Deuorauimꝰ:in infernū glutiendo .j. Pet̓. v. c. Aduerſariꝰ veſter diabolustanqͣꝫ leo rugiēs circūit quęrēs quē deuoret. Sed potius victia me Erubeſcāt: qn̄ videbūt me coronari. d Et reuereāt̉ ſil̓ .i. ꝯfuſiōe timeāt pęnā quā ſibi vidēt p̨̄paratā. Dehac erubeſcētia Mich̓. vlti. b. dicit iuſtus: Educet me in lucē:videbo iuſticiā eiꝰ: aſpiciet me inimica mea: oꝑiet̉ ꝯfuſiōe.Inimica viri iuſti/ eſt cōgregatio dęmonū. Et hęc illis cōtingant. e Qui .i. qꝛ: Gratulant̉ malis meis. Et qꝛ pa gaudēt: ſed multū: ita ẜm maligne volūt me ad malū trahere: ideo parū habeāt de cōfuſiōe reuerētia: ſed ſicut ſequit̉: f Induant̉ cōfuſione reuerētia .i. abundāterhabeāt de vtroqꝫ: ita eos abſorbeat/ ſicut veſtis totū hominem capit cooperit. Psͣ. Induant̉ ſic̄ diploide cōfuſiōe ſua.i Qui .i. quia: k Maligna loquūt̉ ſuꝑ me .i. qui malamihi ſuggerūt maligne. Suꝑ me. i. ad hoc vt aſcendāt: ſuꝑme .i. vt ſim eis ſubditus peccatū. Un̄ Eſa. lj. g. Dixer̄t aīętuę: incurruare vt trāſeamꝰ. ¶¶ Exultēt. Supra dixit chriſtꝰimpetrādo qͥd euenire debeat iudęis: qui in morte detinerevolebant: hic aūt orat iuſtis/ volūt reſurrectionē eiꝰ. Un̄dic̄: Exultent: ī corpore. i EEt lętent̉: ī ſpiritu: n QQuivolūt iuſticiā meā .i. qui volūt vt fiat mihi iuſticia .i. vthūilitate paſſiōis/ det̉ mihi nomē qd̓ eſt ſuꝑ om̄e nomē. Nectm̄ exultent lętent̉: ſed deū laudent. Un̄ ſequit̉: o Etdicant ſemꝑ/ magnificet̉ dn̄s .i. magnꝰ laudabilis habeat̉. Hoc dicāt illi: p Qui volūt pacē ſerui eiꝰ .i.acquieſcūt ꝑſecutiōi chriſti: ſed volūt pacē eius etiā tēporalē.De hoc ſeruo Zach̓. iij. d. Ecce ego adducā ſeruū meū orientem. Vel ſic: Exultent lętent̉: hoc mutat̉. Qui volūt iuſticiā meā: id ē iuſticiā vitę operū/ q̨̄ fuit in me: volunt habere in ſe. Matth̓. v. a. Beati qui eſuriūt ſitiūt iuſticiā. Et bn̄ dicit dn̄s: meā ſuā: Sicut de quibuſdā dr̄ Ro.x. a. Ignorātes dei iuſticiā ſuā volētes ſtatuere: iuſticię dei ſunt ſubiecti. Et dicant ſemꝑ magnificet̉ dn̄s: in nobis. Eſa. xlix. a. Seruꝰ meꝰ es tu iſrl̓: qꝛ ī te glorificabor. Sedmulti ſunt cōſequūt̉ iſtā dn̄i bn̄dictione: qꝛ non magnificat̉ dn̄s in eis. Nimis em̄ paruū faciunt dn̄m: qui ꝓuidentięeius nolūt ſe cōmittere/ vt ei vacent ſicut magno bono dn̄o:ſed ecōtrario ſuū ſeruitiū negligētes forſitā ꝯtēnētes/totā ſollicitudinē ſuā ponūt in quęrēdis tꝑalibus: contra illudcōſiliū dn̄i faciētes: Matth̓. vj. d. Ne ſolliciti ſitis animę veſtrę quid māducetis/ neqꝫ corpori vr̄o quid induamini. Dicūtem̄ facto/ deꝰ eſt potens eis ꝓuidere. Un̄ de talibꝰ dicit̉in Psͣ. In irā excitauerūt excelſum in inaquoſo: temptauerunt deū in cordibus ſuis vt peterēt eſcas animabꝰ ſuis/ male locuti ſunt de deo/ dixerūt: Nūquid poterit deꝰ mēſam parare in deſerto? Hoc eſt in religione. Et ſeqͥt̉ ibi in Psͣ. Ideo

audiuit dn̄s diſtulit: quaſi ſtatim ſumpſit vindictam: Etignis accenſus eſt in iacob .ſ. ignis cupiditatis: ira dei aſcendit in iſrael .i. in clericis. Quare? Quia crediderūt in deo:nec ſperauerūt in ſalutari eiꝰ. Sed ſunt dicūt: Magnificet̉ dn̄s? Hi .ſ. qui volūt habere pacem ſerui eius:Pacē/ videlicet pectoris: quā chriſtꝰ ſeruꝰdei pr̄is habuit/ ſuisdedit Ioh̓. xiiij. d. Pa relinquo vobis/ pa meā do vob̓. Supͣdixit: quid facient boni: Sed poſſet quęrere aliqͥs: Et tu dn̄e qͥdfacies? Vnde qͣſi tali q̨̄ſtioni reſpōdens dicit: q Et līguamea: dicit chriſtꝰ: Meditabit̉ iuſticiā tua: o deuspater. Et nota id qd̓ eſt cordis/ attribuit linguę: et hocpter cōformitate cōſonantiā cordis oris eius: qꝛ fuit inillo: eſt: nec inuētus eſt dolus in ore eiꝰ: ſed ſicut iuſticiā īmeditatꝰ eſt: ita locutꝰ eſt illā. Iuſticia qͥdē eſt reddere bonisbona: malis mala. De pͥmo: Qd̓ cogitauerat cor/ līgua loq̄bat̉: Matth̓. vj. a. Te aūt faciēte elemoſynā/ neſciat ſiniſtratua qͥd faciat dextera tua: et ſit elemoſyna tua in abſcondito: pater tuus qui videt in abſcondito/ reddet tibi. De ſecūdoMatth̓ xviij. d. Sic pater meus cęleſtis faciet vobis ſiremiſeritis vnuſquiſqꝫ fratri ſuo de cordibus veſtris. Et loquitur ibi de ſeruo nequam/ qui noluit miſereri conſerui ſui.Unde dominus ſuus tradidit eum tortoribꝰ quoaduſqꝫ redderet vniuerſum debitum. s Tota die laudem tuam:ſupple dicā: id eſt tota die te laudabo. Laus em̄ dei interrumpit̉ niſi cōtrariū actū qui in chriſto fuit. Un̄ Marci. vij. d. Bene om̄ia fecit: ſurdos fecit audire/ mutos loqui.Moraliter: Exultēt ⁊cͣ. qui ⁊cͣ. Sup̄ dixerat mal̓:Induant̉ cōfuſione ⁊c̄. qui maligna loquunt̉ ſuꝑme: vt me trahant ad peccatū. Sed ecōtrario illi qui voluntiuſticiā meā: id eſt quibꝰ placet iuſtus ſim: Exultēt exterius in ſtola corꝑis. m Et lętent̉: interius in ſtola animę:quia ſicut boni hic lętant̉ de iuſticia aliorū: ita in futuro lętabunt̉ de gloria eorū. Et ecōtrario mali qui dolent hic de bo ſanctoꝝ: tunc ad maiorem damnationē dolebūt de gloriaeoꝝ: ſicut dicit̉ in Psͣ. Peccator videbit iraſcet̉ ⁊cͣ. o Etdicant ſꝑ magnificet̉ dominꝰ/ in ſāctis ſuis: p Quvolūt pacē ſerui eiꝰ: id ē meā/ dic̄ iuſtꝰ. Uel legat̉ ſic: vtnomē ẜui/ ſumat̉ ī noīatiuo plurali: vt ſit ſēſus: Serui eiꝰ:id ē dn̄i: qui volūt .i. deſiderāt: pacem: dicant ſemꝑmanificet̉ dominꝰ .i. ſemꝑ magnificent dn̄m. q. d. habebunt pacem/ niſi deo reddāt gloriā. Sic enim fuit partitioLuc̄. ij. b. Gloria in excelſis deo: in terra pax hominibꝰ bo volūtatis. Qui enim partē dei quę gloria eſt īuadit: ſuampartē quę eſt pax merito perdit. Vnde dicit beatus Bern̄.Gratanter ſuſcipio qd̓ relinquis: ſcꝫ pacē: de qua Ioh̓. xiiij.d. Pacē relinquo vobis: Et relinquo qd̓ tenes .ſ. gloriam: dequa Eſaię. xlij. b. Gloriam meā alteri non dabo. Abiuro gloriam prorſus/ ne forte ſi vſurpauero non ꝯceſſum: perda merito oblatum. Et poſtea addit: Ita quęſo/ ita ſit gloria inexcelſis deo: in terra pax hominibꝰ bonę voluntatis. At ꝟo bonę: ſed plane iniquę volūtatis eſt: qui nequaqͣꝫ pacetentus/ ſuperbo oculo inſatiabili corde inquietꝰ anhelat adgloriā dei: nec pacē ꝑinde retinens: nec gloriā apprehendes.q Et lingua mea meditabit̉ iuſticiā tuam .i. loquet̉de tua iuſticia/ qd̓ priꝰ cor meditatū fuerit. Sed vt prętactueſt: ideo dicit linguā meditari: quia cor lingua debent cōlonare: vt prius veniat ſermo ad limā qͣꝫ ad linguā. Eccl. xxj.d. In corde ſapientiū os illorū. Prouerb̓. xvj. c. Cor ſapien.tis erudiet os eius. Et in Psͣ. Os iuſti meditabitur ſaplentiam. s Tota dię laudem tuam: īmo etiā toto tempore. Un̄ ſupra: Bn̄dicā dn̄m in omī tꝑe: tota die laudem tua:īmo etiā toto tꝑe. Tota die laudat: a pctō ceſſat bonū qͥd̓debet facere omittit. Un̄ dicit Augꝰ. Negociū agis polifraudē facere/ laudaſti deū in innocētia operū tuorū.

Lllegorice. x1Psͣ. .62.

Al̓. rabſorbuimus

Al̓. Ipudoreet verecūdiaAl̓. Faduerſū

i. Pet̓ 2.9.

Matth̓. 12.c.

Moraliter

Moraliter

Psͣ .108.

Allegorice

Psͣ .11i.

Aliter

Psͣ. 36.

Psͣ. 36.Ns. V.

Psͣ. 77.