XXXIIII

¶¶ Qn̄e/ pater/ ne diſcedas a me: ī paſſiōe. Huic petitiani rn̄det dn̄s Ioſue. j. a. dicēs: Ero tecū: nō dimittā te/ neq̄perelinquā te. Nō em̄ reliquit eū/ licꝫ hoc videret̉ iudęis. Un̄Nā̄. Deꝰ dereliqͥt eū/ ꝑſequimī ⁊ cōprehēdite eū. Et. sͣ. Depeꝰ meꝰ reſpice ī me qͣre me dereliqͥſti. Un̄ in paſſiōe clamauit: Matth̓ .xxvij. f.raui. hoc eſt/ deꝰ meus gͦ domine ne diſcedas a me.Veli heli lāma azabdeus meꝰ vt quid de­ Exurger⁊ ītēde̓ iudicio meo:reliqͥſti me. Et hoc in­ edeus meus et dominꝰ meusnuit ſequēs littera/ cū ęin cauſam meā. Iudica me 1addit: c ¶ Exurgeq. d. etſi ī paſſiōe meaerponēdo me tribulationi videaris dormire: tamē in reſuſcitādo me: Exurgę .i. oſtēde te nō dormire. Et nō tm̄ nō dormire: ſed etiam te non diſſimulare. Vnde addit: d ¶ Et intēdeiudicio meo: id eſt intente ⁊ diligenter iudica me reddendoqd̓ merui .ſ. nomē qd̓ eſt ſuꝑ omne nomē: qd̓ merui humiliādome. Unde Phil̓. ij. a. Humiliauit ſemetipſū ⁊cͣ. Propter qd̓⁊ deus exaltauit illū/ ⁊ donauit illi nomē qd̓ eſt ſuꝑ om̄e nomē.Sed qꝛ nō pęna/ ſed cauſa facit martyrē: Sequit̉: f ¶ Intende in cauſam meā: quę recta eſt ⁊ pia .ſ. ſalus humani generis. Intende/ dico/ in cauſam: vt pro illa cauſa me remuneres. Vel Intende in cauſam: vt ꝑficias. q. d. tibi cōmēdo cauſā ꝓ qͣ vſqꝫ ad mortē aduerſario reſtiti. Un̄ Ioh̓. xvij.b. ante paſſionem: Pater ſancte ſerua eos in nomīe tuo quosdediſti mihi: cum eſſem cum eis/ ego ſeruabā eos. Et hoc facias tu/ qͥ es deus meus/ et dominꝰ meus.Prędeſtinādo. Ioh̓. j. g. Cū eſſes ſub ficū vidi te .i. in lumbis adę: dicit Glo.Omnia cognoſcēdo. Ecc̄i. xxiij. c. Omnia videt oculꝰ eius.Prouer. xv. a. In omī loco oculi dn̄i cōtemplant̉.Diſcernendo malos a bonis. Hiere. xij. a. Tu dn̄e vidiſtime. Psͣ. De p̨̄parato habitaculo ſuo reſpexit ſuꝑ omnesqui habitant terrā.Miſerendo. Daniel̓. ix. e. Aperi oculos tuos ⁊ vide deſolationem noſtrā.Approbādo. Gen̄. j. d. Vidit deus cūcta quę fecerat. Abacuck .j. c. Mūdi ſunt oculi tui ne videāt malū.Adiuuādo. Thren̄. j. g. Uide dn̄e qm̄ tribulor. Iudith. xiija. Reſpice dn̄e in hac hora ad oꝑa manuū meaꝝ.Remunerando. Gen̄. xxix. g. Vidit deus humilitatē meā.nunc amabit me vir meus. Psͣ. Uide humilitatē meamet laborem meū.Uidere faciendo: Hic et Thren̄. j. d. Uide domine et cōſidera/ quoniā vilis facta ſum.Gratiā infundendo. Lucꝭ. xxij. g. Reſpexit dominꝰ petrū.Psͣ. De cęlo in terram aſpexit.Gaudendo. Ecc̄i. xxxv. d. Nō diſcedet donec altiſſimꝰ aſpiciat. Eſa. xxxviij. b. Vidi lachrymas tuas.Imperādo. Ecc̄i. xvj. c. Cum ꝯſpexerit illa deus/ tremoreconcutient̉.Iudicando. Eſaię. lix. c. Uidit dominus ⁊ apparuit malumin oculis eius.Puniendo. Exo. xiiij f. Reſpexit dn̄s ſuꝑ caſtra ęgyptiorū. Eſa. xxj. a. Uiſio dura nūciata eſt mihi.Damnādo ęternaliter. Lucꝭ. x. c. Uidebam ſathanā quaſifulgur cadendem de cęlo.F bi Ne diſcēdas a me: ⁊ ī veritate dn̄s nō diſcedit a talibꝰ ſqͥ ex toto ſe illi ꝯiūgūt. Un̄ ī Psͣ. Quia dn̄s amat iudiciū⁊ nō derelinqͥt ſanctos ſuos/ ī ęternū cōſeruabunt̉. In religiōeaūt ꝑ̄cipue iudicāt ſe hoīes: ⁊ iudicant̉ ab alijs .i. ꝑ iudiciū aliorū regunt̉. Et ideo bn̄ addit: c¶ Exurge dn̄e. Dn̄s exurgit̉ in nob̓/ cū noſmetipſos extollimꝰ ꝑ bonā vitā. d ¶ Et intēde ludicio meo .i. tibi placeat iudiciū qͦ me iudico/ ⁊ iudicora platis meis: quoꝝ iudicio ꝓ amore tui me ſubmiſi. Sic intēdit̉ dn̄s ſacrificio abel: ſed ſacrificio cain non intēdit. Un̄ dicit̉Den. iiij. a. Reſpexit dn̄s ad abel ⁊ ad munera eiꝰ: ad cain v̓oē ad munera eiꝰ nō reſpexit. Abel ſignificat religioſos: qꝛ int̓p̄tat̉ cōmittē

ẜmriuſticiā tuā do̓mīe deusf mēus: ⁊ non ſuꝑgaudeāt miin hi. Non dicant in cordibusn ſuis/ eūge euge animę nr̄ę:

cū chriſto: In manus tuas dn̄e cōmēdo ſpm̄ meū. Itē interp̄tat̉ luctus: ⁊ ſil̓r religioſi flent ꝓ ſūis peccatis ⁊ alienis: ⁊ ꝓdilatiōe patrię. Cain aūt interp̄tat̉ poſſeſſio: ⁊ ſignificat diuites huiꝰ mūdi. e¶ Deus meꝰ ⁊ dn̄s meus in cauſammeā: quę eſt de hęreditate ęterna/ quā nobis vult diabolꝰ auferre: Sed ꝯfidere debemꝰ in aduocato quicām ſuſcępit tuendā.Un̄. j. Ioh̓. ij. a. Filioli ſi qͥſ peccauerit/ aduocatū habemꝰ apudpatrē ieſum chriſtū iuſtū: et ipſe eſt ꝓpitiatioꝓ peccatis nr̄is. q. d. etiā ſi ꝯtigerit vos peccare: nō tn̄ deſperetis de cauſa: ſed cōfidite in tanto aduocato: qui nō tm̄ allegat vel orat ꝓ nobis: ſed ⁊ emendā ſoluit.g ¶ Iudica me. Hoc d̓ chriſto legit̉ ſic: Illi iniuſte me iudicant: Sed tu h ¶ Domine pat̉ qui es/ deus meus: iudica me ẜm iuſticiā meā: quā mihi dediſti. Vel mea:quę in me eſt: id eſt ẜm ꝙ iuſticia tua exigit: quę ſemper iuſteiudicat. Vel Scd̓m iuſticiā meam: id eſt ẜm ꝙ exigentiameritoꝝ meoꝝ exigit. De hoc iudicio: Eſa. xlix. a. In vacuūlaboraui: ſine cauſa ⁊ vane fortitudinē meā ꝯſumpſi: ergo iudiciū meū cū dn̄o. De iuſticia aūt Iob. xiij. c. Si iudicatusfuero: ſcio ꝙ iuſtꝰ inueniar. Et hoc idē teſtatus eſt pilatus/ cūdixit: Ego nullā in eo inuenio cauſā. Et cum me iudicaueris:l¶ Nō ſuꝑgaudeant mihi. Et ꝑ hoc innuit̉ ꝙ nō ſolū ſibipetit fieri iuſtum iudiciū: ſed ⁊ iudęis: ẜm qd̓ ꝓmiſſū eſt Eſa.xlix. g. Eos qͥ iudicauerūt te/ ego iudicabo. Et in iudicio eoꝝſunt duo. Primū eſt vt cadant a ꝓſperitate in qua erant. Secūdum/ vt aduerſitatem inueniant. In ꝓſperitate autem ſuagaudebant de ꝑſecutione chriſti: Et ideo dicit: Non ſuperaudeant. Item deridebant eum: qd̓ remouet/ cum dicit:Non dicant in cordibus ſuis: euge euge animęnoſtrę. Item iactabant ſe contra eum cōminando ei: qd̓ remouet/ cum dicit: Nec dicant: deuorabimus eum. Dicit ergo: m ¶ Non dicant in cordibus ſuis: licet oredicant: n ¶ Euge euge: id eſt bene eſt: anime noſtrę.Poſtqͣꝫ enim reſurrexit dominꝰ/ etiam dixerunt illi iudęi ore:Euge euge: nolentes confiteri ꝙ ſurrexiſſet: licꝫ certificaſſent eos cuſtodes ſepulchri: Matth̓. vlti. c. Sed dederūt copioſam pecuniā militibus/ dicētes: Dicite/ quia diſcipuli eiꝰnocte venerunt/ et furati ſunt eum/ nobis dormientibus.Nec dicant deuorabi.MMoraliter: dicit vir iuſtus: g Iudica me. Supra em̄dixerat: Intende iudicio meo deus meus/ et dominus meus in cauſam mea. Qd̓ expoſitū eſt in perſonareligioſi: et competit etiam cuilibet iuſto. Omnibus em̄ cauſa eſt contra diabolū: qui eos vult ad carcerem inferni trahere: ⁊ excludere ab ęterna fęlicitate: Vnde dicit: Iudica meẜm iuſticiā meam. Et nō eſt p̨̄ſumptio de ſe confidentis:ſed eſt confeſſio non ingrati. Vnde bene competit ꝙ eſt hicduplex littera: ſcꝫ ẜm iuſticiā meā vel tuam. Eſt em̄ nr̄aiuſticia et ſua. Nr̄a: quia in nobis: et quia cooperamur ad eā.Sua aūt eſt: id eſt dei: quia ab eo eſt. Vnde dicit Auguſtinꝰ.Qui creauit te ſine te/ non iuſtificat te ſine te. Dei ergo beneficiū gratꝰ cōfitet̉: ⁊ ſuū coadiutoriū hūiliter contra diabolūallegat/ cū dicit: Iudica me ẜm iuſticiā meā .i. ẜm oꝑiuſta q̨̄ feciſti ꝑ me. h ¶ Dn̄: cuiꝰ ē iudicare ſeruū. i DDecuius eſt iudicare creaturam. k ¶ Meus: cuius eſt exhibere tibi ſpecialem cultum ⁊ opera iuſticię. Iudica/ dicoẜm iuſticiam meā. ¶¶ Et non ſuꝑgaudeant mihiinimici mei/ dęmones. Gaudēt dęmones cū animā trahūt adpeccatū. Suꝑ ergaudent: quādo trahunt eā ad ſuppliciū.Unde manifeſtius hoc exprimit/ ſubdēs: m ¶ Non dicātin cordibus ſuis: euge euge animę noſtrę. Primumeuge dicunt/ cum gaudent de peccato: ſed duplicant/ euge:quādo animā rapiunt ad ſuppliciū. Vel vnum/ euge dicuntꝓ anima/ quam trahunt ad ſupplicium. Duplex autē eugedicēt/ quādo corpus et animā mittet dominus in gehennam.

Lucꝭ. 23. g.

pxiſ

Pō. 1o.Pē. .11.

Al̓. ymiſcd̓iamAl̓. rinſultent

38

Allegoricede chriſto

Ioh̓. 18. g.

Psͣ 32.

Uidet deusPsͣ. 24

Moraliterde viro iuſto

Psͣ. 101.

3ͣ. 36. 1