XXXIIII
gͦ ⁊ cōuēnerunt: cōgre̓gata ſūtcſuꝑ me flagella ⁊t ignoraui.¶ Diſſipati ſūt nec cōpuncti:temptauer̄t me ⁊ ſubſamnauer̄t me ſubſamnatiōe: frenkduerunt ſuper me dentibus
n ſuis. Domine quādo reſpicies: reſtitue animam mearamalignitate eorū/ a lēonibus vnicam meam. Confitebor tibi⁊ī eccleſia magna:ęͣ in populo graui laudabo te.
aſſEet cōuenerūt. Matth̓. xxvj. a. Tūc cōgregati ſunt pͥnpes ſacerdotū ⁊ ſeniores populi: ⁊ cōſilium fecerūt vt ieſumolo tenerēt ⁊ occiderēt. Tertiū eſt flagellatio. Unde ſequit̉:2. h¶ Cōgregata ſunt ſuꝑ me flagella. Psͣ. Supra dorcum meū fabricauerūt peccatores. Quartū eſt: qꝛ eū ignorantē reputauerūt. Vndeſubiūgit: c Et ignoraui .i. ad modū ignorātis me habui: ⁊ etiareputatus fui. Quītūfuit ſchiſma. Un̄ ſeqͥt̉d ¶Diſſipati ſunt:id eſt ꝑ ſchiſma diuiſi.Ioh̓. ix. c. Dicebāt exhariſęis quidā: Nōē h̓ hō a deo qͥ ſabbatū nō cuſtodit. Alij dicebāt: Quō pōt hō pctōr hęc ſigna facere? Et ſchiſma erat int̓ eos. Ul̓ de pęna pctī pōt legi: Diſſipati ſūt .i. ꝑ diuerſa loca diuiſi ꝑ titū ⁊ veſpaſianū. Sextūfuit eoꝝ obſtinatio. Un̄ addit: ę Nec cōpūcti: licꝫ ſic diſſipati: vt dictū ē. Un̄ ſtephanꝰ arguit eos/ Act̉. vij .ſ. Dura ceruice ⁊ incircūciſi corde. Septimū fuit eoꝝ doloſitas. Un̄ ſubiūgit: f ¶ CCēꝑtauert me. Matth̓ .xxij. b. Quid me tēptatꝭhypocrite? Matth̓ .xxvij. e. Si filiꝰ dei es deſcen/ de de cruce.Octauū fuit deriſio eorū. Un̄ dic̄. g ¶ Subſamnauerūtme. Sꝫ vt on̄dat magnā eē ⁊ frequētē: addit: h ¶ Subſamnatiōę. q. d. frequent̉ ſubſānauerūt. Thren̄. iij. b. Factꝰ ſū inderiſū oī ppl̓o meo: cāticū eoꝝ tota die. Nonū fuit crudelitaseoꝝ: de qua dicit: ¶ Frenduerūt ſuꝑ me: more ferarum.k ¶ Dentibꝰ ſuis. Dentiū colliſiōe ſęuiciā cordis expͥmebāt:ſicut ꝯͣ ſtephanū: Act̉. vij. g. vbi dicit̉/ ꝙ ſtridebāt dentibus ineū. Poſtea petit chriſtꝰ liberari ab eis in reſurrectiōe. Un̄ dicit: ¶¶Domine ⁊cͣ. q. d. Illi ita: ſed tu/ o domine pater:m ¶ Qn̄ reſpicies/ me ab ipſis liberādo. n Reſtitue animā meā corꝑi/ in reſurrectiōe. o ¶ A malignitate eoꝝ:ſupple liberata. Et erue p ¶ Alęonibꝰ .i. iudęis et diabolo:q ¶ Unicā meā .ſ. anima. Vel Unicā .i. carnē/ q̨̄ fuit vnica:id eſt ſola cōcępta ſine omī peccato. Vel Unica .i. eccleſiā.Cantꝭ. vj. c. Una eſt columba mea.a ¶ Et ꝯuenerūt vt fortiores eſſēt. Iob. xix. b. Simul venerūt latroes eiꝰ. Eſa. ix. d. Manaſſes ꝯͣ ep̄hraim: ⁊ ep̄hraim ꝯͣmanaſſē: ⁊ ſil̓ ipſi ꝯͣ iudā. Cōgregati ꝟo nō mihi peꝑcer̄t: Sꝫb¶ Cōgregata ſūt ſuꝑ me flagella ⁊ ignoraui .i. ſic̄ ſil̓ꝯuenerūt diuerſis tēptatiōibꝰ ⁊ tribulatiōibꝰ. Quas bn̄ vocatflagella: qꝛ ſic̄ dic̄ Gregꝰ: qd̓ flagellū gͣno qd̓ lima ferro: hͦ fac̄tribulatio viro iuſto: qꝛ paleā remouet ⁊ aptū fac̄ ad reponēdūī horreo cęleſti. Un̄ Iaco. j. b. Beatꝰ vir qͥ ſuffert tēptationē:qm̄ cū ꝓbatꝰ fuerit accipiet coronā vitę/ quā repromiſit deꝰ diligētibꝰ ſe. Et notabilit̓ dic̄: qͥ ſuffert: Ml̓ti em̄ habēt tribulatiōes ⁊ tēptatiōes qͥ nō ſuffert: ſꝫ impatiētes fiūt: Et iō bn̄ adiugit hic: Et ignoraui .i. ad modū ignorātis me habui diſſimulando ⁊ patiēter ſuſtinēdo: vt poſſim dicere illud Prouer.xxiij. d. Verberauerūt me ⁊ nō dolui: traxerūt me et nō ſenſi.Iob̓. iij. d. Nonne diſſimulaui/ nōne ſilui/ nōne quieui/ ⁊ venitſuꝑ me indignatio? Itē ignoraui/ tēptatiōes .i. extraneū meeis exhibui/ ⁊ reſtiti eis. Scd̓m talē ſenſū/ dicit apl̓us .j. Corꝭ.xiiij. g. Ignorās ignorabit̉ .i. deo erit extraneꝰ: et repellet eumne cū notis ſuis intret ad nuptias. Sunt autē duo genera flaSelloꝝ/ quibꝰ iuſti inceſſanter flagellant̉ in mūdo .ſ. flagellū linguę: de quo Iob. v. d. Flagello linguę abſcōderis. Item flagellū virgę: de quo Psͣ. Et fui flagellatꝰ tota die. De vtroqꝫdicit̉ Hiere. xx. c. Audiui cōtumelias multoꝝ ⁊ terrores ī circultu. His flagellis cōgregatis: flagellant̉ iuſti ab iniuſtis. Etde his ſequit̉: d ¶ Diſſipati ſunt/ hoſtes .i. victi ſūt dęmones ⁊ mali homīes afflicti. e ¶ Nec tamē cōpuncti ad peſūitentia: qꝛ diabolus p̨̄ ſuꝑbia pęnitere nō pōt: ⁊ reprobi homſines ꝑ duricia ⁊ frigiditate cordis. Vnde Hiere. v. a. Pertuſſiſti eos ⁊ nō doluerūt: attriuiſti eos ⁊ renuerūt acciꝑe diſciplina: indurauerūt faciē ſuam ſupra petrā ⁊ noluerunt reuerti.Eſa. ix. c. Populus nō eſt reuerſus ad ꝑcutientem ſe. Et vereno ſūt cōpuncti: Sꝫ. f ¶ Temptauerūt me. Ecc̄i. xiij. b.
Multa em̄ loquela tēptabit te: et ſi nō poſſūt hoīeꝫ tēptādoſeducere/ tūc deridēt eū. Un̄ addit: g ubſamnauerūtme ſubſamnatiōe. Iob. xij. a. Deridet̉ iuſti ſimplicitas.Eccͣi. xxxiiij. c. Nō ſūt bn̄placitę ſubſamnatiōes īiuſtoꝝ. Etſi ſic nō poſſūt ſuꝑare: iraſcūt̉ ⁊ minant̉. Vn̄ ſequit̉: i Frēduerūt ſuꝑ me dētibus ſuis. Thren̄.ij. e. Aperuerūt ſuperme os ſuū oēs inimicitui: ſibilauerūt ⁊ frenduerūt dentibꝰ ſuis/ etdixerūt: deuorabimꝰ.Sed in his omībꝰ debet dicere vir iuſtus illud qd̓ ſequit̉: iDD0mine qn̄ reſpicieſoculo miſericordię. Eſt em̄ reſpectꝰ miſericordię dei: de quoh̓ ⁊ ſupͣ: Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos. Et reſpectꝰ iuſticię dei: de quoExo. xiiij .f. Reſpiciēs dn̄s ſuꝑ caſtra ęgyptiorū ꝑ columnāignis ⁊ nubis/ ⁊ interfecit exercitū eoꝝ. Domine/ ergo/ qn̄reſpicies/ me oculo miſericordię ad liberandum: et hoſtesmeos oculo iuſticię ad hūiliādū? Simile Abacuk. j. a. Uſqꝫqͦ vociferabor ad te vim patiēs? Iob. xxx. c. Sto ⁊ nō reſpicis me/ mutatus es mihi in crudelē. n ¶ Reſtitue animāmeā/ in locū ſuū qui deus eſt: vt dicit Dionyſiꝰ. Un̄ Eccͣs.x. a. Si ſpūs poteſtatē habētis aſcēderit ſuꝑ te/ locū tuum nedimiſeris: o ¶ A malignitate eorū .i. libera eam ab occulta temptatiōe. p ¶ A leonibus vnicā meā .i. a manifeſta temptatiōe libera animā meā. Vel ꝑ malignitatē intelligit̉ temptatio facta ꝑ hoīes malignos. Per leones/ ītelligunt̉dęmones .j. Pet̓. v. b. Aduerſarius veſter tanqͣꝫ leo rugienscircūit/ quęrens quē deuoret: r ¶ Cōfitebor. Tertia parsvbi agit de fructu paſſionis/ qui eſt laus ⁊ confeſſio fidelium.Dicit ergo chriſtus poſtea qͣꝫ petijt reſurrectionē: ibi: Reſtitue ⁊cͣ. Cōfitebor/ cum reſtitueris. Cōfitebor inqͣꝫ tibidn̄e pater cōfeſſione laudis. Et vbi? s ¶ In eccleſiā maͣgna: non in ſynagoga. Et dicit̉ eccleſia magna/ eſſe numero: qꝛ de omnibꝰ gentibus collecta. Itē merito. Itē ſpatio locorū. Itē dignitate. Itē fortitudine. Un̄ Cantꝭ. vj. d.dicit̉: Terribilis vt caſtroꝝ acies ordinata. De magnitudīeeius dicit̉ Eſaię. liiij. a. Dilata locū tentorij tui: et pelles tabernaculoꝝ extende: ne parcas. Oſtēdit aūt per quos laudabit/ cum ſubiūgit: v ¶ In populo graui: id eſt cōſtanti etnō cedenti omni vento doctrinę vel temptatiōis videlicet inapl̓is ⁊ alijs fidelibꝰ: Laudabo te. Poſtea petit chriſtusvt intētio ⁊ votū inimicoꝝ ſuoꝝ .ſ. iudęoꝝ fruſtret̉. Un̄ dicit:Nō ſuꝑgaudeātCōfitebor ⁊cͣ. Moraliter/ dicit vir iuſtꝰ ⁊ p̄cipue vir religioſus: Cōfitebor tibi: cōfeſſiōe laudis. Officiū em̄ religioſi ē laudare deū. s AIn eccl̓ia. Religio dr̄ eccl̓ia: qꝛ ē cōgregatio fideliū. t Magna: qꝛ dꝫ eē lōga ꝑ ꝑſeuerātiā: lataꝑ charitatē: alta ꝑ vitę p̨̄rogatiuā: firmit̉ fūdata in pauꝑtate.v ¶ In ppl̓o graui .i. in ꝯgregatiōe ſctōꝝ viroꝝ. y. Laudabo te: nō me: nō homīes mūdanos/ vt ſolet fieri ī ſęculovbi laudat̉ pctōr ī deſiderio aīę ſuę: ⁊ iniquꝰ bn̄dicit̉: vt dr̄ inPsͣ. x ¶ Graui .i. ſtabili. De qͣ grauitate Iob. xxviij. d. Quifecit vētis pondꝰ. Nota ꝙ duo metalla gͣuiſſima ſūt .ſ. aurū ⁊plūbū. In ſanctis ē aurea gͣuitas: ī malis ē plūbea. De pͥmagrauitate. ij. Corꝭ. x. c. Epl̓ę inquiūt graues ſūt ⁊ fortes. Etvere: qꝛ ī ipſis multū ē de gͣuitate auri .i. ſapiētię cęleſtis. Adhāc grauitatē monet Augꝰ. dicēs: In īceſſu/ ſtatu habitu/ inoībꝰ motibꝰ vr̄is nihil fiat qd̓ cuiuſqͣꝫ offendat aſpectū: ſed qd̓veſtrā deceat ſanctitatē. De plūbea gͣuitate. Eſa. j. a. Uę gēti peccatrici: ppl̓o graui iniqͥtate. Et in Psͣ. Filij hoīm vſqꝫ qͦgraui corde: vt qͥd diligitꝭ vanitatē ⁊ q̨̄ritis mēdaciū .i. tꝑalia.Pōt etiā exponi anagogice. r ¶ Cōfitebor tibi in eccl̓iamagna .i. in eccl̓ia triūphāte: vbi erit indeficiēs cōfeſſio laudis. Quę dr̄ magna: dignitate/ duratiōe/ ml̓titudine: De qͣmagnitudine: Baruch. iij. c. O iſrael qͣꝫmagna eſt domꝰ dei⁊ ingēs locꝰ poſſeſſiōis eius. Ioh̓. xiiij. a. In domo pr̄is meimanſiōes multę ſunt. Primā autē expoſitionē ꝓſequamur.
p̄. 118.
L. ⁊innt
Al̓. ⁊dn̄e
Al̓. rab aſtutijs
P sͣ. 33.
Allegorice
℟r X
Moraliter
Psͣ .9.
Psͣ. 72.
Psͣ .4.
Dnagogice