Pſalmus

ſꝫ app̄hendatr eum: ⁊ īflaqueūcadat in ipſum. Anima autem mea exultabit in domiē no: ⁊ delectabit̉ ſuꝑ ſalutari

s r ſuo. Oīa oſſa mea dicēt: dd̓h mine qͥs ſil̓is tui? Eripiensi inopē de manu fortiorū eiꝰ:f ege̓nū ⁊ pauperē ardiripien-

a ¶ App̄hendat eū .i. qꝛ me volebāt fraudulenter capere inſermone: ⁊ qꝛ me ꝓditorie venditū capere vener̄t: ⁊ abſcōdebant hoc a me: licꝫ me nō lateret: capiant̉ ip̄i ⁊ illaqueent̉ vinculis pctōꝝ. Ecc̄i .xxvij. d. Qui laqueū alij parat/ peribit inillo: ⁊ faciēti cōſiliū nequiſſimū/ ſuꝑ ipſum deuoluet̉. Exēplūde achitophel. ij. Regū. xvij. f. Et de amā:Heſter. vij. d. qͥ parauerat mardocheo patibulū ⁊ ſuſpenſus fuitin illo. b ¶ Et in laqueum cadat inipſum. Hoc ē expoſitio p̨̄cedentis. c. ¶ In ipſum: non in alium: quē mihi parauerunt: id eſt non eſt alia cauſa ruinę eorū. Qd̓ meliꝰ exprimitalia littera: quę habet ipſo/ neutraliter .i. eo ipſo cadant: quiamihi laqueū parauer̄t. Uel de pęna corporali qua puniti ſūtpōt legi: Ueniat illi laqueus/ captiuitatis: quem ignorat/ futurū eſſe. Vnde dn̄s cōpatiens ciuitati hieruſalē ꝓpterhͦ deſtruēdę/ fleuit ſuꝑ eā: Lucꝭ. xix .f. et dixit: Quia ſi cognouiſſes ⁊ tu .i. ſi cognouiſſes deſtructionē tuā futurā ſicut ⁊ ego:fleres ⁊ tu ſicut ⁊ ego. Unde addidit dn̄s: Et quidem in hacdie tua q̨̄ ad pacē tibi: nūc aūt abſcondita ſunt ab oculis tuis:quia dies veniēt in te ⁊ circūdabunt te inimici tui vallo: ⁊ circūdabūt te ⁊ coanguſtabūt te vndiqꝫ: ⁊ ad terrā ꝓſternent te.Ecce qd̓ dicit hic: Ueniat illi/ ciuitati vel populo: laquequē ignorat: et captio quā abſcondit app̄hendateum: id eſt propt̓ hoc qd̓ mihi fecerunt: capiant̉ ſimiliter atito ⁊ veſpaſiano. Et in laqueū cadat .ſ. ī laqueū mortis.In ipſum: id eſt ſicut me interfecerunt.X ac apprehendat eū ⁊ in laqueū cadat in ipſum.Alia littera habet: In calamitate: qd̓ bn̄ cōpetit pęnę īferni. De cuiꝰ app̄henſiōe Iob. xxvij. d. App̄hendet eum quaſiaqͣ inopia. Et loquit̉ de diuite qͥ alios facit: ⁊ dimittit inopes.Et ideo cadet in ipſum: qꝛ app̄hēdet eum quaſi aqua inopiaid ē abundāter habebit inopiā. d ¶ Anima autē mea ⁊cͣ.Secūda pars: vbi p̨̄miſſa ſpe boni ⁊ gaudio/ enarrat chriſtusqͣꝫ maligne erga eū ęgerunt iudęi. Cōtinuatio. Illi ita fecerūtmihi dicit chriſtus: ⁊ ita eſt de retributiōe eorū. Anima aūtmea exultabit in dn̄o: licꝫ corpus cōtriſtari ⁊ tribulari videat̉. Et hoc duplicit̓/ vt loquat̉ verū. Uno modo de ſpe reſurrectiōis: de qua chriſtus in paſſiōe gaudebat. Vnde ſuprahabitū eſt qd̓ dicebat: Propter hoc lętatū eſt cor meū ⁊ exultauit lingua mea: inſuꝑ ⁊ caro mea requieſcet in ſpe. Secundomodo pōt legi de exultatione/ quā ſemꝑ habuit fruendo. Fuitem̄ ſil̓ viator ⁊ cōprehenſor. Et vtroqꝫ modo pōt dici: Anima mea exultabit in dn̄o: et illud quod ſequit̉: e ¶ Etdelectabit̉ ſuꝑ ſalutari ſuo .i. ſuꝑ ſaluatiōe ſua facta in reſurrectione. f ¶ Omnia oſſa mea .i. omnes apoſtoli mei: qͥdicunt̉ oſſa: qꝛ tenuerūt corpus chriſti in ꝟtute: De quibꝰ ſupra habitū eſt: Diſperſa ſunt oīa oſſa mea .ſ. in paſſione. Sedpoſtea glutino ſpūſſancti recollecti ⁊ cōiuncti/ cōfirmauerunteccleſiā. Un̄ Thren̄. j. e. De cęlo miſit ignē in oſſibus meis ⁊erudiuit me. Hęc ergo oſſa dicit chriſtus/ dicent poſt reſurrectionē: g ¶ Pn̄e/ pat̓ quis ſimilis tui: h ¶ Eripiens .i.qui es: eripiens inopē chriſtū: i ¶ De manu fortiorūeiꝰ: ẜm opinionē eoꝝ: ſed nō in veritate: Hi fortiores fuerūtpilatus ⁊ iudęi: Un̄ dicit ei pilatus/ Ioh̓. xix. b. Neſcis qꝛ poteſtatē habeo crucifigere te/ ⁊ poteſtatem habeo dimittere tek ¶ Egēnū ⁊ pauperē .i. chriſtū: ¶ AA diripientibꝰ eū:iudęis dure recipiētibus eum ad tormētū/ A quibꝰ eripuit eūdn̄s cū eumMoraliter/ dicit vir iuſtus: d ¶ Anima autē mea: quaſidicat: ita male veniet illis ſupra dictis. Et licꝫ ipſi mali cōtriſtent carnem: tamē/ Aīa mea exultabit in dn̄o/ in p̨̄ſenti.Abacuk. iij. d. Ego autē in dn̄o gaudebo/ ⁊ exultabo in deoieſu ſalutari meo. Vn̄ hic bn̄ ſequit̉: e ¶ Et delectabit̉: nō inmūdo: ſed ſuꝑ ſalutari ſuo. Eccͣs. xj. c. Dulce lumē ⁊ delectabile oculis videre ſolē. Sꝫ mali nō delectant̉ in dn̄o: ſed inmundo: non in bono ſed in malo: Prouerb̓. ij. c. Lętant̉ cum

malefecerint/ ⁊ exultāt ī rebꝰ peſſimis. Iob .xxvij. b. Que eſtſpes hypocritę: aut poterit in omīpotēte delectari? Suꝑ quodicit Gregꝰ. Eſſe ſine delectatione anima non pōt: nā ſemꝑvel in īfimis delectat̉/ vel in ſummis. Delectari in dn̄o hypocrita nō pōt: qꝛ mentē eius ſpinę terreni amoris p̄mūt ⁊ pungūt. Uel d̓ futuro poteſt legi: vt poſt retributionē maloꝝ quę inp̨̄cedenti verſu notataeſt/ ponatur hic retributio bonorū: q̨̄ in cognitiōe hūanitatis etdiuinitatꝭ cōſiſtit. Un̄Ioh̓ .xvij. a. Hęc eſt vita ęterna vt cognoſcāt te verū deum⁊ quē miſiſti ieſum chriſtū. Quę duo tangunt̉ in hoc verſu.Per hoc em̄ qd̓ dicit: Aīa mea exultabit in dn̄o: tāgit̉diuinitas. Per hoc qd̓ dicit: Delectabit̉ ſuper ſalutariſuo: tangit̉ hūanitas. In hoꝝ aūt cognitione erit gaudiū etdelectatio noſtra. Un̄ Zach̓. x. c. Lętabit̉ cor eoꝝ qͣſi a vino:⁊ filij eorū videbūt ⁊ lętabunt̉: ⁊ exultabit cor eorum in dn̄o.Sequit̉: f ¶ Oīa oſſa mea dicent: dn̄e quis ſimilistui? Hoc ſimiliter de p̨̄ſenti pōt legi ⁊ de futuro.Opera fortia. Vnde in Pͣsͣ. Nō eſt occultatumos meū a te qd̓ feciſti in occulto.Uirtus ſpūalis. Prouerb̓. xvj. d. Dulcedo aīſanitas oſſium. Glo. i. virtutū ſpūaliū.Intentio. Vn̄ dicit beatus Bern̄. Ponamꝰ quādam animę cutē cogitatiōes: carnē/ affectiōes:oſſa/ intent ionē: ſic erit in oſſis integritate/ aīedvita: in carnis corruptiōe/ ſanitas: in cutis ſpecie ſpulchritudo. Interdū cutis decolorat̉/ cuminutilis cogitatio in corde verſatur. Aliqn̄ carovulnerat̉/ qn̄ .ſ. affectio corrumpit̉. Nā oſſa iuſtorum illeſa cuſtodiunt̉.Perſeueratia. Ecc̄i .xxvj. c. Gratia mulieris ſedulę ſiue ſenſualitatis delectabit virum: id eſt ſpiritum: ⁊ oſſa.illiꝰ impinguabit. Hęc ergo omnia oſſa dicent: domine quis ſimilis tui? bona opera faciēdo/ ⁊ virtutes multiplicando: ⁊ rectam intentionē habendo: ⁊ vſqꝫ in finē ꝑſeuerando: oſtendam ꝙ non eſt ſimilis tui: quia pręter te nihilaliud quęram. Vel ſic: Dicent quis ſimilis tui: id eſt perea oſtendā ꝙ pauci ſunt tibi ſimiles .i. habēt ſimilitudinē tuā.Bona em̄ vita iuſtorū oſtēdit diſſimilē deo eſſe vitam malorum. Et nota ꝙ nō dicit: Quis habet imaginē tuā: ſed dicit:Quis ſimilis tui. Omnes em̄ tam boni qͣꝫ mali habentdei imaginē: ſed pauci ſimilitudinē: qꝛ imago eſt in naturalibus: ſimilitudo in gratuitis. Psͣ. Uerūtamē in imagine pertranſit homo. Prouerb̓. xv. b. Cor ſtultoꝝ diſſimile. Sed ſic̄dicit Eccͣs .j. d. Stultoꝝ infinitus eſt numerus: Et ideo benepōt dici: Quis ſimilis tui? qͣſi pauci. Sꝫ īfiniti diſſimiles.Un̄ Hiere. xxiij. b. Factus eſt curſus eorum malus ⁊ fortitudo diſſimilis. Quis gͦ ſimilis tui: in bonitate? Nullꝰ re:ſed multi deſiderio. Eſa. xiiij. d. Aſcendā ī celum/ ſimilis eroaltiſſimo. Uel Quis ſimilis/ ſapiētia? Nullꝰ vere: ſed aliquis ficte. Ecech̓. xxviij. a. Dediſti cor tuū quaſi cor dei. UelQuis ſinilis/ bonitate? Nullꝰ eſſentia/ rari imitatiōe. Tamē apoſtolꝰ monet Eph̓. v. a. Eſtote imitatores dei ſicut filij chariſſimi. Uel de futuro pōt legi: f ¶ Omnia oſſa meadicēt: domine quis ſimilis tui? id eſt tota virtute meate laudabo et admirabor: ẜm illud qd̓ ꝓmiſſum eſt ꝑ Eſa. lx.a. Tūc videbis ⁊ afflues et mirabit̉ et dilatabit̉ cor tuum. Etvere nullꝰ eſt tibi ſimilis: Quia tu es/ h ¶ Eripiens inopede manu fortiorū eius. Vnde Iob. v. c. Porro ſaluumfaciet egenū a gladio oris eorum: ⁊ de manu violēti pauperem. ¶ Egenū et pauperē a diripientibus eū. Fortiores ⁊ diripientes ſut dęmones: vt pręhabitum eſt. Deuseripit/ ⁊ diabolus diripit. Vn̄ Matth. xij. c. Et qui non cōſigregat mecū diſpergit: id eſt ad diuerſa ſpargit et rapit hominē. Auguſtinꝰ. Ab vno aduerſꝰ multa euanui. Inops proprie dicit̉ qui nihil habet/ qui eſt ſine ope ⁊ opibus. PauperX cui nō ſufficit

Alegorice I

Al̓. reosAl̓. ymuſcipulaincidūt in ipſa jAl̓. ripſo

Al̓. lebAl̓. rtibiAl̓. feruens

Al̓. fraplēabꝰ

Oſſa aīe diciPsͣ .138.

Oſſa aīędicunt̉

Moraliter

Alegorice j

Begͣ .15.

Psͣ. .38.

Psͣ .21.

Morallter.

Quis dicinops pauet egenus