XXXIIII
Fia̓t via illoꝝ te̓nebrę ⁊ lūI bricum: et angelus dominit̓ ꝑſequens eos. Quōniā gra-ſꝫ tis abſconderūt mihi rinteri-
i tum laquei ſui: ſuꝑuacue exprobrauerūt animā meam.¶ Ue̓niatꝭ illi lāqueꝰ quē ignorat: et cāptio quamr abſcōdit
quec dat eis locum pęnitētię: vt ad planiora deſcēdant ꝑ humilē cōtritionē confeſſionē/ ſatiſfactionē. Tertio artat eos inqucendo in perplexitatē. Exo. xiiij. a. dicit̉/ ꝙ filij iſrael erāt exnna parte circūdati mari: ex alia montibus. Iob .xl. b. Neruiteſticuloꝝ leuiathan perplexi ſunt. Thren̄. iij. b. Circūędificauit aduerſuꝫ me vt nōegrediar: cōcluſit viasmeas lapidibus quadris: ſemitas meas ſubuertit. Tertia pęna ſiue malū quā patiunt̉mali in p̨̄ſenti eſt excęcatio ⁊ ignorātia. Un̄addit: a ¶ Fiat viāilloꝝ .i. vita maloꝝ: b ¶ Tenebrę: ꝑ ignorātiā. Psͣ. Neſcierūt neqꝫ ītellexer̄t/ ī tenebris ambulāt. Quartū ē multiplex occaſio ruēdi ī pctm̄. Un̄ adiūgit: c Et lubricū. Thren̄. iiij.p. Lubricauerūt veſtigia noſtra in itinere platearū noſtrarū.Hiere. xxxviij .f. Uiri pacifici tui demerſerūt te in ceno/ et inlubrico pedes tuos. Quintū eſt impulſus diaboli. Vnde ſeqͥtur: d Et angelus domini .i. diabolus: vt ſupra. De quoProuerb̓. xvij. b. Semꝑ iurgia quęrit malꝰ: angelus aūt crudelis mittet̉ cōtra eum. Eſa. xix. a. Cōcurrere faciam ęgyptios aduerſus ęgyptios: id eſt dęmones aduerſus peccatores.e ¶ PPerſequēs eos vt impellat et deijciat in hoc lubrico/ etꝑtrahat ad infernum. Sicut ſolet paſtor ꝑſequi oues ⁊ impellere vt ad caulas ducat eas: ita diabolꝰ ad caulas inferni ducitſuos. In qͦꝝ ꝑſona dic̄ Hieremias Thren̄. iij. a. Me minauit⁊ adduxit in tenebris ⁊ non in lucē: tm̄ in me vertit et cōuertitmanū ſuam tota die. Viator cui occurrūt et pariter cōcurrūtiſta tria: nō poteſt nō corruere: Qui enim incedit per noctemtenebroſaꝫ: per viam lubricam: ⁊ adhuc impellitur nō poteſtſubſiſtere. Hęc tria cōminat̉ dominꝰ ꝓphetis ⁊ ſacerdotibꝰ:⁊ hodie vident̉ impleta in eccleſia/ Hiere. xxiij. c. vbi ſic dicit.Propheta ⁊ ſacerdotes polluti ſūt: ⁊ ī domo mea īueni malūeorum: ait dominus: idcirco via eorum erit quaſi lubricum intenebris: impellent̉ ⁊ corruent in ea: Ecce illa tria incōmoda:⁊ ruina quę ſequit̉ ex his. Tamē ecōuerſo ſacerdotes deberēteſſe ⁊ lux ⁊ duces aliorum/ ⁊ ꝓtegere eos ab impulſu diaboli.De primo .ſ. de luce/ Matth̓. v. b. Vos eſtis lux mundi. Deducatu. Psͣ. Deduxiſti ſicut oues populū tuū in manu moyſi⁊ aaron. De tertio Ezech̓. xiij. a. Non aſcēdiſtis ex aduerſo:le nec oppoſuiſtis murum pro domo iſrael. f ¶ Quoniā grae tis ⁊c̄. Hic oſtendit̉ cauſa: quare ſupra dictę pęnę malis eueniant: Et dicit hoc ſpecialit̓ chriſtꝰ de iudęis. Illa mala prędidicta eis eueniēt: Quoniā gratis: id eſt ſine cauſa: g ¶ AAbſconderūt mihi interitum laquei ſui: id laqueum ſugfraudulentię vt me interimerēt: quādo .ſ. conſilia faciebant/ etinſidias mittebant vt me ad mortē traherent. Ioh̓. xj. f. Collegerunt pontifices ⁊cͣ. Et bene/ gratis hoc fecerunt iudęi:quia etiam nō conducti ſicut milites cuſtodiētes ſepulchrum:Matth̓. xxviij. c. Et nota ꝙ dicit: Laquei ſui: non mei:quia prius in ſeipſos peccauerūt qͣꝫ in eum: Nemo enim pͥusin alium qͣꝫ in ſe peccat. k ¶ Et exprobrauerūt: id eſt opprobrijs accuſauerunt: l ¶ Anima meam: quęrentes eamperdere: Sed i ¶ Suꝑuacue: id eſt inutiliter: vel ſine cauſahoc fecerūt. Et in verſū iſto multiplex cauſa aſſignatur quaremerito prędicta patiant̉. Innuitur enim primo eorum malicia: per hoc quod dicit: Gratis. Secūdo fraudulentia: perhoc quod dicit: Abſconderunt. Tertio crudelitas: ꝑ hocquod dicit: Interitum. Quarto ſtulticia: per hoc quod dilit: Superuacue. Quinto contumelia: per hoc quod dicit:Exprobrauerunt. Sexto p̨̄ſumptio: per hoc quod dicit:Anima meam. Sed quia: per quę peccat quis/ per hęc etpunitur: vt dicit̉ Sap̄. xj. c. Ideo: qꝛ abſcōderūt mihi interitū laquei: m Ueniat illi: ppl̓o/ vl̓ iſtis iudęis. n ¶ Caquęus: decęptionis ⁊ excęcationis: o ¶ Quem ignoratꝰqe populꝰ ille ſapientē ſe reputabat. Ioh̓. ix. g. In iudiciū egoveni in mundū: vt qui nō vident videāt: ⁊ qui vident cęci fiāt.Et paulopoſt addit: Si cęci eſſetis/ peccatum non haberetis:
nunc autem quia dicitis videmus: peccatū veſtrum manet.Prouerb̓ .xxj. a. Impinguēt̉ ad laqueos mortis. Et qn̄? Inipſa morte. Un̄. Iob. xviij. b. Tenebit̉ plāta eiꝰ laqueo .i. extremitas vitę. Quē ignorat. Eſa. xlvij. c. Ueniet ſuper temalū/ ⁊ neſcieſ ortū eiꝰ. Ecc̄i. .xxvij. d. Nō agͦſcet vn̄ aduenietilli. p ¶ Et captioquā abſcodit: quācredebat me ignorarę:Apprehēdat¶ Moraliterf ¶ Qm̄ gratis ⁊cͣ.Iſti etiā duo ꝟſus ineodē ſēſu d̓ viro iuſtopoſſunt legi: vt dicatvir iuſtus: Qm̄ gratis abſcōderūt mihi: dęmones velmali homīes: h ¶ Interitū laquei ſui. Laqueus qͥ ſuſpēdit diabolus: et etiā ſuſpēdit̉ (et ideo bn̄ ſuus dicit̉) eſt peccatū. Un̄ Prouerb̓. v. d. Iniqͥtates ſuę capiūt impiū: et funibꝰpeccatoꝝ ſuoꝝ cōſtringit̉. Hunc laqueū duo cōcomitant̉: ſicut eſt in laqueo quo aues capiunt̉: vel ī hamo quo piſces capiunt̉: videlicet eſca alliciens: ⁊ mors eius qui in eo capitur.Ęſcam oſtendit ⁊ p̨̄tendit diabolus ad modum aucupis velpiſcatoris: cum voluptatē peccati p̨̄tendit: ſed mortē vel interitum abſcondit: quia ſi interitum ſequētem oſtēderet: nulluseſcam morderet: ſed qꝛ abſcondit/ multos capit. Un̄ Ecc̄six. c. Sicut piſces capiunt̉ hamo: ⁊ ſicut aues comp̄hendunt̉laqueo: ſic capiunt̉ homines tempore malo/ cū eis extemploſuꝑuenerit .i. tēpore tēptatiōis. Abacuk .j. d. Totū ſubleuauit in hamo: traxit illud in ſagena. Hunc etiā interitū abſcondunt homīes peccatores monētes bonos ad delitias ⁊ diuitias ⁊ honores: ⁊ de pęnis inferni nihil loquētes: vel eas etiānihil eſſe aſſerētes. Vnde Sap̄. ij. a. Dixerunt impij apud ſecogitantes nō recte: exiguū ⁊ cū tędio eſt tēpus vitę noſtrę:non eſt refrigeriū in fine homīs: qꝛ nō eſt qui agnitus ſit/ reuerſus ab inferis: quia ex nihilo nati ſumus: ⁊ poſt hoc erimꝰtanqͣꝫ nō fuerimꝰ ⁊cͣ. Et ex his poſtea cōcludūt: Venite ergo⁊ vtamur bonis quę ſunt ⁊cͣ. Et poſtea: Circūueniamꝰ iuſtūquoniā inutilis eſt nobis. Sed cū diabolus vel etiā mali homines blanditijs nō poſſunt hominē allicere: tunc ad manifeſtā tribulationē ⁊ ꝑſecutionē ſe cōuertunt. Vnde addit Psͣ.i ¶ Suꝑuacue exprobrauerūt animā meam: id eſtopprobrijs affecerunt/ dicentes animę meę: nō eſt ſalus ipſi īdeo eius. Vnde Sap̄. ij. c. dicūt impij de iuſto: Abſtinet ſeſea vijs noſtris tanqͣꝫ ab īmundicijs: ⁊ p̨̄fert nouiſſima iuſtoꝝ:et gloriat̉ ſe deū habere patrē: Uideamus gͦ ſi ſermones illiꝰveri ſint. Et poſt: Cōtumelia ⁊ tormēto interrogemus eum.Sed hoc ſuꝑuacuę: quia totū cedit/ nō ad ītentionē malorū: ſed ad vtilitatē iuſtorum. Un̄ ibi Sap̄. ij. in fine ſubditur:Hęc cogitauerūt ⁊ errauerunt: excęcauit em̄ illos malicia eorum. Bene excęcati ſunt malicia ſua/ tam dęmones qͣꝫ impijhomīes: qui cū alios ad caſum volunt attrahere/ ſuā ꝓpriāruinā ꝓcurāt. Vn̄ addit: m¶ Ueniat illi .ſ. diabolo vel malo homī. n ¶ Laqueus: mortꝭ ęternę: De quo Prouerb̓.xxj. a. Impinguent̉ ad laqueos mortis. o. ¶ Quem ignorat/ diabolus .i. ignorare facit: vt prędictū eſt. Uel Ignorat/ hō: qꝛ ſi cognoſceret eū peccare ceſſaret. Un̄ Gregꝰ. Siad quas impij ꝓperant pęnas aſpicerēt: ꝓfecto greſſus reflecterent. Eſa. xlvij. c. Veniet ſuꝑ te malū ⁊ neſcies ortū eius.Eccͣi .xxvij. d. Qui laqueū alij ponit: peribit in illo. Facienticonſiliū nequiſſimū/ ſuꝑ ipſum deuoluetur/ ⁊ non agnoſcet vn̄adueniet illi. Sic accidit/ ad litteram/ achitophel. ij. Regꝭ.xvij .ſ. Et aman/ Heſter. vij. d. qui ſuſpenſus eſt in patibuloqd̓ parauerat mardocheo. Et ē hͦ iuſtū iudiciū: vt qꝛ laqueūalijs abſcōdūt: ipſi in laqueū cadant. Un̄ poeta. Imbuit auctor opꝰ. Iuſtꝰ vterqꝫ fuit: neqꝫ em̄ lex iuſtior vlla eſt: Ꝙ necis artifices arte perire ſua. Et qͣndo erit hoc? In ipſa mortehomīs. Iob. xviij. b. Tenebitur planta illius laqueo: id eſtfinis vitę. Uel de diabolo in extremo iudicio. Ecc̄i. xxvij.d. Laqueo peribunt qui oblectantur caſu iuſtorum. Et hoceſt quod ſubditur: p ¶ Et captio quam abſcondit:X apprehendat eum
1t
Al̓. Fillis muſcipula quāignorantAl̓. foccultauerunt
IPsͣ. 76.
Psͣ .3.
icoto: et deꝓpterei penas ſu-
Ouidius dearte. li. i.