Pſalmus
a dic ānimę meę/ ſalꝰ tua egoꝰ ſum. Confundant̉ et rēuered̉antur: ⁊qu̓erentes animamtͦ meam. Auertant̉ retrorſum
g et confundant̉: cogitantesi mihi mala. Fiant tanqͣꝫ pulkuis ante faciem venti: et angelus domini coartās eos.
x a Dic animę meę ſalus tua ego ſum: id eſt oſtende deanima mea ꝙ tū es ſālus eiꝰ. Qd̓ fecit dominꝰ/ cum eā ad inferos deduxit ⁊ reduxit cum ſanctis animabꝰ quę in limbo detinebant̉. Psͣ. Nō derelinques animā meam in inferno. Vel inalio ſenſu in ꝑſona eccleſię. Effunde o chriſte: frameā: id ēanimā tuam .i. pro nobis moriendo emitteſpiritū tuum in cruce.Dicit̉ aūt anima chriſti/ Framea: ſicut ſupra dictū eſt ibi: Eripe animā meā ab impio: frameā tuā ab inimicis manꝰ tuę: quia ꝑ eā quaſi ꝑ gladiū acutū diuidit iuſtosa malis: ⁊ debellauit aereas poteſtates qn̄ extraxit eam de vagina corꝑis mortalis. Sed victoria habita repoſuit eā in vaginā: quādo .ſ. redijt anima ad corpꝰ/ ⁊ reſurrexit chriſtꝰ. Sednota ꝙ dicit: Effunde vt notet amorē chriſti ad animas noſtras. Qd̓ em̄ effundit̉ nō appreciat̉: et chriſtus animā ſuā neglexit ⁊ quaſi vilipendit/ dans eā ꝓ animabꝰ noſtris. Hiere.xij. b. Dedi dilectā animā meā in manꝰ inimicoꝝ eius. Et cōclude aduerſus eos qͥ ꝑſequunt̉ me .i. aduerſus dęmones. Dn̄s em̄ argumētatiōe vſus eſt cōtra diabolū. Propoſuit incarnationē: aſſumpſit hūilitatē: cōcluſit mortē. Unde inpaſſiōe dixit: Cōſummatū eſt. Ezech̓. vij. f. Fac ꝯcluſionem.Aliud argumētū iterū faciet dn̄s. Propoſuit em̄ pręcepta etꝓhibitiones: nos aſſumpſimꝰ tranſgreſſionē ⁊ omiſſionem: etipſe cōcludet ęternam damnationē. Matth̓. xxv. d. Ite ergomaledicti ⁊cͣ. j. Machab̓. iiij. d. Cōclude exercitū iſtū ī manupopuli tui iſrael. Dic animę meę/ per effectum: Salꝰ tuaego ſum: quod fecit chriſtus cum animas ſanctoꝝ de limboeduxit: cum eas in cęlo quotidie recipit. Hoc etiā poteſt ⁊ debet dicere quilibet/ quādo temptat̉/ p̨̄cipue de deiperatiōe: qꝛtūc multi dicunt animę eius/ ꝙ non eſt ſalus ipſi in deo eius:Sed cū dominꝰ dat ei fiduciam ⁊ confortat in ſpe: tunc dicitaīę eius: ſalus tua ego ſum. Eſa. xliij. b. Ego ſum: egoſū dn̄s ⁊ nō eſt abſqꝫ me ſaluator. Eſa. lxvj. d. Salus mea nōmorabitur. Item Eſaię. lvj. a. Iuxta eſt ſalus mea vt veniat.b ¶ Confundant̉ ⁊cͣ. Hic enumenant̉ penę inimicorū ſiuedęmonū ſiue hominū: quas in futuro ſuſtinebūt. Et loquiturchriſtus vel vir iuſtus prędicendo vel celo iuſticię optando.Prima eſt confuſio de cōmiſſis: de qua dicit: Cōfundant̉/mala confuſione: de qua Hiere. xvij. c. Confundantur qui meperſequunt̉/ ⁊ non confundar ego. Secūda eſt horror inferni:Unde dicit: c ¶ Et reuereant̉: id eſt timeant ⁊ horreant.Psͣ. Induant̉ cōfuſione ⁊ reuerentia. d ¶ Quęretes animam meā. Hi ſunt dęmones qui quęrūt tm̄ animas. Gen̄.xiiij. d. Da mihi animas/ cętera tolle tibi. Item mali homīesetſi non ſit de intentione ſua quęrere animas: tamē quęrūt: ideſt venant̉ eas: ſicut canes diaboli. Diabolus enim expectatſe animā habiturum: ⁊ illi pellem: id eſt temporalia. Sicut aliqui ſunt qui quęrunt ⁊ venant̉ alijs vt ipſi pellem habeant/ etalij carnes: Et ſicut ecōuerſo multi venant̉ vulpes vt pellemhabeant: carnes autē proijciunt canibus. Hoc bene intellexitbeatus Bern̄. Qui cuꝫ eſſet iuuenis ⁊ iret peregre ad ſtudiū:⁊ in domo quadam hoſpitatus eſſet: de nocte venit mulier adlectum eius: ⁊ ipſe ſentiēs eam / clamauit: Latrones/ tatrones:qd̓ etiam ſecūdo factum eſt. Et cum in craſtino ſocij eius quęrerent quare ita de nocte clamaſſet/ latrones: expoſuit eis/ qilla volebat furari theſaurum virginitatis eius ⁊ gratię: et itaper cōſequens quęrebat animam. Tertia pęna eſt ſeparatio adeo: de qua dicit: e ¶ Auertant̉ retrorſū. Cum enim adiudiciū ſurgent/ tūc progredient̉: Sed data ſententia/ mali cūdęmonibus a deo auerſi retrogradient̉ ad ſupplicium inferni:Boni autē vltra progredient̉ vſqꝫ ad cęlum cum domino ꝑenniter ꝑmanſuri. Vel ſic: Auertant̉/ a deo: Et hoc eſt primū in peccato. Prouerb̓. j. d. Auerſio paruulorū interficieteos. f ¶ Retrorſum: ad temporalia: Et hoc eſt ſecūdum inpeccato. Phil̓. iij. c. Ea quę retro ſunt obliuiſcēs. Lucꝭ. ix. gͦ.Nemo mittens manū ad aratrū ⁊cͣ. Quarta eſt confuſio de
omiſſis. Vnde dicit: g ¶ Et cōfundant̉ de bonis q̄ omiſerūt: cum viderint bonos de bonis oꝑbus remunerari. Uelper iſta duo/ confundant̉/ notat̉ duplex cōfuſio. Una exterior: qua erubeſcēt corā oībus qͥ in iudicio erunt. Alia interior: qͣ in ſuis cōſcientijs ꝯfūdent̉. Vn̄ in Psͣ. Induant̉ ſic̄diploide ꝯfuſiōe ſuaDiplois enim duplexveſtis eſt: ⁊ īduent̉ ſic̄diploide cōfuſione/ qͥhac duplici cōfuſioneꝯfundent̉. h ¶ Cogitantes mihi malaꝫid eſt contra me. VelCogitantes mihi/ in corde: vbi ego video/ dicit chriſtus.Et ſi cogitantes confundentur: ergo multo fortius facientesmala. j. Ioh̓. iij. c. Qui odit fratrem homicida eſt.X a ¶ DDic aīę meę/ ſalꝰ tua ego ſū .i. cōforta me/ ſuggerēs/ ꝙ nō mea iuſticia: ſꝫ tua miſcd̓ia me ſaluabit. b ¶ Cōfūdant̉. Supͣ ęgit de his q̨̄ optat vir iuſtꝰ fieri pctōribꝰ vt cōuertāt̉: h̓ agit de his q̨̄ pctōres faciūt ī ꝯuerſiōe ip̄a. Primūeſt ꝙ ꝯfūdūt̉ apd̓ ſe cogitātes d̓ pctīs ſuis ⁊ enormitate eoꝝ.Un̄ dic̄: Cōfūdāt̉. Naū. iij. b. Reuelabo pudēda tua ī facietua. Prouer xij. a. Res dignas cōfuſiōe gerit. Et hęc eſt bona ꝯfuſio. Ecc̄i. iiij. c. Eſt cōfuſio adducēs gloriā ⁊cͣ. Secūdūeſt ꝙ terrent̉ a reſpectu iuſticię dei. Un̄ addit: c ¶ Et reuereant̉ .i. reuerēter terreāt̉ vt īduant̉ ꝯfuſione bona ⁊ reuerētia. d ¶ Quę. ⁊cͣ. Sap̄. xij. c. Cū reuerētia magna diſponisnos. Tertiū eſt ꝙ abhorrēt peccatū/ ⁊ relinquāt actū peccandi. Unde dicit: e ¶ Auertant̉ vel conuertant̉: ẜm aliamlitterā: a peccato. ¶ Retrorſum .ſ. ad deū quē retro ſe reliquerāt. Hiere. iij. a. Fornicata es cū amatoribꝰ ml̓tis: tamēreuertere ad me dicit dn̄s: ⁊ ego ſuſcipiā te. Et qꝛ quadrupliciter peccat̉: quater clamat dn̄s: Reuertere/ reuertere/ reuertere/ reuertere ſunamitis .i. captiua aīa: Cantꝭ. vj. d. Quartūeſt ꝙ cōfitent̉ peccata. Un̄ dicit: g Et cōfundant̉ .ſ. confuſione bona: de qua Ecc̄i. iiij. c. Eſt confuſio adducens gratiā ⁊ gloriā. Et ꝓ quibꝰ orat oſtēdit: qꝛ ꝓ inimicis. Un̄ dicit:h ¶ Cogitates mihi mala. Et notabilit̉ dicit mihi/ licꝫ cōſonātiꝰ videret̉ dixiſſe aduerſuꝫ me: qꝛ ſenſus eſt: Mihi. i. admeā vtilitatē. Ro. viij .ſ. Scimꝰ qm̄ diligētibus deū oīa cōoperant̉ in bonū his qui ẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti. Seqͥt̉i ¶ Fiāt tāqͣꝫ puluis. Hic enumerāt̉ mala q̨̄ imp̄cat̉ chriſtꝰvel vir iuſtus malis homībꝰ habēda in p̨̄ſenti. Primū ē imbecillitas ⁊ incōſtantia in tēptatiōibꝰ: de quo dicit̉ Eſa. xvij.d. Rapiet̉ ſicut puluis montiū a facie venti: ⁊ ſicut turbo corā tēpeſtate in tꝑe veſperi. Un̄ dicit: Fiant tanꝙͣ puluisante faciē venti .i. ita deijciant̉ a tēptationibꝰ/ ſic̄ puluis afacie .i. a p̨̄ſentia: ⁊ inſtātia venti flātis: De quo. sͣ. in. j. Pͣsͣ.Nō ſic impij nō ſic: ſed tanqͣꝫ puluis quē ꝓijcit ventꝰ a faciet̓re. Ibi diffuſe dictū ē d̓ hoc. Secūdū ē ꝑplexitas ī dubijs.Unde bn̄ ſequit̉: k Et angelꝰ dn̄i .i. diabolꝰ: l Coartans eos: in ꝑplexitatibꝰ. Et dicit̉ diabolꝰ angelꝰ dn̄i .ſ. malus: qꝛ velit/ nolit/ dn̄o ſubiectus eſt. Simile. j. Regꝭ. xvj. c.Ecce ſpūs dn̄i malꝰ exagitat te. Iob. xl. d. Nūqͥd feriet tecūactū/ aut accipies eū ſeruū ſempiternū? Iob. iiij. d. Ecce qͥſeruiūt ei non ſunt ſtabiles. Iſte autē angelus coartat malosmultis modis. Primo temporalia auferēdo/ vt ad ea ꝗ̄rendaeos artet: vel ad deū blaſphemandū incitet. Exo. v. b. ſic̄ dicpharao: Non do vobis paleas: ite ⁊ colligite vobis ſicubiinuenire poteritis. Et Iob. j. b. dixit ſathan ad dominū: nūquid fruſtra iob timet dū? Nōne tu vallaſti eum ⁊ domū eiꝰvniuerſamqꝫ ſubſtantiā eius ꝑ circūitū: operibꝰ manuū eiusbn̄dixiſti: ⁊ poſſeſſio eius creuit in terra? Sed extende pauiulum manū tuam ⁊ tange cuncta quę poſſidet: niſi in facie benedixerit tibi? Secūdo coartat eos per ineptam erubeſceſitiam: De qua Eccͣi. iiij. c. Eſt confuſio adducēs ignominia.Iudicꝭ. j. g. Artauit amorręus filios dan in monte: nec dediteis locum vt ad planiora deſcenderent. Amorręus interpretat̉ amaricans: ⁊ ſignificat diabolū. Dan interpretat̉ iudiciūfilij. Hi ſunt filij ꝑditiōis: quos diabolꝰ artat in mōte ſuꝑbie:Nec dat eis
Allegorice x
Psͣ .15.
Pā. iul.
Al̓. inupa-
Al̓. FreqͥrentesFP sͣ. 16.
Al̓. Frib
Moralia.
Ioh̓ .19. f.
Pḡ .34.
Psͣ. i.
Di abolus coartat mamultꝭ mōdis