Pſalmus

Uēnite filij audite me: timōrē dn̄i docebo vos. Quis ētͦ hō qui vult vitā: diligit diēſg videre bonoſ? Proͣhibe lin

hguā tuā a malo: et labia tuane loquant̉ dolū. Diuerte amalo ⁊ fac bonū rinqͥre̓ pacēetꝭ perſeq̄re eam. Oculi dn̄i

a ¶ Uenite filij. Tertia pars in qua incipiētes monet a qͥbus abſtineāt: Et quia ſemꝑ a pͥncipijs inchoandū eſt: et initiū ſapientię timor dn̄i: ideo pͥmo monet ad timorē dn̄i: qͥ illud a quo abſtinendū eſt .ſ. peccatū/ expellit. Unde Eccͣj. .j. c.Timor dn̄i expellit peccatū. Sed quia quidam timor eſt ſeruilis: quidam eſt filialiſ: Primo oſtendit ſede timore filiali ꝑſuaſurū/ cum pręmittit:Uenite filij. q. d. nōcogat vos timor ſeruilis: ſed volūtariꝰ adducat amor patris veſtri cęleſtis: Filius enī dicit̉ a philos qd̓ eſt amor. Ueniteergo paſſibꝰ timoris: b ¶ Audite me. Ecc̄j. vj. d. Si dilexeris audire ſapiēs eris. Prouer. j. a. Audiens ſapiens ſapientiā ſapientior erit. Prouer. iiij. a. Audite filij diſciplināpatris. c ¶ Timorem dn̄i non mūdi/ nō hoīm: d ¶ Docebo vos. Matth̓. x. d. Nolite timere eos qui occidūt corpus: animā aūt non poſſunt occidere: ſed potius eū timēte qͥpoteſt aīam ⁊ corpꝰ perdere in gehennā. Poſt oſtendit qͥnqꝫeffectꝰ timoris dn̄i. Primꝰ eſt/ ꝙ timor dn̄i dat vitam. Vndedicit: e ¶ Quis eſt hō qui vult vitam? Nō dico p̨̄ſentem quę potiꝰ mors eſt. Vnde cantamꝰ: Media vita ī morte ſumus. Prima vita fuit in ſtatu innocentię adę et euę: in qͣnon mori fuit poſſibile. Media vita eſt ab adā poſt peccatūſuū vſqꝫ ad finem mūdi: et in hac neceſſe eſt mori: et iō media vita in morte ſumus. Tertia vita erit in patria: et in hacimpoſſibile erit mori. Et de hac dicit: Quis ē homo quivult vitā? Sed dicit hͦ ſub interrogatiōe: quia pauci ſūt qͥrecte velint. Uolūt enī habere/ ſꝫ nolūt laborare: Volūt aſſequi ſed nolūt ſeqͥ. Prouer. xiij. a. Vult ⁊ nō vult piger. Vultvitam inuenire: ſed nō vult quęrere. Matth̓. vij. b. Ꝙ anguſta porta ⁊ arta via quę ducit ad vitā: et pauci ſūt qui inueniunt eam. Et quare? Quia pauci quęrūt ⁊ intrant artā viam:Si enī diligent̓ quęrerēt/ inuenirēt. Un̄ in eodē capl̓o dicit̉:Quęrite ⁊ inuenietis: oīs enī qui quęrit inuenit. In lata aūtvia non inuenit̉ vita ſed mors. Un̄ ibidē dicitur: Lata ⁊ ſpacioſa eſt via quę ducit ad perditionē. Et ideo multi videnturfurioſi: qͥ viam vitę/ quia arta eſt abhorrētes viam perditionis latam amplectunt̉: ⁊ ad mortē perueniūt. Unde ibi dicit̉:Et multi ſunt qͥ intrāt per eā. Nō dicit ſolū/ qͥ intrant eā: ſeddicit: intrant per eam: videlicet ad ꝑditionē ⁊ mortē ęternaꝫ.Pręuidens ergo ꝓpheta hanc multitudinē perdēdoꝝ: et ecōtrario paucitatē ſaluādoꝝ: non tn̄ neceſſitate compellēte: ſedꝓpria volūtate ad hoc deductoꝝ: bene quęrit: Quis ē homo qͥ vult vitā .ſ. ęternā? q. d. pauci ſūt. Et de qͣ vita intelligat declarat ſubdēs: f ¶ Diligit dies videre bonos.Et repetēdū eſt: Quis eſt ho. ſ. qͥ diligit ⁊cͣ. dies bonos .ſ. dies ęternitatꝭ. De qͥbus in Psͣ. Cogitaui dies antiquos ⁊ annos ęternos in mente habui. Dies aūt p̨̄ſentis vitę/ non boni dicendi ſunt/ ſed mali. Vnde Gen̄. xlvij. b. dixitiacob: Dies ꝑegrinatiōis vitę meę centū triginta annoꝝ ſūtparui ⁊ mali. Eph̓. v. d. Redimētes tp̄s: qm̄ dies mali ſunt.Ecōtrario aūt dies patrię ſunt magni ⁊ īnumerabiles ⁊ boni. Psͣ. Melior eſt dies vna in atrijs tuis ſuper milia. VelQuis eſt homo qͥ diligit videre dies bonos .i. diespęnitentię. De qͥbus Eccͣj. xiiij. b. Ne defrauderꝭ a die bona: ⁊ ꝑticula diei bonę non te p̨̄tereat. Eccͣs. vij. b. In die bona fruere bonis/ ⁊ diem malā pręcaue: Maior eſt enim diesmortis die natiuitatis. Quis ē ergo qͥ diligit dies videre bonos: bene apparet per oꝑa cuiuſlibet. Dicit enimGregꝰ. Probatio dilectionis/ exhibitio eſt operis. Vnde bene ſubiungit̉: g ¶ Prohibe linguam tuam a malo:Ac ſi dicat: Si vis vitā ⁊ diligis dies videre bonos: fac hęcquę ſequunt̉: vt pͥmo vites mala: poſtmodū facias bona. Etdicitur hoc de duobus malis .ſ. de malo locutionis/ ⁊ de malo operis. De primo dicit: Prohibe linguam. tuam amalo. Sed ſi volumꝰ cauere a malo tam locutionisqͣꝫ operis: oportet vt pͥmo caueamus a malo cogitatiōis: qd̓ eſt ra-

dix aliorum malorū. Cum ergo prohibet hic mala lingue exoperis: per conſequēs prohibet malum cordis: quia non poteſt oīno refręnari lingua ⁊ manus/ niſi cor reprimat̉. Mat.xij. c. Ex abūdantia cordis os loquit̉. Vnde Prouer. iiij. d.Omni cuſtodia ſerua cor tuū: quoniā ex ipſo vita procedit.Si ergo vis vitam:ſerua cor a mala cogitatiōe. Et qd̓ diciturhic: faciliꝰ implere poteris: Prohibe linguam tuam a ma10. Et eſt hic ſecundus effectus timorisnini: quem hic ponit/ ſcilicet ꝓhibere peccatū linguę. Sꝫpuo ſunt genera peccatoꝝ linguę/ ſcilicet apertum ⁊ occultū.De aperto dicit: Prohibe linguam tuam a malo.De occulto dicit: h ¶ Et labia tua/ prohibe: i ¶ Ne loquantur dolum: id eſt malum occultū. Hiere. ix. c. Sagitta vulnerās lingua eoꝝ: dolum locuta ē. De pͥmo Iaco.iij. c. Lingua eſt inquietum malum/ plena veneno mortifero. De ſecundo in Psͣ. Sepulchrum patens eſt guttur eoꝝ:linguis ſuis doloſe agebant. Et ideo ſequitur: Iudica illosdeus. Et alibi: Uana locuti ſunt vnuſquiſqꝫ ad ꝓximū ſuū:labia doloſa in corde ⁊ corde locuti ſunt: Diſperdat dn̄s vniuerſa labia doloſa ⁊cͣ. Caſſiod̓. Dolus eſt/ quando fallimꝰ audienteꝫ: vt qd̓ creditur ad auxilium/ inferre videatur incōmodum. Beatus eſt qui poteſt ꝓhibere linguam ſuam a malo.Eccͣj. xiiij. a. Beatus hō qui non eſt lapſus in verbo. Iaco.iij. a. Qui non offendit in verbo: hic perfectus eſt vir. Tertius effectꝰ timoris dn̄i ē/ qꝛ cohibet manū a malo oꝑe. Unde ſequitur: k ¶ Diuerte a malo .ſ. oꝑe. Prouer. xvj. a.In timore dn̄i declinatur a malo. Et bene dicit: Diuerte amalo: qꝛ in via huiꝰ vitę ſępe occurrit malus ⁊ malū. Et abvtroqꝫ malo diuertendū eſt: qꝛ vbi non eſt fortitudo/ conſilio vtendum eſt. Prouerb̓. xxiiij. a. Vir ſapiens fortis eſt: etvir doctus robuſtus ⁊ validus: quia cum diſpoſitione initurbellum. Et erit ſalus vbi multa conſilia ſunt. Quartus effectus eſt: quia reddit hominē pronū ad bene agendum. Undeaddit: l ¶ Et fac̄ bonum: Nō enī ſufficit diuertere a malo niſi iſtud ſequatur/ ſcilicet facere bonū. Eccͣj. xv. a. Qui timet deum/ faciet bona. Quintus effectuſ eſt inquiſitio pacꝭ.Qui enī timet regem aut dn̄m ſuum/ libenter quęrit vt habeat pacem ad eum ⁊ ad alios: etiam ne ſi alij iniuriam feceritincidat in manus domini illius quem timet. Et ideo ſequit̉:m ¶ Inquire pacem. Eccͣj. ij. d. Qui timent dominū inquirent que beneplacita ſūt illi. Pax autem placet domino.Unde in Psͣ. In pace factus eſt locus eius. Inquire ergo pacem: id eſt inqͥre quomodo pacem habeas cum deocum proximo/ cum teipſo. Roma. xij. d. Cum omnibus hominibus pacem habentes. Et cum inquiſieris: n ¶ Perſequere eam: id eſt perfecte ſequere eam. Neceſſaria enimeſt diligentia in inquirendo: Et ideo dicit: non tm̄ quęre: ſedinquire: id eſt intente quęre. Item neceſſaria eſt perſeuerantia in ſequendo pacem: Et ideo non dicit tm̄: ſequere: ſedperſequere: id eſt perſeuerant̉ ſequere. Matth̓. x. c. Quiperſeuerauerit vſqꝫ in finem hic ſaluus erit. Vel ſic: Inquire pacem: id eſt interius quęre pacem/ ſcilicet ī conſcientia:qꝛ exteriꝰ nō ē niſi bellū ⁊ turbatio. Un̄ Ioh̓. xvj. g. In mido p̄ſſuras habebitꝭ: ī me aūt pacē habebitꝭ. Ecc̄s. j. c. Uldicūcta q̨̄ fiūt ſub ſole: et ecce vniuerſa vanitaſ ⁊ afflictio ſpūs.Sed qꝛ cor ſꝑ vult ad hęc exteriora euagari: Un̄ ꝯq̄rit PsͣCor meū inqͥt dereliqͥt me: Iō bn̄ addit: Perſequere eaquaſi fugientē. Heb̓. xij. d. Pacē ſeqͥmī cū oībꝰ ⁊cͣ. Iob. xx.iiij. c. Ip̄o ꝯcedēte pacē: qͥs eſt qͥ ꝯdēnet? o ¶ Oculi dn̄iſuꝑ iuſtos. Quarta ꝑs: in qͣ agit d̓ remuneratiōe bonoꝝ etmaloꝝ. Primo gͦ ponit duplicē remunerationē bonoꝝ/ quaꝫhabēt etiā in p̨̄ſenti. Prima ē: qꝛ dn̄s diligent̉ cuſtodit eos intp̨̄ſenti. Un̄ dic̄: Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos. Scd̓a eſt: qꝛ auditdep̄cationē eoꝝ. Un̄ ſubdit: Et aures eius ī preces eoꝰru. Dicit ergo: Oculi dn̄i .i. reſpectꝰ miſcd̓ię. Sap̄. iiij. c.Gratia dei ⁊ miſericordūa

LamethMem

Sāmedo

NunAl̓. CContine īAl. Cohibe.

AlAt. nſeniorEx.

Nota qͥnqꝫ effectus timorꝭ dn̄i⁊

Triplex vita ſ

Pruc.nl

Psͣ .45.

Psͣ. 76.

Psͣ .83.

Ecc̄s. 7. a.

Pr. 11.