XXXIII

a Gu̓ſtate et vide̓te qm̄ ſuauis ē dn̄s: bēatꝰ vir qͥ ſperate in eo. Timēte dn̄m omness ſancti eius: quoniam non ē

h inopia time̓ntibꝰ eum. Diuites eguerunt et ēſurierūt:linquirentes autem dominūin noͣn minuentur omni bono.

nid de ſe ad ſaul: Paſcebat ſeruus tuus patris ſui gregem: ⁊ceniebat leo vel vrſus tollebatqꝫ arietem de medio gregis: ⁊ſequebar eos/ ⁊ ꝑcutiebam eruebāqꝫ de ore eoꝝ ⁊cͣ. Sic ergomheta de ſe poſuit exemplū quō fecit ei deus: Et quaſi ex hͦconcludit qd̓ ſequit̉: a ¶ Guſtate ⁊ videte ⁊cͣ. q. d. qꝛ ſicexpertus ſum dei miſericordiam ⁊ dulcedinē: Ergo ⁊ vos/ Gutate/ Et ſic b ¶ Aidete qm̄ ſuauis ēdn̄ſ. Guſtāte/ priꝰ īaffectu: ⁊ ſcd̓o Uidere/ in intellectu. Prouerb̓. vltꝭ. c. Guſtauit ⁊ vidit qm̄ bona eſt negociatio eiꝰ. Iōetiam bene ordniat: Guſtate/ prius: et poſtea/ Uidete: qꝛguſtatio facit videre. Unde. j. Regꝭ. xiiij. d. dicit ionathas:Uidiſtis ipſi ꝙ illumīati ſūt oculi mei: eo ꝙ guſtauerim pauIulum de melle iſto. Hęc eſt dulcedo diuinę bonitatis: quā h̓preguſtare poſſumꝰ: ſed ad plenū ſumere non poſſumus: donec ad cęleſtes nuptias fuerimꝰ introducti. De qua Psͣ. Paraſti in dulcedine tua pauperi deus. Pauperi videlicet qͥ hiceſurit ⁊ ſitit/ ⁊ expectat illas nuptias: non diuiti qui hic ſe inebriat de calice babylonis: vnde pręparatur ei amaritudo etpena ęt̓na: ſicut cōminat̉ eis dn̄s Lucꝭ. vj. d. Uę vobis diuitibus qui habetis hic ꝯſolationē veſtram. Uę vobis qui ſaturati eſtis/ qꝛ eſurietis ⁊cͣ. Illi ergo pręcipue guſtare debētet videre quia ſuauis eſt dn̄s: quibus illa dulcedo pręparat̉:ſcilicet pauꝑes qui hic nihil habent in quo poſſint delectari.Unde bene ſequit̉: c ¶ Beatus vir qui ſperat in eo.Uir .ſ. pauper quem diuitię ⁊ delitię non emolliūt nec eneruant. d ¶ Qui ſperat in eo. i. in dn̄o: hic eſt pauper. Vn̄de diuitibus dicit̉ in Psͣ. Conſiliū inopis confudiſtis: quoiiam dn̄s ſpes eiꝰ ē. e ¶ In eo/ non ī hoīe: ſicut diuites qͥſperant in parentibꝰ diuitibꝰ ⁊ potentibꝰ in hoc mūdo. Hie.re. xvij. a. Maledictus qui confidit in hoīe. Item In eo:non in diuitijs. j. Timoth̓. vltꝭ. d. Diuitibꝰ huius ſęculi pręcipe non ſublime ſapere nec ſperare in incerto diuitiarū: ſed īdeo viuo qui pręſtat nobis omnia. Sed ne ſpes ī p̨̄ſumptionem luxuriet: bene addit: f ¶ Timete dn̄m omnes ſancti eius. Sancti ſanguīe tincti: vel corde mūdi: vel fide firmi: vel ſine terra puri. Hoc bene faciebat iob: qͥ dicebat Iobxxxj. c. Semper quaſi tumētes ſuper me fluctus timui deū:et pondus eius ferre non potui. Et ibi Glo. Gregꝭ. Superſe deum metuit: qui dum veram vitam deſiderat/ omnia deſpicit q̨̄ hic poſſidēs portat. Uel tumētes fluctꝰ extremā poteſtate dicit: quando cōmotis omnibꝰ elementis ſupernꝰ iudex veniens/ finem omniū apportat: quem ſancti quotidie expaueſcunt/ ⁊ pondus eius ferre non poſſunt: quia qui extremiiudicij aduentum intenta mente cōſiderat: profecto videt qꝛtantus pauor īminet: quātū non ſolū tunc videre: ſed ⁊ nuncꝑuidere ꝑtimeſcit. Si gͦ ſic oēs ſancti timēt: quāto magis timere debēt oēſ iniqͥ. Un̄. j. Pet̓. iiij. d. Si vix iuſtꝰ ſaluabit̉:impiꝰ ⁊ pctōr vbi parebūt? Et Hieroꝰ. Quid faciet virguladeſerti/ vbi ꝯcutit̉ cedrus libani? Et iō timete. g ¶ Quoniā nō eſt inopia timētibꝰ eū. Qui enī eū ſic timēt: vtꝓ eo cūcta deſpiciāt: illi ſoli cuncta poſſident. ij. Corꝭ. vj. b.Tanqͣꝫ nihil habētes ⁊ oīa poſſidētes. Ioſue. j. a. Oēm locum quē calcauerit veſtigiū pedis veſtri/ vob̓ tradā. Vel ſic:g Non eſt inopia .i. defectus opis .i. auxilij. h ¶ Timētibus eum: quoniā cum ſunt in tribulatiōe: opem ⁊ auxilium dat eis dn̄s. Vnde Psͣ. Et adiuuit pauperē de inopia.Roma. viij. e. Diligentibꝰ deum omnia cooperant̉ in bonū.Ael Non eſt eis inopia .ſ. defectus bonoꝝ ſpiritualiumin pręſenti: nec defectus bonoꝝ ęternoꝝ ī futuro: quę ſola ſūtvere bona: et defectus illoꝝ vera inopia debet vocari. Ethęc inopia non eſt timentibꝰ deum: quia timor dn̄i expellitinopiam: acqͥrit diuitias: conſeruat eas. De primo. Eccͣj .j. cTimor dn̄i expellit peccatū. Qd̓ facit hominē paupereꝫ: qꝛconſumit omīa bona. Vnde Prouerb̓. xiiij. d. Miſeros facitpeccatu populos. Iob. xxxj. b. Ignis eſt vſqꝫ ad ꝯſumptio-

nem deuorans/ ⁊ omnia eradicās genimīa. De ſecundo Ecc̄ꝭxv. a. Qui timet deum/ faciet bona. Et Eccͣj .j. c. Plenitudoſapientię timere deum: et plenitudo a fructibus illius: omneꝫdomū vel omne bonū illius implebit a generationibꝰ ⁊ recęptacula a theſauris illius. De tertio. Eccͣs. vij. c. Qui timetdeum/ nihil negligit.Ergo omnia diligent̓cuſtodit. Eccͣs. viij. c.Ego cognoui qꝛ bonum eſt timentibꝰ deum. Sic ergo triplexinopia/ ſcilicet defectꝰrerum temporalium/et defectus auxilij/ ⁊ defectus bonorum ſpiritualiū: non eſttimentibus eum. Sed ecōtrario diuites huius mundi illos tres defectus habent: Unde ſubiungit: i ¶ Diuīteseguerunt/ rebus. Vnde Ecc̄s. v. b. Auarus non implebit̉pecunia. Ibi Interliū. dicit: Semper auarus eget. UndeHieroꝰ. in pͥmo ꝓlogo in fine: Antique dictū eſt: Auaro tādeeſt qd̓ habet: qͣꝫ qd̓ nō habet. Credenti totus mūdꝰ diuitiarum eſt: infidelis autem etiaꝫ obolo indiget. Itē Eguerūtauxilio: quia licet in pręſenti multi iuuent eos ad malū: pauci tn̄ vel nulli iuuant eos ad bonum: ⁊ in nouiſſimo quādo neceſſarium foret auxilium: non habebūt auxiliatorem. VndeEſa. x. a. Quid facietis ī die viſitationis ⁊ calamitatis delōge venientis? Ad cuiꝰ confugietis auxilium: ⁊ vbi derelinq̄tis gloriam veſtram? Iob. xxvij. d. Diues cum dormierit nihil ſecum auferet: aperiet oculos ſuos ⁊ nihil inueniet: apprehendet eum quaſi aqua inopia. Iteꝫ Eguerunt/ bonis ſpiritualibus. Lucꝭ. j. e. Eſurientes impleuit bonis: ⁊ diuites dimiſit inanes. Bene ergo dicit: Diuites eguerunthis tribus. Prouerb̓. iij. d. Egeſtas a dn̄o in domo impij.Iob .xl. c. Faciem eius pręcedet egeſtas. k Et eſurierunt: Hi/ prima duo/ ſcilicet diuitias ⁊ potentiam: quia devirtutibus non curant: Prouer .xxvij. a. Anima ſaturata calcabit fauum. Item Eſurierunt: id eſt eſuriēt ſine fine. Exemplum Lucꝭ. xvj. .f. de diuite epulone: qui prę nimia ſiti petijt guttam aquę: nec potuit impetrare. Eſa. lxv. b. Ecce ſerui mei comedēt ⁊ vos eſurietis. Alia littera habet: Leoneseguerunt: id eſt principes ⁊ pręlati raptores. Prouerb̓.xxviij. c. Leo rugiens ⁊ vrſus eſuriens/ princeps impius ſuper populū pauperem. Micheę. vj. c. Diuites eius repletiſunt iniqͥtate: Et ideo vacui v̓tute: Iō eguerunt ⁊ eſurierūt. Eguerunt ſpiritualibꝰ: ⁊ eſurierūt temporalia. l ¶ Inquirentes autem dominū/ non minuent̉ omni hono. Supra dixerat: Non eſt inopia timentibꝰ eum. Sed qꝛmulti ſunt qui nō habent inopiam: non tn̄ multum abundāt:Ideo vt oſtendat abūdantiam/ dicit hic: Inquirētes autem dominū: id eſt intus quęrentes / ſcilicet in ſecreto conſcientię. m ¶ Non minuent̉ omni bono: id eſt non habebūt minus qͣꝫ omne bonū/ ſcilicet qͣꝫ deum: qui erit eis oīain omnibus. j. Corꝭ. xv. d. Eccͣj. xxxij. d. Qui confidit in domino non minoratus erit. Eccͣj. xix. a. Qui odit correctionēminorabit̉. Sed illi qui quęrūt eum tm̄ extra .i. qui videntureū quęrere per oꝑa exteriora quę faciūt: ⁊ tn̄ interiꝰ quęrūt ⁊cupiūt nō ipſū ſꝫ vanā gloriā vl̓ emolumētū tꝑale: iſti minuentur omni bono: qꝛ illud omne bonū qd̓ eſt deꝰ/ non q̄rūt: ſꝫminus bonū vel nihil: bonū .ſ. tꝑale: qd̓ vel mīmū vel nullūbonū eſt: et hoc recipiūt: illud aūt omne bonū non habebūt.Un̄ Matth̓. vj. a. Attēdite ne iuſticiā vr̄am faciatꝭ corā hoībus vt videamini ab eis: alioqͥn mercedē non habebitꝭ apudpatrē veſtrū qui in cęlis ē. Ecce ꝙ minuunt̉ oī bono. Et addit ibi: Cū ergo facis elemoſynā: noli ante te tuba canere: ſicut hypocritę faciunt in ſynagogis ⁊ in vicis vt honorificentur ab hominibꝰ: Amen dico vobis: recęperūt mercedē ſuā.Ecce illud mīmū qd̓ recipiūt illo magno bono fraudati. Dequo dicit hic ꝙ inquirentes eum non minuentur omni bono:quia nihil aliud quęrunt extra. Prouerb̓. xj. d. Deſideriū iuſtorum omne bonū: pręſtolatio autem impiorum furor: quianon ſolum fraudantur omni bono: ſed exponent̉ omni malo.

Coph

Al̓. jdeficient

Ca. 8.

xi. 67.

Ps 13.

Psͣ. 106.