XXXIII

a ſuper iuſtos: ⁊ au̓res eius inpreces eorum. Uultus autēe domini ſuper faciētes mala:ſꝫ vt perdat de terra me̓moriāeorum. Clamauerūt iuſti etkdominꝰ exaudiuit eos: et ex

omnibus tribulatiōibus eolrum liberauit eos. Iuxta eſtdominꝰ his qui ttribulato ſūtin corde: ⁊ humiles ſpūr ſaluanbit. Multę tribulatiōes ius ſtorū: ⁊ dē oībꝰ his libe̓rabit

gratia dei et miſericordia in ſanctos eiꝰ/ et reſpectꝰ in electosipſiꝰ. a ¶ Super iuſtos ſupple ſunt: qꝛ ſicut verū eſt illudProuerb. viij. b. Ego diligētes me diligo: Ita verum eſt ꝙreſpiciētes ſe reſpicit ⁊ cuſtodit. Iuſti autem oculos habēt adpn̄m. Un̄ Psͣ. Oculi mei ſemꝑ ad dn̄m. Cantꝭ. ij. d. Dilectꝰmeꝰ mihi: et ego illi .ſ. intēdit mihi ⁊ reſpicit ad me ⁊ ego ſimiliter ad eū. Per hoc aūt ꝙ dicit: Suꝑ iuſtos: et nō dicit adiuſtos: notat̉ obediētia ⁊ hūilitas iuſtoꝝ: qͥ ſubiecti ſunt volūtati eius. Tales em̄ reſpicit dominꝰ. Unde Lucꝭ. jͣ. e. Reſperit humilitatē ancillę ſuę. Eſa. vlti. a. Ad quem reſpiciā niſi adauperculū ⁊cͣ. Ibi habet alia tranſlatio: Suꝑ quē requieſcetſpūs meus: niſi ſuꝑ hūilē ⁊ quietū ⁊cͣ. b ¶ Et aures eius:ſcꝫ dn̄i. Loquit̉ mō hūano: Sūt: c ¶ In p̄ces eoꝝ .i. iuſtoꝝ.Et nō dicit/ ad preces eoꝝ: ſed in p̄ces eoꝝ: vt notet celeritatē exauditiōis dn̄i. Un̄ Eſa. lxv. d. Anteqͣꝫ clamēt ego exaudiā. Itē in hoc qd̓ dicit: Suꝑ iuſtos/ et in p̄ces: notant̉alia duo: qꝛ neceſſariū eſt nobis ꝓtegi contra mala/ ⁊ adiiuariad bonū. Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos .i. beniuolētia dei protegiteos a tribulationibꝰ ⁊ temptatiōibꝰ ne eis noceant. Psͣ. Dn̄evt ſcuto bonę volūtatis tuę coronaſti nos. j. Corinth. x. c. Fidelis deꝰ qͥ non patiet̉vos temptari ſupra iod̓ poteſtis: ſed facietcū temptatiōe etiā ꝓuentū vt poſſitis ſuſtinere. Et aures eiusin p̄ces eoꝝ: vt adiuuet eos ad bonū: etex p̄cibus ipſis eliciatbonum. Ecc̄i. xxxv. c.Nō deſpiciet dominꝰp̄ces pupilli/ nec viduam ſi effūdat loquelā gemitus. Poſteaagit d̓ remuneratiōe maloꝝ. Un̄ dicit: d ¶ Uultꝰ aūt dn̄i:id eſt vultuoſitas dn̄i ſiue ira: Eſt: e ¶ Suꝑ faciētes mala.Ecc̄i. v. b. In peccatores reſpicit ira eiꝰ. Et vocat vultū dn̄iiram eius: qꝛ quādo qͥs iraſcit̉/ vultū agit ⁊ cōtrahit ⁊ rugat ⁊hmōi. Eſt aūt quadruplex vultus ſiue ira dn̄i .ſ. reprobatiōis:ſubtractiōis gr̄ę: cōminationis/ ⁊ extremę examinatiōis. Primū: Suꝑ ſ. cū dicit̉: Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos: notat illumīationē. Illud aūt cū dr̄: Uultꝰ dn̄i ſuꝑ faciētes mala: notat onus: ẜm qd̓ dr̄ Exo. xiiij .f. Reſpiciēs dn̄s ſuꝑ caſtra ęgyptioꝝ: ꝑ columnā ignis ⁊ nubis interfecit exercitū eoꝝ. Onusem̄ magnū eſt reprobari ī p̨̄ſenti a deo/ ⁊ amittere gratiā eius:⁊ cōminatiōes eius audire ⁊ intelligere: quę tria ſunt in p̨̄ſenti.De quo onere illud Iob. vij. d. Poſuiſti me contrariū tibi/ etfactus ſū mihimetipſi grauis. Et hoc fit ꝑ peccatū hominis:Unde addit Iob: Cur nō tollis peccatū meū ⁊cͣ. Itē illa extremi iudicij examīatio q̨̄ futura eſt/ onus eſt importabile. Un̄Iob .xxxj. c. Semꝑ quaſi tumentes ſuꝑ me fluctꝰ timui deū:⁊ pondus eius ferre non potui. Qd̓ Glo. exponit de extremoiudicio: vt ſup̄ dictū eſt in hoc eodē Psͣ. ibi: Timete dn̄m omnes ſancti eius. Et ad qͥd erit/ vultꝰ dn̄i ſuꝑ faciētes mala? f ¶ At ꝑdat de terra/ viuentium: g ¶ Hemoriam/eorum. Prouer. x. b. Memoria iuſti cū laudibꝰ: nomen aūtimpioꝝ putreſcet. Iob. xviij. d. Memoria illiꝰ ꝑeat de terra.Iſtd̓ onꝰ ⁊ obliuionē timēs iob dic̄ / Iob. xiiij. c. Quis mihi hͦtribuat vt ī inferno ꝓtegas me ⁊ abſcōdas me donec ꝑtrāſeatiuror tuꝰ/ ⁊ cōſtituas mihi tempꝰ in qͦ recorderis mei?Maieſtas dei pr̄is. Heb̓. ix. f. Ieſus ītroiuit in ipſūcęlū vt appareat vultui dei ꝓ nobis.Gloria regni. Iob. xxvj. c. Qui tenet vultū ſolij ſui⁊ expādit nebulā ſuper illud.Cognitio vel aſpectꝰ dei. Iob. xxxiiij. d. Ex qͦ abſcōAuderit vultū ſuū: qͥs eſt qͥ cōtemplet̉ eū?j. deiUeſtigiū trinitatis in aīa. sͣ. Signatū eſt ſuꝑ nos lumē vultꝰ tui dn̄e. Itē: Illumīet vultū ſuū ſuꝑ nos.Filiꝰ. Psͣ. Dn̄e in lumīe vultꝰ tui ambulabūt.Huanitas chriſti. Iob. iiij. c. Stetit quidā cuiꝰ nonagnoſcebā vultū. iij. Regꝭ. x. d. Uniuerſa terra deſiderabat videre vultū ſalomonis.Ira: ẜm quod exponit̉ hic̄.

Intellectꝰ. Iob. xxix. d. Lux vultꝰ mei nōAffectꝰ. Ecc̄i. xxxv. b. In oī (cadebat ī t̓rā.dato hilarē fac vultū tuū.Cōuerſatio exterior. Eccͣs viij. a. SapiēBoni tia homīs lucet in vultu eius.Studiū. Gen̄. iij. d. Iu ſudore vultus tuiveſceris pane tuo.Indignatio. Daniel̓. x. b. Uultus meꝰ hęrebat terrę.Fiducia malę ꝯſcīę. Gen̄. iiij. a. ConciditPropoſitū male faciēdi. Io­ (vultꝰ eiꝰ.hel̓. ij. b. Oēs vultꝰ redigent̉ in ollā.Simulatio. Ecc̄i. xij. d. Multa ſuſurranscōmutabit vultū ſuum.roſperitas terrena. Iacob̓. j. b. Decorultus eius deperijt.ęreſis. Ecc̄i. xxv. c. Obcęcauit vultumuū tanqͣꝫ vrſus.Iuggeſtio mala. Iob. xlj. a. Portas vulus eius quis aperiet?Poſtea probat qd̓ ſupra dixerat: Oculidn̄i ſuper iuſtos: ⁊aures eius ī p̄ceseorū. Et oſtēdit quōdn̄s liberat iuſtoſ. Un̄ſubiūgit: ¶ ¶ Clamauerūt iuſti .ſ. abraā:iſaac ⁊ iacob: ⁊ alij iuſti. Et in hoc ꝙ dicit:Clamauerūt/ notatur deuotio. Clamor em̄ eſt intēſa vocis ꝓlatio. Tūc aūt bn̄intendit̉ or̄o: cū fit/ corde ore/ oꝑe. De pͥmo Psͣ. Clamaui intoto corde meo/ exaudi me dn̄e. De ſecūdo. Psͣ. Voce meaad dn̄m clamaui. De tertio. j. Timoth̓. ij. c. Volo viros orare in oī loco/ leuātes puras manꝰ ⁊cͣ. Iudith. iiij. c. Clamauitoīs ppl̓s ad dn̄m inſtātia magna: ⁊ dn̄s exaudiuit eos. Nullūmediū eſt inter clamorē iuſtoꝝ/ ⁊ exauditionē dn̄i. Un̄ ī Psͣ.Dū clamarē ad eū exaudiuit me. k ¶ Et ex oībꝰ tribulatiōibꝰ eoꝝ liberauit eos: ī p̨̄ſenti vita vt nō nocerēt eis.Iob .v. c. In ſex tribulatiōibꝰ liberabit te: ⁊ ī ſeptima nō tāget te malū. Vel in patria: vt iā non haberēt eas. Un̄ bn̄ dic̄:Ex oībꝰ. In via em̄ licꝫ dn̄s hāc tribulationē vl̓ illā amoueat a ſanctis: non tn̄ omnē: ſed in patria generalit̓ oēs amouet.Apocl̓. xxj. a. Abſterget deꝰ omnē lachrymā ab oculis eoꝝ:⁊ mors vltra non erit/ neqꝫ luctꝰ/ neqꝫ clamor neqꝫ dolor eritvltra/ q̨̄ pͥma abierūt. Beatꝰ Bern̄. Fęlix lachryma quę piamanu cōditoris meret̉ abſtergi. Nec mirū ſi exaudit eos: qꝛprope eſt. Vnde ſequitur: i uxta eſt dominus hisqui tribulato ſunt corde. Ps. Cum ipſo ſum in tribulatiōe. Eſt eis dn̄s iuxͣ vt medicꝰ ęgro. Vnde cū ipſis publicanis iuxͣ eēt ī domo matthęi: Matth̓. ix. b. dixit: Non ē opꝰvalētibꝰ medicꝰ: ſꝫ male habētibꝰ. Itē vt ꝯſolator afflictis. ij.Corꝭ. j. a. Qui ꝯſolat̉ nos ī omī tribulatiōe nr̄a. Itē vt adiutor laborātibꝰ. Psͣ. Adiutor ī oportunitatibꝰ in tribulatiōe.Securꝰ debet eſſe/ iuxta quē eſt dn̄s. Iob. xvij. a. Pone medn̄e iuxta te: ⁊ cuiꝰ vis manꝰ pugnet ꝯͣ me. Eſa. l. c. Iuxta ē qͥiuſtificat me: qͥs ꝯtradicit mihi? Phil̓. iiij. a. On̄s ꝓpe ē/ nihilſolliciti ſitis. Et qͥd mirū ſi dn̄s ē iuxta ſuū ſacrificiū: qꝛ ſacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatꝰ? Si aūt hūilit̓ velint ſuſtinere tribulationē ip̄e qͥ ita ꝓpe ē eripiet eos. Un̄ ſb̓dit: m Et hūilesſpū ſaluabit: qͥ .ſ. patiēter ſuſtinēt tribulatiōes. Daniel̓. iij.d. In ſpū hūilitatꝭ ſuſcipiamur. Prouerb̓. xxix. d. Hūilē ſpūſuſcipiet gl̓ia. Ergo ecōtrario ſublimes ſpū ꝯdēnabit: qͥ ī tribulatiōe murmurāt ⁊ blaſphemāt. Eſa. ij. c. Dies dn̄i ſuꝑ omnē ſuꝑbū ⁊ excelſū: ⁊ ſuꝑ oēm arrogantē ⁊ hūiliabit̉. Sap̄. j.c. Auris cęli audit oīa/ ⁊ tumultꝰ murmurationū nō abſcōdet̉.Sꝫ poſſet aliqͥs credere ꝙ iuſti nō tribularēt̉: Un̄ det̓mīat ſb̓iūgēs: n ¶ Pl̓tę tribulatiōes iuſtorū: in p̨̄ſenti .ſ. ij. Timoth̓. iij. c. Oēs qͥ pie volūt viuere ī chriſto ieſu/ ꝑſecutionēpatiēt̉. o ¶ Et de oībꝰ his/ tribulatiōibꝰ. p ¶ Liberabiteēs dn̄s

PI. 4.

j.

Al̓. reruitRuphAl̓. τobtriuerunt corAl̓. yſaluosfacietResAl̓. feruet

runt corAl̓. yſaluosfacietResAl̓. feruet

Psͣ .118.Psͣ .141.

Psͣ .21.

Psͣ. 90.Dn̄s iuxta eſttribulatistripliciter

Psͣ .9.

Psͣ. 50.

34. UulPsͣ 66. deiPsͣ.

34. Uuldē. dei