XXXIII

gicut lob manſuetus erat: id eſt manui aſſuetus. Vnde dixitIob. ij. c. Si bona ſuſcępimꝰ de manu dn̄i: mala autem quare non ſuſcipiamꝰ? Bn̄ autem dicit: Audiant manſueti: quia talium eſt audire. Eccͣj. v. c. Eſto manſuetꝰ ad audiēdum verbum dei. Iaco. j. c. In māſuetudine ſuſcipite inſitūverbum. Et lętent̉:quia ex auditu verbidei ſequit̉ lęticia. Vnde Psͣ. Auditui meodabis gaudiū ⁊ lęticiam. Eccͣj. j. d. Beneplacitū eſt deo fides ⁊ manſuetudo. Fides in prędicāte: māſuetudo in audiente. a Magnificate dn̄m mecum.Gupra dixit ꝓpheta ſe laudaturū dn̄m: Hic autem exemploſuo ad idem inuitat alios dicens: Hagnificate dn̄m mecum .i. laudando ⁊ prędicādo eum magnū. Psͣ. Magnusdn̄s ⁊ laudabilis. Item magna ab eo expectādo: ante omniaeum timendo: ſupra omnia diligendo: multum ei ſeruiendo.Phil̓. j. c. Sicut ſemper ⁊ nunc magnificabit̉ chriſtus in corpore meo ſiue per vitam ſiue per morteꝫ. Et bene adiungit.b ¶ Mecū: Si enī diceret ſimplicit̓: Magnificate: nō itaalioſ excitaret: Nam ſicut dicit Gregꝰ: loquentis auctoritasperditur: cum vox opere nō iuuatur. Vnde ⁊ ſe eis cōnumerans addit: c ¶ Et exaltemus nomen eius: id eſt filiūvel poteſtatem eius vel bonitatē. Cantꝭ. j. a. Oleum effuſuꝫnomen tuū. Et hoc faciamus/ non cum iurgio aut ſchiſmate:Sed d ¶ In idipſum: id eſt concorditer: vt ſicut in vnitate fidei: ita ī vnione charitatꝭ ⁊ amoris laudet̉ deus .j. Corꝭ.j. b. Fidelis deus per quē vocati eſtis in ſocietatem filij eiusdn̄i noſtri ieſu chriſti: Obſecro autem vos fratres per nomēdn̄i noſtri ieſu chriſtri vt idipſuꝫ dicatis omnes ⁊ non ſint invobis ſchiſmata: ſitis autem perfecti in eodem ſenſu ⁊ in eadem ſciētia. Senſu quātū ad dilectionē: ſcientia quātū ad fidem. Sūt enī qui exaltant dn̄m/ ſed non in idipſum ſed excontentione: vt ſcilicet alijs p̨̄dicatoribus detrahant vel derogent vel ꝯtradicant. De quibus conquerit̉ apoſtolꝰ Phil̓.j. c. Quidam autem ex ꝯtentione chriſtum annūciant: nō ſincere: exiſtimātes preſſuraꝫ ſe ſuſcitare vinculis meis. Sꝫ etiam iſtos non ꝓhibebat/ nec impediri volebat apoſtolus a p̨̄dicatione: Vnde ibi ſubiūgit: Quid enī dū oī modo ſiue peroccaſionem ſiue per veritateꝫ chriſtꝰ annūciet̉: et in hoc gaudeo/ ſed nō gaudebo. Nota ꝙ hic ponunt̉ tria verba/ quę adtres perſonas referri poſſunt: ſcilicet/ benedicere ad ſpiritumſanctum: laudare ad filium: magnificare ad patrem. Benedicimus enim ſpūſſancti beneficentiā: cum bona noſtra ei aſcribimus/ gratiarūactiones eidem referentes. Laudamus filijſapientiam: per quam cōuocati ſumus ad redemptionis gratiam. Vnde dicit: Semper laus ⁊cͣ. Magnificamꝰ patris potentiam ⁊ exaltamus: dum ei exhibemꝰ reuerentiā debitam. Vnde dicit: Magnificate ⁊cͣ. Et ꝓpt̓ hͦ hęc tria ſępius replicantur in eccleſia: et dicunt̉ Dan̄. iij. e. Benedictꝰes dn̄e ⁊ laudabilis ⁊ ſuꝑexaltatus in ſęcula. e ¶ Exquiſiui dn̄m. Supra dixit: Hagnificate dn̄ꝫ mecū: Et hicoſtendit quomodo ip̄e magnificat/ vt alij ſimilit̓ magnificētdicenſ: Exquiſiui: id eſt ex toto corde quęſiui: vl̓ extra aliaquęſiui: nō vt hi de quibꝰ Oſee. v. b. In gregibꝰ ſuis ⁊ in armentis ſuis vadent ad quęrendū dn̄m ⁊ non inuenient: ablatus eſt ab eis. Poſt ſubiungit duplex pręmium exqͥſitionis.Primum eſt exauditio in bonis adipiſcēdis. Vnde dicit: Etexaudiuit me. Secundū eſt exauditio in malis amouēdis.An addit: Et ex oībꝰ tribulatiōibꝰ meis eripuit me.¶ Accedite ad eūF Cum enī intrant religionē: tūc ſinūt ſe capi in manu dn̄i.Sed multi ſunt ſtlueſtres: qui quantū pn̄t fugiūt manū dn̄i:et non curant ſi ſunt ī manu diaboli. Vnde Sap̄. ij. d. Imiª tantur illum/ ſcilicet diabolū/ qui ſunt ex parte illius. Iuſtorūem animę in manu dei ſunt: quia ſe permittūt capi/ ⁊ iugūdni ſuaue ſibi imponi. Et ideo ſequit̉: Non tanget illos tormentū mortis/ ſcilicet ſempiternę: quia euadunt manꝰ achis:la eſt diaboli / ſicut dauid: licet per falſam ſtulticiam: quia

licet mundani homines reputent eos ſtultos/ ſicut achis etſui reputauerunt dauid: tn̄ vere ſunt ſapientes corā deo. Unde ibi ſequitur: Sap̄. iij. a. Viſi ſunt oculis inſipientiū mori:et ęſtimata eſt afflictio exitus illorum: illi autem ſunt in paceſcilicet in tranquillitate cordis ⁊ conſolatione ſpirituali. Un̄de dicit beatꝰ Bern̄.Exqͥſiui dn̄ꝫMulti vidēt noſtrauit me: ⁊cruces/ qui non vidētgͦ ex oībꝰ tribulatiōꝰ meiſ erinoſtras vnctiones. Etcum iſti qui ſunt cumachis videbunt iſtosregnare cum dauid quos hic ſtultos reputant: tunc dolebunt ⁊ mirabuntur: ẜm ꝙ dicitur Sap̄. v. a. Videntes turbabuntur timore horribili ⁊ mirabunt̉ in ſubitatione inſperatęſalutis/ gementes p̨̄ anguſtia ſpiritus/ dicentes: Hi ſūt quosaliquando habuimus in deriſum ⁊ in ſimilitudinē improperij: nos inſenſati vitam illorum ęſtimabamꝰ inſaniam: ⁊ fineꝫillorum ſine honore: ecce qͥmodo computati ſunt inter filiosdei ⁊ inter ſanctos ſors illorū eſt. Et tunc concludent: Ergoerrauimꝰ a via veritatis ⁊cͣ. Nunc ergo/ audiant manſueti: qui ſe permittunt deduci in via veritatis/ quę dicit: Quivult venire poſt me abneget ſemetipſum ⁊ tollat crucem ſuāet ſequat̉ me. Sed qꝛ ſic̄ dicit Gregꝰ: magis in amore apuddeū eſt/ qͥ plures ad eiꝰ trahit amoreꝫ. Et vt cortina cortinātrahat: et qͥ audit dicat veni: ideo ille qͥ clauſtrū intrauit ⁊ dedulcedine dei aliqͥd guſtauit: debet alios qͥ ſūt ī ſęculo ad ingreſſū religiōis hortari/ ⁊ dicere qd̓ ſequit̉: a ¶ Magnificate dn̄ꝫ mecū. Illi aūt proprie eū magnificant: qͥ eumconfitentur verbo ⁊ opere pontificem futuroꝝ bonorū qͥ hęcmīma inferiora nec ab eo reqͥrūt/ ⁊ hęc quę habent relinquūtvt illa ęterna ab eo recipiant: Nō enī eū magnificāt: ſed paruum valde faciunt/ qui ad hęc modica ⁊ nulla bona quę in pͥſenti dat: ita auide currunt: ac ſi nihil aliud poſtmodū poſſitdare. VUnde petrus probauit eū magnū eſſe ⁊ ſufficientē/ dicens: Dn̄e ecce nos reliqͥmꝰ omnia ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Et baptiſta qui dicebat Ioh̓. iij. d. Me oportet minui illū aūt creſcere: Bene qͣꝫtum poterat dn̄ꝫ magnificabat/ ſe paruū faciēdo vt magnificaret eū. Sic faciunt qͥ intrant religionem: dimittunt aliquādo nomē archidiaconi vel decani ⁊ huiuſmodi magna noīa/ vt dei nomē magnificēt. c ¶ Et exaltemꝰnomen eiꝰ qd̓ eſt ieſus. d ¶ In idipſum: id eſt ponēdonos in vnitate ⁊ cōmunitate quę eſt in religione: quibus ſuntomnia cōmunia: ⁊ anima vna ⁊ cor vnū in dn̄o: Sicut dicit̉Actꝭ. iiij .ſ. Multitudinis credentiū erat cor vnū ⁊ animavna: nec quiſqͣꝫ eorum quę poſſidebat aliqͥd ſuū eſſe dicebat:ſed erant illis oīa cōmunia. Hoc aūt eſt exaltare dn̄m: facere ſe de familia eiꝰ ⁊ augmētare numerū ſequentiū eū. UndeProuer. xiiij. d. In multitudine populi gloria pͥncipis. Poſtea determinat qͥmodo ſe habuit/ ⁊ quō ſe habendū eſt in religione/ dicens: e ¶ Exquiſiui dn̄m .i. extra quęſiui .ſ. extra mūdū: et extra ea q̨̄ in eo ſūt .ſ. extra ꝯcupiſcentiā carnis ⁊ꝯcupiſcētiam oculorū ⁊ ſuꝑbiam vitę. De qͥbus. j. Ioh̓. ij. c.Omne qd̓ eſt in mūdo ꝯcupiſcētia carnis eſt ⁊ ꝯcupiſcentiaoculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vitę. Extra hęc quęrēdus eſt dn̄s: quia ī hisnon inuenit̉. Vnde Iob. xxviij. b. Non inueniet̉ in terra ſuauiter viuentiū: quantū ad ꝯcupiſcentiā carnis. Abyſſus dicitnon eſt in me: et mare loquit̉ non eſt mecū: Abyſſus: id ē copia diuitiarū: mare .i. ſublimitas mūdi. Extra hęc tria quęriteū vir clauſtralis: qꝛ cōtra hęc tria fecit triplex votū .ſ. votūcontinentię/ contra primū: votū pauꝑtatis in abrenūciationeꝓprietatis contra ſecūdū: votū obediētię in quo maxime notatur ⁊ exigitur humilitas contra tertiū. Et tales qui ſic faciunt/ exaudit dominꝰ. Unde addit: f. ¶ Et exaudiuit me.Matth̓. xviij. c. Si duo ex vobis conſenſerint ſuper terramde omni re quācunqꝫ petierint: fiet illis a patre meo qui eſt incęlis: vbi enim duo vel tres congregati ſunt in nomine meo:ibi ſum in medio eoꝝ: Ergo multo fortiꝰ vbi eſt magna congregatio. g ¶ Et ex omnibus tribulatiōibꝰ meis eripuit me. Dominus tribus modis eripit viros clauſtraleset etiam alios a tribulationibus ſuis. Primo per tribulatio-

c 1

DalethAl̓. Inquiſiui

(lj

Psͣ. 47.

Matth̓ 16. d.

Matth̓. 19. d.

ota tria ꝟbari pn̄t ads perſonas

IS

rip̄. j.a.

Liberat dn̄s triplicit̓ a tribulationibus