Pſalmus

a rquemadmodū ſperauimusin te. ¶ Pſalmus dauid cūīmutauit vultum ſuū coramabimelech: et dimiſit eum ⁊abijt. XXXIII.

¶ M Ene̓dicam dominūM Hi omni temꝑe: ſemꝑlaus eiꝰ in ore meo.In domino laudabitur aīaImea: audiāt māſueti ⁊ letēt̉.

Eſt enī opꝰ gr̄ę ⁊ liberi arbitrij. Sic̄ terra nec ſine ſemīe fructificat nec ſine terra ſemē: ſic de gr̄a ⁊ libero arbitrio. Poſteaoſtēdit modū ⁊ meritū huiꝰ miſcd̓ię/ ſubdēs: a ¶ Quēadmodū ſperauimꝰ in te .i. qꝛ ſperauimꝰ in te ⁊ nō in alio:et ſic ſperauimus. q. d. multa eſt ſpes noſtra ⁊ magna miſericordia tua ſuper nos.Psͣ. Quia magna eſtmiſericordia tua ſuꝑme. Et alibi: Miſerere mei deꝰ/ ẜm magnā miſcd̓iam tuam: etẜm multitudinē miſerationū tuarum: deleet iniqͥtatē meā. Magnitudo aūt ⁊ multitudo miſcd̓ię dei in multꝭ attēdit̉/ ⁊ ab ipſooſtēdit̉. Primo in expectādo ad pęnitētiā. Thren̄. iij. c. Miſericordię dn̄i multę: qꝛ nō ſumꝰ ꝯſumpti. Roma. ij. a. An diuitias bonitatꝭ eiꝰ ⁊ patiētię ⁊ longanimitatꝭ ꝯtēnis? Scd̓o īreuocādo ad pęnitētiā. Eſa. xxx. e. Nō faciet auolare vltra ate doctorē tuū: et erūt oculi tui vidētes p̨̄ceptorē tuū: ⁊ aureſtuę audiēt verbum poſt tergū monentis. Gregꝰ. Debemuspietatē monētiſ erubeſcere/ ſi iuſticiā nolumꝰ formidare. Tertio in ꝯferēdo bona inimicꝭ: īmo filiū ſuū exponēdo morti ꝓipſis inimicꝭ. Mat. v. g. Qui ſolē ſuū facit oriri ſuꝑ bonos ⁊malos. Roma. v. b. Cōmēdat aūt deꝰ charitatē ſuam in nobis: qm̄ cū adhuc pctōres eſſemꝰ/ chriſtꝰ ꝓ nobis mortuꝰ eſt.Quarto in ꝯferēdo gr̄am gratꝭ. Titū. iij. b. Scd̓m ſuā miſericordiā ſaluos nos fecit. Roma. iiij. a. Cui deꝰ accepto fertiuſticiā ſine oꝑibꝰ. Quinto in ꝓtegēdo iuſt. ficatos. Psͣ. Cuſtodi me vt pupillā oculi: ſub vmbra alarū tuarū ꝓtege me.Sexto in bona eoꝝ multiplicādo. Psͣ. Ibunt de virtute invirtutem. Septimo in remunerādo ſupra ꝯdignū. Psͣ. Melior eſt miſericordia tua ſuꝑ vitās. Hieroꝰ. In bonis meritūexcedet clęmentia. Roma. viij. d. Nō ſunt ꝯdignę paſſioneshuius temporis ad futurā gloriā quę reuelabit̉ in nobis: adquā nos ꝑducat miſericors ⁊ miſerator dn̄s. Amē.¶ Enedicam dn̄ꝫ ī om ¶ Expo. pſalmi. XXXIIIGni tempore ⁊cͣ. Titulus. Pſalm dauid cū immutauit vultū ſuū coram abimelech: et dimiſit eum ⁊ abijt. Uidet̉ hic tangere hiſtoriaꝫ quę habet̉jͣ. Regꝭ. xxj. d. Sꝫ ſicut ī Glo. d̓r: diuerſitas q̨̄ int̓ hͦ qd̓ h̓ d̓r:et illud qd̓ ibi d̓r/ īuenit̉ .ſ. qd̓ ibi d̓r/ dauid īmutauit vultū ſuum coram achis: hic aūt dicit̉ ꝙ corā abimelech: mittit nosad myſticā expoſitionē. Vnde myſtice exponamꝰ. In p̨̄cedēti pſalmo ęgit de oꝑibꝰ pęnitētię ⁊ miſericordię/ ꝓpter quę laudandus eſt dn̄s: Hic autem ꝓpheta qͣſi p̨̄centor laudat eū etalios inuitat ad laudandū: ⁊ maxīe ꝓ īmutatiōe ſacramentorū veteris teſtamēti in nouū. Et eſt iſte pſalmꝰ qͣdriꝑtitꝰ. Primo ꝓpheta laudem pręmittens/ monet manſuetos ad idem.Secundo ad cōmunionem noui ſacrificij hortatur fideles:ibi: Acceditę. Tertio incipientes monet a quibus abſtineant: ibi: Uenitę. Quarto agit de tribulationibꝰ bonorumet maloꝝ: ibi: Oculi dn̄i. Dicit ergo ꝓpheta ⁊ vir iuſtus:b ¶ Bn̄dicā dn̄m .i. laudabo. Sed laudāti plura ſunt neceſſaria: quę hic ponit in ordine. Primū eſt ꝯſtātia: vt in proſperis ⁊ aduerſis laudet dn̄m: De quo dicit: c ¶ In omnitemꝑe .ſ. tam in ꝓſperitate qͣꝫ in aduerſitate. Eccj. vltꝭ. b.Laudabo nomen tuū aſſidue. Tob̓. iiij. d. Omni tꝑe benedicdn̄o: Nō tm̄ in ꝓſperis: ſicut. jͣ. Cōfitebit̉ tibi cū bn̄feceris ei.Aut tm̄ in aduerſis: ſicut Eſa. xxvj. c. Dn̄e ī anguſtia reqͥſierūt te. Sꝫ ſic / et ſic. Sicut Iob. ij. c. Si bona ſuſcępimus demanu dn̄i ⁊cͣ. Eſa. xx. d. Venit mane ⁊ nox: ſi q̨̄ritis quęrite.Gregꝰ. Dignū eſt ſemper gratias agere: qꝛ deuſ nunqͣꝫ ceſſatbenefacere. Hoc autem non fiebat ante mutationē vultꝰ dauid .i. anteqͣꝫ nouū teſtamentū ꝓductū fuiſſet: Tūc enī ꝓ carnali mercede ſeruiebāt dn̄o: ⁊ cum nō ſuccedebat eis ꝓſpere:nequaqͣꝫ dn̄m laudabant/ niſi illi qͥ ad nouū teſtamentū ꝑtinebant. Secundū eſt ꝑſeuerantia. Vnde addit: d ¶ Semperlaus eius ī ore meo. Qd̓ duobꝰ modis poteſt legi. Vt ſitſenſus/ primo: Semper laus eius ⁊cͣ. i. nihil vnqꝫ loquar

qd̓ non ſit ad laudem dei. Unde dicit Hieroꝰ. Fęlix lingua d̓non nouit niſi de diuinis cōponere ſermonē. Uel ſic: Semper laus eiꝰ ⁊cͣ .i. ſemꝑ aliqͥd vel dicā vel faciā vl̓ cogitaboqd̓ ad laudē dei referat̉. Un̄ Caſſiod̓. Quicqͥd ex patiētia/ excharitate/ ex ſimplicitate/ cęteriſqꝫ ꝟtutibꝰ vel loqͥm̄ vel mētegeſtamꝰ/ iure diuinislaudibus applicat̉: ipſius enī eſt pręconiū/qui donat ore ac corde honeſta meditari.Laus enī a lauro dicta ē: quę ſolet coronare victores. j. Theſſal̓.v. d. Sine intermiſſione orate. Ibi dicit Hieroꝰ. Non ceſſat laudare: qui nō ceſſatbene agere. j. Corꝭ. x. g. Siue manducatis ſiue bibitis: omīain gloriam dei facite. Eccͣj. xxxix. d. In omni corde ⁊ ore collaudate ⁊ benedicite dn̄ꝫ. Tertiū qd̓ eſt neceſſariū laudanti deum eſt humilitas. Un̄ ſequit̉ qd̓ dicit: e ¶ In dn̄o laudahit̉ aīa mea: non in me. Gal̓. vltꝭ. d. Mihi auteꝫ abſit gloriari niſi in cruce dn̄i noſtri ieſu chriſti. Hiere. xvij. b. Lausmea tu es. Vel Laudabit̉/ in futuro: Sicut dicit apoſtoluſj. Corꝭ. iiij. a. Nolite ante tempus iudicare quouſqꝫ veniatdn̄s qui ⁊ illuminabit abſcōdita tenebrarū: ⁊ manifeſtabit cōſilia cordium: et tunc laus erit vnicuiqꝫ a deo. Quartū qd̓ eſtneceſſariū eſt manſuetudo. Unde poſtea manſuetos monetad idem dicens. f ¶ Audiant manſitti. Audiant inqͣꝫ illud qd̓ p̨̄miſſum eſt: In dn̄o laudablr anima mea. Etillud etiam: Benedicā dn̄m in omni tꝑe ⁊cͣ. Et ex hocg ¶ Lętent̉: quia me ſociū habēt. Solent enī boni lętari/ qn̄alij eis aſſociant̉. Manſueti aūt dicini manui aſſueti. Hiaūt qͥ dn̄m benedicūt tꝑe aduerſitatis ſi cut tꝑe ꝓſꝑitatꝭ: recteᶠmanui ſunt aſſueti: vt de manu dr̄ ⁊ boni ⁊ mala ſuſcipiant:A Eicut iob manſuetusb ¶ Bn̄dicā dn̄m ⁊cͣ. Specialiꝰ aūt poteſt iſte pſalmꝰ exponi de clauſtralibꝰ: ad quos pertinet titulas: quia ipſi mutātvultum ſuum: id eſt habitū: ꝯuerſationē ⁊ voluntatem coramachis: id eſt coram mūdo: vt euadant manus eius: vel corametiaꝫ diabolo. Achis enī interpretat̉ frater meus/ vel quō eſt:et ſignificat mundū et diabolum. Uterqꝫ enī ſe dicit eē fratrēnoſtrū quādo arridet ī temptatiōe ⁊ mūdana ꝓſperitate. Dehmōi fratre/ Hiere. ix. b. Unuſqͥſqꝫ a proximo ſuo ſe cuſtodiat: et in omni fratre non habeat fiduciam: quia oīs frater ſupplantans ſupplantabit: ⁊ omnis amicus fraudulent̉ incedet.Iteꝫ interpretat̉ quō eſt: quia ex his .ſ. diabolo/ mūdo ⁊ amicis carnalibꝰ multę quęſtiōes curioſitatis ⁊ perplexitatꝭ homini emergūt. Eccͣs. vij. d. Fecit deus homineꝫ rectū ⁊ ipſeſe infinitꝭ miſcuit quęſtionibꝰ. Uir ergo clauſtralis vultū mutato: id eſt habitu: ⁊ voto religionis aſſumpto/ gaudēs dicit:b ¶ Benedica dn̄m ī omni tempore. Hoc eſt enī offictum religioſoꝝ .ſ. laudare ⁊ benedicere deum. Vnde Eſa.lxij. b. Tota die ⁊ tota nocte non tacebunt. Et eccleſia ibi addit: Nō tacebunt laudare nomē dn̄i. .j. Pet̓. iij. b. In hoc vocati eſtis vt benedictionē hęreditate poſſideatꝭ: Quia nō ſolum in p̨̄ſenti benedicunt deum: ſed in futuro benedicēt ſine fine. Psͣ. Beati qͥ habitāt in domo tua dn̄e: in ſęcula ſęculoꝝlaudabūt te. d ¶ Semꝑ laus eiꝰ ī ore meo. Hoc poteſtdicere clauſtral̓: qͥ aliud nō facit: niſi aut pſallere aut orare auiſtudere aut p̨̄dicare. Meo/ nō alieno. Deut̓. x. d. Ipſe eſtlaus tua. Ione. ij. d. Ego aūt ī voce laudis īmolabo tibi. ę Indno laudabit̉ aīa mea: in futuro: qn̄ illiꝰ laudis qua ſaudabit̉ deus particeps ero: cum eo fruar ⁊ in ſua laude delectabor. Uel Laudabitur in dn̄o: id eſt a dn̄o. Matth̓. xxv.c. Eſuriui ⁊ dediſti mihi manducare ⁊cͣ. Hęc eſt magna laus.Itēm ibidē: Euge ſerue bone ⁊ fidelis ⁊cͣ. Deinde ꝯuertēs ſead fratres ſuos ꝯſolat̉ eos ex hoc/ dicēs: f ¶ Audiat manſueti ⁊ lętentur de dignitate .ſ. officij ſui: ⁊ vtilitate: q̄ in ſilis duobus verbis pręnotant̉. Dignitas cum dicit̉: Beniedicam dn̄m ⁊cͣ. Utilitas/ cum dicitur: In domino ſaudabitur ⁊cͣ. Et vocant̉ clauſtrales māſueti non ſilueſtr es.L Cum em̄ intrant

F Psͣ. .85.Al̓. ⁊ſicutPPsͣ. 50.

AlephAl̓. fon̄o

Bethr Un̄ dicat̉lau.

Magnitudo etmultitudo miſericordie dei attēditur in multis

Pāͣ .16.Psͣ .83.Psͣ. .62.

n̄i Qui dicant̉ę māſueti

Moraliter oclauſtralit

Myſtice

5Partitio ꝑpſalmi

Plura neceſſaris laudanti

Psͣ .8.

Psͣ .48.