XXXII
g Ecce̓ oͦculi dn̄i ſūpimetuēteſeū: ⁊ ī e̓is qͥ ſperāt ſuꝑ miſerie cordia eiꝰ. Utreruat a morteg aīas eoꝝ: et a̓lat eoſ in fame.¶ Anima nr̄ar ſuſtinet dn̄m:
f qu̓oniā adiutor ⁊ protectornnoſter ē. Quia in eo letabit̉o cor noſtrū: et in noīe ſanctoh̓ eiusr ſperauimꝰ. Fiāt miſericordia tua dn̄e ſuper nos:
a iEEcce oculi dn̄i. Hic oſtēdit qͥ ſaluent̉ .ſ. humiles: qͣſi ſiqs audiens ꝙ p̄dicti nō ſaluabunt̉/ quęreret: Qui gͦ ſaluabūtur? Rn̄det: a ¶ Ecce in aperto eſt: b ¶ Oculi dn̄i ⁊c̄.ccilicet oculi miſericordię per quam ſaluat: quia non ex operibus iuſticię quę fecimus nos: ſed ẜm ſuam miſericordiamcaluos nos fecit: vt dicit apoſtolus: Titū. iij. b. Et dicit/Oculi/ in plurali: ꝓpter plures effectus miſericordię eius:De quibꝰ ſubdit poſtea. Hi ſunt c ¶ Super metuenteseum: id eſt ſuper humiles/ qui eum timēt. Psͣ. Iuxtā ē dominꝰ his qui tribulato ſunt corde: quos ſcilicet timor dei facit cōteri/ ⁊ interius tribulari. Et addit ibi: Et humiles ſpiritu ſaluabit. Eſa. vltꝭ. a. Ad quem reſpiciā niſi ad pauperculum ⁊ contritum ſpiritu ⁊ trementem ſermones meos? Eccͣj.xv. d. Oculi dn̄i ad timentes eum. Sed ne timor degeneret īdeſperationē/ ſubdit: d ¶ Et in eis qui ſperant ſuꝑ miſericordia eius. Hęc enim duo concurrūt/ ⁊ ſimul eſſe neceſſe eſt/ ad hͦ ꝙ dn̄s ponat oculos ſuꝑ ſperātes ſuꝑ miſericordia eius. Un̄ alibi dicit Psͣ. Bn̄placitū eſt dn̄o ſuꝑ timenteseum: ⁊ in eis qui ſperant ſuper miſericordia eius. Hę enī ſūtduę molę: qͣrū neutra debet poni vel ſumi in pignere: Deut̓.xxiiij. b. Ecc̄j. ij. b. Metuentes dn̄m ſuſtinete miſericordiameius. Nota dn̄s reſpicit timētes ⁊ ſperantes. Vnde h̓: Oculi dn̄i ſuper metuentes eum ⁊cͣ. Item credentes. Hiere. v. a. Dn̄e oculi tui proſpiciunt fidem. Item iuſtos. Psͣ.Oculi dn̄i ſuper iuſtos. Poſtea oſtendit ad quid dn̄s reſpicit hominē. Primumeſt: quia liberat a malo. Vnde dicit: e¶ At eruat/ qͣſi ꝑ vioit lentiam. f ¶ A morte/ ſcilicet pręſentꝭ vięRoma. vij. d. Infęlix ego homo: quisme liberabit d̓ corpore huius mortis) Animas eorum. Uel eruat a morte/ culpę. Matth̓. viij. c. Dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos. Oſee. xiij. d. De manu mortꝭ liberabo eos. Vel Xmorte/ pęnę ęt̓nę. Psͣ. Mors depaſcet eos. Secūdꝰ effeciquem facit in nobis reſpectus miſericordię dn̄i eſt: qꝛ dat omne bonū. Vnde addit: g ¶ Et alat eos in fame corporiscibo corporali: ſicut heliam. iij. Regꝭ. xix. a. Et filios iſraelin deſerto manna. Vnde Psͣ. Panem angelorum manducauit hō: cibaria miſit eis in abundantia. Item Psͣ. Non vidiiuſtum derelictum: nec ſemen eius quęrens panē. Vel Alateos in famē/ non panis: ſed verbi dei. De qua dicit̉ Amosviij. d. Emittam famem in terram: non famem panis neqꝫ ſitim aquę. Uel In famę: id eſt temꝑe famis .ſ. poſt hanc vitam. De qua in Psͣ. Non confundent̉ in tempore malo: ⁊ indiebus famis ſaturabunt̉ quia peccatores peribunt. Eſa lxvb. Ecce ſerui mei comedent ⁊ vos eſurietis ⁊cͣ. h ¶ Animanoſtra ⁊cͣ. Tertia pars: in qua quid de p̨̄dictis ſentiat/ oſtēdit vir iuſtꝰ: Vnde dicit: Anima noſtra: id eſt non tm̄ corpus: Et in hoc notatur patientia: i ¶ Suſtinet dominūpręmia differentem vel flagellantem. Vel Suſtinet/ flagella ꝓpter dn̄m. Et ſuſtinenda ſunt tria pręcipue .ſ. onera pręcęptoꝝ dn̄i/ flagella dn̄i / moleſtię illatę ab īimicis. De pͦ .ſ. deonere p̨̄cęptoꝝ/ dicit Gregꝰ. Qui ad cęleſtē patriā venire deſiderat: mādatoꝝ onera libent̓ portent. De flagellis dicit idēGregꝰ. Tāto libentiꝰ ferramentū tolerat: quāto putridū videt qd̓ ſecat. De ſuſtinentia moleſtiarū ab inimicis illatarū:Lucꝭ. xxj. d. In patiētia vr̄a poſſidebitis aīas vr̄as. Gregꝰ.Per patientiā aīas nr̄as poſſidemꝰ: qꝛ dū nobiſipſis dn̄aridiſcimꝰ: hocipſum incipimꝰ poſſidere qd̓ ſumꝰ. Matth̓. v. aBeati mites: qm̄ ipſi poſſidebūt terrā. Iaco. v. b. Exēplumaccipite fratres mei exitꝰ mali ⁊ longanimitatis ⁊ patiētię etlaboris: ꝓphetas qͥ locuti ſunt. Suſtinere auteꝫ debet tam inproſperis qͣꝫ in aduerſis. Vnde Eſa. xxvj. b. Anima mea deſiderauit te in nocte: ſed ⁊ ſpū meo in p̨̄cordijs meis de mane vigilabo ad te. Debet auteꝫ anima ſuſtinere dominum/ ſitut domus habitatorem ſuum: aut ſicut ſponſa ſponſum:
aut ſicut familia dominū. Lucꝭ. xij. e. Et vos ſimiles hominibus ⁊cͣ. Matth̓. xxv. a. Moram autem faciente ſponſo ⁊cͣ.Uita vegetabilis. Gen̄. j. c. Producant aquęPotentia. Psͣ. Operui (reptilę aīę viuentꝭ.in ieiunio aīaꝫ meam. Glo. Nō exercui potēUita hominis. Ioh̓. xij. d. Qui amat (tiam.animam ſuam/ perdet eam.Totus hō. Leuitꝭ. v. a. Si peccauerit aīa ⁊cͣꝯͣpūs rōnalis. E zech̓. xviij. a. Aīa quę peccaVolūtas homīs. Psͣ. Ne (uerit ip̄a moriet̉.tradideris me in animas tribulantiū me.Intellectꝰ. Iob. vij. c. Suſpēdiū elegit aīa mea.Affectꝰ. Cātꝭ. jͣ. b. Indica mͥ quē diligit aīa mea.Statꝰ hoīs. Iob. xvj. a. Vtinam eſſet aīa meaIntentio. Iob. xiij. a. Animamᵐ (ꝓ aīa vr̄a.meam in manibꝰ meis porto.ſualitas. Matth̓. vij. d. Nolite ſolliciti eēenPsͣ. Intrauerūt aquęᵐ (aīę vr̄ę qͥd ⁊cͣ.id animam meam.ētia. Eccͣj. xiiij. c. Iuſtifica aīam tuā.s. Deut̓. xij. d. Sāguis eoꝝ ꝓ aīa eſt:ꝯ nō debes aīaꝫ comedere cū carnibꝰ.Actꝭ. iiij. f. Multitudinis credentiū⁊ aīa vna.v. d. Dilatauit infernus aīamſuam. Poſtea oſtendit cauſas qͣre ſuſtinet.Prima ē adiutoriumdn̄i. Vnde dicit: KQm̄ adiutor .ſ. nōſter eſt. Psͣ. Cū ip̄oſum in tribulatiōe eripiam eū ⁊cͣ. Et alibi.Adiutor in oportunitatibus/ in tribulatiōe. Secunda cauſa/ eſt ꝓtectio dei. Unde ſequitur: l¶ Et protector noſter eſt. Psͣ. Dominevt ſcuto bonę voluntatis tuę coronaſti nos. Eſt ergo dominus adiutor ad bonū: protector autem contra malum. Tertia cauſa eſt lęticia ſpiritualis. Unde ſequit̉: m ¶ Quia ineo: id eſt in dn̄o: id eſt in eius obſequio/ vel in eius ꝓmiſſione/ vel in eius fruitione. Primū eſt contra acidioſos. Secūdum contra incredulos. Tertiū cōtra reprobos. Infra. Cormeum ⁊ caro mea exultauerūt in deum viuū. n ¶ Lętabitur cor noſtrum/ ſpirituali lęticia. j. Machab̓. iij. a. Iudas ⁊ fratres eius p̨̄liabant̉ pręlia iſrael cum lęticia. Quartacauſa eſt ſpes. Vnde dicit: o ¶ Et ī nomine ſancto eiꝰ:id eſt in potētia vel in filio. Vel In noīe ſcto eius: non innoīe parentū nobiliū vel augurū cęleſtiū. Psͣ. Vocaueruntnoīa ſua in terris ſuis. Eſa. xiiij .ſ. Perdam babylonis nomen: Sed in noīe ſctō eius. Eſa. xxx .ſ. Ecce nomen dn̄ide longinqͦ venit. Et qd̓ eſt illud nomē? Lucꝭ. j. c. Et vocabis nomen eius ieſus. Hiere. xxiij. b. Et hoc eſt nomen qd̓vocabunt eum: dominꝰ iuſtus noſter. Eſa. viij. a. Uoca nomen eiuſ accelera: ſpolia detrahe: feſtina prędari. p ¶ Sperauimus/ De qͦ nomine/ Eſa. xxx .ſ. Ecce nomen dominivenit de longinquo. Et in eo ſperandū eſt: Quia ſicut dicitur Prouerb̓. xviij. b. Turris fortiſſima nomen domini. Etquia ſperauimus/ ne fraudemur a ſpe noſtra: q ¶ Fiat miſericordia tua domine ſuper nos. Et poteſt ſic dici:Suꝑ nos: id eſt deſuper mitte filium tuū incarnandū: ẜmꝙ alibi petit Psͣ. Emitte manū tuam de alto: id eſt filiū tuum per quem operaris. Uel ſic: Super nos: id eſt deſuperinfunde nobis gratiam tuam. Iaco. jͣ. c. Omne datum optimū ⁊ omne donum perfectum deſurſum eſt deſcendens a patre luminū. Uel Super nos: id eſt ſupra et vltra meritanoſtra/ miſerere noſtri. Psͣ. Si iniquitates obſeruaueris domine: domine quis ſuſtinebit? Et non dicit: Fac miſericordiam: vel faciamus nos miſericordiam: ſed imperſonaliter: Fiat miſericordia tua: ne videatur tm̄ opus dei vel tm̄opus hominis. Simile Matth̓. vj. b. Fiat voluntas tua.
Psͣ. 68.
.9.
Psͣ .26.
Anima d̓r (.
Psͣ. .68.
Ps .146.
Psͣ. 33.
ēteſ eū:tes iu
Al̓. rſperabimꝰFP sͣ .90.
atiēs erit
Psͣ .9.
Psͣ .9.Psͣ .5.
Psͣ .48.
Psͣ. 77. 5Ps .36.
Psͣ .83.
Psͣ. .36.
Psͣ .48.
Tria ſuſtinena xpter dīm
Psͣ .143.
Psͣ .129.