Pſalmus

Reſpicit dn̄s vias hominis: ⁊ omnes greſſus illius conſiderat. Hic notādum ꝙ fingere d̓r multꝭ modis in ſacra ſcpͥtura.Componere. Un̄ cōpoſitores luti figulosappellamꝰ. Hiere. xviij. a. Deſcēde in domū figuli: ⁊ ibi audies verba mea.In myſterio dicere vel oſtēdere. Un̄ Lucꝭ.vltꝭ. d. Finxit ſe longius ire.Simulare. Sap̄. j. a. Spiritus enī ſancDicit̉ enīdiſciplinę effugiet fictū. Et poteſt eſſeſus duplex. Spūs dator diſciplinę: vefugiet fictū diſciplinę .i. eū qͥ fingit ⁊ ſigerelat ſe eſſe diſciplinatū: vel hypocritamCreare: vt hic. Et Eſa. xxix. e. Quaſi dicaO figmentū fictori ſuo: non intelligis.Animo ꝯfingere. Vnde Sap̄. xv. c. ⁊ſuꝑuacuas fingit: Cinis eſt enī cor eius.Pręuidere. Hiere. xviij. b. Ecce ego fingocontra vos malū: ⁊ cogito contra vos cogitationē. Hoc aūtqd̓ dic̄: Qui finxit ſingillatim corda eoꝝ .i. animas: eſtcontra quoſdam hęreticos: quoꝝ quidam dicunt aīas omēsſimul fuiſſe creatas ſicut angelos: Alij dicunt eas eſſe ex radice: id eſt ex anima adę. Finxit/ aūt dicit ad modū figuli: qꝛfacit eas quales vult: ſicut figulus vaſa. Hiere. xviij. a. Ecceſicut lutum in manu figuli: ſic vos in manu mea domꝰ iſrael.Psͣ. Ipſe cogͦuit figmenū noſtrū: ids quos finxit: vl̓id qd̓ nos fingimus. Ectio. Curifingunt ſcientiam: hypocritę virtutem. Deprima fictione diciturcEcc̄ͣj. xix. d. Eſt iuſtꝰt qͥ inclinat faciē ſuā etfingit ſe videre qd̓ abalijs ignoratum eſt.Sap̄. xv. b. Deum fingit de eodem luto: id eſt nihil vult credere curioſus niſi qd̓ ratio poteſt capere. Sap̄. j. a. Spiritusſanctus diſciplinę effugiet fictum. De ſecunda fictione quęeſt hypocritarū/ dicit̉ Sap̄. xv. b. Figulus mollem terrā premens: id eſt carnem exterius affligens rlabio ſe fingit ad vſusnoſtros/ qui inde proferimꝰ/ vnūquodqꝫ vas. a ¶ Nō ſaluatur rex ⁊cͣ. Supra ęgit de bonis ſpiritualibꝰ/ quę cōfertdn̄s ſiue ꝑ ſeipſum ſiue per alios: Hic autem oſtendit̉ ꝙ nōſolum ſpiritualia ſed ⁊ corporalia bona dat deus: ſcilicet potentiam/ quę per regē: fortitudinē / quę per gigantē: diuitias/quę per equum intelligunt̉. Et p̨̄terea oſtendit ꝙ non eſt cōfidendū in eis: quia nec corporis ſalus nec animę in ipſis eſt.Unde dicit: Non ſaluat̉ rex ꝑ multā virtutē: id eſt permultam potentiā ſuam non ſaluat̉ ab hoſtibus viſibilibꝰ/ niſidn̄s dederit ei potentiā reſiſtendi. j. Machab̓. iij. b. Non eſtdifferentia in ꝯſpectu dei cęli liberare in multis vel in paucꝭ.Item dat fortitudinē. Vnde addit: d ¶ Et gigas: id ē fortis corpore ⁊ magnus: e ¶ Non ſaluabū in multitudine virtutis ſue: id eſt ſi ſibi eam attribuat. jͣ. Regꝭ. xiiij.a. Non eſt dn̄o difficile ſaluare vel in multis vel in paucis.Eſa. j. g. Fortitudo veſtra quaſi fauilla ſtupę. Poteſt etiamlegi de ſaluatione animę: Et bene ꝯtinuat̉ ei qd̓ īmediate ſupra dictū eſt: Qui intelligit: id eſt approbat vel ſcit ⁊ iudicat/ oīa opera eorum: ẜm ꝙ expoſitum eſt. Et poſſet aliqͥs dicere vel putare/ ꝙ iſti magnates per potentiā ſuam ſaluarentur. Unde hoc remouens dicit: a ¶ Non ſaluatur:id eſt non ſaluabit̉: b ¶ Rex: id eſt potens: per multamvirtutē. d ¶ Et gigas: vt dictū eſt: e ¶ Nō ſaluabiſ̉in multitudine: id eſt per multitudinem/ virtutis ſuę.Uel ſic: vt quilibet qui ſe regit dicat̉ rex. a ¶ Non ſaluat̉rex: id eſt quicunqꝫ ſe etiā regens: c ¶ Per multā virtutem ſupple ſuam: id eſt ſi ſibi virtutem quā a deo habet attribuerit/ nō ſaluat̉ in hͦ/ ſed dānat̉: d ¶ Et gigas: id eſt quātumcunqꝫ fortis ad bona opera. Hiere. ix. ſ. Non glorieturfortis ī fortitudine. e ¶ Nō ſaluabitur in multitudinevirtutis ſuę: id eſt eius quā ſibi attribuit. Sicut pelagiusqui dicebat: Det vitam/ det opes: animū mihi ipſe parabo.

Alia littera habet: Non ſaluatur rex in multitudine exercitus. ij. Paral̓. xxv. c. Si putas in multitudine exercitus bella conſiſiere/ ſuperari te faciet deus ab hoſtibꝰ.Ad litteram/ homo magnus. Gen̄. vj. a.Gigantes erant ſuper terram.¶ Chriſtꝰ. Psͣ. Exultauit vt gigas ad cur¶ Angelꝰ. Iob .xxvj. b. Ecce (rendā viā.gigantes gemunt ſub aquis.Pręlatus. j. Machab̓. iij. a. Induit ſeloricam vt gigas.Diſputator. Baruch. iij. c. Illic fueruntgigantes nominati ⁊cͣ.Populus iudaicus. Deut̓. ij. d. In ipſaolim habitauerūt gigantes.iabolusb̓. Prouer. ix. d. Et ignorauitꝙ ibi ſi nt gigantes.uperbus. Eſa. xxvj. d. Terram giganim detrahes in ruinam.ſecutor eccleſię Iob xvj. c. Irruit īeratꝰ peccator. (me quaſi gigas..a. Nō exorauerūt ꝓ peccatꝭNu­ (ſuis antiqͥ gigātes..d. Ibi vidimꝰ monſtra quęrū enach de genere giganteo.pis pctōr. Deut̓. iij. b. CūctaBaſan interpretat̉ ꝯfuſio velturpitudo. f ¶ Fallax equus ad ſaluteꝫ. Corpus dicit̉equus animę: qui eſtfallax ad ſalutem: id ē 3fallit animaꝫ qn̄qꝫ et aſalute defraudat: quādo anima nō equitat nec refręnat corpus: ſed ꝯcupiſcētię ſuęobedit. Eccͣj. xviij. d. Poſt ꝯcupiſcentias tuas non eas: ⁊ avolūtate tua auertere: Si p̨̄ſtes animę ꝯcupiſcētias eiꝰ: faciette in gaudiū inimicis tuis. De hoc equo/ Eccͣj. xxx. b. Equꝰindomitꝰ euadet durꝰ: ⁊ filiꝰ remiſſus vadet in p̨̄ceps. Apocꝭ.ix. d. Poteſtas equoꝝ in ore ipſoꝝ: ⁊ in caudis eoꝝ .i. in gulaet renibꝰ. Uel Equus dicunt̉ diuitię: quę ſimilit̓ ſunt fallaces ad ſalutem: qꝛ multos decipiunt ⁊ defraudant a ſalute.Prouer. xxj. a. Qui ꝯgregat theſauros lingua mēdacij: vanus ⁊ excors eſt: ⁊ impiguet̉ ad laqueos mortis .j. Timoth̓.vj. b. Qui volūt diuites fieri: incidūt in temptationē ⁊ in laqueū diaboli/ ⁊ deſideria multa inutilia ⁊ nociua/ quę mergūthoīem in interitū ⁊ ꝑditionē: Radix enī omniū maloꝝ eſt cupiditas. De qͦ equo Eccͣs. x. b. Uidi ſeruos in equis .i. in diuitijs mūdi. Dicunt̉ aūt diuitię equus ꝓpt̓ multa. Primo: qꝛſicut equus fert hoīeꝫ: ſic diuitię ⁊ temꝑalis abūdantia ferūthoīem ad peccatū. Eſa. xxxj. a. Uę qui deſcendūt in ęgyptūad auxiliū in equis ſperātes. Secūdo: qꝛ ſicut equꝰ velox e:ſic temꝑalia cito tranſeūt. Un̄ Gregꝰ. Ideo p̨̄ſentia diligūt:quia qͣꝫ fugitiua ſunt vel trāſitoria non attendunt. Tertio: qͦꝛequus bellicoſus eſt: ſic temporalia faciunt homines litigare rixas ⁊ diſcordias habere. Hiere. l. d. Uox belli in terra ⁊contritio magna. Gen̄. xiij. b. Erat ſubſtātia eoꝝ multa: ⁊ nōquibant habitare cōmunit̉: Vnde ⁊ facta eſt rixa inter paſtores gregum abraaꝫ et loth. Quarto: qꝛ equus luxurioſus e:ſic tꝑalia faciūt luxuriari. Psͣ. Prodijt qͣſi ex adipe iniqͣtaseoꝝ. Hiere. v. b. Saturaui eos ⁊ męchati ſunt: ⁊ in domo mēretricis luxuriabant̉. Quinto: qꝛ ſicut equꝰ recalcitrat ⁊ i dedet ⁊ ꝑcutit: ſic diuites. Un̄ Deut̓. xxxij. b. Incraſſatꝰ eſt dilectus ⁊ recalcitrauit. Et bene eſt equus fallax ad ſalutē. etde addit: g ¶ In abūdantia aūt virtutis ſuę nō ſaluabit̉: quia nec per fortitudinē corporis ſaluabit̉ hō: Quiaſicut dicit Psͣ. Non in tibijs viri beneplacitū erit ei. Nec ꝑabūdantiā tꝑaliū. Soph̓. j. d. Argentū eoꝝ ⁊ aurū eoꝝ nolipoterūt liberare eos in die furoris dn̄i. In abūdantia dicit: quia equus abūdat ad bellum: ad curſum: ad coitum: adſtrepitum. Ad hęc omnia abundat mundana fęlicitas.Ecce oculi dn̄i

Psͣ. 11.

Dicit̉ enīfingere

Psͣ. 102.

Al̓. yſaluus fietAl̓. ymultitudinemAl̓. rnecAl̓. yſaluuſ eritAl̓. ⁊fortitudīs

Al̓. jMerd¶ Corpꝰ d̓equus a¶ Al̓. ferit ſa-

Al̓. flaborioſe

.Equus vipidiuitie

Xquus vpidiuitie

Psͣ. 71

Ps. .148.