XXXII

rgeneratiōe ⁊ generationeꝫ.aBeata gens cuius dominꝰc deusˣ eius: populus quemd elegit in hęreditatē ſibi. Detͦ cęlo rēſpexit dn̄s: vidit om-

gne̓s filios hominū. De pręh pa̓rato habitacl̓o ſuo: reſpekxit ſūꝑ oēſ qͥ habitantꝭ terrā.Qui finxit ſingillatī cordaeoꝝ: qͥ ītelligit oīa oꝑa eoꝝ.

Non enī cogitatiōes meę cogitatiōes veſtrę. a ¶ Beatagens. Secunda pars: in qua oſtendit beatos eſſe cultoresdei. Unde dicit: Beata gens/ cuius dominus deus eius: id eſt quę dn̄m deum eſſe credit: et eum vt deū colit. Hec enī duo exigunt̉ .ſ. fides ⁊ oꝑatio ad hoc ꝙ beatus ſithomo: quia impoſſibile eſt ſine fide placeredeo: Heb̓. xj. a. Et fides ſine operibꝰ mortua eſt: Iaco. ij. d. Etvere beata gens illa: quia ei oīa optataſuccedent. Un̄ Sap̄.vij. b. Uenerūt mihiomnia bona pariter cum illa. Gregꝰ. Quid eſt qd̓ non habet:qui omīa habentē habet? Item Beata gens p̨̄deſtinatorum: b ¶ Cuius dn̄s deus eius: id ē qui ſeruit dn̄o deoſuo. Nec ponit aliqd̓ verbū: vt īnuat ꝙ beatitudo eſt ęterna.Deus eſt omniū ꝑ naturam: ſed dn̄s eſt omniū per cultū ſpecialem. iij. Regꝭ. xviij. d. Si deus eſt ſeqͥmini illū. Et ne homo hoc ſuis meritis aſcribat: audiat qd̓ ſequitur: c¶ Populus quem elegit dn̄s in hęreditatē ſibi. Ioh̓. xv. c.Non vos me elegiſtis ſed ego elegi vos. Elegit in hęreditatē .i. vt eum excolat: ſicut homo excolit hęreditatē ſuam:Deus eſt enī agricola. Ioh̓. xv. a. Pater meus agricola eſt.Hiere. xiiij. b. Quare quaſi colonus futurus es in terra? Colit autem dn̄s ſuos multis modis: ſcilicet vepres amouēdo .ſ.peccata. Hiere. xj. c. Exarſit ignis in ea ⁊ combuſta ſunt fruteta eius. ij. Regꝭ. xxiij. a. Pręuaricatores autem quaſi ſpinę euellentur vniuerſi. Item colit eos vomere verbi ſui arando. Eſa. ij. b. Conflabunt gladios ſuos in vomeres ⁊ lanceaſſuas in falces. Gladius autem eſt verbum dei: vt dicit̉ Eph̓.vltꝭ. c. Gladium ſpiritus qd̓ eſt verbū dei. Item poſtqͣꝫ arauit: ſeminat ſemen gratię. Eſa xxviij. g. Nunqͥd tota die arabit arans vt ſerat? Et poſt addit: Nonne cum adęquaueritfaciem terrę: ſeret gith et ciminū ſparget/ ⁊ ponet triticū perordinem ⁊ hordeum ⁊ milium ⁊ viciam in finibus eius? Inhis diuerſis ſeminibus/ diuerſarū gratiarū genera deſignantur. Item cum ſeminauerit: ſepem circūdat/ ſcilicet verecundiam ⁊ timorem: ne beſtię: id eſt dęmones ingrediant̉ hęreditatem ſuam. Eſa. lviij. d. Uocaberis ędificator ſepium: auertens ſemitas iniqͥtatū. Eccͣs. x. b. Qui diſſipat ſepem/ mordebit eum coluber: id eſt diabolus. Item ſeruat eam. Eſa.xxvij. a. Ego dn̄s qui ſeruo eam: repēte propinabo ei/ ne forte viſitetur contra eam/ nocte ⁊ die ſeruo eam. Itē auget eamſicut homo ſuam hęreditatē. Psͣ. Super arenam multiplicabuntur. Item delectatur in ea. Prouerb̓. viij. d. Delitimeę eſſe cum filijs hominū. Et cum dn̄s omēs bonos elegerit in hęreditatē: tn̄ ſpecialiter clericos. Exo. vj. b. Aſſumamvos mihi in populū ⁊ ero deus veſter. Deut̓. vij. a. Elegitte dn̄s deus tuus vt ſis ei ppl̓s peculiaris de cunctis populis. Unde. j. Pet̓. ij. b. Uos eſtis genus electum/ gens ſancta/ populus acquiſitiōis. Timēdū eſt ne ꝓ vita ſua poſſit verius dici: Vos eſtis genꝰ abiectum: gens ꝓphana: populusperditionis. Et nota ꝙ pͥmo dicit/ gens: ſecundo/ populꝰ:tertio/ hęreditas. Gens/ pro ſtatu culpę: Populus/ pro ſtatu gratię: Hęreditas/ pro ſtatu glorię. Eſa. xix. d. Hęreditasmea iſrael. Psͣ. Hęreditas mea in terra manet. Nota etiamꝙ dicit: Cuius dominꝰ deus eius: Plus enim eſt/ qͣꝫ fidixiſſet: gens quę eſt dn̄i. q. d. dn̄s eſt eiuſ poſſeſſio/ ⁊ ipſa domini. Eſa. xliiij. a. Ille dicet/ dn̄i ego ſum. Ecech̓. xliiij. g.Ego poſſeſſio eorum ſum/ dicit dn̄ſ. Poſtea oſtendit quomodo habeatur hęc beatitudo/ ſcilicet pro beneficijs quę conſert dn̄s: quorum quędam confert per creaturas: quędamautem per ſeipſum. Et primo agit de eis quę cōfert per creaturas dicēs: d ¶ De cęlo ad lr̄aꝫ dādo pluuiā. e ¶ Reſpexit dominus/ oculo miſericordię. Uel De cęlo: ideſt de chriſto: qͥ eſt cęlū cęloꝝ/ ⁊ alios facit cęlos dando ex eispiuuiam doctrinę ⁊ lumen gratię. Ioh̓. j. b. Plenum gratięet veritatis. Eſa. ix. a. Populus gentium qui ambulabat in

tenebris/ vidit lucē magnā. Vel De cęlo: id ē d̓ angelis: d̓quibus reſpicit dominꝰ ſuper nos: cum eos ad miniſtrandumnobis mittit. f ¶ Uidit oculo miſericordię: g ¶ Omnesfilios hominū/ ſicut dicitur reſpe, ſſe petrum/ Lucꝭ. xxij.g. Uel Uidit omnes filios hom nū ad litteram: quiaoīa nuda ſunt ⁊ aperta oculis eius. Eccͣj.xxiij. c. Omnia videtoculus eius. Vnde dicit Boetius. Magna nobis indicitur neceſſitaſ probitatis/ cūante oculos verſamuriudicis cuncta cernentis. h ¶ De pręparato habitaculo ſuo .i. de humanitate: i ¶ Reſpexit oculo miſericordię: k ¶ Super omnes qui habitant terram: id eſt ſuper totum genus humanū vt eos redimeret̉. Et dicitur humanitas habitaculū:ẜm ꝙ dicitur Col̓. ij. b. In ipſo habitat plenitudo diuinitatꝭcorporalit̓. Hoc pręparatum fuit: id eſt ab ęterno pręuiſumad ſalutem mundi. Item pręparatū fuit: id eſt prius ſanctispatribus ꝓmiſſum. Vnde Lucꝭ. j. g. Benedictus dominusdeus iſrael: quia viſitauit ⁊cͣ. vſqꝫ ibi: Sicut locutus eſt ꝑ osſanctoꝝ: qui a ſęculo ſunt ꝓphetarum eius. Vel De habitaculo: id eſt de animabꝰ ſanctoꝝ/ quas pręparāt ſancti adſuſcipiendā gratiā dn̄i: īmo ipſum dn̄m vt in eis habitet. Depręꝑatione hac dicitur. j. Regꝭ. vij. a. Pręparate corda veſtra dn̄o: ⁊ ſeruite illi ſoli. Q ſint habitaculū dei/ dicit apl̓s:j. Corꝭ. iij. c. Neſcitis quia templum dei eſtis ⁊ ſpiritus deihabitat ī vobis? De hoc habitaculo ſic pręꝑato reſpexit dominus: ⁊ reſpicit frequent̉ oculo miſericordię: Super omnes qui habitant terram: id eſt ſuper terrenos hoīes:quando eos ꝑ ſanctos ſuos inſtruit. Eccͣi .xxxvij. c. Animaviri ſancti enūciat aliquādo vera qͣꝫ ſeptem circumſpectoresſedentes in excelſo ad ſpeculandum. Vel De pręparato habitaculo ſuo: id eſt de cęlo vbi ſuis pręparauit habitaculum: Iuxta illud Ioh̓. xiiij. a. Uado vobis parare locū. Et poteſt hic verſus dici contra illos/ qui cum ſint in proſperis/ non reſpiciunt miſeros compatiendo eiſ. In cęlo quidem omnis iocunditas: omnis fęlicitas: et dominꝰ exiſtensibi: non eſt oblitus pauperum ⁊ miſerorum. Ecc̄j. xj. c. Indie bonorum ne īmemor ſis malorum: et in die malorum nōſis immemor bonorum: quoniam ⁊cͣ. Iob. xxix. d. Cum ſederem quaſi rex circumſtante exercitu: eram tn̄ merentiū cōſolator. Reſpexit ſuper eos qui habitant terram: inter quos vidit vnam puellam quę magis placuit ei: ⁊ captusamore eius/ venit in terram: Beatā virginē dico. Ecc̄j .xvj.d. Poſt hęc deus in terrā proſpexit: id eſt ī beatam virginē:et impleuit illam bonis ſuis: quando angeluſ dixit: Aue gratia plena dominꝰ tecum. Vel De pręparato habitaculo ſuo: id eſt de beata virgine/ quam preparauit: id eſt pręalijs parauit ad habitandū: Reſpexit ſuper omnes quihabitant terram: id eſt ſuper oēs peccatores. Unde Psͣ.On̄s de cęlo ꝓſpexit/ vt audiret gemitꝰ cōpeditoꝝ ⁊ ſolueretfilios interēptoꝝ. Secūdo agit de bn̄ficijs quę ꝯfert deus ꝑſeipſum. Primū eſt ꝙ format ⁊ reformat imaginē ſuā in aīa.Un̄ dicit: l ¶ Qui finxit: id eſt formauit vel reformauit:Corda eoꝝ: id eſt animas. Et hͦ m ¶ Singillatimſcilicet dans cuilibet ꝓpriū donū. j. Corꝭ. xij. b. Diuidēs ſingulis prout vult. Vnde de quolibet ſancto poteſt vere legi illud Eccͣj. xliiij. c. Non eſt inuentus ſimilis illi. Secundumeſt ꝙ facta ſanctorum approbat vt remuneret in vitā ęterna.Unde dicit: o ¶ Qui intelligit: id ē approbat: p ¶Omnia opera eorum/ ſcilicet iuſtorum: Sicut dicitur Prouerb̓. iiij. d. Uias quę a dextris ſunt nouit dominꝰ. Et econtrario Matth̓. vij. d. dicit dominus: Tunc confitebor eis qꝛnunqͣꝫ noui vos: Diſcedite a me omnes qui operamini iniqͥtatem. Vel Intelligit: id eſt videt et ſcit: omnia operaeorum/ tam bonorum qͣꝫ malorum. Psͣ. Qui plantauit aurem non audiet: aut qͥ finxit oculū non ꝯſiderat. Prouer. v. d.

Heb̓. 4. d.

ll̓. reſteorum

Al̓. rorbem

colit ſucit̉

Ps. 138.

Lucꝭ. 1. c.

Psͣ. .101.

Psͣ .93.

m 5