Pſalmus

a ab reo autem cōmoueanturomnesˣ inhabitantes orbē.ʰ Ql̓ioniam ipſe dixit ⁊ factad̓ ſunt: ipſe mandauit ⁊ creataē ſunt. Dominus diſſipat cō-

f ſilia gentium: rēprobat autēcogitationes populorum: ⁊gͦ rēprobat conſilia principū.h Conſiliūraūt dn̄i ī ęt̓nū manet: cogitatiōes cordis eiꝰ in

terreni/ qui chriſtum in terra detinere putant/ timeāt: ſed voscęleſtes quę chriſtū quęritis nolite timere. Qd̓ manifeſtiꝰ exprimit cum ſubiungit: a ¶ Ab eo autem cōmoueant̉omnes inhabitantes orbem. q. d. non dico ꝙ timeatterra: id eſt elementum: ſed terra: id eſt terreni: et ideo ponit aduerſatiuā cōiūctionē. Et dic̄ nō tm̄:habitātes orbem: ſedinhabitantes. Habitāt enim orbem etiam boni qui corporehabitant in terra: licetſpūs ſit ī cęlo. Phil̓.iij. d. Noſtra conuerſatio in cęlis eſt. Sed mali inhabitant orbem: quia etiam exinterioribꝰ ſuis eum habitant/ ſcilicet voluntate ⁊ deſiderio.Eccͣj. x. b. Nihil iniquius qͣꝫ amare pecuniā: Hic enī animāſuā venalē habet: qm̄ in vita ſua ꝓiecit intima ſua. Eſa. xiij.b. Uiſitabo ſuꝑ orbis mala: ⁊ terra mouebit̉ d̓ loco ſuo. Terra .i. pctōr auarus/ de arca ſua: luxurioſus de lecto ſuo: gulo.ſus de mēſa ſua: ſuꝑbus de cathedra ſua: et ſic de alijs. UelCōmoueant̉/ ꝑ pęnitētiā: ẜm illud Psͣ. Qui tāgit mōtes ⁊fumigāt. Eſa. xxiiij. d. Cōcutient̉ fundamēta terrę: ꝯfractiōeꝯfringetur terra: cōtritione conteret̉ terra: cōmotione cōmouebitur terra: agitatione agitabit̉ terra. Primū fit dn̄i cōminatione: ſecundū dn̄i percuſſione: tertium cordis contritione: quartum oris confeſſiōe: quintū operis ſatiſfactiōe. Ioſix. a. Qui cōmouet terram d̓ loco ſuo. b ¶ Quoniam ipſe dixit. Bene dico: Timeat dn̄m oīſ terra: Et vere dominus eſt: Quoniam ipſe dixit ⁊ facta ſunt: quia ſuūdicere eſt ſuum facere. Uel ſic: Ideo timēdus eſt dominꝰ: qꝛpoteſt mittere corpus ⁊ animā in gehennam: vt d̓r Matth̓.x. d. Et hͦ ē ꝙ dic̄ hic: Timeat ⁊cͣ. Qm̄ ipſe dixit ⁊ facta ſunt. Et ſimiliter dicet in die iudicij/ et fiet. Hęc autē littera ſic poteſt exponi: c ¶ Dixit: id eſt filium genuit: ī quoomnia fecit. d ¶ Handauit ⁊ creata ſunt: id eſt pręcępit. Uel ſic: Dixit ⁊ facta ſunt/ quātū ad opera ꝓpagationis. Mandauit ⁊ creata ſunt/ quātū ad opera creationis/ quę de nihilo fecit. Vel ſic: Dixit ⁊ facta ſunt/ in forma. Mandauit ⁊ creata ſunt/ in confuſa materia/ ſcilicet hyle. Vel Dixit ⁊ facta ſunt/ per eſſentiaꝫ. Mandauit ⁊ creata ſunt/ per gratiam. De factura per eſſentiam:Psͣ. Ipſe ſecit nos ⁊ non ipſi nos. De creatione per gratiā.Psͣ. Emitte ſpiritū tuum ⁊ creabunt̉. Et Iaco. j. c. Vt ſimus initium aliqd̓ creaturę eius. De his duobꝰ ſimul Eph̓.ij. b. Ipſius factura ſumus/ creati in chriſto ieſu in operibusbonis. Moraliter/ legitur verſus iſte contra doctores quorum dicere non ſequitur facere. Matth̓. xxiij. a. Super cathedram moyſi ſederunt ſcribę ⁊ phariſęi: quę dicunt facite:quę autem faciūt nolite facere: dicūt enim ⁊ non faciūt. Necſolum quia ſic omnipotēs eſt dn̄s ideo eſt timendus: ſed etiam quia omnia ſciens: qd̓ notatur cum addit̉: e ¶ Dominꝰdiſſipat conſilia gentium. q. d. non tm̄ facta/ ſed ⁊ conſilia ſecreta ⁊ cogitationes cognoſcit/ ⁊ cognita diſſipat/ ne adeffectum perducant̉. Hoc eſt ꝙ dicit: Dominus diſſipatconſilia gentium/ martyres interimētiū: quia licet interimerent/ non tn̄ ad effectū quem intendebāt peruenerūt: quiahoc faciebant/ vt cultū dei euacuarent: et cultū idolorū ampliarent: Sed dn̄s ita diſſipauit conſilia eorū ꝙ ex ipſa occiſione martyrum creuit cultus dei: ⁊ cultus idoloꝝ diminutuseſt. f ¶ Reprobat autem cogitationes populoꝝ:id eſt iudęorum: qui cogitauerūt ipſum interficiēdo nomē eiꝰextinguere: ſꝫ ex hoc magis innotuit. Et notandū ꝙ cum loquitur de gentibus/ dicit: Diſſipat conſilia: cum loquiturde iudęis/ dicit: Reprobat cogitationes: Per hoc īnuens ꝙ plus diſplicebāt deo cogitatiōes iudeoꝝ qͣꝫ etiam conſilia gentium: et tn̄ maius eſt peccatū in ſe conſiliū facere cōtra deū/ qͣꝫ cogitare tm̄: Sed ī iudęis quibus promiſſus eratet qui eū agnoſcere debebant/ aggrauat̉ peccatū. g ¶ Et reprobat conſilia principum: id eſt tyrannoꝝ inſurgenti-

um contra eccleſiam: quorum conſilia multotiens non ſolumdiſſipauit: ſed oſtendit ſe reprobare eos dando in reprobumſenſum: et temꝑaliter etiam puniēdo. De his Iob. xij. c. Ipſe nouit ⁊ decipientē ⁊ eum qui decipit̉/ et adducit conſiliarios in ſtultū finē ⁊ iudices in ſtuporē. Uel ſic: e ¶ Dominꝰdiſſipat ꝯſilia gentium: id eſt vana ſtudia philoſophoꝝ: quitm̄ in vanitatibꝰ ſtudent. Eſa. xix. b. Sapientes cōſiliarij pharaonis dederūt conſiliū inſipiēs. ij. Regꝭ.xv. g. Infatua quęſo dn̄e conſiliū achitophel. f ¶ Reprobat aūt cogitationes populoꝝ: id eſt laicoꝝ/ qui contra clericos multamala cogitant. Micheę. ij. a. Uę qui cogitatis inutile ⁊ operamini malum. g ¶ Reprobat conſilia principum .i.pręlatoꝝ: quorum conſiliū eſt ſubditos exactionibꝰ ſpoliare.Eſa. viij. b. Inite conſiliū ⁊ diſſipabit̉: loqͥmini verbū ⁊ nonfiet. Eſa. xliiij. d. Irrita faciens ſigna diuinoꝝ. Per ꝯſiliagentium: id eſt ph̓oꝝ reſiſtitur ſapiētię filij. Per cogitationes populoꝝ/ derogat̉ bonitati ſpūſſancti. Per conſilia principū: id eſt potentum ſeu pręlatoꝝ qui ſuo pͥncipatu abutunt̉: derogat̉ potētię patriſ. Ideo dicit dn̄s Oſeeviij. a. Ipſi regnauerūt ⁊ nō ex me pͥncipes extiterūt ⁊ noncognoui. e ¶ Dn̄s diſſipat ꝯſilia ⁊cͣ. Moralit̓ ꝑ cōſilia gentiū .i. carnaliū/ ꝯcupiſcētia carniſ pōt deſignari. Carnales enī dicūt̉ gētes .i. geniti taleſ: qꝛ ex corruptiōe ſuę generatiōis ꝯtrahūt incētiuū libidinis. Hoꝝ ꝯſiliū eſt/ Sap̄. ij. b.Uino p̄cioſo ⁊ vnguentis nos impleamꝰ: et non p̨̄tereat nosflos temꝑis: coronemꝰ nos roſis anteqͣꝫ marceſcāt: nullū pratum ſit qd̓ non ꝑtranſeat luxuria noſtra: nemo veſtrū exorsſit luxurię noſtrę. Hoc conſilium diſſipat: qn̄ ꝯuertit hoīeshmōi ad pęnitētiā: vel cū eis īmittit tribulationē vel infirmitatem vel mortē. Per cogitatiōes populoꝝ .i. auarorūꝯcupiſcentia oculoꝝ: qꝛ a minore vſqꝫ ad maiorē oēs auaricię ſtudēt: vt dicit̉ Hiere. vj. c. Hoꝝ ꝯſiliū eſt/ Prouer. j. b.Abſcondamꝰ tendiculas ꝯtra inſontē: fruſtra deglutiamꝰ eūſicut infernꝰ viuentē ⁊ integrū qͣſi deſcendentē in lacū: omnēp̄cioſam ſub̓am reꝑiemꝰ: implebimꝰ domoſ nr̄as ſpolijs: ſortem mitte nobiſcū: marſupiū ſit vnū omniū noſtrū. Et horūcogitatiōes diſſipat ſimilit̓ duobꝰ p̨̄dictis modis: ꝯuertendoad pęnitentiā: vt patet Matth̓. ix. b. Uel mortē mittendo:vt patet in diuite: cui dictū eſt/ Lucꝭ. xij. c. Stulte hac nocterepetēt aīam tuā a te: ⁊ q̨̄ paraſti cuiꝰ erūt? Uel per cōſiliaprincipū ſuꝑbia vi tę intelligit̉. Et hoꝝ ꝯſilia ſunt facere ſibi nomē in terra: alios ſibi ſubiugare/ ⁊ hmōi: Sicut .j. Machab̓. v. e. dixerūt ioſephus ⁊ azarias: Faciamꝰ ⁊ ipſi nobisnomē. Et Iudith. ij. a. Vocauit nabu chodonoſor oēs maiores natu oēſqꝫ duces bellatores ſuos: et habuit cū eis myſteriū ꝯſilij ſui: dixitqꝫ cogitationē ſuā cū eo eſſe/ vt oēm terramſuo ſubiugaret imꝑio: qd̓ dictum placuit omībꝰ ⁊cͣ. Sed dn̄sreprobauit ꝯſilia iſta/ ſicut rei euētꝰ cōprobauit ī vtriſqꝫ. Sicet modo fac̄: qꝛ deꝰ ſuꝑbis reſiſtit. Iaco. iiij. b. De hmō ī diſſipatione/ Iob. v̓. b. Qui diſſipat cogitatiōes malignoꝝ/ nepoſſint īplere manꝰ eoꝝ qd̓ cęꝑant: qͥ apprehēdit ſapiētes inaſtutia eoꝝ ⁊ ꝯſiliū prauoꝝ diſſipat. Hic notant̉ illa tria p̨̄dicta. Luxurioſi enī dicunt̉ maligni .i. malo igne ſuccenſi: Cupidis aſtutia ⁊ dolꝰ aſcribit̉: Suꝑbis prauitas: qꝛ licet exterius nō videant̉ mali in ꝯſpectu hoīm: tn̄ interiꝰ ſūt praui in cōſpectu dei. Prouer. xj. c. Abominatio dn̄i cor prauū: ⁊ volūtas eiꝰ ī his qͥ ſimplicit̓ ambulāt .i. in humilibꝰ. Ita reprobat̉et mutat ꝯſilia eoꝝ: Sꝫ ſuū conſiliū eſt īmobile ⁊ īmutabile:Un̄ addit: h ¶ Cōſiliū aūt dn̄i ī ęternū manet: qꝛ qd̓diſponit dn̄s/ mutari nō pōt ab hoībꝰ. Un̄ Actꝭ. v. g. dixitSamnaliel: Si ē ex hoībꝰ ꝯſillū: hoc oꝑus autē diſſoluet̉: ſi boex deo ē: nō poteritꝭ diſſoluere: iCogitatiōes cordiseiꝰ in generatiōe ⁊ generatione .i. in ſempiternū. Eſa.xlvj. d. Cōſiliū meū ſtabit: ⁊ oīs volūtas mea fiet. Eſa. lv. c.Non enī cogitationes

Al̓. FipſoAl̓. ⁊qͥ habitant

Al̓. ſyero

Psͣ. 103.

Doralite

Psͣ .99.Psͣ .103.

Moraliter b