XXXII
v̓tus eoꝝ. Cōgregās ſicut īkvtre aquas maris: pōnensin theſauris abyſſos. Timemn at dominum oͣmnis terra:
Huligit miſericordiā: id eſt miſereri. Gregꝰ. Oſtēditguātum nos diligit/ quoſ dum reſpuitur non relinquit. Oſeexj c. Miſericordiā volo ⁊ non ſacrificiū. Quarta cauſa eſt:quia iuſtuſ eſt: Vnde addit: b ¶ Et iudicium. Psͣ. Iuſtꝰqn̄s ⁊ iuſticias dilexit: ęquitatē vidit vultus eius. Hęc duofuerunt in ipſo/ ſcilicet miſericordia ⁊ iuſticia: et debēt ſimiliter eſſe pręcipue in p̄latis. Vnde Gregꝰ.Iuſticia aut miſericordia multum deſtituit̉/ ſi vna ſine altera teneatur: ſed erga ſubditos ineſſe rectoribus debet/ ⁊ iuſteconſulens miſericordia/ ⁊ pie ſęuiens diſciplina. Itē in quolibet homīe diligit dn̄s miſericordiā ⁊ iudiciū: vt ſit alijs miſericors compatiēdo: et in eis quę poteſt ſubueniēdo: et in ſeipſum iudiciū ⁊ iuſticiam faciat. Vnde Micheę. vj. c. Indicabo tibi o homo quid ſit bonū ⁊ quid dn̄s quęrat a te: vtiqꝫfacere iudiciū ⁊ diligere miſericordiā ⁊ ſollicite ambulare cuꝫdeo tuo. Quīta cauſa ē: quia eſt largus. Un̄ dicit: c MHiſericordia domini plena ē terra. Ad litterā: qꝛ vbiqꝫterrarū prędicata eſt: et a dn̄o conceſſa remiſſio peccatorū.Uel Terra: id eſt minoreſ ⁊ qͥ peccatores fuerūt: Et hi pleni ſunt miſericordia dei quā exhibuit eis deus: et ante ꝯuerſionem expectādo ad pęnitentiā: et in ꝯuerſione dando veniam: et poſt ꝯuerſionē ſeruando gratiā. De primo Psͣ. Miſericordia eius p̨̄ueniet me. De ſecūdo/ Psͣ. Miſerere meideꝰ: ẜm magnā miſericordiā tuaꝫ ⁊cͣ. De tertio/ Psͣ. Et miſericordia tua ſubſequet̉ me omnibꝰ diebus vitę meę. Eccͣj.ij. d. Scd̓m magnitudinē illiꝰ: ſic ⁊ miſericordia illius cū ipſo eſt. Sexta: qꝛ nō ſolum miſeret̉ peccatoꝝ: ſed etiā bonos ībono ꝯfirmat ⁊ ꝯſeruat. Vnde addit: d ¶ Uerbo domini cęli firmati ſunt. Qd̓ ⁊ ad litterā veꝝ eſt/ ⁊ myſtice. Adlittera ſic: d ¶ Uerbo domini: id eſt ī filio: e Cęli firmati ſūt: qꝛ per filium fecit eos deus. Unde Gen. j. a. Inpͥncipio creauit deus cęlum ⁊ terram. g ¶ Et ſpiritu oriseius: id eſt ſpirituſancto: Omnis virtus eorum. Ospatris eſt filius: quia ſicut homo exponit alijs per os ſuamvoluntatē: ita pater per filiū. Huius oris dicitur ſpirituſſanctus eſſe ſpiritus: quia ſicut a patre/ ſic a filio ꝓcedit. Et hocſpiritu: h ¶ Omnis virtuſ cęlorum: id eſt per eum firmitas eorū ſolidata eſt. Et eſt idem opus filij ⁊ ſpūſſancti/ perqͦs operat̉ pater (indiuiſa enī ſunt oꝑa trinitatis) ſed pr̄i auctoritas attribuit̉. Et expͥmunt̉ hic tres perſonę. Pater/ cumdicit: dn̄i. Filius/ cum dicit: verbo et oris. Spūſſanctus/cum dic̄: et ſpiritu. Sicut Gen̄. j. a. In pͥncipio creauit deus cęlū ⁊ terrā ⁊cͣ. Dei enī noīe/ pater intelligit̉: per pͥncipiim filius: per hoc qd̓ ſequit̉: et ſpiritus dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aqͣs/intelligit̉ ſpūſſanctus. ¶ Hyſtice ſic: e ¶ Cęli: id eſt apoſtoli: f Firmati ſunt/ in fide. d Uerbo dn̄i: id eſt ꝑfilium: qui eos vocauit ⁊ inſtruxit. Uel Uerbo dn̄i: id eſtdoctrina chriſti. Vnde Ioh̓. vj. g. cum dixiſſet: Nemo poteſt venire ad me niſi datum fuerit ei a patre meo (vt ibi dicitur) multi diſcipuloꝝ eius abierunt retro: ⁊ iam non cum illoambulabant: Iſti nō erant cęli: Sed apoſtoli qui erāt cęli firmati ſunt verbo illo. Vnde ibi ſequit̉ Ioh̓. vj. g. ꝙ dixit tūcdn̄s ad duodecim: Nunquid ⁊ vos vultis abire? Et reſpondit ſimon petrus: Dn̄e ad quem ibimus? Uerba vitę ęternęhabes. g ¶ EEt ſpiritu oris eius/ ſcilicet dei patris: id eſtrullus. h ¶ Omnis virtus eorum/ ſupple data eſt ⁊ ꝯfirſnata ad patiendū aduerſa ⁊ faciēda miracula. Lucꝭ. vltꝭ. gͦSedete in ciuitate quouſqꝫ induamini virtute ex alto. UelEius: id eſt filij. Et eſt ſenſus: Spiritu oris eius: id eſtſpiritū queꝫ promiſit ſe miſſurū. Ioh̓. xvj. b. Si abiero mittam eū ad vos. Vel ſic: d ¶ Uerbo domini: id eſt verbop̄dicatiōis: e ¶ Cęli: id eſt cęleſtes ⁊ ſpirituales. f ¶ Firſſiati ſunt/ in bono ⁊ ꝯfortati. Et bene dicit: Uerbo dn̄inoni hominis. Psͣ. Dabit voci ſuę vocē virtutis. Cęli/ nontei reni: quia non recipit ſtultus verba prudentię niſi ea dixe-
ris quę verſant̉ in corde illiꝰ: vt d̓r Prouer. xviij. a. et Eccͣj.xxj. c. Audiuit luxurioſus ⁊ diſplicebit ei g ¶ Et ſpū oriseius .i. ſpirituali p̨̄dicatione p̨̄dicatoris. h ¶ Omnis virtus eoꝝ ſolidat̉. Dicit̉ autē p̨̄dicator ſpūalis os dn̄i. Hiere. xv. d. Si ſeꝑaueris p̄cioſum a vili ouaſi os meum eris. EtGregꝰ. in homel̓. ſuꝑEzech̓. Omnes organa veritatꝭ ſumꝰ quotquot chriſtū prędicamus. Et ex hac p̨̄dicatione ſpūali ꝯfirmat̉ ⁊ſuſtentat̉/ oīſ virtuseoꝝ non pars. Psͣ.Auferes ſpm̄ eoꝝ ⁊ deficient. Et alibi: Percuſſus ſum vt fęnum ⁊ aruit cor meū: quia oblitus ſum comedere panē meū.Septima cauſa quare dn̄s laudādus eſt: eſt eiuſ potētia. Dequa dicit: i ¶ Congregans ſicut in vtre aqͣs marisſupple dn̄s eſt. Congregas ⁊cͣ. Ad lr̄aꝫ enī ipſe ꝯgregauitaquas maris in alueo ſuo ſicut in vtre/ cum dixit Gen̄. j. a.Congregent̉ aquę quę ſub cęlo ſunt in locum vnū ⁊ appareatarida. Iob. xxxviij. b. Circūdedi mare terminis meis: ⁊ poſui vectem ⁊ oſtia: ⁊ dixi: vſqꝫ huc venies ⁊ non ꝓcedes amplius: ⁊ hic ꝯfringes tumētes fluctꝰ tuos. Octaua cauſa eſt:quia diues eſt. Vnde addit: k ¶ Ponens in theſaurisabyſſos. Iuxta illud Pͣsͣ. Qui ꝓducit ventos de theſaurꝭſuis: Uel ſic: Ponēs in theſauris abyſſos .i. cuiꝰ theſauri ſunt inſcrutabiles ſicut abyſſus. Baruch. iij. b. Quisinuenit locū eius: aut qͥs intrauit theſauros eius? Uel myſtice pōt legi totū ſic: i ¶ Congregās ſicut ī vtre aqͣsmaris .i. reſtrīgēs ⁊ refręnās trībulatiōes. Qd̓ fac̄ dn̄s ꝓpt̓multa. Primo ne hoīem opprimāt. Eccͣj. xxxix. c. In verboeius ſtetit aqͣ ſicut ꝯgeries. Scd̓o ne hoīem impediāt. Sap̄.vltꝭ. b. Ex aqua q̨̄ ante fuit: arida terra apparuit: ⁊ ī mari rubro via ſine impedimēto. Eſa. lxiij. c. Qui eduxit eos ꝑ abyſſos qͣſi equū nō impingentē. Itē ꝯgregat has qͣſi in vtre:qn̄ facit eas potabiles. In vtre enī ponit̉ res ad bibendum.Deūt̓. xxxiij. c. Inūdationes maris qͣſi lac ſugent. Itē congregat eas qͣſi in vtre vt ſitim peccati extinguat in homine.Eccͣj .xj. d. Malicia vniꝰ horę/ obliuionē fac̄ luxurię magnę.Uel Aquas maris .i. delectatiōes carnales/ q̨̄ in veritateſunt nō dulces aquę ſꝫ amarę: qꝛ cū labore acqͥrunt̉. Un̄ Hiere. ix. b. Vt inique agerēt laborauerūt. Vnde dixit quidam:aruū feſtū p̨̄cedūt magnę vigilię. Item cito tranſeūt ⁊ cōſciētiā remordēt. Un̄ dicit qͥdā philoſophus: Nō emo tantipęnitere: et hͦ dixit: qꝛ q̨̄daꝫ meretrix petebat magnū preciūab eo vt ꝑmitteret eū cōire cū ea. Has aqͣs ꝯgregat dn̄s: qn̄carnis petulantiā in ſanctis reſtringit. Gen̄. iiij. a. Subter teerit appetitꝰ eius: ⁊ tu dn̄aberis illiꝰ. k ¶ Ponēs ī theſauris ab yſſos .i. pctōres faciēs lapides p̄cioſos ꝑ pęnitētiā.Matth̓. iij. b. Potēs eſt dn̄s de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filiosabraę. Iob. xxviij. a. Ferrū d̓ terra tollit̉: ⁊ lapis calore ſolutus in ęs vertit̉. Vel ſic: Ponēs ī theſauris abyſſos .i.pctōꝝ ꝓfunditatē quaſi theſauricās vt pęnā reddat: cum indie iudicij aperiet iſtū theſaurū. Roma. ij. a. Tu aūt ẜm duritiā tuā ⁊ impęnitēs cor/ theſauricas tibi irā in die irę et reuelatiōis iuſti iudicij dei. Dicitur aūt abyſſus .i. ſine baſe velſine byſſo: Et bn̄ ſignificat pctōreſ: tū infideles qͥ ſūt ſine baſe fidei: tum prauos chriſtianos qͥ ſunt ſine byſſo ⁊ candoremūdę vitę. Et qꝛ dn̄s talis ac tantꝰ eſt: l ¶ Timeat dn̄m:non mūdū. Gregꝰ. Qui nihil habet de mūdo qd̓ diligat: nihil habet in mūdo qd̓ ꝑtimeſcat. Itē nō hoīeſ. Matth̓. x. d.Nolite timere eos qͥ occidūt corpus. Item non dęmones.Gregꝰ. Debilis eſt hoſtis qͥ non pōt vincere niſi volentem.m ¶ Oīs terra/ nō cęlum .i. terreni timere debent: qꝛ terrenaappetūt ⁊ quęrūt ⁊ ipſum ꝯtemnūt: Sed qͥ cęleſtia q̨̄rūt ⁊ ipſum amplectunt̉ nō timere eos oportet: ſed potius gaudere.Qd̓ ſignificatū ⁊ expreſſum fuit/ Matth̓. xxviij. a. vbi dicit̉ꝙ p̨̄ timore angeli dn̄i/ ext̓riti ſunt cuſtodes: et facti ſunt velutmortui: ſed mulieribꝰ quę dn̄m q̨̄rebāt/ dixit angelus: Nolite timere vos: ſcio enī ꝙ ieſum qͥ crucifixꝰ eſt quęritis. q. d. illi4 terreni qͥ chriſtum
Ps .10.
Al̓. ⁊vtrem
Psͣ. 103.Psͣ. 101.
Ad litteram
Psͣ .134.
bsͣ. 58.Psͣ. .50.Psͣ. .22.
MyſticeDn̄s reſtringittribulationes:ſicut aqͣs ī vtre
eram
Myſtice.
Hs. 67
m 4 te