Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a rectos decet collaudatio.b Confitemini domino in ciS thara: in pſālterio decē chorē darum pſallite illi. Cantate

ę ei canticū nouū: bēne pſallite ei in vociferatiōe. Quiarrectum eſt verbum domini:et omnia opera eius in fide̓.

ſpiritu deſipit omīs caro. Leuitꝭ. xxvj. b. Uetera/ ſuꝑueniētibus nouis proijcietis. Poſtea/ quia de gaudio exultatione ſpirituali exit laus dei: de laude dei ſubdit: a Rectosdecet collaudatio. q. d. vos iuſti recti laudate deum: qꝛvos rectos decet collaudatio non curuos pctōres:Quia ſicut d̓r Ecc̄j.xv. c. Non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. Peccator autemdicit̉ eſt curuꝰ: quiaīcuruauit ſe ſub peccato diabolo. Eſa.lj. g. Dixerunt animętuę: incuruare vt tranſeamꝰ: poſuiſti vt terram corpus tuum/ quaſi viam tranſeuntibꝰ. Et Eſa. ij. c. Incuruauit ſehomo humiliatus eſt vir. Item Rectos: id eſt inflexibiles: qui nec in ꝓſperitate nec in aduerſitate a ſtatu rectitudinis poſſunt flecti: iſtos decet collaudatio: quia laudantdeum ſimul in ꝓſperitate aduerſitate. Non ſicut ille: dein Psͣ. Confitebitur tibi cum benefeceris ei: Sed ſicut alibidicit: Benedicam dn̄m in omni tempore: ſemper laus eius īore meo. Et ideo Rectos decet collaudatio/ non alioſ:quia decens eſt ſemꝑ laudari eum/ qui ſemper eſt laudabilis.Ideo enī eſt laudabilis: quia bonus. Unde Psͣ. Laudatedn̄m quia bonus eſt dn̄s. Item in hoc dicit/ Collaudatio/ ſignificat̉ concordia charitas. Hęc duo ſcilicet rectitudo inflexibilitatis/ concordia charitatis inueniunt̉ fuiſſe inlaudatoribꝰ pręcipuis videlicet ī apoſtolis. Actꝭ. j. b. Hi omnes ſcilicet apoſtoli erāt perſeuerātes/ ecce inflexibilitaſ: vnanimiter ecce charitas: in oratiōe/ ecce laudatio. Poſtea oſtēdit quibus inſtrumentis laudādus ſit deus/ dicēs: b Cofitemini domino confeſſione laudis: et etiam confeſſionepeccatorum. c In cithara: id eſt in carnis mortificatione: in qua debet confeſſio fieri tam peccatorum qͣꝫ laudis. Etr dicitur cithara carnis mortificatio/ duabus rationibus. Prima eſt: quia cithara reddit ſonum ab inferiori parte: ſic homo per carnis mortificationeꝫ de inferiori parte: id eſt de ſenſualitate reddit ſonum dulcem in auribus domini. Quo ſono fugatur dęmonium: ſicut legitur. j. Regꝭ. xvj. d. cumpercutiebat dauid citharam: ſaul leuius habebat ſpiritusmalus recedebat ab eo. Secunda ratio eſt: quia ſicut ī cithara omēs chordę concordit̉ extendunt̉ reſonant: ita in pęnitentia non tm̄ gula refręnāda eſt a delitijs: ſed lingua a malis verbis: oculꝰ a vanis curioſis reſpectibꝰ: Et ſimilit̓ auditus odoratus tactus omnia mēbra debent in citharapęnitentię extendi. Vnde Roma. vj. d. Exhibete mēbra veſtra ſeruire iuſticię ī ſanctificationē: non dixit linguam tm̄ velaliqd̓ aliorum: ſed generalit̓ membra vt omnia generalit̓ arceantur. d In pſalterio decem chordarū pſalliteilli: id eſt in cęleſti doctrina: quę ſicut pſalteriū a ſuꝑiori reddit ſonum: quia vt dicit dn̄s Matth̓. x. c. Non vos eſtis quiloqͥmini/ ſed ſpiritus patriſ veſtri loquit̉ in vob̓. Et Gregꝰ.In ꝯtemplatiōe hauriat qd̓ alijs per prędicationē effundat.Qd̓ pſalteriū dicit̉ eſſe decem chordarū: quia decem pręcępta debet ꝯtinere prędicatoris doctrina. Et dicit pſallite: qd̓tactu manus ſit: ad notandū illud qd̓ prędicat/ primo faciat/ poſtea doceat. Actꝭ. j. a. Cępit ieſus facere docere.Nec ſolum vetera pręcępta prędicate implete: ſed nouūmandatum. Vnde bene ſequit̉: e Cantate ei non ſolumlingua prędicādo: ſed vita oſtendē̓do: f Canticum nouum: quadruplici nouitate. Nouū: qꝛ de nouo teſtamēto.u Ioh̓. xiij. d. Mandatū nouū do vobis: vt diligatis inuicemſicut dilexi vos. Item Nouum/ quia in nouo corde. Psͣ.Cor mūdum crea in me deus: et ſpiritū rectum innuoua ī viſceribus meis: quia non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris.Item Nouū: quia pro nouo/ ſcilicet pro vita ęterna. Unde Eſa. xliij. c. Ecce ego noua facio: id eſt faciam: nunc orientur/ ſcilicet in vita ęterna. Item/ Nouum: quia de nouoſcilicet de nouo rege quem coronauit mater ſua diadematehumanitatꝭ: Sicut dicit̉ Cantꝭ. iij. d. Egrędimini filię ſion:

quaſi ad vidēdū nouū: Unde addit: Et videte regeꝫ ſalomonem in diademate quo coronauit mater ſua in die deſponſationis illius. De hoc nouo/ Hiere. xxxj. d. Nouum creabitdn̄s ſuper terram: fęmina circūdabit virū. Ideo ergo/ Cantate ei canticum nouū: Quia ſicut dicitur in Glo. Nouꝰrex mnoua lex: noua ſūtgaudia. g Benepſallite ei in vociferatione. Sup̄ dixerati pſallite: qd̓ expoſitū eſt de doctrinaconiūcta operationi:Sed qꝛ illud etiā poteſt male fieri .i. mala intentiōe: ſicut aliquis poſſet prędicareet etiam facere id qd̓ diceret inanigloria/ vel pro p̨̄bendatvel alio temꝑali emolimento/ vel etiam minꝰ bene .ſ. ſi negligenter expleret officiū prędicādi vel hmōi: ideo ad hęc excludenda repetens addit: Benę. q. d. non male aut negligent̓pſallite p̨̄dicando oꝑando: h Ei. i. ad honorē ſuū: velad habēdū. Et quō bn̄? Ecce: i In vociferatiōe/ veliubilatione qd̓ idem eſt .i. in lęticia cordiſ ineffabili habita deſupernis. Lęticia enī quę habet̉ de temꝑali cōmodo: non eſtiubilatio: Parua enī eſt cito pōt expͥmi repͥmi: Sꝫ illa q̨̄de ſuꝑnis ꝯcipit̉/ expͥmi pōt vocē nec repͥmi/ qͥn ꝓrūpatī vocē. Hęc ē enī deſcriptio iubili. Iubilꝰ ē exultatio mētꝭ habita de ſuꝑnis: q̨̄ nec taceri nec oīno expͥmi pōt. Uel pſallētibꝰ in eccleſia dicētibꝰ pſalmodiā in eccleſia/ exponi poteſtiſtud verbū: Bn̄ pſallite ei in vociferatiōe. Male enīpſallunt multi: qui non attēdūt quid dicunt: qui labijs deumhonorant: ſed cor eorum longe eſt ab eo. Bene aūt pſallit̉:qn̄ in vociferatione iubilatione pſallit̉: vt ex abūdantia cordis os loquat̉: Matth̓. xij. c. Et ad hmōi bn̄ pſallēdū aſſignat btūs Bern̄. ſeptē eſſe oportuna: ſuꝑ Cantꝭ. ī ſermōe. xiij.ſic dicēſ: Immolātes itaqꝫ hoſtiā laudis reddētes vota nr̄ade die in diem: curemꝰ omni vigilātia iungere ſenſum .i. intellectū ꝟſui .i. vocali pſalmodię/ affectū ſenſui/ exultationē affectui/ grauitatē exultationi humilitatē grauitati/ libertatē humilitati: int̓dū liberis purgatę mētꝭ paſſibꝰ ꝓcedamꝰ: excedamꝰ inuſitatas qͣſdā affectiōes ſpūales lęticias ī iubileisamęnitatibꝰ ī lumīe dei ſuauitate ī ſpūſctō ⁊cͣ. k Quiarectū eſt verbū dn̄i. q. d. ita p̨̄dicandū/ operandū cantādum in eccleſia eſt in iubilatiōe .i. ex lęticia amore ſuꝑnoꝝ/ terrenoꝝ: quia verbum dn̄i eſt rectum .i. p̨̄dicatio etcętera quę videm̄ laudare deū: debet eſſe recta: vt intentioad cęleſtia dirigat̉ ad terrena incuruet̉. Vnde de ſamuele dicit̉. j. Regꝭ. iij. d. cecidit ex oībus verbis eius in terram. Uerbū ergo dn̄i incuruāt qͥcunqꝫ pro terreno cōmodop̨̄dicāt. Incuruare vident̉/ qͥcūqꝫ pauꝑtatē prędicāt diuitias amāt. Un̄ dicit Gregꝰ. Forte ideo ꝯtemprū tꝑaliū prędicant vt ſoli habeant: Nam pauꝑtatē prędicāt vt medicamentū: fugiūt vt venenū. Et oīa oꝑa eius. i. dei.m In fide/ ſūt faciēda .i. qd̓ exteriꝰ bonū videt̉ opus: interius fide vigeat/ vt credēs ęternā retributionē/ hic non q̨̄ratp̨̄miū fauoris vel tꝑalis retributiōis cuiuſcūqꝫ. Un̄ dic̄ Eſa.xxviij. d. Qui crediderit feſtinet .ſ. acciꝑe retributionemtꝑalē: ſed expectet ęternā: alioqͥn totum ꝑdit̉/ qꝛ deo non placet. Un̄ Heb̓. xj. a. Sine fide impoſſibile eſt quemqͣꝫ placeredeo. Et Roma. xiiij. d. Omne qd̓ ē ex fide pctm̄ eſt. Uelalit̓. Quia rectū eſt verbū dn̄i/ vt hęc dictio/ quia/ notetcām qͣre laudādus ē dn̄s. Suꝑ enī hortatꝰ ē ꝓph̓a vt deū laudemꝰ: et poſtea modū laudationis oſtēdit: Hic aūt aſſignatcam: īmo cās plures qͣre laudādus ē dn̄ſ. Prima eſt: qꝛ fidelis ē in ꝟbo. Un̄ dic̄: Quia rectū eſt verbum dn̄i. i.Corꝭ. j. d. Non fuit in illo eſt non: ſed eſt in illo fuit. Scd̓acauſa eſt: qꝛ eſt diſcretus in opere. Vnde addit: Et omniaopera eius in fide .i. ꝓpter fidem eccleſię confirmanda.Ioh̓. x. g. Si facio opera patris mei/ nolite credere mihi:ſi autem facio: et ſi mihi vultis credere operibus credite.vt cognoſcatis credatꝭ qꝛ ī me ē pater: et ego in patre. Celꝰtia cauſa eſt eius miſericordia prior dilexit nos. Un̄ dicu:Diligit miſericordia

eat xijiIla labluius

Al̓. Frcctus diſermē

. 48.

Psͣ .134.

auuiſun

Ad bene pſuldum ſeptē iutoportuna

Cithara diciturcarnis mortificatio

Quareſit laudandus

Cāticum nouūcantādū ē qͣdruplici nouitate

Psͣ. 50.Ecc̄j. 15. c.