Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a proximabūt. Tu̓res refugiūy meū artribulatiōe quę circūdedit me: exultatio mear erueme a circumdantibus me.Intellectū tibi dabo: et inhſtruam te in via̓ hac qua gra

dieris: firmabo ſuꝑ te ocuilos meos. Noliter fieri ſicutequus mulus: quibus non eſt intellectꝰ. Inrchamo et8 freno maxillas eoꝝ conſtringe: rapproximāt ad te.

Noticia ſupradictoꝝ quattuorreddit noſ expeditos: feruētes:timidos. ſollicitos

introibo in potētias dn̄i. Augꝰ. Heu idiotę ſimplices rapiunt cęlum: nos litterꝭ noſtris demergim̄ in infernū. Tertio cōmendat pęnitentiā in eo dn̄s eſt refugiū pęnitentiū.a Tu es refugium meum ⁊cͣ .ſ. fugienti de laqueiscarcere diaboli. Psͣ. Petra refugiū herinacijs .i. chriſtꝰ peccatoribꝰ. b A tribulatione/ temptaationis. c Quę circumdedit me.enī homo ad pęnitentiam redit: tūc inſurSit diabolus ꝯtraſicut pharao ꝯtra filios iſrael egrediētesęgypto: et tūc multiplicat̉ exercitus diaboli ꝯtra. Unde in Psͣ. Dn̄e quid multiplicati ſunt tribulant me? multi inſurgūt aduerſum me: Multi dicūt animęmeę: eſt ſalus ipſi in deo eiꝰ: Tu aūt dn̄e ſuſcęptor meuses. Eccͣj. ij. a. Fili accedens ad ſeruituteꝫ dei: ſta in iuſticia ettimore: prępara aīam tuā ad temptationē. Quarto cōmendatur pęnitētia: qꝛ refugiētes ad deū per pęnitentiā non ſolūſecuritatē aut tntelam in eo habent: ſꝫ etiam gaudiū exultationē. Vnde ſubiūgit: d Exultatio mea/ ſupple tu es .ſ.per ſpem ꝯſolationē. Non enī pęnitentes tm̄ affligunt̉ onere pęnitentię: ſed reficiunt̉ ſpe retributionis ęternę: dolentgaudēdo gaudent dolēdo. Prouerb̓. xiiij. b. Cor qd̓ nouitamaritudinē animę ſuę/ in gaudio illius non miſcebit̉ alienꝰ.j. Eſdrę. iij. d. Non poterat quiſqͣꝫ agnoſcere vocem clamoris lętantiū vocem fletus. Et ideo dixit hic: Tu es exultatio mea/ vt notet riſus ſuus dolori miſcet̉: ſtatim qͣſidolens timēs addit: e Erue me a circūdantibꝰ me:id eſt libera me ab inimicis meis .ſ. dęmonibꝰ/ malis hoībuſet peccatis/ q̨̄ circūdederūt me vndiqꝫ vt non euadam. Iobxix. b. Obſederūt in gyro tabernaculū meū. f Intellectum tibi dabo. Quarta pars: in qua ponit̉ lętus finis. Eteſt reſponſio dn̄i ad pęnitentē qui ſuꝑ petierat: Erue me.Et reſpondet dn̄s. Vere eruā: Intellectū tibi dabo: ideſt noticiam p̨̄ſentiū/ vt ꝑtrāſeas: ęternoꝝ bonoꝝ/ vt ea appetas ad ea curras: pęnarū/ vt eas fugias: et tuijpſiꝰ/ vt humilieris deo bona attribuas. Hic eſt intellectꝰ bonus: dedicit̉ in Psͣ. Intellectꝰ bonus oībꝰ facientibꝰ eum. g Etinſtruam te/ ne in his quę noueris erres. Eſt ergo hęc differentia int̓ hęc duo: Intellectū dabo: et inſtruā: quiaintellectū dat dn̄s ad cognoſcendū: inſtruit autem ad operālum ſiue in oꝑando. Dn̄s autem intellectū dat inſtruit trit bus modis pͥncipalit̓: videlicet īſpirationē/ p̨̄dicationē/tribulationē. De primo Iob. iiij. c. Porro ad me dictum eſtverbum abſconditū: quaſi furtiue ſuſcępit auris mea venasſuſurrij eius. j. Ioh̓. ij. d. Non neceſſe habetis vt aliqͥs doceat vos: ſed ſicut vnctio eius docet vos de omnibus. De ſecundo in Psͣ. Declaratio ſermonū tuoꝝ illuminat intellectum dat paruulis. De tertio/ Eſa. xxviij. e. Tm̄modo ſolavexatio dabit intellectū auditui. Iob. xxxiij. c. Increpatdolorē in lectulo. Et ibi p̨̄mittit Iob: Tunc aperit aures viroꝝ / et erudiens eos inſtruit diſciplina. Sic ergo dicit: Intellectū tibi dabo: et inſtrua te. Et hoc: h In viahac qua gradieris .i. in omnibꝰ quę ſūt in hac vita: vt ſcias non ſint niſi via: deus autem finis: et ita non hęreaseis/ ſed ꝑtranſeas. Vnde dicit Augꝰ. Deus finis eſt terminus ad quem eundū vbi īmorandū: quicquid aūt citra deum eſt/ via eſt: in illa aūt non eſt īmorandū. Iſta aūt noticiaquattuor illoꝝ quę p̨̄diximꝰ .ſ. p̨̄ſentiū ęternoꝝ bonoꝝ/ pęnaerum infernaliū/ ſuijpſius: in hac via noſ reddit expeditos: feruentes: timidos ſollicitoſ. Qui enī cognoſcit p̨̄ſentia/ ꝯtēꝑnit ea relinqͥt: ẜm illud Naū. iij. b. Oīs viderit te reſilieta te: et ſic fit homo expeditus. Qui autem cognoſcit ęt̓na bona deſiderat ea: et ita fit feruens. Qui aūt cognoſcit pęnas:horret eas: et ſic fit timidus. Qui autem cognoſcit ſeipſumdebilitatē ſuam: ſollicitus fit: qꝛ non ꝯfidit de ſua fortitudine

Et de hoc eſt exemplū bonū in vetulis debilibꝰ: quę qn̄ vadunt in ꝑegrinationē/ ita ſunt ſollicitę tantā dietam faciūt:quātam viri fortes eqͥtes. Oīs ergo creatura via eſt ad deum: in eſt īmorādū: ſed alacrit̉ ambulādū: vt dic̄ Augꝰ.Un̄ btūs Bern̄. In via dei non ꝓgredi regredi ē. i Firmabo ſuꝑ te oculos meos: qͣſi ſo inſtruam: ſed firmabo ⁊cͣ. Et notantur hic reſpectꝰ miſericordię dei cuſto/dia. Non enī dicit tm̄ponam ſuꝑ te oculosmeos: ſed dic̄. firma/bo .i. ponā remouebo. Psͣ. Quia dn̄samat iudiciū .i. pęnitētiā: in homo iudicat ſe: primo in corde ꝯtritionē: poſtea in ore dādo ꝯtra ſeipſum ſentētiā infeſſiōe/ exequit̉ ſentētiā iudicij ī ſatiſfactiōe. Et ſic dic̄ Psͣ.Quia dn̄s amat iudiciū iſtud derelinquet ſanctos ſuos:in ęternū ꝯſeruabunt̉. Et alibi: Oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos: Ita dic̄hic: Firmabo ſuꝑ te pęnitentē: k Oculos meos .i.gr̄am miſericordia meā tibi ꝯſeruabo. Sap̄. iiij. c. Gr̄a deiet miſericordia in ſctōs eiꝰ: reſpectꝰ eiꝰ ſuꝑ electos illiꝰ. Poſtea monet alioſ vir iuſtꝰ/ vt intellectū iſtū in ſe recipiant: ethabent/ non amittāt cum ſubiungit: l Nolite fieri ſicutęquus mulus. q. d. ex dn̄s vos rōnales fecit/ intellectu dedit vobis: Ergo/ Nolite fieri/ irrōnales. m Sicut equꝰ mulus: qͥbꝰ eſt intellectꝰ: qꝛ bruta ſūt:Sed huc honorē intelligite/ dn̄s fec̄ voſ rōnales ad imagi ſimilitudinē ſuā: et qd̓ firmat oculos ſuos ſuꝑ voſ. Eccͣj.xvij. a. Deꝰ creauit de terra hoīem: et ẜm imagineꝫ ſuā fecitillū: et iterū ꝯuertit illū in ipſam veſtiuit illū virtute. Econtrario dicit̉ de malis in Psͣ. in honore eſſet intellexit: cōparatꝰ eſt iumentꝭ inſipiētibꝰ ſimilis factus eſt illis.Hoc aūt fit p̨̄cipue ī pctō carnis. Un̄ dixit angelꝰ Tob̓. vj.d. In eos ꝯiugia ita ſuſcipiūt vt deū a ſe a ſua mēte excludant: ſuę libidini ita vacāt ſicut equus mulus in quibꝰeſt intellectꝰ: habet ſuꝑ eos dęmoniū ptātem. Itē equumpoſſumꝰ diſtincte intelligere aꝑte peccāteſ. Equus enī vix tenetur fortis eſt/ luxurioſus ē/ ſuꝑbꝰ: ſeſſorē diſcernit: Perqͣs ꝓprietates diuerſa genera pctōꝝ intelligunt̉. Per mulumaūt hypocritę deſignant̉. Mulus enī ex nobili ignobili generat̉: Ita in generatiōe hypocritę ꝯueniūt/ nobile .ſ. opꝰ degenere bonoꝝ: ignobile .ſ. corrupta intētio: ipſi ſemꝑ nobilitatē oſtendūt iactāt: ignobilitatē ꝟo abſcondūt: Sic̄ fabuloſe narrat̉ de mulo quē vulpeſ interrogauit/ de genere fuerat: et mulus rn̄dit ꝓnepos erat magni equi regis hiſpanię. quęro de pr̄e dixit vulpes: ſed de matre: et noluit indicare. Ita faciūt multi: Et moralit̓/ vt dictū eſt hypocritꝭquibus dicit dn̄s/ Matth̓. xxiij. c. vobis ſcribę phariſęi hypocritę: qꝛ ſimiles eſtis ſepulchris dealbatis q̨̄ a forisparent hoībꝰ ſpecioſa: intus aūt plena ſūt oſſibꝰ mortuoꝝomni ſpurcitia. Et etiā ad litterā ſemꝑ noīant nobiliorē deſuo genere ſi q̨̄rat̉ genere eoꝝ. Facta exhortatiōē ad ꝓxl vir iuſtus conuertit ſe ad or̄onem ad deū ꝓximo: vt ſicut ipſe per flagella ꝯuerſus eſt ad dn̄m: ita dn̄s etiam flagellet peccatores: vt ipſi ſimilit̓ ꝯuertant̉ ad eum: Vnde dicit:n In chamo .i. minori tribulatione. o Et fręno. l.maiori cogenitiori tribulationē. Maxillas eoꝝſtringe .i. ſicut per fręnū chamū poſitū in maxillis equimuli/ coercent̉ ducunt̉: ita per mīoreſ maiores tribulationes eos coerce: vt relicto inuio pctōꝝ/ ſequant̉ te per yſalitpęnitentię: ſicut ego/ dicit iuſtus: q Eoꝝ dico. QQuino approximāt ad te: quia ſūt in diluuio aquaꝝ: ſicutdictum eſt. In diluuio aquarū multarū ad eumapproximabunt. De hoc fręno Eſa. xxxvij. f. Et ponaꝫcirculum in naribus tuis: fręnū in labijs tuis: reducam tein viam per quam veniſti. Iob. xl. d. Nunquid pones circūlum in naribus eius: aut armilla ꝑforabis maxillas eius:Multa flagella pctōris.

Psͣ. 103.

Al̓. ymihiAl̓. xpreſſura

Z 12Al. ImilAl̓ rpreſſura

At ꝟbẜpuiV Al̓. reſſe

Al̓. Fredime6

Al̓. Pſtatuam5

Al̓. j ꝓpuallo

Psͣ .3.

3 Ps. j6.

Ps. 3.

Ps .41

Per equū appeccātes:Inmbypocrut

Psͣ. 100.

Dn̄s dat intellectum et inſtruittribus modis

Psͣ .118.

Noticia ſupradictoꝝ quattuorreddit noſ expeditos: feruētes:timidos. ſollicitos