XXXI

gbit ad te oīs ſctūſ: ī tꝑe̓ oporh tuno. Uerūtamē in diluuioaqͣrū multarū: ad eū nō tap-

collicite recoluntur. Ecc̄j. xlij. b. Quodcūqꝫ trades numera ⁊amende: datum vo ⁊ accęptū oē deſcribe. Itē debet eē ꝯfeſqio vera. Un̄ dic̄: Confitebor .i. ſimul corde ⁊ ore fatebor.nnō eſt enim mentiendū in confeſſiōe/ ſiue excuſando ſiue inaccuſando. Vnde Eccͣj. iiij. c. Pro anima tua non confundaris dicere verum. Etij. Corꝭ. vj. b. In verho veritatꝭ ⁊cͣ. Itē debet eſſe accuſatoria.Unde dicit: a ¶ AAduerſum me. Prouerb̓. xviij. c. Iuſtusprius eſt accuſator ſui. Aduerſum me: nō aduerſum deūvt adam: non aduerſum fatum/ vt aſtronomus: non aduerſūdiabolum/ vt populus ſtultus: Sed aduerſum me: vt dauid. ij. Regꝭ. xxiiij. c. Ego ſum qui peccaui ⁊ ego inique ęgi.Poſtea determinat quid confitendū ſit/ cum dicit: b ¶ Iniuſticiam meam. Peccata enī debemꝰ cōfiteri ſicut publicanꝰ: non iuſticiam vt phariſęus: Lucꝭ. xviij. c. Sic faciunthypocritę in confeſſione: celant peccata ⁊ bona dicunt: ſignificati per iacob Gen̄. xxvij. c. Cuius mater pelliculas hędorum circūdedit manibꝰ eius: ⁊ colli nuda protexit. Sic matereorum .i. vanagloria quę paſcit eoſ opera pęnitentię p̨̄tenditexterius. Et talibus qn̄ veniūt ad confeſſionem/ poſſet dicereſacerdos ſi bn̄ palparet eos: Uox quidem/ vox iacob eſt: ſedmanus ſunt eſau. Item dicit: non quācunqꝫ iniuſticiā ſeddicit meā nō alienā: Sicut multi faciunt/ qui alioꝝ peccatavel oblique dicūt/ cū ſua deberēt dicere: Uel directe/ vt qͥ dicunt ita: malus ē ille vel ille: Oblique/ vt qͥ dicūt: ille fecit mepeccare vt adam dixit/ Gen̄. iij. c. Mulier quā dediſti mihi:dedit mihi de ligno ⁊ comedi. q. d. ipſa me fecit peccare ⁊ tuipſe qui dediſti mihi eam. Et retorquēt qͥdam iniquitateꝫ indiabolum: vt qui dicunt/ diabolus decępit me: quidam in ꝓximū/ vt dictum eſt: quidam in deum: qui dicunt ſe peccaſſedeo permittēte: vel dicunt ſe eſſe talis complexiōis aut conſtellationis ꝙ non poſſunt abſtinere a peccato. Sed qui bene vult confiteri/ dicit iniuſticiam eſſe ſuam: quia liberumarbitrium habet: qd̓ niſi conſenſerit/ non peccabit. Unde dicit Augꝰ. ſuꝑ illud Psͣ. Ego dixi dn̄e miſerere mei ſana animam meaꝫ qꝛ peccaui tibi: Ego ego nō fatum: non fortuna:non diabolus. Item debet eſſe confeſſio ſatiſfactoria .i. cumꝓpoſito emendādi: Unde bene addit: c ¶ Domino. i. adhonorem dn̄i/ ſcilicet vt ſeruiā ei decętero. Vnde Ioſue. vij.c. Fili da gloriam deo iſrael ⁊ confitere atqꝫ indica mihi qͥdfeceris. Ex his autem omnibus ſequit̉ remiſſio peccati. Unde ſequit̉: d ¶ Et tu remiſiſti impietatē peccati mei:ſcilicet qꝛ: dixi ⁊cͣ. Unde. ij. Regꝭ. xij. d. Dixit dauid ad nathan: Peccaui dn̄o. Et ſtatim reſpondit ei nathan: Dn̄s trāſtulit peccatū tuū a te. Et nota ꝙ confeſſio vtilis eſt proptermulta. Primū eſt id qd̓ diximꝰ/ ſcilicet quia per eam ſtatimdimittunt̉ peccata. Secūdo/ quia cōfeſſio eſt vomitus veneni diabolici. Eccͣj. xxxj. c. Si coactus fueris in edēdo multū:ſurge e medio ⁊ vome ⁊ refrigerabit te. Sic̄ enī homo qͥ cōmedit muſcam/ non poteſt bene habere donec euomuerit eā:ſic eſt de peccato. Sed multi reuertunt̉ ad vomitū. ij. Pet̓.ij. d. Contigit illis illud veri ꝓuerbij: Canis reuerſus ad vomitum ⁊ ſus lota in volutabro luti. Tertio/ quia niſi peccatūdetegatur hic per confeſſionē ad ſalutem: deus reuelabit iliud in futuro ad damnationē. ij. Regꝭ. xij. c. Dixit dn̄s ꝑ nathan ad dauid: Tu feciſti abſcondite: ego ꝟo faciam verbumiſtud in conſpectu omnis iſrael: ⁊ ī conſpectu ſolis. Quartoqꝛ ꝑ confeſſionē fit hō ſuſpectꝰ diabolo: ⁊ nō audet ei ita cōmunicare ſecreta ſua. Ecc̄j .xxvij. c. Qui denudat arcanaamici fidem perdit. Et poſt: Si denudaueris abſconſa illiꝰ:non ꝑſequeris poſt eum. e ¶ Pro hac orabit. Tertiapars: in qua cōmendat pęnitentiā multiplicit̓. Primo/ quiaplacet ſanctis. Vnde dicit: Pro hac/ ſcilicet remiſſiōe peccatorū ſuorum: f Orabit ad te omnis ſanctus: vtcam ſibi a te valeat impetrare. Non enī certi ſunt ſancti deſua luſtificatione. j. Corꝭ. iiij. a. Nihil mihi conſcius ſum: ſed

non in hoc iuſtificatꝰ ſum. jͣ. Ioh̓. jͣ. d. Si dixerimꝰ quoniampeccatū non habemus: ipſi nos ſeducimus. Vel Pro hacſcilicet remiſſione peccatoꝝ proximi: orabit ⁊cͣ. quia vt dicit beatus Gregꝰ. apud deum perfecte diluit ꝓpria/ qui pieplangit aliena. Et hoc: g ¶ In tempore oportuno .i. inpręſenti vita. ij. Corꝭ.vj. a. Ecce nūc tempꝰaccęptabile: ecce nūcdies ſalutꝭ. Ioh̓. ix. aOperamini dū dieseſt: venit enī nox qn̄nō licet oꝑari: tūc enīpoſt mortem non erit tempus orādi: qꝛ tūc nō exaudiet dn̄ſ.Unde Prouerb̓ .j. d. Tunc inuocabūt me ⁊ non exaudiā ⁊cͣ.Matth̓. xxv. a. virginibꝰ quę nimis tarde venerūt/ dictumeſt: Amen dico vobis: neſcio vos. Orabant tn̄ dicentes:Aperi nobis: ſed non in tempore oportuno: et ideo non fuerunt exauditę. Propt̓ hoc Gal̓. vltꝭ. c. argumentat̉ apoſtolꝰdicens: Ergo dum tempus habemꝰ: oꝑemur bonū ad omēs⁊cͣ. Eſa. lv. b. Quęrite dn̄m dum inueniri poteſt: inuocate eūdum ꝓpe eſt. Eccͣs. viij. a. Omni negocio tempus eſt ⁊ oportunitas. Uel In temꝑe oportuno .i. cū homo habet ꝓpoſitū relinquēdi peccata: aliter enim non exauditur. VndeEſa. j. d. Cum multiplicaueritis orationē/ non exaudiā: manus enim veſtrę ſanguine plenę ſunt. Gregꝰ. Fruſtra pręmium tribuit qui ſe a vitijs non compeſcit. Et alibi: Cum is qͥdiſplicet ad intercedendū mittit̉: irati iudicis animus ad deteriora ꝓuocatur. Secundo cōmēdat pęnitentiā ex eo ꝙ eiusoppoſitū/ ſcilicet diſſolutio ⁊ pctm̄ deo diſplicet. Un̄ addit:h ¶ Uerū tn̄ in diluuio ⁊cͣ. Cōtinuatio. Licet orent ſancti pro peccatis aliorum: tn̄ in diluuio aquarū multarum .i. in multitudine peccatoꝝ: i ¶ Ad eum .i. ad deumk ¶ Non approximabūt/ peccatores. Quia vt dicitur inPsͣ. Quis aſcendet in montem dn̄i: aut quis ſtabit in locoſancto eiꝰ? Innocēs manibꝰ ⁊ mūdo corde. De hoc diluuioOſee̓. iiij. a. Maledictū ⁊ mendaciū ⁊ homicidiū ⁊ furtum ⁊adulteriū inūdauerūt. Et plura de hoc diluuio diximus ſupra in hͦ verſu: Dn̄s diluuiū inhabitare facit. Vel Aquarum multarum .i. voluptatū. Gen̄. xlix. a. Rubeū effuſuses ſicut aqua/ ſcilicet in delitijs. Et in his: ad eum nonapproximabūt: quia vt dicit̉ Actꝭ. xiiij. d. Per multastribulationes oportet nos intrare in regnū dei. Vel Aquarum .i. temporaliū: quę fluūt ſicut aqua. Sed qn̄qꝫ fluūt inalueo qn̄qꝫ inundant. In alueo ſunt: dum ad neceſſitatemhabentur: nec nimis amantur: Et qͥ ſic habet/ bene ad deuꝫpoteſt accedere. Exeūt autem alueum ⁊ fit diluuiū: quandoad ſuꝑfluitatem ſumunt̉: vel quando nimis amant̉. Et in hͦdiluuio: ad eum non approximabūt: Quia ſicut dic̄dn̄s Matth̓. xix. c. Faciliꝰ eſt camelū ꝑ foramē acus trāſireqͣꝫ diuitē intrare in regnū cęloꝝ. Uel Non approximabunt/ etiam in p̨̄ſenti per ꝯtemplationē. Unde dicit Gregꝰ.Temꝑaliū diſpenſatiōes tanto bonis grauiores ſunt: quātoab intuitu ęternoꝝ: vel ad modicū euellūt. Ideo dicebat dominus Matth̓. vj. d. Nolite ſolliciti eſſe/ dicētes: quid manducabimꝰ aut quid bibemꝰ aut quo operiem̄: quęrite primūregnū dei ⁊ iuſticiā eiꝰ ⁊cͣ. Vel Aquarū .i. verboꝝ/ quę dicunt̉ aqua. Prouer .xvij. c. Qui dimittit aquā caput ē iurgioꝝ. Hęc aqͣ infra alueū ꝯtinet̉: dū modeſtia ſermōis ſeruatur. Inūdat aūt ⁊ fit diluuiū: qn̄ repagulū modeſtię ⁊ diſcretionis amouet̉. Hoc diluuiū timebat ille qui dicebat: Ponedn̄e cuſtodiā ori meo: et oſtiū circūſtantię labijs meis. Et inhoc diluuio ad eū nō approximabūt: quia qui diluuiū hͦ patitur/ īmūdus eſt. Leuitꝭ. xv. a. Uir qͥ patit̉ fluxū ſemīs/ immūdus erit. Et Nume. xix. c. Uas qd̓ nō habuerit oꝑculuꝫaut ligaturā deſuper/ īmūdū erit. Prouer. xiiij. c. Ubi verba ſunt plurima: ibi frequenter egeſtas. Vel In diluuioaquarū multarū .i. doctrinarū: Ad eū non approximabūt: quia frequent̉ lr̄ati a dn̄o ſe elongāt ꝑ ſuꝑbia ⁊ ambitionē et alia vitia: ⁊ ſimplices ⁊ idiotę ad dn̄m approximātꝑ vitę innocētiā ⁊ humilitatē. Psͣ. Qm̄ nō cognoui lr̄aturāintroibo in potētias

tiiilt

I. q. I. c. nōſanatAl̓. ⁊ appropquabunt

Psͣ .23.

Psͣ .28.

pī 40.

lota confeſſioilis eſt

Psͣ .140.

Psͣ. 70.

m 2