vXXXI.

a ēt quorū tecta ſūt peccata.bBe̓atus vir cui non impuctauit dn̄s peccatum: nec eſt

d in ſpiritu eius dolus. Quoēniaꝫ tacui īuēterauerūt oſſaſꝫ mea: dum clamarē tota die.

rmemorabit̉ tui: ⁊ ſicut in ſereno glacies ſoluent̉ pctā tua.an die tribulatiōis .i. in calore ſpūs ꝯtribulati. Et ẜm hoc leqtur hͦ de iniqͥtatibꝰ ſuꝑadditis. Vel pōt aliter legi de iniqͥtatibus innatis ſic: Beati quoꝝ remiſſę ſunt iniqͥtates innatę .i. pctm̄ originale ⁊ fomēs: Remiſſę .i. refrigeratę. Psͣ. Remitte mihi vt refrigerer: priusqͣꝫ abeam: ⁊ ampliꝰ nōero. Si enī non remittitur et refrigerat̉ percarnis macerationeꝫ:igniſ iſte fomitis/ poſtqꝫ etiam extinctū eſt peccatū originale per baptiſmū/ totumdeuorat ⁊ inflammat. Unde cōquerit̉ Iohel. jͣ. d. Ad te dn̄eclamabo: quia ignis comedit ſpecioſa deſerti: ⁊ flāma: id eſtꝯcupiſcentia oriēs ex fomite (Psͣ. Uox dn̄i intercidentꝭ flāmam ignis) ſuccendit oīa ligna regionis. Secūdo attribuitdeo deletionē peccati/ cum ſubiungit: a ¶ Et quorum tecta ſunt peccata: id eſt oꝑta: et hoc fit ꝑ ꝯfeſſionem: Quienim detegit deo peccata in ꝯfeſſiōe: tegit illa diabolo/ vt nōpoſſit legere ea amplius in chirographo ſuo: nec accuſare indie iudicij. Unde in Psͣ. Reuela dn̄o viam tuam ⁊ ſpera ineo/ et ipſe faciet: illud qd̓ ſequit̉: Educet quaſi lumen iuſticiātuam: et iudiciū tuū tanqͣꝫ meridiem: id eſt in die iudicij oſtēdet te iuſtum eſſe. Illi auteꝫ qui tegēdo dn̄o: non tegunt diabolo peccata ſua: econtrario maledicti ſunt: qꝛ qd̓ modo tegunt celando/ reuelabit̉ in die iudicij. Ezech̓. xvj. e. Nudabo ignominiā tuam coram eis. Oſeę. ij. a. Statuam eam nudam ẜm diem natiuitatꝭ ſuę. Vnde dn̄s maledicit eis/ Eſa.xxix. e. Uę qui profundi eſtis corde vt a dn̄o abſcōdatis cōſilium: quoꝝ ſunt in tenebris oꝑa: et dicūt quiſ videt noſ? ⁊cͣ.Poſtea tertio attribuit deo plenariā pctōꝝ remiſſioneꝫ: quęimpetratur a dn̄o ꝑ ſatiſfactionē. Vnde ſequit̉: b ¶ Btūsvir cui non imputauit dn̄s peccatū: nec quātum adculpam/ nec quātū ad pęnā: cum ſatiſfecit homo pro eo. Inꝯtritiōe aūt ⁊ ꝯfeſſione licet culpa dimittat̉ non tn̄ pęna: niſiforte in aliquo ſit tantus dolor cordis in ꝯtritione vt ſufficiat ad ſatiſfactionē. Et ſatiſfactio poſſit dici: ſic̄ fortaſſis fuit īmagdalena ⁊ in petro. Et ꝯuenient̓ talis cui nō imputat̉ peccatū ꝑ ſatiſfactionē emēdatū/ vocat̉ vir: cū dic̄/ Btūs vircui non imputauit dn̄s peccatū. Oportet enī ꝙ homo fortis ſit qui bn̄ vult ſatiſfacere: ſicut fortis fuit ad peccatum ꝑpetrandū. Un̄ monet apl̓s Roma. vj. d. Sicut exhibuiſtis mēbra veſtra ſeruire īmūdicię ⁊ iniqͥtati ad iniqͥtatē:ita nūc exhibete mēbra vr̄a ſeruire iuſticię in ſctīficationem.Et Eſa. xl. g. Qui ſperāt ī dn̄o mutabūt fortitudinē. Qd̓ manifeſtius delarat/ cū ſubiūgit: c ¶ Nec eſt in ſpiritu eiuſdolus. Dolus enī eſſet in ſpū eius/ ſi qd̓ dolet ⁊ confitetur/emēdare virilit̓ nō vellet: qd̓ īnuit dn̄s ꝯtra hypocritas ⁊ doloſos/ dicēs: Matth̓. vij. c. Ex fructibꝰ eoꝝ cognoſcetꝭ eos:Oīs arbor q̨̄ nō facit fructū bonū/ excidet̉ ⁊ ī ignē mittetur.Non enī ſufficit ꝓducere florē ſiue germē cogitatiōis in cōtritione ⁊ ꝓpoſito corrigēdi/ et folia verboꝝ in ꝯfeſſione ⁊ ꝓmiſſione ſatiſfaciēdi: niſi ſequat̉ fructꝰ oꝑis in ſatiſfactione ſitempus habeat̉. Un̄ qͣſi explanās ſubiūgit dn̄s ibi Matth̓.vij. c. Nō oīs qͥ dicit mihi dn̄e dn̄e/ intrabit in regnū cęloꝝ:ſed qͥ facit volūtatē pr̄is mei qͥ in cęlis ē: ip̄e intrabit in regnūcęioꝝ. q. d. non ſufficit mihi dicere/ dn̄e in corde per ꝯtritioſſe: et dn̄e in ore ꝑ ꝯfeſſionē: niſi dicat̉ tertio/ dn̄e ꝑ ſatiſfactione. Pōt tn̄ ⁊ debet iſtud qd̓ dicit̉: Nec ē in ſpū eiꝰ dolꝰ/referri ad qd̓libet illoꝝ triū .ſ. ad ꝯtritionē/ ⁊ ꝯfeſſionē/ ⁊ ſatiſractionē .ſ. vt ſit verꝰ dolor in ꝯtritiōe: vera accuſatio in conſeſſione: vera ponderatio in ſatiſfactiōe. Et hęc oīa attribuithic ꝓph̓a dono dei: qꝛ hō ad hęc nō ſufficit niſi deꝰ iuuet eū:cſe dīs hō mēdax. Un̄ bn̄ d̓r Ioh̓. j. g. Uidit ieſus nathanaet venientē ad ſe: et dixit de eo: Hic eſt vere iſraelita: in qͦ dolas non ē. Nathanael interp̄tat̉ donū dei: ⁊ ſignificat pęniteſite: qͥ dono gr̄ę dei viſitatꝰ/ ⁊ a deo hebręoꝝ vocatꝰ: Exo.vra. ad deū venire feſtinat ꝑ viam illoꝝ triū dierū: ꝯtritionis/ꝯſeſſiōīs ⁊ ſatiſfactiōis. Sed tūc ē vere iſraelita in qͦ dolꝰ nō

eſt: quando ſine ſimulatione dirigitur cum deo illa via: vt inveritate contritionis ⁊ confeſſionis ⁊ ſatiſfactionis perficiatviam ſuam. Psͣ. Dirige me in veītate tua. Scd̓m autem ꝙillud: Beati quorum remiſſę ſunt iniquitates/ legitur/ vt prędictū eſt/ de iniqͥtate innatā: qd̓ poſtea ſequitur: etqͦꝝ tecta ſūt pctālegit̉ de pctīs actualibus. Et hͦ qd̓ ſequit̉:Beatꝰ vir cui nōīputauit dn̄s peccatū/ legitur de pctīſomiſſiōis ⁊ ignorātię.Fagens ab eis: iuſtificatę ſunt enī a teᵐ a ¶ Et quorū tecta ſunt peccata .i. qui occulte peccauerūt: quia ſi nō caſte tn̄ caute. Qd̓ eſt ꝯtra quoſdam qui aperte peccant: quorūreſpectu qui occulte peccant/ beati ſūt. Vnde Eſa. ij. b. Peccatum ſuū quaſi ſodoma p̨̄dicauerūt/ nec abſconderūt. Et iōſequit̉: Uę eiſ qꝛ reddita ſūt eis mala. i. reddent̉. Ecce ẜm qͥddicunt̉ beati hi: qͥ in ꝯſpectu hoīm vel parū peccāt/ vt primi:vel occulte peccāt/ vt ſecūdi. Sed ſimplicit̓ btūs ē ille qͥ corādeo non eſt pctōr: qui ſcrutatur corda ⁊ renes. Vnde ſequit̉:b ¶ Beatus vir cui nō imputauit dn̄s pctm̄. q. d. p̨̄dictis duobꝰ generibꝰ hominū: qui .ſ. vel remiſſe vel occultepeccāt: nō imputāt hoīes pctā: et ideo dicunt̉ quodāmodobeati/ qꝛ minꝰ peccāt: Sꝫ ille ſimplicit̓ eſt vir ⁊ btūs/ cui nonimputauit ipſe dn̄s pctm̄: c ¶ Nec eſt in ſpiritu eiꝰ dolus: qͣſi in ſpū alioꝝ interiori eſt dolus: qꝛ mali ſunt interiuslicet nō videant̉ exterius. Sꝫ iſte dolū nō habet qͥ bonus eſt:et intus/ vbi deus videt: ⁊ exteriꝰ/ vbi hoīes vidēt. Unde. j.Pet̓. ij. a. Deponētes omnē maliciā ⁊ omnē dolū. Maliciā:ſcilicet exteriꝰ: dolū interiꝰ. Et poſt addit: Quaſi modo geniti infantes rōnabiles ſine doloꝭ. Infantes enī ita ſunt ſimplices ⁊ īnocētes interius/ ſicut exterius. Et hͦ ē ꝙ dicit: Rationabiles ſine dolo. Rationabiles enī ducti ratione: exteriuſpeccare erubeſcūt: Non ſicut aīalia bruta/ quę nō erubeſcūtſi videant̉ cōire/ vel fimo ſuo maculare/ vel hmōi. Sine dolointeriori. In ſpū dei eſt bonitas: in ſpiritu diaboli falſitas: inſpiritu mūdi vanitas. De primo: Spiritus tuus bonus. Deſcd̓o. iij. Regꝭ. vltꝭ. d. Ero ſpiritus mēdax in ore omniū ꝓphetarū eius. De tertio. j. Corꝭ. ij. c. Nos autē ſpiritū huiꝰmundi nō accępimus. d ¶ Quoniam tacui. Supra dixit in generali beatū eſſe qui pctā deleuit ꝑ pęnitētiam/ ⁊ pręcipue ꝑ cōfeſſionē: Hic autem deſcēdit et ſpecificat in ſeipſo:Primo oſtēdēs ſe fuiſſe factū miſeꝝ ꝑ pctm̄: ⁊ poſtmodū deiauxilio ꝑ ꝯfeſſionē pctm̄ ſuū deleuiſſe. Un̄ dic̄: Qm̄ tacuinon confitēdo pctā. Uel Tacui/ olim a confeſſiōe pctōruꝫ:e ¶ Inueterauerūt oſſa mea .i. virtutes animę ꝑ pctm̄ fractę: in fractione ⁊ vetuſtate ꝑdurauerunt. q. d. qm̄ vulnera ⁊fracturam oſſium nō oſtēdi medico/ non ſum ſanatꝰ: ſꝫ eo periculoſior quo vetuſtior ē fractura. Psͣ. Inueteraui int̓ omnes inimicos meos. Baruch. iij. b. Quid ē iſrael ꝙ inueteraſti in terra aliena ⁊cͣ. Heb̓. viij. d. Qd̓ antiquat̉ ⁊ ſeneſcit ꝓpe interitum eſt. Gregꝰ. Si medicinam expectas: oportet vtvulnꝰ detegas. Itē idē Gregꝰ. Dum putredo q̨̄ intus ferueteijcit̉: ad ſalutē vulnꝰ aperit̉. Hāc autē taciturnitatē ꝓcuratlupus ſpiritualis .i. diabolꝰ/ ne ſi clamauerint poſt eum/ effugetur de cordibꝰ eorum. Nec ſolū ꝑ mali occultationē corrūpi poteſt: ſꝫ etiam ꝑ boni oſtēſionē: Dum enim malum abſcōditur/ reſeruatur: dum ꝟo bonū ꝑ vanam gloriam oſtentaturꝑditur: Quia ſicut dicit Gregꝰ. dep̨̄dari deſiderat qui theſaurum in via publice portat. Et ideo d̓ oſtētatione adiūgit:f ¶ Dum clamarem / ꝑ iactantiam: g ¶ Cota dię. q. d̓.in his duobus inueteratus ⁊ debilitatus ſum: ꝙ mali cōpiaꝫhabui/ vtpote ꝙ ſeruaui occultum: ⁊ boni ecōtrario inopiamhabui/ qd̓ ꝓ laude vana venale expoſui. Et hoc non in parte:ſed in toto. Vnde dicit: Tota die: id eſt quicquid ibi lucidūet pulchrum erat oſtentaui. Sicut ecechias. iiij. Regꝭ. xx. c.dicit: Omnia quęcunqꝫ ſunt in domo mea viderunt: Neqꝫenim eſt quod non monſtrauerim eis in theſauris meis ⁊cͣ.Taceren

Psͣ .24.

Aliter fe

Pē. 38. ti

De pe. diſ. 1. c.voluiſſentAl̓. ⁊ ac clamando me

Aliter

Psͣ. 28.

Psͣ. 36. 1

Apocꝭ. 2. .f.Hiere. 17. b.

Psͣ .142.

Psͣ. 6.

hNs .115. q