Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XXX

a a cōtradictione linguarum.Bene̓dictꝰ dominꝰ: quōniād mirificauit miſericordiā ſuāemihi ī ciuitater munita. Egoautem dixi in exceſſu mētis

ſꝫ meę: ꝓiēctꝰ ſūta facie oculoirū tuoꝝ. Ideo exaudiſti vokcē or̄onis meę: dum clamarēl ad te. Diligite dn̄m oēs ſanmncti eiꝰ: qm̄ vitātē reqͥret dn̄s:

anqꝫ factorū: vt maneāt ea quę ſunt īmobilia. Et Eſa. xxxiij.geſpice ſion .i. eccleſia militās/ ſpeculans fidē: ſolennitatꝭroſre ciuitatē: oculi tui videbunt hieruſalē ciuitatē opulentā:apernaculū qd̓ nequaqͣꝫ tranſferri poterit: nec auferent̉ clauicius in ſempiternū. Proteges dico: a cōtradictiōe lincuarū. l. ſchiſmatumet hęreſum: de quibusPatthei. xvj. c. Etportę inferi p̨̄ualebūt aduerſus. Psͣ. Dn̄e libera aīam meāe alabijs iniqͥs/ et a lingua doloſa. Ul̓ de viris cōtemplatiuisexponi: Et de p̨̄ſenti ſic: Abſcōdes eos in abſcōdito faciei tue. Sancti em̄ viri in mūdo inueniūt niſi cōturbatiqnē: vn̄ refugiūt ad dominū/ vt in ip̄o pacē inueniāt: ẜm illudIoh̓. .xvj. g. Hęc locutꝰ ſū vob̓ vt ī me pacē habeatꝭ: ī mūdoſſuras habebitis. Sed duę ſunt ſpēs cōtemplatiōis. Vnas cōtemplamur diuinā naturā ſuꝑcęleſtia: Alia cōtēplamurhumanā naturam ī chriſto: ea q̨̄ in ipſa paſſus eſt. De pͥmoergo dicit: Abſcōdes eos in abſcōdito faciei tuę .i. incōtemplatiōe diuinitatis ſuꝑcęleſtiū: A cōturbatiōe hominū .i. a ſęcularibꝰ negocijs: in quibꝰ cōturbant̉ homīes: qꝛqui aliqͥd de illa dulcedine ſentiūt/ ſęculi ꝑturbatiōibꝰ ſe exponūt. Un̄ de Augꝭ. legimꝰ: Diſplicebat ei quicqͥd agebat inſeculo p̨̄ dulcedine dei ⁊cͣ. De ſecūda ſpecie cōtemplatiōis dicit: Proteges eos in tabernaculo tuo .i. in cōtēplatiōehūanitatꝭ paſſiōis tuę: in qua militaſti diabolū debellaſti.a AA cōtradictiōe linguaꝝ: vt detrahētes ꝯtradicētespatiēter feramꝰ/ exemplo illius: qui vt dicit beatꝰ Bern̄. in factis habuit obſeruatores: in verbis cōtradictores: qui vt dicit̉ j. Pet̓. ij. d. malediceret̉ maledicebat: cum pateret̉ cōminabat̉. Heb̓. xij. a. Recogitate qui talē ſuſtinuit apeccatoribꝰ aduerſus ſemetipſum cōtradictionē/ vt fatigemini animis veſtris deficiētes. b Bn̄dictus dn̄s. Supęgit ꝓpheta de ꝑturbatiōibus et anguſtijs quas patiunt̉ viriſancti: de remedio qd̓ dat dn̄s cōtra eas: Hic autē agit gratias dn̄o de iſto remedio. Un̄ dicit: Bn̄dictus dn̄s: ſuppleſit. Et oſtēdit quare bn̄dicit deū .ſ. ꝓpter admirabilē miſericordiā ſuā: Hoc eſt qd̓ dicit: c Qm̄ mirificauit .i. mirabilēoſtēdit: d Miſericordiā ſuā mihi .i. ad vtilitatem meā.Mirificauit aūt eam multis modis .ſ. ſe nobis morti exponēdo. Eſa. xxviij. f. Alienū ē opus eius vt oꝑet̉ opus ſuū: peregrinū eſt opus eius ab eo. Un̄ ipſi angeli hanc miſericordiāadmirati ſunt: In quoꝝ ꝑſona dicit̉ Eſa. lxiij. a. Quis ē iſtevenit de edom tinctis veſtibꝰ de boſra ⁊cͣ. Itē hanc miſericordiā mirificauit/ hoſtes ſuos paſcēdo: eis orādo. Vnde idēp̄dicabat Matth̓. v. g. Diligite inimicos vr̄os: bn̄facite hisoderūt vos: orate ꝑſequētibꝰ calūniantibꝰ vos: vt ſitisfilij patrꝭ veſtri in cęlis eſt: qui ſolē ſuū oriri facit ſuꝑ bonos malos: pluit ſuꝑ iuſtos īiuſtos. Itē hāc mirificat hoſtesſuos tādiu ad pęnitētiā expectādo. Roma. ij. a. Ignoras qm̄benignitas dei ad pęnitētiā te adducit? Un̄ Eſa. ix. b. dicit̉/vocabit̉ nomē eiꝰ admirabilis. In ciuitate munita .i.in mūdo munitꝰ ē ſeptēplici muro .i. ſeptē vitijs capitalibꝰ:ſicut hiericho munita erat cōtra filios iſrl̓. Et vult iſtā ciuitate debellare/ oportet circūeat eam ſepties .ſ. cogitādo/ etpęnitēdo de illis ſeptē vitijs: deteſtādo ea. Eſa. xxiij. d. Sume citharā: circūi ciuitatē meretrix obliuioni tradita: bene cane: frequēta cāticū. Hęc meretrix eſt aīa peccatrix: q̨̄ obliuiōitradita eſt: qꝛ eſt ſcripta in libro vitę. Et ſi bona vnqͣꝫ fecit: ſūt accępta corā deo. Ezech̓. xviij .ſ. Oēs iuſticię eiusquas fecerat non recordabunt̉. Hęc vt memoria eius ſit corādeo: debet accipere citharā pęnitētię/ vbi membra extēdant̉ īrigore pęnitētię/ ſicut chordę in cithara: hoc eſt qͣꝫtū ad ſatiſfactionē. Item debet circūire ciuitatē per cōtritionē: ẜm illudEſa. xxxviij. c. Recogitabo tibi oēs annos meos in amaritudiſſe aīę meę. Itē debet bn̄ canere cōfeſſionē. Et dicit beneqe qui omittūt illa quę neceſſaria ſunt ad cōfeſſionē male ca-

nunt. Illa autē ſunt pͥncipaliter quattuor videlicet vt ſit feſtina/ amara/ frequēs/ integra: de quibus al̓s eſt dicendū. Dehac ciuitate alibi in Psͣ. Quis deducet me in ciuitatē munitam ⁊cͣ. Et Matth̓. xxj. a. Ite in caſtellū quod cōtra vos ē.Uel In ciuitate .i. in eccleſia: de qua ī Psͣ. Glorioſa dictaſunt de te ciuitas dei.Munita/ cōtra diabolum. Huiꝰ ciuitatismurus eſt chriſtꝰ: apl̓iautem ſunt turres.ticoꝝ. viij. c. Ego murus/ et vbera mea turris. Uictualia huiꝰ ciuitatis ſūt ſacramēta: maxime ſacramentū euchariſtię. Fluuius eſt doctrina. PsͣFluminis impetꝰ lętificat ciuitatē dei. Poſtea docet quidhaberi poſſit iſta miſericordia .ſ. per cōfeſſionē. Vnde dicit: Ego dixi in exceſſu mentis meę. Eſt exceſſus pauoris: et eſt exceſſus ꝯtēplationis. Et de vtroqꝫ poteſt legi. Deprimo ſic: Ego dixi in exceſſu mentis mee: id eſt in pauore. Alia lr̄a habet: In pauore g Proiectus ſūper peccatū. h A facie oculorū tuorum: id eſt a pręſentiā tua. Vel A facie oculorū tuorum: id eſt tibi diſpliceo per peccatū. Homines enim qui diſplicent magnatibus ſolent proijci a facie eorum. Vel A facie oculorumtuorū: id eſt a p̨̄ſentia et poſſeſſione ſeptem donorū: quę dicunt̉ oculi: Zach̓. iij. d. Super lapidem vnū ſeptē oculi. Velin exceſſu cōtemplationis/ dixi: proiectus ſum ⁊cͣ. vtſupra: quia in cōtemplatione videt homo ſuos defectus. Vn̄Gregoriꝰ. Quāto magis in cōtemplatiōe proficit: tanto magis ſe nihil eſſe cognoſcit. Hiere. xxxj. d. Poſtqͣꝫ oſtendiſtimihi/ percuſſi femur meū/ confuſus ſum erubui. Et quia itahumiliter ꝯfeſſus ſum: i Ideo exaudiſti vocem orationis meę. Et notat ī hoc verſu duas cauſas quare exaudit deus orationem viri fidelis. Prima eſt humilitas orātis:quā notat/ cum dicit: Ideo: ſcꝫ quia humiliter dixi: Proiectus ſum ⁊cͣ. Vnde Ecc̄i. xxxv. c. Oratio humiliantis ſepenetrabit nubes. Secūda cauſa eſt/ deuotio ipſius orantis:quam notat/ cum ſubiungit: k Dum clamarem ad te.Eſt enim clamor interior cordis: exterior oris. Primus eſtipſa deuotio. Secūdus eſt ſignum et excitatio deuotionis.Daniel̓. xiij. e. Exclamauit ſuſanna voce magna ⁊cͣ. Et ſequitur: Exaudiuit autē dominus vocē eius. l Diligite dominū. Enumeratis tot et tantis beneficijs: cōcluſionē hortatoriam ſubiungit: vt deus diligat̉ qui eſt dator illorum beneficiorū. Vnde dicit: Diligite dominū omnes ſanctieius: Nullo excepto: ſicut nullus exceptus eſt a beneficijs.Psͣ. Non eſt qui ſe abſcondat a calore eius. Et dicit: Sancti: id eſt ſine terra. Ad amorem enim dei exigitur vt terrenavel mūdana non diligant̉. Beatus Bern̄. Et ſi ſine reſpectu mercedis diligendus ſit deus: tamen ſine mercēde diligi poteſt. Iaco. iiij. a. Amicitia huius mūdi inimica ē deo.Et Diligite: m Quoniā veritatē requiret dominus: vtrū ſcꝫ vere dilexerimus eum. Quid autē ſit veradilectio/ docet apoſtolus Eph̓. v. a. Eſtote imitatores deiſicut filij chariſſimi: et ambulate in dilectione ſicut chriſtusdilexit nos: et tradidit ſemetipſum pro nobis oblationem ethoſtiam in odorem ſuauitatis. Ecce vera dilectio/ vt diligamus: ſicut ipſe dilexit nos. Quomō? Tradidit ſemetipſuꝫpro nobis: Ergo debemꝰ pro ipſo noſmetipſos morti exponere/ ſi opus fuerit: alioquin non diligimus eum vere. Sedqui modo ſe leui pęnitentię ſubijcere nolunt deo: vix tempore ꝑſecutiōis exponerēt ſe gladio. Un̄ ꝯtra delicatos tamclericos qͣꝫ laicos: dicit beatus Gregꝰ. in. xj. homelia .ſ. Simile eſt regnum cęlorū theſauro ⁊cͣ. loquēs de quadam virzine martyre. Neqꝫ enim ſancta hęc mori domino potuiſſet in corpore: ſi pͥus a terrenis deſiderijs mortua fuiſſetin mēte. Et addit beatus Gregoriꝰ. Quid inter hęc nos barbati debiles dicimus: qui ire ad regna cęleſtia puellas perferrum videmus: quos ira ſuperat: ſuperbia inflat: ambitioꝑturbat: luxuria

Psͣ. 592Psͣ .86.

Al̓. ra vultu

Psͣ .45.

is

rfitmi ſer

Psͣ. .18.

Que ſitvera dilectio

nitꝰt

Matth̓. 13 .f.