Pſalmū.

ꝯſpectu filioꝝ hoīm. Abſcōdēs eos in abſcōditor facieituę: a ꝯturbatiōe hoīm. Proteges eos ī tabernaculo tuo:

a Ꝙmagna multitudo. Tertia pars: vbi dicit q̨̄ bonadei ſint contra prędicta mala/ quę alleuiant illa mala: iuxta illud in Psͣ. Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo: cōſolationes tuę lętificauerunt animā meā. Vnde ſupra enumerata multitudine doloruꝫ ſuorū: hic agit de multitudine dulcedinis dei/ quę dolores dulcorat. Admirans ergo de eius magnitudine/ dicit vir iuſtꝰ: A magna multitudo dulcediniſtuę domine: quaſiīnumerabilis eſt ⁊ immenſa. Magna em̄ dicit quātitatem continuā: multitudo diſcretam. Multitudo autem attendit̉ ẜm effectus. Vnde dicitCaſſiodorꝰ: Multitudo dulcedinis dei eſt: quia multis pręmijs domini ſuauitas indicat̉. Dulcis eſt cum corrigit: dulciscum parcit/ dulcis cum credentibus ęterna pręmia cōpromittit: ita dicit Caſſiodorus. Nos autem poſſumus oſtendere adhuc multos alios effectus dulcedinis dei. Unus eſt: quia omnes generalit̓ recipit. Vnde Matth̓. xj. d. Uenite ad me omnes qui laboratis ⁊ onerati eſtis/ ⁊ ego reficiam vos. Hic eſtem̄ verus dauid: ad quem cōuenerunt omnes qui erant in anguſtia conſtituti et oppreſſi ęre alieno: id eſt peccatis obligati:Sed tamē ſi ſint amaro animo: vt ibi dicit̉. jͣ. Regꝭ. xxij. a. i. ſiconterant̉ de peccatis: et fit eorum princeps. Secūdus eſt: qꝛetiam inimicos ſuos cuſtodit. Vnde in ꝑſona et typo pęnitentiū dixerūt filij iſrael ad dauid: per quē chriſtus ſignificatur:vt pręmiſſum eſt: Heri ⁊ nudiuſtertius dū eſſet ſaul: id eſt diabolus rex ſuper nos: tu eras educens ⁊ reducens iſrael. ij. Regū. v. a. Quaſi dicat: cum eſſemus ī peccatꝭ/ etiā protegebasnos deus: ergo multo fortius cum pęnitentes volumus tibiſeruire. Vnde dicit apoſtolus Ro. v. b. Si cū inimici eſſemꝰ/recōciliati ſumꝰ deo ꝑ mortē filij eiꝰ: multo magis recōciliatiſalui erimꝰ in vita ipſius. Tertius eſt: qꝛ dat de dulcedine ſuaad p̨̄guſtandū. Un̄ in Psͣ. Guſtate et vide quoniā ſuauis eſtdominus. Prouerb̓. xxxj. c. Guſtauit ⁊ vidit quoniā bona eſtnegociatio eius. Item quia cito dimittit peccata. Un̄ Ezech̓.xviij. e. In quacūqꝫ hora ingemuerit peccator omniū iniquitatū eius non recordabor. Et in Psͣ. Dixi confitebor aduerſum me iniuſticiā meā domino: ⁊ tu remiſiſti impietatē peccati mei. Item quia nō ſemel ⁊ bis dimittit peccata: ſed quotiēſcūqꝫ peccauerit homo ⁊ pęnituerit. Vn̄ dn̄s petro quęrenti:ſi dimitteret vſqꝫ ſepties fratri peccanti: Matth̓. xviij. c. reſpondit: Nō dico tibi vſqꝫ ſepties: ſed vſqꝫ ſeptuageſies ſepties. Item quia ꝑfecte dimittit. Vnde Ezech̓. xviij. e. Omniūiniquitatū eius non recordabor amplius. In his ergo multiseffectibꝰ vſqꝫquaqꝫ innuit̉ multitudo dulcedinis. Sed magnitudo quę ex ſeipſa eſt/ exprimi nō poteſt: Vnde non dicit ſimplicit̓/ magna: ſed qͣꝫmagna. q. d. inęſtimabilis eſt. Et vere:quia vt dicit apoſtolus. jͣ. Corinth̓. ij. c. Et Eſa. lxiiij. b. oculus non vidit/ nec auris audiuit/ nec in cor homīs aſcendit: quęp̨̄parauit deus his qui diligūt euꝫ. Et vbi ⁊ cui parauit/ dicitPsͣ. Paraſti in dulcedine tua pauperi deus. De hac dulcedine/ quantū poteſt/ exprimit beatus Bern̄. dicens: ꝙ deus eſtmel in ore/ melos in aure iubilus in corde. b ¶ Quā abſcodiſti timētibus te. Hoc poteſt multis modis legi. Primoſic: Quā abſcodiſti timētibus te: timore ſeruili/ vt eamnon videant nec ſentiant. c ¶ Perfeciſti ꝟo .i. perfectā licꝫnō perfecte oſtendiſti/ eis qui ſperant in te. Illis enim dat dominus ad pręguſtandū: qui ex amore ſeruiūt ei: et ſpe pręmijnō timore ſupplicij. Et ideo bene dicit apoſtolus in pręmiſſaauctoritate: Quā p̨̄parauit deus his qui diligūt illū. Et Eſa.lxiiij. b. Quę p̨̄paraſti expectantibus te .ſ. per ſpem: non timētibus ſeruiliter. Vel ſic: Quā abſcondiſti timētibus te:id eſt quā reſeruas timētibus te/ timore initiali ⁊ filiali. Talesenim eam habebūt. Unde Malach̓. iiij. a. Orietur vobis timētibus nomen meū ſol iuſticię: Qd̓ erit cum in illam gloriāintroducent̉ chriſti claritatem in ęternū aſpecturi. Et ſic ī iſtoſenſu: timētibus/ ⁊ qui ſperant: pro eiſdem ſumunt̉. Qui

Qenim timet timore initiali ⁊ filiali/ ſpem habet in deū quem timet: et molit̉ inter has duas molas: inferiorem .ſ. timoremquę deprimit: ⁊ ſuperiorē .ſ. ſpem que eleuat. Et ideo bene etp̄prie dicit. Abſcondiſti timētibus: ⁊ ꝑfeciſti eis quiſperāt: qꝛ timor retrahit/ et ſpes eleuat. Timore/ extra ſūt:ſpeſ ī cęlis hītant. Velīc: Quā abſcōdii timētibus te: idſt poſtqͣꝫ ad guſtandum oſtendiſti: iterumabſcōdiſti ſubtrahendo eis deuotionē. Ethoc facit deꝰ vt ardēis appetat̉: ſicut mater oſtēdit pomū filio: et iterum abſcondit/ vt inſtātiꝰ reqͥrat: qꝛ faſtidire ſolet qd̓ ſubiacet viſui: ⁊ vilecredit̉ qd̓ ſine difficultate pręſtat̉. Un̄ dixerūt filij iſrael/ Numeri. xxj. b. Anima noſtra nauſeat ſuper cibo iſto leuiſſimo.Qui autē cum recedit dominus ſubtrahendo ſic deuotionemnon diffidunt: ſed inſtantius cum fiducia quęrūt: poſtea ipſeredit/ ⁊ diutius ⁊ dulcius cum eis morat̉. Vnde dicit: Perfeciſti eis qui ſperant in te: id eſt perfectiorem dulcedinem oſtendis qͣꝫ prius oſtenderas eis. Vel Perfeciſti: ideſt perficies in futuro: d ¶ Eis qui ſperant in te in cōſpectu filiorum hominum: id eſt bona opera faciūt coram hominibus: non vt ab hominibus videant̉: ſed vt homines exemplū accipiāt: ⁊ ipſi a te remunerent̉. Hoc eſt ſperare in deum: in conſpectu hominum. Spes enim eſtcerta expectatio futurę beatitudinis ex meritis p̨̄cedentibus.Qui ergo bona opera non faciūt: ⁊ tamē putant ſe ſaluādos:non ſperant/ licet operent̉ in cōſpectu filiorum hominū: quia certam expectationem futurę beatitudinis non habent. Uel ſic: Qui ſperant in te in cōſpectu filiorumhominū: id eſt ita ſperant ꝙ non erubeſcunt te confiteri cōram hominibus. Matth̓. x. d. Omnis qui confitebit̉ me coram hominibus/ confitebor et ego eum coram patre meo quieſt in cęlis: Qui autem negauerit me coram hominibus: negabo et ego eum coram patre meo qui eſt in cęlis. Vel poteſt conſtrui cum eo quod dicitur: Perfeciſti: vt ſic dicatur: Perfeciſti: id eſt perficies: in conſpectu filiorumhominū: Quaſi dicat: Tu reddes eis et perficies illā dulcedinē cunctis videntibus: quando dices in die iudicij: Uenite benedicti patris mei: poſſidete paratū vobis regnū a conſtitutiōe mūdi: Matth̓. xxv. c. Hoc enim erit/ in cōſpectuomniū filiorum hominū: tam bonorū qͣꝫ malorū. De bonis ī Psͣ. Videbūt recti ⁊ lętabunt̉ ⁊cͣ. De malis Psͣ. Peccator videbit ⁊ iraſcet̉ ⁊cͣ. Et Sap̄. v. a. Uidētes turbabunt̉timore horribili: et mirabunt̉ in ſubitatione inſperatę ſalutis⁊cͣ. Tunc enim videbunt ſanctos exaltari: ⁊ hoc ad maioremſuā cōfuſionem. Sed vltra eos non videbunt. Vnde Eſa. xxvj. b. Domine exaltet̉ manus tua vt non videant: videant etconfundant̉ c̨elantes populi: id eſt inuidentes: ⁊ ignis hoſtestuos deuoret. Ibi eſt ẜm aliam tranſlationē: Tollat̉ impiusne videat gloriam dei. Poſt oſtendit/ vbi perficiet/ cū dicit:e ¶ Abſcōdes eos in abſcondito faciei tuę. Abſcodes ſcꝫ in paradiſo: vbi facie ad faciē videtur diuinitas tua:quam abſcondiſti ſub humanitate. Vnde Eſaię. xlv. c. Uere tu es deus abſconditus. Et tunc plenarie cognoſcetur qd̓nunc credit̉. Vnde. j. Corinth̓. xiij. d. Uidemus nunc ꝑ ſpeculum in ęnigmate: tunc autem facie ad faciem: Nūc cognoſco ex parte: tunc autem cognoſcam ſicut ⁊ cognitus ſum. Etbene dicit: Abſcondes: quia vt dictum eſt: ibi abſcondent̉ita ꝙ mali eos non videbunt decętero. Unde bene adiungitf ¶ A cōturbatione hominū: ſupple damnatoꝝ: quę comunis erit omnibus damnatis. Vnde dicit: A cōturbation. Hęc enim p̄poſitio/ cum/ notat cōmunitatē. Hęc ſacies eis ī futuro: Sed interim quid? g ¶ Proteges eosin tabernaculo tuo: id eſt in eccleſia militāte: quę diciturtabernaculū: quia mobilis eſt. Sed eccleſia triumphas dicitdomus. Et hoc tabernaculum ad illam domū tranſferetur:ſcd̓m illud Heb̓. xij. g. Declarat mobilium tranſlationemI

Psͣ. .93.

Al. rvulꝰ v

Al̓. rſperātibꝰ

De multiplicieffectu dulcedinis diuine

Quid ſit ſpea

Psͣ .33.

Psͣ. 31.

Psͣ. .106.Psͣ. iii.

Psͣ. 67.

1. Corl̓. 2. c.