Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XXX

tuū/ ſaluū me fac ī miſe̓ricorcdia tua domine: non confundar quoniā inuocaui.s Erubeſcant impij et dedu-

h cantur in infernum: mutar fikant labia doloſa. Quę loquūt̉ aduerſus iuſtū iniquitatē: in ſuperbia abuſiōe.

r noh̓. iij. a. Nōdū apparet qͥd erimꝰ: ſcimꝰ aūt qm̄ appanerit/ ſimiles ei erimꝰ ⁊cͣ. Poſt petit remunerationē vitę ęterne Ande dicit: a Saluū me fac. Non dicit diuitem velccletē me fac: ſꝫ ſaluū me fac tu qui es ſaluator. Phil̓. iij. d.galuatorē expectamꝰ dominū noſtrū ieſum chriſtū. Et hoc meis meritꝭ: Sed IIn miſericordiatua domine. Titūiij. b. Non ex operibꝰiuſticię q̨̄ fecimꝰ nos:ſed ẜm ſuā miſericordiam ſaluos nos fecit.Poſt petit liberari aena ęterna/ dicens: c Non cōfundar: cōfuſione ęterna:De qua Hiere. xx. c. Cōfundent̉ vęhemēter: quoniā intellexerūt opprobriū ſempiternū. d Quoniam inuocauire: tanqͣꝫ ducē tutorē. Bona ratio ē. Un̄ Iohel̓. ij. g. Omnis quicūqꝫ inuocauerit nomē domini: ſaluus erit: ſupple quiinuocauerit fideliter. Et eſt inuocare/ intus deū vocare .ſ. corde ore/ opere. Et ideo dicit: Quoniā inuocaui: id eſt invocaui: e: aurū: argentū: ſicut auari mali orātdeū vt det eis diuitias. Hi non inuocant deū: ſed diuitias velpecuniā. Vn dicit Glo. Si īuocas deū vt det tibi lucrū: lucrūinuocas non deū. Erubeſcant̉ imꝑij. Supra petijtpheta ī ꝑſoua iuſti remunerationē vitę ęternę/ liberari anis: hic autē damnationē inimicorū prędicit vel petit: non libidine vindictę: ſed celo iuſticię. Eorū autem damnationēprehendit in tribus: videlicet in cōfuſione/ retruſione in infer/ in impoſitiōe ſilentij. Dicit: Erubeſcant imꝑij: illacōfuſione/ qua ſupra petij cōfundi/ dicens: Non cōfundar quoniā inuocaui te. Psͣ. Cōfuſi ſunt: quoniā deusſpreuit eos. Psͣ. Erubeſcant valde velociter. Et alibi: Statuā contra faciem tuā. Naum vlti. b. Reuelabo pudenda tuain facie tua: oſtendam gentibus nuditatem tuam. Sequit̉ deretruſione in infernum. g Et deducant̉: id eſt de hac vitaducant̉: vel deorſum ducant̉: h In iniernum. Psͣ. Intrōibunt in inferiora terrę: id eſt in infernum: tradent̉ in manusgladij: id eſt in ſubiectione pęnę acerbę: partes vulpiū erūt: ideſt dęmonū. Uel ſic: Deducant̉: id eſt de pęna in pęnā ducantur. Iob. xxiiij. c. Ad nimium calorem tranſiet ab aquisniuium: vſqꝫ ad inferos peccatū illius. Sequit̉ de impoſitione ſilentij: i Muta fiant labia doloſa: ẜm illudMatth̓. xxij. b. At ille obmutuit. j. Regꝭ. ij. b. Impij in tenebris cōticeſcent. Propter hoc ergo dicit: Muta fiant.tra: Apocꝭ. xvj. d. Blaſphemauerūt homines deū propterplagā grandinis: quoniā magna facta eſt vehemēter. Hoc exponit̉ de damnatis in inferno: Ergo labia non erūt muta. Adidem Eſa. lxv. c. Ecce ſerui mei laudabūt prę exultatione cordis: vos clamabitis prę dolore cordis: prę cōtritione ſpiritus vlulabitis. Ergo non erūt muti. Solutio. Labia impiorum erūt muta a verbo exultationis et iactantię et increpationis: ſed non a verbo blaſphemię indignationis ꝯtra ſeipſos.Et interſerit hic quintuplex meritum malorum/ quare meruerunt hęc mala habere. Primū eſt meritū impietatis. Vndedicit: Erubeſcant imꝑij. Secundū eſt meritū doloſitatis.Ande dicit: Muta fiant labia doloſa. Tertiū eſt meritum detractionis: de quo dicit: Quę loquunt̉ aduerſusiuſtū iniquitatē. Quartū eſt ſuperbię. Quintū abuſionis.Ande dicit: In ſuꝑbia in abuſione. Bene ergo dicit:Muta fiant labia doloſa. De quibus Hiere. ix. c. Sagitta vulnerans lingua eorum/ dolū locuta eſt. k Quę loquunt aduerſus iuſtū iniquitatē: id eſt aduerſus chriſtum et ſanctos viros. Et dicitur chriſtus ſingulariter iuſtus.Ande Eſa. lvij. a. Iuſtus perit non eſt qui recogitet in corde ſuo. Et bene dicit: Iniquitatem: quia iniquum eſt detrahere ſanctis. Ęquum enim eſt vt cōmendentur ad gloriamdel. Ecci. xliiij. a. Laudemus viros glorioſos ⁊cͣ. Hoc aūt fitbpn̄ ſuꝑbia: cordis: m Et abuſione: oris. Vt enim ſetrerant alijs detrahunt eis. Detrahendo autem abutunt̉ ore:quod dedit eis dominus ad hunc vſum: vt bonum laudet̉/ et

pręcipue deus. Ecc̄i. vlti. d. Dn̄s dedit mihi linguā mercedēmeā: id eſt/ vt mererer: et ī ipſa laudabo dominū: Quidetrahēdo demeret̉ abutit̉ ea. f Erubeſcant impij ⁊cͣ.Proprie pōt exponi ꝟſus iſte ꝯͣ eos de miſcd̓ia dei nimisp̨̄ſumētes/ nolūt dimittere pctā: p̨̄ cōfuſiōe dimittūt ꝯfiteri:ſic: Erubeſcāt impij ⁊cͣ. Ipſi em̄ ſt̓ impij: quia ſibijpſis nonmiſerēt̉. Ecc̄i. xiiij. a.Qui ſibi nequā ē: cuialij bonus erit? Eccͣi.xxx. d. Miſerere ani tuę placens deo.Prouer. xj. c. Benefacit animę ſuę vir miſericors. Iſti ergoqui erubeſcunt cōfiteri ſuſtinere modicā cōfuſionem coramſacerdote: quę adducit gloriaꝫ: Ecc̄i. iiij. c. erubeſcant in ęternum: vt dictū eſt: cōfuſione adducente ignominiā. Psͣ. Erubeſcant conturbent̉ in ſęculū ſęculi: confundant̉ et pereāt.Et bene notatur hic ordo damnatiōis contra ordinem ſaluationis/ quę eſt per pęnitentiā: vbi homo cōſiderans peccatūſuum/ in ſemetipſo erubeſcit: poſtea conturbat̉ in cōtritiōe:deinde confundit̉ in cōfeſſione: poſtmodū ſanatur roborat̉in ſatiſfactione. Et hęc omnia quaſi momētanea ſunt. Vndequi nolunt hęc facere: erubeſcant conturbent̉ in ſęculum ſęculi: id eſt in ęternū/ cōſcientia accuſante pariter remordente: confundant̉ in aſpectu omniū qui tunc videbunt nudita eoꝝ/ pereāt in pęna ęterna: Hoc eſt: Deducant̉ in infernū. Puta fiant labia doloſa: quę hic muta ſūta cōfeſſione pctōꝝ. k Quę loquunt̉ aduerſus iuſtūiniquitatē: id eſt dicunt deum qui iuſtus eſt/ et iniquū iniuſtū eſſe: dicentes eum ita eſſe miſericordē non damnabitpeccatores. Vnde dicit dominus in Psͣ. Exiſtimaſti inique ero tui ſimilis: arguam te et ſtatuam contra faciem tuam.Hoc aūt faciūt/ ¶In ſuperbia abuſione. Magna ēenim ſuperbia creatura quę creatorem offēdit veniam poſtulare ei ſatiſfacere contemnit. Et abutitur etiam temporequod ei concedit̉ ad pęnitendū: dei miſericordia quę ipſumexpectat ad pęnitentiā. Vnde Iob. xxiiij. d. Dedit ei deuslocum penitentię: et ipſe abutitur eo in ſuperbiā .ſ. quia nonpęnitet: ſed adhuc peccata peccatis accūmulare ceſſat.Sodomia. Thren̄. vlti. c. Adoleſcentibus impudice abuſi ſunt.Pręuaricatio cōiugij. Gen̄. xix. b. AdCorporaducam eas ad vos abutimini eis.Inordinatio menſę: ſicut eſt appoſitiocarniū crudarū. Marci. vj. d. Attulitcaput iohannis in diſco.Legis dei: cum pręponitur auctoritasphiloſophi/ auctoritati pauli. ij. Mauſio 5chab̓. iiij. c. Patrios quidem honoresnihil habentes: gręcas glorias optimas arbitrabantur.Temporiſ. Iob. xxiiij. d. Dedit ei locumpęnitentię/ ipſe abutit̉ eo in ſuꝑbia.Dignitatis. Baruch. v. c. Hoſtias vendunt ſacerdotes abutunt̉.Poteſtatis .j. Corinth̓. ix. c. Vt non abutar poteſtate mea in euāgelio.Beneficij ſeu priuilegij. Heſter. xvj. a.Multi bonitate principum honorein eos collatꝰ eſt abuſi ſunt.Ultionis. Hiere. xviij. d. In tēpore vindictę et furoris tui abutere eis.Subtractiōis officij. iiij. Regū. j. a. Pręuaricatus eſt moab ⁊cͣ.Clauſtri: q̨̄ ſunt. xij. Beatus Bern̄. Pręlatus negligens: diſcipulus inobediens: ſenex obſtinatus: iuuenis ocioſus: monachus cauſidicus: monachus curialis: habitus precioſus: cibus exquiſitus: rumor in clauſtro: lis in capitulo: diſſolutio in choro: irreuerentia circa alta

Al̓. refficiant̉

Al̓. ⁊cōtemptu

Psͣ. 82.

liter

.52.Psͣ. 6.Psͣ .49.

Psͣ .49.

Psͣ.52.

uplex

Abuſionesclauſtri

magna