Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

In eo dumr cōuenirēt ſimulc aduerſuꝫ me: ⁊acciꝑe animāmeā cōſiliati ſunt. Ego autēē ī te ſperaui dn̄e: dixi deꝰ meꝰ

ſꝫ es tu: in mānibꝰ tuisᶻ ſortēs meę. Eripē me d̓manu īimii coꝝ meoꝝ: a ꝑſeq̄ntibꝰ me.k Illūſtra faciē tuā ſuꝑ ſeruū

ſpiritu cęperitis/ nūc carne cōſumamini. Itē in circūitu tēporaliū cōmorant̉ mali chriſtiani. Eſa. xix. c. Dn̄s miſcuit ſpiri vertiginis in medio ęgypti. Et. j. Regꝭ. xxv. e. Aīa inimicoꝝ dauid rotabit̉/ qͣſi in impetu circulo fundę. Et dicit/morantiū trāſeuntiū. Boni em̄ trāſeūt circūitū iſtū:de tēporalibus tm̄ neceſſaria ſumūt: eatemnūt. Sꝫ mali etiālicet qn̄qꝫ ſint pauꝑesrebus/ cōmorantur ibicorde/ ore / opere: quiaqͣꝫtū ad cor/ ſtatueruntoculos ſuos declinarein terrā ardorē deſiderij. Itē qͣꝫtū ad os: De terra muſitateloquiū eoꝝ: vt dicit̉ Eſa. xxix. b. Ꝙtū ad opus: quia oīa faciūt vt ditent̉. Horū autē audit dn̄s vituperationē: qua .ſ. vituperant ipſum. Qn̄ ſuccedit eis ꝓſpere in tēporalibꝰ/ bn̄dicunt: Unde Psͣ. Cōfitebit̉ tibi bn̄feceris ei. q. d. Et cuꝫbene blaſphemant. Vnde Eſa. viij. d. Cum eſurierit iraſcetur maledicet regi ſuo .ſ. deo. Et Eccͣi. xxxiij. a. Pręcordia fatuiqͣſi rota carri: ſic̄ axis verſatilis cogitatꝰ illiꝰ: Quia ad mo carri axis niſi vngat̉ beneficio tēporaliū/ ſtridet blaſphemādo. Itē contra diuites p̨̄cipue poteſt exponi iſte verſus: vtel̓ dicat eis dn̄s: Factus ſum tanqͣꝫ vas ꝑditū: ſicut pͥus:qꝛ diuites nihil ī me volūt ponere/ dando pauꝑibus. Tūc em̄dn̄o bona noſtra cōmēdamꝰ: ea pauꝑibus erogamꝰ. VndeHieroꝰ. Manꝰ pauꝑis gacophylaciū chriſti. Un̄ Prouerb̓.xix. c. Fęneratur dn̄o qui miſeret̉ pauperi. Et Tob̓. iiij. b. Simultū tibi fuerit/ abundāter tribue: ſi exiguū tibi fuerit/ etiamillud exiguū libēter impertiri ſtude: Pręmiū enim bonū theſauricas in die neceſſitatis. Sed dn̄s a diuitibꝰ reputat̉ tanqͣꝫvas perditū ſiue ꝑtuſum: qꝛ nihil ei volūt cōmendare vel fęnerari. Vnde cōquerit̉ Hiere. xv. c. fęneraui nec fęnerauit mihi quiſqͣꝫ horū: qui vt dictū eſt cōmorant̉ in circūitutēporaliū. Audit dn̄s vituperationē: paſſiue qua .ſ. vituperāt̉ a pauperibꝰ maledicūt̉: qꝛ bonū eoꝝ recludūt detinent. Ecc̄i. xxxv. c. Nonne lachrymę viduę ad maxillā deſcēdūt: exclamatio eius ſuꝑ deducentē eas? A maxilla em̄ aſcēdunt vſqꝫ ad cęlum: dn̄s exauditor delectabit̉ in illis. Et hoc probat dn̄s factus eſt quaſi vas perditū: qꝛ .ſ. auditeos vituperari a pauperibus. Vel poteſt ſic legi: non mutat̉ſenſus: Quoniā audiui vituperationē actiue: multo/ pauꝑū/ cōmorantiū in circūitu: id ē circūeuntiū domos diuitū quęrentiū elemoſynas: qui quoniā ab omnibusrepellunt̉: clamāt ad dominū ī anguſtia ſua/ maledicūt diuites. Et dominꝰ audit hunc clamorē: ſed ſtatim iudicat: Expectat em̄ vſqꝫ ad diē vindictę: ī dicet eis illd̓ Matth̓ .xxv.d. Diſcēdite a me maledicti ī ignē ęternū: paratꝰ ē diaboloangelis eius: Eſuriui dediſtis mihi māducare ⁊cͣ. Et reſpondebūt: Dn̄e quādo te vidimus eſurientē/ aut hoſpitē/ autnudū/ aut infirmū/ vl̓ in carcere miniſtrauimꝰ tibi? Tuncreſpōdebit illis/ dicens: Amē dico vobis: qͣꝫdiu feciſtis vnide minoribꝰ his/ nec mihi feciſtis. Un̄ Iaco. v. a. Theſaurizatis vobis irā in nouiſſimis diebus: Ecce merces operarioꝝqui meſſuerūt regiones veſtras: quę fraudata eſt a vobis clamat: clamor eorū in aures dn̄i ſabaoth introiuit. Et poſteacōcludit cōſolando pauꝑes: Patiētes ergo eſtote fratres vſqꝫad aduentū domini. Decima tribulatio eſt/ multi conueniūt: qͣſi cōiurant cōtra chriſtū eccleſiā quēlibet iuſtū: dequa ſubiūgit: a In eo dum cōuenirent. Et loquit̉ iuſtus in ꝑſona ſua/ vel chriſtus. Et dicit iuſtus: vere tribulor inſupra dictis: etiaꝫ in eo dum cōuenirent: id eſt in eocōueniūt: b Simul: mali dęmones: aduerſum me.Et ad quid? c Accipere animā meā cōſiliati ſunt: ideſt facere vt cōſentiat eis anima mea. Et notat̉ hic duplex malorū hominū conuenientia/ cum dicit: cōuenirent: et addit:ſimul. Eſt em̄ cōuenientia prima in malicia interiori. Secūda in malicia exteriori .ſ. in expugnatiōe iuſtorū. De hac conueniētia maloꝝ/ habet̉ Sap̄. ij. c. Circūueniamus iuſtū: quo-

niā inutilis eſt nobis ⁊cͣ. Uel loquit̉ chriſtus: cōtinuat̉ ei qd̓ſupra dictū ē: Quoniā audiui vituperationē multorum ⁊cͣ. ſcꝫ gentiliū/ iudęorū/ hęreticorū/ prauorū chriſtianorū: vt ſuꝑͣ expoſitū eſt. Et poſſet aliqͥs quęrere: Dn̄e quōaudiſti? Ecce quō: a In eo cōuenirent ſimul aduerſum me. q. d. licet nullus alius mihidiceret: tn̄ ipſa malicia cordis et oꝑis clamat ad me queꝫ nihillatet. Vnde Sap̄. j. c.dicit: In cogitatiōibꝰimpij int̓rogatio erit:ſermonū autem illius auditio ad deū veniet: qm̄ auris cęli audit omnia/ tumultus murmurationū abſcondet̉. Et hęcquattuor genera ſimul cōueniunt: quia omnes chriſtū perſequūt̉/ licꝫ diuerſimode. Et ſic ꝯueniētes/ c Accipere ani meā cōſiliati ſunt: diuerſimode. Gentiles em̄ cōſiliati ſunt acciꝑe animā eius: qꝛ eos qui cōfitebant̉ ipſum aſſum.pſiſſe aīam affligebāt: negātes ipſū deū hominē fuiſſe. Stul em̄ reputabāt dicere deus eſſet. Iudęi autē cōſiliatiſunt acciꝑe animā eius .i. tradere eum morti. Un̄ Ioh̓. xj. f.Collegerūt pontifices phariſęi cōciliū aduerſus ieſum. Etfuit diffinitū in illo ꝯcilio a pontifice caipha: Expedit vt vnꝰmoriat̉ homo populo ⁊cͣ. Hęretici ꝟo cōſiliati ſunt acciꝑeanimā chriſti .i. euacuare fructū paſſiōis. Dedit em̄ animā vtnos ſaluaret: ipſi volūt nos ad errorē trahere. Psͣ. Retribuebant mihi mala bonis/ ſterilitatē animę meę. Diuitesꝟo auari cōſiliati ſunt acciꝑe animā eius .i. ipſū occidere inpauperibꝰ: qui eſurit/ reficit̉ ī pauꝑibus: et ſimilit̓ occidit̉.Augꝰ. Paſce fame morientē/ ſi paueris occidiſti. Itē quilibet peccatores: qn̄ conſiliant̉ in peccato manere vel iterare:cōſiliant̉ acciꝑe animā chriſti: qꝛ quātū in eis eſt/ ipſum crucifigūt: cauſam crucifixionis eiꝰ .ſ. peccatū reiterāt. Heb̓.vj. a. Rurſus crucifigētes ſibimetipſis filiū dei oſtētui habētes. d. Ego autē. Supra oſtēſis tribulatiōibꝰ periculis quibus tribulat̉ vir iuſtus: petit hic liberari ab eis. Et primo allegat meritū ſpei. Vnde dicit: Ego autem: Quaſi illiita perſequūtur: Ego autē in te ſperaui domine. Secūdo allegat meritū humilitatis: Quę duplex eſt. Prima inattribuendo deo qd̓ ipſe eſt. Vnde dicit: e Dixi deusmeus es tu: qui ſcꝫ me de nihilo feciſti. Psͣ. Scitote quo­ 1niā dominus ipſe eſt deus: ipſe fecit nos/ non ipſi nos. Secunda humilitas eſt in attribuēdo deo quęcūqꝫ habet. Vnde̓ Zres ſeſubiungit: f In manibus tuis: id eſt in poteſtate vo­ ri iuſti inluntate tua ſunt: g Sortes meę: id eſt partes hęredita/ deitis meę: De qua in Pͣs. Funes ceciderūt mihi in pręclaris: Psͣ. 15.etenim hęreditas mea p̨̄clara eſt mihi. Sunt autē tres ſortes viri iuſti in manu dei: ſcꝫ ſors p̨̄deſtinationis/ ſors gratięſors glorię. De prima: Eph̓. j. b. In quo .ſ. chriſto nos ſorte vocati ſumus/ prędeſtinati. De ſecūda: Col̓. j. b. Gratiasagentes deo patri: qui dignos nos fecit in partem ſortis ſanctorum. De tertia: Daniel̓. xij. d. Stabis in ſorte tua in finedierū. Pręmiſſa allegatione/ petit liberari ab inimicis. Sedquia ſunt quidam inuiſibiles: quidam viſibiles. Primo petitliberari ab inuiſibilibus hoſtibus/ dicēs: h Erip̄e me demanu inimicorū meorum: id eſt libera me de poteſtatedęmonū. Psͣ. Eripe me inimicis meis fortiſſimis. Secudo petit liberari a viſibilibus hoſtibus. Vnde addit: i EEta perſequētibus me: ſcꝫ a falſis fratribꝰ/ hęreticis/ iudęis paganis. Psͣ. Multi qui perſequūtur me tribulant me.Poſtea petit illud ſiue illa quę liberat̉: Et oſtendit quę ſūtilla: dicens: k Illuſtra faciem tuam: id eſt infundendo gratiam/ imprime animę meę ſimilitudinem tuam: Dequa in Psͣ. Signatum eſt ſuper nos lumen vultus tui domine. Uel Illuſtra: id eſt oſtende: quia cognitio dei maximeliberat. Vnde Eſa. v. d. Propterea ductus eſt populus mecaptiuus: qꝛ habuit ſcientiā. Uel Illuſtra facie tuamſuper ſeruū tuum: id eſt fac ſeruū tuum ſimilē faciei tuę.j. Ioh̓. iij. a.

Al̓. rcongregarentur omnesal̓. ⁊vt acciperēt

Al̓. xixAl̓. FEmAl. mmis

Al. pui

Psͣ .48.

Quaagcōſiliati ſutcichriſt

Nota qualiterdeus factꝰ eſttanqͣꝫ vas ꝑ̨̄di apd̓ diuites

Psͣ. .35.

Aliter

Psͣ.95.

Tres ſortes jri iuſti in maiu

Psͣ .17.

Psͣ. 118.

Ps. 4