RXII

a Qui vidēbant me foras fub gerunt a me: ⁊ oͣbliuioni datus ſum tanqͣꝫ mortuꝰ a cor-

cde. Fāctꝰ ſum tanqͣꝫ vas ꝑditū: qm̄ audiui vituꝑationēml̓toꝝ cōmorātiū ī circūitu.

guper omnes ergo inimicos ſuos factꝰ eſt chriſtus vl̓ eccleqa opprobriū vicinis ſuis: id eſt domeſticis/ clericis videlicetglatis/ ⁊ etiā religioſis: quia iſti magis efficaciter inhonorātxeij. Unde Eſaię. xxxviij. d. dicit chriſtus vel eccleſia: Eccece in p̄ſenti ⁊ euidēti: ī pace amaritudo mea amariſſima. Qd̓bealꝰ Bern̄. ſic exponit: Amara pͥus in nece martyrū: amarior īcōflictu hęreticorum:amariſſima in moribꝰdomeſticoꝝ: Nō fugere/ nec fugare eos poteſt: quia ſicut dicit̉ Thren̄. j. b. Facti ſunt hoſtes eius: id eſteccleſie/ ī capite: Caput eccleſię pręlati. Et addit ibi: Inimicieius locupletati ſunt: ſcꝫ bonis eccleſię. Hoc dicit quatum adeos qui nō ſūt p̨̄lati: ſed tamē ditati patrimonio crucifixi. Un̄q̄rit̉ dn̄s Eſa. j. a. Filios enutrui et exaltaui: ipſi aūt ſpreuerūt me. Enutrit em̄ dn̄s clericos: qꝛ comedūt bona eius: exaltat pręlatos: ſed ipſi tam minores qͣꝫ pręlati ſpernunt eum.Et ſic ſub eodē ſenſu dicit chriſtus ⁊ eccleſia ⁊ quilibet iuſtus:Suꝑ omnes inimicos meos factꝰ ſum opprobriūvicinis meis valde. Octaua tribulatio vel anguſtia iuſtieſt damnū minoꝝ: qd̓ videt ſequi ad exēplū maiorū. Un̄ ſubiūgit: l Et timor notis meis: qͣſi dicat: nō ſolū mihi opprobriū dicunt vel faciūt: ſed alios qui credituri erāt ſcandalicant: ita ꝙ timent accedere ad eccleſię ſacramēta. Hoc eſt qd̓dicit: Et timor notis meis: id eſt per malum exemplū domeſticorū timent illi qui aliquā noticiā per famā habuerāt deme: dicit chriſtꝰ vel iuſtus vel eccleſia. Un̄ Ro. ij. d. Qui inlege gloriaris/ ꝑ p̨̄uaricationem legis deū inhonoras: Nomēem̄ dei per vos blaſphemat̉ inter gentes: ſicut ſcriptū eſt: ſcꝫEſa. lij. b. vbi dicit dominꝰ: Populꝰ meus ablatus eſt: dominatores eius inique agunt: ⁊ iugiter tota die nomē meū blaſphemat̉. Vnde et hic manifeſtiꝰ hoc declarat/ cum ſubiungit:a ¶ Qui videbant me foras fugerūt a me. i. qui iamcredere incipiebāt: receſſerūt a fide ꝓpter malū exemplū domeſticorū meoꝝ. b ¶ Et ideo obliuioni datꝰ ſum tanqͣꝫmortuus a corde: qꝛ iā de me nō curāt nec d̓ fide mea. Etqꝛ hoc damnū faciūt clerici ⁊ p̨̄lati domino: maledicit eis Luce. xj. g. Uę vobis legiſperitis qui tuliſtis clauē ſciētię: ipſi nōintroiſtis: ⁊ eos qui ītroibāt ꝓhibuiſtis. Uel hoc etiā magisis proprie dicit dn̄s de clericis: a Qui videbant me ⁊c̄.Clerici em̄ vidēt dominū tota die in ſacra ſcriptura: ſed tamēforas fugiūt ab eo: id eſt ad exteriora tēporalia/ fugiunt: ab eoqui nō exterius ſed intus habitat: quia in pace factus eſt locuseiꝰ. De hac fuga ad exteriora/ Thren̄. iiij. a. Qui nutriebant̉in croceis: id eſt in ſacra ſcriptura: amplexati ſunt ſtercora: ſcꝫtemporalia/ quę a deo longe faciunt hominē. Vnde dicit Auguſtinꝰ: Quę non poterā habere ſine te/ longe me tenebant ate. Econtrario faciebat apoſtolus: qui dicit Phil̓. iij. b. Omnia detrimentū feci ⁊ arbitror vt ſtercora vt chriſtum lucrifaciam. Et non tm̄ fugiunt dominū: ſed etiam obliuiſcunt̉. Und̓ſubiungit: b ¶ Obliuioni datꝰ ſum tanqͣꝫ mortuus acorde. Eccͣs. ix. b. Mortui non habent vltra mercedē: quiaobſiuiōi tradita eſt memoria eorum. Eſaię. lvij. a. Iuſtus perit ⁊ nō eſt qui recogitet in corde ſuo. De his duobus Deut̓.xxxij. c. Deū qui te genuit dereliquiſti: ⁊ oblitus es dn̄i creatoris tui. Et mirum videtur quod dicit ꝙ obliuioni datus eſtab eis qui vidēt eū: Qd̓ enim videmus/ obliuiſci non ſolemꝰ.Sꝫ hoc ſignanter dicit: qꝛ videntes nō vident̉. Uidentes em̄oculo intellectus/ non vident oculo affectus. Vnde ſuper eoscecidit dei iudiciū: de quo dicit Ioh̓. ix. g. In iudiciū ego veſi in mudum/ vt qui non vident videant: ⁊ vidētes cęci fiant:id eſt ſimplices qui non habent oculum intellectus illuminatūſcientia/ videant oculo affectus ⁊ amoris: ⁊ magni litterati quivident oculo intellectꝰ: non videant oculo affectus: vn̄ magispeccant: quia eum quem vident/ non diligunt. Vnde notabile eſt quod ſequit̉ ibi: Ioh̓. ix. g. Audierunt inquit ex phariſeis qui cum ipſo erant: et dixerunt ei: Nūquid ⁊ nos cęci ſu-

mus? Et dixit eis ieſus: Si cęci eſſetis/ non haberetis peccatum: nunc vero quia dicitis: videmus: peccatū veſtrum manet. Simplices enim et idiotę ad pęnitentiā conuertunt̉: ſedmulti litterati qui de ſcientia ſua pręſumūt/ peccata ſua excuſare nitunt̉/ et pęnitere nolunt: Et ideo manet peccatum eorum: et deſcendunt ininfernum viuentes: ideſt vidētes ⁊ ſcientes.Et ideo dicit: Obliuioni datus ſumtanqͣꝫ mortuus acorde. Nō enim dicit/ ab oculo vel a lingua: quia ipſi et intelligunt et legunt etprędicant: ſed dicit: a corde: quia non diligūt eum. Eſaięxxix. d. Appropinquat populꝰ iſte ore ſuo/ ⁊ labijs ſuis glorificat me: cor autem eius longe eſt a me. Et nota ꝙ de multis poteſt dici: a ¶ Qui videbant me. Apoſtoli em̄ viderunt dominū in corporali ſpecie. Item fide vident eum omnes chriſtiani: intellectu/ theologi: contemplatione/ religioſi:ſpeculatione/ pręlati. Speculatores em̄ ſūt domus dominiquę eſt eccleſia: et ſpeculari debent/ quādo veniat dominus:Iuxta illud Ezech̓. iij. d. Speculatorem dedi te domui iſrael⁊ audies de ore meo verbū ⁊cͣ. Et Abacuk. ij. a. Super cuſtodiam meā ſtabo: et cōtemplabor vt videam quid dicaturmihi: et quid reſpondeaꝫ ad arguentem me. Sed omnes iſtiforas fugiūt a domino. Apoſtoli enim fugerunt in paſſione:Ioh̓ .xvj. g. Venit hora vt diſpergamini vnuſquiſqꝫ in propria: ⁊ me ſolum relinquatis. Item omnes chriſtiani fugiuntad temporalia: ẜm illud Phil̓. ij. c. Omnes q̨̄ ſua ſunt quęrunt. Theologi fugiūt ad dignitates. Hieremię. xvij. b. Recedentes a te/ in terra ſcribent̉: Quia nolūt ſcribi in cęlo cumpauperibus: ſed in terra cum diuitibus et ſublimibus ſęculi.Psͣ. Vocauerūt nomina ſua in terris ſuis. Religioſi ad temporales negociationes. Eſaię. xxij .ſ. Mittet te in terram latam ⁊ ſpacioſam/ et ibi morieris. Thren̄. iiij. a. Qui veſcebātur voluptuoſe/ interierūt in vijs. Pręlati ꝟo fugiunt ad curas ſęculares. Vnde ſequitur Thren̄. iiij. poſt id quod mododictum eſt: Qui nutriebant̉ in croceis/ amplexati ſunt ſtercora. Sed q̨̄ eſt cauſa iſtius fugę? Modicitas fidei: quia ſicutdicit Hieronymus: qui veram fidem habet de deo: non cupit in his miſerijs fieri diues. Et hęc fidei paruitas notaturin hoc ꝙ pręterito imperfecto dicit: Qui videbant me.Temporis enim imperfectio viſionis quę per fidem eſt/ imperfectionē deſignat. Nona tribulatio viri iuſti eſt ꝙ multireſiliūt ab eccleſia ꝑ peccatū: et pauci retinent̉ in ea merito:licꝫ multi remaneāt numero: De quo ſubiūgit: c Factusſū/ dicit chriſtꝰ vl̓ eccl̓ia: tanꝙͣ vas perditū .i. perforatū:q. d. nullus ſe vult in me proijcere: ſed etiam qui iam de corpore meo erāt/ effluūt: ſicut ī vaſe ꝑforato nullꝰ vult aliqͥd reſonere: ⁊ liquor effluit ab eo. Vn̄ conquerit̉ dn̄s Hiere. ij. f.Nūqͥd ſolitudo factꝰ ſū iſrl̓i: aut t̓ra ſerotina? Quare gͦ dixitppl̓s meꝰ: Receſſimꝰ: nō veniemꝰ vltra ad te? Et vere reputatꝰ ſū vt vas ꝑditū: d ¶Qm̄ audiui: qm̄ hoc ē ſignūſcꝫ quia audiui e ¶ Uituperationē multorū cōmorantiū in circūitu. In circūitū enim cōmorant̉ gentiles iudęi⁊ hęretici: Nec ad centrū chriſtū qui eſt ī medio eccleſię accedūt: Et ſignificant̉ hi ꝑ ſodomitas: qͥ circūibāt domū loth:Gen̄. xix. b. Iſtorū etiā audit dominꝰ vituperationē/ qua vituperant fidem ⁊ mores chriſtianorū. Et propter mores prauos chriſtianorū derogant fidei: et principaliter ꝓpter mores clericorum/ ſacerdotū/ ⁊ aliorum pręlatorū. Vnde dicit:Hieroꝰ Nihil tantum nocet eccleſię dei: qͣꝫ ꝙ vere dicitur:eiores ſunt clerici qͣꝫ laici. Vnde dicūt hęretici: ſacramētanō valere/ q̨̄ ꝑ malos ſacerdotes tractant̉: ⁊ talia multa. Et qꝛſic vituperāt/ multi a fide chriſtiana retrahunt̉: īmo qd̓ peiuseſt recedunt: qui aliquando prius crediderunt: ⁊ qui ſpiritucęperant/ poſtmodum carne conſumant̉: ſicut dicit apoſtolus Gal̓. iij. a. O inſenſati galatę/ quis vos faſcinauit veritati non obedire ⁊cͣ. Et poſt addit: Sic ſtulti eſtis vt cumſpiritu cęperitis

Idi c1s g

Al̓. raccolētiūAl̓. ⁊circūhabitantium

Multi videntdominū et abeo fugiunt

Psͣ .48.

teris

Ps. 75.