XVI
a Ego autem in dominor ſpeb raui: exultabo et lętabor inS miſericordia tua. Quōniamē reſpexiſti hūilitatē meā: ſaluaſti de neceſſitatibus anif mam meam. Nec concluſiſti
g me in rmanibus inimici: ſtātuiſti in loco ſpacioſo pedesh meos. Miſere̓re mei domine quoniā tribulor: conturlbatus eſt in ira oculꝰ meus:R anima mea et venter meus.
atant̓. Et Amb̓. Propriū nemo dicat qd̓ cōmune ē: qꝛ plusqꝫ ſufficit ſūptū violēter eſt obtētū. Vel aliter: Obſeruantes vanitates .i. ſubtilitates inutiles: Quę inutiles ſunt: q̨̄ad nihil valēt niſi ad ſubuerſionē audientiū. ij. Timoth̓. ij. b.aloli cōtendere verbis: ad nihil em̄ vtile eſt niſi ad ſubuerſionē audiētiū. Et poſtaddit: Prophana aūtet vaniloquia deuita:Multū enim ꝓficiūtad impietatem. Eccͣsvj. d. Verba ſunt plurima multāqꝫ in diſputando vanitatē habētia: qͥd neceſſe ē homīmaiora ſe quęrere? ⁊cͣ.j. Timoth̓. vj. a. Siqͥs aliter docet et nō acqͥeſcit ei q̨̄ ẜm pietatē eſt doctrinę: ſuꝑhus eſt/ nihil ſciēs: ſed languēs circa q̨̄ſtiōes ⁊ pugnas verborū: ex quibꝰ oriunt̉ inuidię/ cōtentiōes/ blaſphemię/ ſuſpitiōesmale ⁊cͣ. Itē Ecc̄i. iij. c. In ſuꝑuacuis rebꝰ noli ſcrutari multipliciter. Ibi dicit Gregoꝰ. Stultū eſt ſollicitū eſſe circa illudqd̓ ſine ꝑiculo neſcit̉. Vel ſic: Odiſti obſeruātes vanitates .i. ſomnia/ auguria/ ſortilegia/ ⁊ hmōi. Leuitꝭ. xix .ſ. Nonaugurabimī nec obſeruabitꝭ ſomnia. Eccͣs. v. b. Ubi ml̓ta ſūtſomnia/ plurimę ſt̓ vanitates. Deut̓. xviij. b. Nō īueniat̉ ī te qͥluſtret filiū ſuū aūt filiā ducens ꝑ ignē/ aut qͥ ariolos ſciſcitet̉/aut obſeruet ſomnia atqꝫ auguria: nec ſit maleficꝰ/ nec incantator/ nec phytōnes cōſulat/ nec diuinos: ⁊ q̨̄rat a mortuis ꝟitatē: Oīa em̄ hęc abomīat̉ dn̄s. jͣ. Beatꝰ vir cuiꝰ nomē dn̄i ſpeseiꝰ ē: ⁊ nō reſpexit ī vanitates ⁊ inſanias falſas ⁊cͣ. sͣ. Filij viriinclyti vſqꝫ qͦ diligitꝭ ignominioſe vanitates? Uel Uanitates .i. dignitates ſęculares. Ecc̄i. x. b. Oīs potētatꝰ vita breuis. Seqͥt̉: a¶ Ego aūt in dn̄o ſperaui. q. d. illi ita obſeruāt vanitates: vnde odiſti eos: Sꝫ ego nolo ſil̓r obſeruare.Sed Ego in dn̄o ſperaui: non in vanitatibꝰ ſupradictꝭ:Et ideo b ¶ Exultabo et lętabor: in futuro. Nec mirū: qꝛſpes ē certa expectatio futurę beatitudinis. Prouer. x. d. Expectatio iuſtoꝝ lęticia. Exultare ē cū magna alacritate animigaudere. Lętari eſt tēperata affectione gaudere. Primū qͦ adcorpus: Secūdū quo ad animā. Lętabor inqͣꝫ ⁊cͣ. nō meritis ſufficiētibꝰ: ſed gratia tua efficiēte. Un̄ dicit: c ¶ In miſericordia tua. Titū. iij. b. Nō ex oꝑibꝰ iuſticię quę fecimꝰnos: ſed ẜm ſuam miſericordiā ſaluos nos fecit. Vnde verſus.Quicquid habes meriti/ pręuentrix gratia donat. Nil deus īnobis pręter ſua dona coronat. Poſtea quo ordine miſericordiā dei ſuſcępit/ determinat/ dicens: d ¶ Quoniā reſpexiſti ⁊cͣ. q. d. vere habui miſericordiā: Qm̄ reſpexiſti hūilitatē meā. Reſpectus iſte eſt collatio gratię. Sap̄. iiij. c. Gratia et miſericordia ē in ſāctos eiꝰ: ⁊ reſpectꝰ illiꝰ in electos illiꝰ.Reſpexiſti hūilitatē meā .i. me ꝓpter hūilitatē. Luc̄. j. e.Reſpexit hūilitatē ancillę ſuę. Eſa. vlti. a. Ad quē reſpiciamniſi ad pauꝑculū ⁊ contritū ſpū ⁊cͣ. Iaco. iiij. b. Deus ſuꝑbisreſiſtit: humilibꝰ aūt dat gratiā. Secūdo liberat a malo: Un̄addit: e ¶ Saluaſti de neceſſitatibꝰ animā meā .i. de pͥmis mōtibꝰ: q̨̄ dicunt̉ neceſſitates: qꝛ ineuitabiles ſunt. UndeRoma. vij. d. Qd̓ volo bonū hoc nō facio: ſꝫ qd̓ nolo malūhoc ago. Ul̓ De neceſſitatibꝰ .i. de ꝑplexitatibꝰ/ quas diabolus ingerit. Iob. xl. b. Nerui teſticuloꝝ eiꝰ pplexi ſunt .i. leuiathan. Et vere ſaluaſti: quia f ¶ ec cōcluſiſti me ī manibus inimici .i. ī poteſtate eius. Manꝰ em̄ dicit̉ poteſtas.Ande Ecc̄i. x. a. In manu regis poteſtas terrę. Inimicꝰ aūteſt triplex .ſ. caro/ mūdꝰ diabolꝰ. Et vnuſqͥſqꝫ habet duas maſius. Manꝰ carnis/ ſūt luxuria ⁊ gula. Gula attrahit: ⁊ luxuriaattractos ſuſcipit ⁊ ligat. De his duabꝰ manibꝰ Eccͣi. xxiij. a.Auerte a me vētris ꝯcupiſcētias/ ⁊ cōcubitꝰ ꝯcupiſcētię ne apprehendāt me. Eccͣs. vij. d. Inueni amariorē morte mulierē:viſicula ſunt manꝰ eiꝰ. Manꝰ mūdi/ ſunt cupiditas quę attrahit. ⁊ curioſitas q̨̄ diſponit. Manus diaboli: de quo Matth̓.xiij. d. Inimicꝰ hō hoc fecit: ſunt ſuꝑbia quę extollit: ⁊ inanisdioria ꝗ oſtētat. Primꝰ inimicus eſt intra nos. Mich̓. vij. b.
Ab ea q̨̄ dormit in ſinu tuo: cuſtodi clauſtra oris tui. Secūdꝰeſt circa nos. Phil̓. ij. b. Vt ſitis ſine querela ⁊ ſimplices filijdei/ ſine rep̄henſione in medio prauę ⁊ peruerſę nationis ⁊cͣ.Ezech̓. ij. c. Cū ſcorpionibꝰ habitas. Tertius inimicꝰ eſt ſup̄nos. Iudicꝭ. xvj. e. Philiſtijm ſuꝑ te ſanſon. Philiſtijm int̓p̄tat̉ ceciderūt: ⁊ ſignificat dęmones. Lucꝭ.x. c. Uidebaꝫ ſathanāqͣſi fulgur de cęlo cadentē. Sanſon interp̄tat̉ ſol eoꝝ: ⁊ ſignificat p̨̄latos/ vel animārōnaleꝫ: ſupra quā eſtdiabolꝰ: qꝛ non quęritniſi aīas. Gen̄. xiiij. d.Da mihi aīas/ cęteratolle tibi. Et vt melius ⁊ leuius aīas habeat/ paſtorē aīaꝝ pͥncipaliter inuadit. j. Regꝭ. xxxj. a. Totū pondꝰ p̨̄lij verſuꝫ eſtin ſaul. iij. Regꝭ. xxij. e. Nō pugnabitis ꝯͣ minorē ⁊ maiorēquēpiā niſi cōtra regē iſrl̓ ſolū. Cōtra hos tres inimicos armat nos apl̓s/ Titū. ij. d. Sobrie ⁊ iuſte ⁊ pie viuamꝰ in hocſęculo. Sobrie cōtra carnem: Iuſte cōtra mūdū: Pie cōtradiabolū. Propter iſtos igit̉ tres hoſtes/ dicit: Nec cōcluſiſti me in manibꝰ inimici .i. in poteſtate peccati carnis/vel mūdi/ vel diaboli. De hac cōcluſiōe/ Thren̄. iij. b. Cōcluſit vias meas lapidibꝰ quadris. Per lapides quadros ſignificant̉ diuerſa peccata. Lapis em̄ quadrꝰ habet ſex ſuꝑficies:Similit̓ peccatū habet ſex. Prima ē/ cōſenſus rōnis: Secūda/ oꝑatio: Tertia/ cōſuetudo: Quarta/ gl̓iatio de peccato:Quinta/ excuſatio: Sexta/ deſperatio vl̓ p̨̄ſūptio. Naū. ij. c.Facies oīm ſicut nigredo ollę. Et nota ꝙ aliud ē claudi: aliudcōcludi. Claudi em̄ eſt ad tp̄us in peccato teneri: cōcludi ē finaliter in eo teneri. Nec ſolū me a malis liberaſti: ſed ⁊ bonisoperibꝰ me aptaſti. Quia vt ſequit̉: g. Statuiſti in locoſpacioſo pedes meos: ꝑ charitatē. Hęc duo petebat beatus Gregꝰ. dicēs: Formidinis pondus tolle/ ⁊ irradiāte gr̄adilectiōis ſpiritū ſanctitatis infunde. Statuiſti .i. firmit̓ ſtare feciſti. In loco ſpacioſo .i. in latitudine charitatis. Pedes meos .i. affectus: vt currerē ſine offendiculo in via mādatorū tuoꝝ. Psͣ. Uiā mandatorū tuoꝝ cucurri cū dilataſticor meū. Vel In loco ſpacioſo .i. in cęleſti patria ꝑ ꝯtemplationē ⁊ deſideriū. Psͣ. Stātes erāt pedes noſtri in atrijstuis hierl̓m. h ¶Miſerere mei dn̄e. Secūda pars in quaenumerat q̨̄ ⁊ quot ⁊ quāta mala ꝑturbāt. Et cū prius ęgeritvir iuſtꝰ de ſpe ſua: hic agit d̓ timore/ oſtēdēs ſe moli int̓ illasduas molas: ſpei videlicꝫ ⁊ timorꝭ. Un̄ dic̄: Miſerere mei:cōſeruādo me in bono qd̓ mihi dediſti. Thren̄. iij. c. Miſericordię dn̄i eſt ꝙ nō ſumꝰ cōſumpti. Et neceſſe eſt: i ¶ Qm̄tribulor: ꝑ diuerſas tēptatiōes. Nec eſt diſſonū qd̓ hic ait:Tribulor/ ei qd̓ īmediate ſupra dixerat: Statuiſti ī locoſpacioſo pedes meos: īmo cōcordat: qꝛ in tribulatiōe fitdilatatio: Sicut ſupra dictū ē: In tribulatiōe dilataſti mihi.Dicto igit̉ ī generali: Tribulor: deſcēdit ad ſpeciales tribulatiōes enumerās eas. Prima ē obnubilatio rōnis. Un̄ dic̄:k¶ Cōturbatꝰ eſt oculꝰ meus .ſ. oculus rōnis. Secūdaeſt ꝑuerſitas ſenſualitatis: Un̄ addit: m ¶ Anima mea. i.animalitas mea .ſ. ſenſualitas ſupple turbata eſt. Tertia tribulatio ſiue tertium malum/ eſt lubricitas memorię. Vndeaddit: n ¶ Et venter meus: ſupple ꝯturbatus eſt .ſ. vent̓memorię/ in quo cibus ⁊ potus ſacrę ſcripturę debet recipi etdecoqui: vt inde refūdat̉ nutrimētū mēbris eccleſię. Et vndehęc oīa ei eueniāt/ oſtēdit cū int̓ſerit: ¶ In ira: ſcꝫ tua: id eſtex ira qͣ iratꝰ es adę ꝓpter peccatū ſuū. Ante peccatū em̄ ratio erat ꝑſpicax: ſēſualitas recta: memoria tenax. Sil̓e habet̉Thren̄. j. g. Uide domine quoniā tribulor: venter meus conturbatꝰ eſt: ſubuerſū eſt cor meū in memetipſa: qm̄ amaritudine plena ſū. Adaptatio plana eſt. Hic dicit̉ miſerere: ibi:vide .ſ. oculo miſericordię/ qͦ reſpexiſti petrū. Utrobiqꝫ dr̄:quoniā tribulor/ ⁊ venter. Qd̓ aūt hic vocat oculū: ibi vocatcor. Ꝙ aūt ibi dicit: amaritudineena ſum refert̉ ad ſenſua-
abd ᵉI
Al̓. rmanus
ciſti
Lapis quadrꝰſex habet ſuꝑficies: ſil̓r pctm̄
Psͣ. 39. 1Ps. 4.
Psͣ .118.Psͣ .121.
Psͣ .4.Nota tribulationes ſpeciales iuſtorum
l 3