Pſalmus
Redemiſti me. Ad timorē/ cūomine deus veritatis.Ipſe filius. Psͣ. Emitte manū tuam de Psͣ. icv.alto. Deūt̓. xxxij. f. Leuabo in cęlū manum meam.Potētia/ ſapiētia/ bonitas. Psͣ. Opera Psͣ. o.manuū tuaꝝ ſt̓ cęli. Itē: In manu tua Psͣ. 54.dn̄e omnes fines terrę.Ordinatio. Iob. xij. b. In cuius manueſt aīa oīs viuentis. Sap̄. iij. a. Iuſtoꝝanimę in manu dei ſunt.Fortitudo. Psͣ. In manu potenti ⁊ bra/ Us. 135.chio exenCargitas. Psͣ. Aperis tu manū tuam: ⁊ Psͣ. 144.imples om̄e animal bn̄dictione.Conſolatio. Ezech̓. iij. d. Manꝰ dominierat mecū confortans me.Donum ꝓphetię. Ezech̓. viij. a. Cecidith inibi ſuꝑ me manus domini: id eſt ſpiritꝰH9OHerie.Pręſciētia. Eſa. xlix. d. In manibꝰ meisdeſcripſi te. Glo. vt ſemꝑ videam te.Miſericordia. Psͣ. Cū ceciderit iuſtꝰ nō Psͣ. 36.collidet̉: qꝛ dn̄s ſupponit manū ſuā.Protectio. Eſa. lj. e. In vmbra manusmee ꝓtexi te.Uoluntas. Psͣ. In manibus tuis ſortes Psͣ. 30.100 92Cōminatio. Eſa. ix. c. Adhuc manꝰ domini extenta.Uindicta. Iob. xiij. c. Manū tā lonfac a me.Ayeratio. De Mannia ineafocit hec omnia Geonit̉.d ¶ Odiſti obſeruātes vanitates. Cōtinuatio. Cū ſisdeꝰ ꝟitatꝭ: odiſti obſeruāteſ vanitates. Cōtrariū videt̉Sap̄. xj. d. miū ouūſti ⁊r̄ q̄ feciſti G4 ſluit hoc Augꝰ:dicēs: Perſeqͣmur in malis ꝓpriā iniqͥtatē: miſereamur in eis419 Gi91g11g1539 17 9X f9ci5 in 90 ſnaturā. ſod odit i4 9 hō malo fecit .ſ. iniquitatā. ẜm ꝙ diritEccͣꝰ. xij. a. Da bono ⁊ nō recęꝑis pctōrem. e ¶ Obſeruā605 motorem. vlCuc. xiiij. a. Et ipſi obſeruabat eū. An̄qꝫ cauſa: vt Ecc̄s. xij.Deū rime ⁊ mādata viꝰ ꝯbſerua Qn̄qꝫ diligētiō. vt hic. EtPhil̓. iij. d. Imitatores mei eſtote fratres ⁊ obſeruate eos qͥita ambulāt ſic̄ habetꝭ formā noſtrā. De his gͦ dicit: Odiſtiobſeruātes .i. diligenter cuſtodiētes ⁊ amātes: fi Uanitates .i. tēporales diuitias/ ⁊ delitias/ ⁊ honores. Un̄ Iaco.iij. b. Quicūqꝫ voluerit amicꝰ eē huiꝰ mūdi: īimicꝰ dri ꝯſtituiur Mūdꝰ ⁊ aūt illꝰ tria ꝯtiret. Ur̄ ⁊ꝑtius dr̄. j. Ioh̓. ij. c.Nolite diliꝰ ere mūdū/ neqꝫ ea q̨̄ in mūdo ſt̓: ſi qͥs diligit mūlū/ nō ē charitas patris ī eo: qm̄ om̄e qd̓ in mūdo ē ꝯcupiſceia carnis e: ⁊ cōcupiſcētia oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vitę. Hęc aūt triap̨̄cipue dinitię dicunt̉ vanit ꝯtes: qꝛ nō implent. Ecc̄s. v. b.Ixꝰ nō īplebit̉ pecunia. Itē/ qꝛ cito diſparēt. j. Ioh̓. v. c.rā ſit mūdus ⁊ ꝯcupiſcētia eiꝰ. Psͣ. Et relinq̄t alienis diuiFtag? ſtēqꝫ etia eu hpabent paruū vel nuliū emolumēūint. Un̄ obſeruātes vanitates dicēt/ cū apparuerit veritasud Sap. v. b. Quid nobis ꝓfuit ſupbia: aut diuitiaꝝ iacraia qͥd cōtulit nob̓? Tranſierūt oīa illa tanqͣꝫ vmbra. Ro. vj.Que fructu habuiſtis tūc in ulis: in quibꝰ nūc erubeſcitis?t ideo bn̄ addit̉ hic: Obſ eruātes vanitates ſuꝑpa.i. fruſtra. De diuitijſ aūt ꝓprie dr: Odiſti obſeruāteſuitates ſueuatue .i. preter nccelliratt qd neteſitē̓in doſſūt ſeruari: ſed vitra neceſſitatē: nō maxime teporeſtie. Un̄ Luc̄. xj. f. Qd̓ ſuꝑ eſt/ date elemoſynā. Ibi Glo.upeſt neceſſario victui ⁊ veſtimēto date paupibꝰ. i. Ll.vlti. b. Habētes alimēta ⁊ quibꝰ tegamur his cōtentiGregꝰ. Qd̓ a cōi dn̄o tribuūt: iuſtū ē vt qͥ accipiūt: cōitvtant̉. Et Amb.
a ¶ In manus tuas comendo ſpiritu meū. Spiritūmeum: id eſt animā meā/ vt ꝓtegas eā ⁊ cuſtodias. Un̄ dicit Caſſiodorꝰ: Cōmendat patri inęſtimabilē theſaurum. Etſic facies: quia iam de hoc certus ſum. Unde quaſi certus dico: b ¶ Redemiſti me: id ē redimes de morte reſuſcitādo:c. O Domine deꝰveritatis: id eſt verus in ꝓmiſſis. Hieronymꝰ dic̄ ꝙ ab illo loco: Deus deus meusreſpice ⁊cͣ. dixit dominus in paſſione totum vſqꝫ ad locū iſtū.Et ideo eccleſia in completorio hic finit pſalmū iſtū. Uel hocvltimū verbū eſt vox eccleſię: quę audita prius chriſti paſſione et reſurrectione/ gratias agit de ſua redemptione/ dicens:Redemiſti me: per ſanguinē tuum. Domine deus veritatis: id eſt qd̓ per ꝓphetas ꝓmiſiſti/ ī tua morte adimpleſti. Vnde Lucꝭ. j. g. Bn̄dictus dominꝰ deus iſrael: quia viſitauit ⁊ fecit redemptionē plebis ſuę ⁊cͣ. Sicut locutus eſt ꝑ osſanctorū qui a ſęculo ſunt ꝓphetarū eius.K a ¶ In manus tuas commendo ſpiritum meum. Hoc pręcipue debet dicere vir religioſus qui eſt in cruce pęnitentię: ſicut dominus his verbis vſus eſt in cruce: Luce. xxiij. g. Debent enim religioſi crucem aſcēdere/ ſicut chriſtus: ſicut dicit dominus Matth̓. xvj. d. Si quis vult venirepoſt me abneget ſemetipſum ⁊ tollat crucē ſuam. Tollere crucem/ eſt aſcendere arduā vitam ⁊ auſteram. Abnegare ſemetipſum eſt dicere: In manus tuas commendo ſpiritūmeum: quod fit/ cum in profeſſione abrenūciant proprię volūtati. Et eſt vtrūqꝫ neceſſariū: vt corpus in cruce affigatur ꝑmacerationē carnis/ ⁊ obſeruantiā regularium diſciplinarū: etſpiritus in manu pręlati cōmendet̉ qui vicem dei gerit. Sednota ꝙ ſpiritus duo comprehendit .ſ. intellectum et affectum.Intellectus autē corrumpit̉ in clauſtrali per propriū ſenſum:affectus autem per propriā voluntatem. Quātū ergo ad hęcduo: debet religioſus cōmendare ſpiritum in manu pręlati: vtnec propriū ſenſum retineat ad iudicandū: nec propriam volūtatem ad eligendum. Dicit enim dominus: cuius vices gerit pręlatus: Vos vocatis me magiſter ⁊ domine: ⁊ bene dicitis: ſum enim: Ioh̓. xiij. b. Si ergo eſt magiſter/ debet ei cedere ⁊ credere intellectus nō proprio ſenſui. Si eſt dominus:debet ei obedire affectus nō proprię voluntati. Si ita faciat:vere poteſt dicere: In manus tuas cōmendo ſpiritūmeū. Sed quidā volunt per omnia chriſto aſſimilari: qui cūſpiritum cōmendauerunt in manu prelati/ ſtatim volunt reſumere ⁊ ſuę eſſe poteſtatis quaſi ipſi omnipotentes ſint/ ſicutchriſtus: qui dicebat Ioh̓. x. d. Poteſtatē habeo ponēdi animā meā: et poteſtatē habeo iterū ſumendi eam. Sed hoc ſolideo conuenit ſic coniunctim. Prima pars conuenit alijs: quiain poteſtate hominis eſt abrenūciare proprię voluntati. Sednō eſt in poteſtate eius reſumere eaꝫ: ſicut nec homo mortuuspoteſt reſurgere per ſeipſum. Unde monachis dicit̉ Col̓. ij. d.Si mortui eſtis cum chriſto ab elementis mūdi huius: quidadhuc tanqͣꝫ viuentes mundo decernitis? Et poſtea in tertiocapitulo. a. addit: Mortui enim eſtꝭ et vita veſtra abſconditaeſt cum chriſto in deo. Sed poſſet aliquis dicere: Durus eſthic ſermo: quis poteſt eum audire: Ioh̓. vj. ſ. Sed emollit ettemperat eum/ verbum quod ſequitur: b ¶ Redemiſti medomine deus veritatis: Quaſi dicat vir iuſtus: Reddātibi vicem ſicut potero: quia poſuiſti animam tuam in manus patris pro me: ⁊ corpus tormentis: Sic ego tradam ſpiritum meum in voluntate pręlati/ ⁊ corpus ſubijciam regularibus diſciplinis. Psͣ. Quid retribuam domino pro omnibꝰquę retribuit mihi? Calicē ſalutaris accipiā. Sic ergo chriſtipaſſio/ debet eſſe cauſa et exemplū noſtrę penitentię. Item eſtetiam mitigatoriū ⁊ remedium: Quia ſicut dicit beatꝰ Bern̄.deuotus miles ſua non ſentit/ cum benigni ducis vulnera intuetur. Heb̓. xij. a. Recogitate eum qui talem ſuſtinuit a peccatoribus aduerſus ſemetipſum contradictionē: vt non fatige-
nini animis veſtris deficientes. Et nota ꝙ in his verbis horat̄ nos ad amorē cū dicit: Redemiſti me. Ad timorē/ cūdicit: Domine deus veritatis.Ipſe filius. Psͣ. Emitte manū tuam de Psͣ. icv.alto. Deut̓. xxxij. f. Leuabo in cęlū mamn meam.tia/ ſapiētia/ bonitas. Psͣ. Opera Ps. io.nanuū tuaꝝ ſt̓ cęli. Itē: In manu tua Psͣ. 94.dn̄e omnes fines terrę.dinatio. Iob. xij. b. In cuius manueſt aīa oīs viuentis. Sap̄. iij. a. Iuſtoꝝanimę in manu dei ſunt.ido. Psͣ. In manu potenti ⁊ bra/ Psͣ. 125.Extento.gitas. Psͣ. Aperis tu manū tuam: ⁊ Psͣ. 14.Yimples om̄e animal bn̄dictione.Conſolatio. Ezech̓. iij. d. Manꝰ dominierat mecū confortans me.num ꝓphetię. Ezech̓. viij. a. Ceciditi ſuꝑ me manus domini: id eſt ſpiritꝰprophetię.Pręſciētia. Eſa. xlix. d. In manibꝰ meisdeſcripſi te. Glo. vt ſemꝑ videam te.Miſericordia. Psͣ. Cū ceciderit iuſtꝰ nō Psͣ. 36.collidet̉: qꝛ dn̄s ſupponit manū ſuā.Protectio. Eſa. lj. e. In vmbra manusmeę ꝓtexi te.Uolunt. z Ar manibus tuis ſor Paͣ. 30.meę ⁊cͣ.minalio. Eſa. lx. c. Tuſ ub manꝰ ooni extenta.īdicta. Iob. xiij. c. Manū tua iongēfac a me.C peratio. Deui. xxxij. d. Manus incāfecit hęc omnia. Sequit̉:b ¶ Odiſti obſeruātes vanitates. Cōtinuatio. Cū ſisdeꝰ ꝟitatꝭ: odiſti obſeruātes vanitates. Cōtrariū videt̉Nihil odiſti corū ꝗīexiiii. Seu ioiuit hoc Augꝰ:dicēs: Perſeqͣmur in malis ꝓpriā iniqͥtatē: miſereamur in eiscōmunē cōditionē. Sic deus diligit ī hoīe id qd̓ fecit in eo .ſ.naturā: ſed odit id qd̓ hō male fecit .ſ. iniquitatē: ẜm ꝙ dixitCcc. xij. a. Da bono ⁊ nō ſecępis pctōrem. ¶ Obiliuaes vanitates. Nota ꝙ ob qn̄qꝫ notat contrarietatem: vtLuc. xiiij. a. Et ipſi obſeruabat eū. An̄qꝫ cauſa: vt Ecc̄s. xij.d. Deū time ⁊ mādata eiꝰ obſerua. Qn̄qꝫ diligētiā: vt hic: EtPhil̓. iij. d. Imitatores mei eſtote fratres ⁊ obſeruate eos qͥita ambulāt ſic̄ habetꝭ formā noſtrā. De his gͦ dicit: Odiſtiobſeruātes .i. diligenter cuſtodiētes ⁊ amātes: fi Uanitates .i. tēporales diuitias/ ⁊ delitias/ ⁊ honores. Un Iaco.iiij. b. Quicūqꝫ voluerit amicꝰ eē huiꝰ mūdi: īimicꝰ dei ꝯſtituitur. Mūdus aūt illa tria ꝯtinet. Un̄ aptius dr̄. j. Ioh̓. ij. c.Nolite diligere mūdū/ neqꝫ ea q̄ in mūdo ſt: ſi qͥs diligit inūlū/ nō ē charitas patris ī eo: qm̄ om̄e qd̓ in mūdo ē ꝯcupiſceia carnis ē: ⁊ cōcupiſcētia oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vitę. Hęc aūt triap̄cipue diuitię dicunt̉ vanitates: qꝛ nō implent. Ecc̄s. v. b.quarꝰ nō īplebit̉ pecunia. Itē/ qꝛ cito diſparēt. j. Ioh̓. ij. c.rāſit mūdus ⁊ ꝯcupiſcētia eiꝰ. Psͣ. Et relinq̄t alienis diuis ſuas. Itē qꝛ etiā cū habent̉ paruū vel nullū emolumētūant. Vn̄ obſeruātes vanitates dicēt/ cū apparuerit veritaslud Sap̓. v. b. Quid nobis ꝓfuit ſuꝑbia: aut diuitiaꝝ iactātia qd cōtulit nob̓? Tranſierūt oīa illa tanqͣꝫ vmbra. Ro. vj.Quē fructu habiuſtis tūc in ulis: in quibꝰ nuc erubeſcitis?t ideo bn̄ addit̉ hic: Obſeruātes vanitates ſuꝑppae .i. fruſtra. De diuitijs aūt ꝓprie dr̄: Odiſti obſeruāteſanitates ſuꝑuacuę .i. pręter neceſſitate. Ad neceſſitatēībn̄ poſſūt ſeruari: ſed vltra neceſſitatē: nō maxime tēpored̓ ſupeſt neceſfatio eſctni ⁊ veſtimēto date paupſbꝰ 1. T.iſtię. Un̄ Luc̄. xj. f. Qd̓ ſuꝑ eſt/ date elemoſynā. Ibi Glo.th̓. vlti. b. Habētes alimēta ⁊ quibꝰ tegamur his cōtentiſimꝰ. Gregꝰ. Qd̓ a cōi dn̄o tribuit̉: iuſtū ē vt qͥ accipiūt: cōitvtant̉. Et Amb.
Allegorice.
Psͣ. 2.Al̓. ⁊ vanitatēⁱ
Manus domini (
Moraliter.
Nota de prepoſitione ob.
Psͣ .48.
Psͣ .115.