Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XXIX

a Ego autē dixi in abundanbtia mea: mouebor in ęterS num. Domine in voluntaē te tua: pręſtitiſti decōri meo

ſ virtutem. Auertiſti faciemh tuā a me: factus ſum ꝯturibatus. Ad te dn̄e clamabo:k ad deū meū deprecabor.

aoh̓. xx. e. Gauiſi ſūt diſcipuli viſo domino .ſ. poſt reſurrexionē ſuam. Vel ſic Ad veſperum/ adę temporis pecoris. Demorabitur fletus: quia ad litterā verſus veſperam peccauit adam ẜm qd̓ innuitur Gen̄. iij. b. Cum audiſcent vocem domini deambulantis ad auram poſt meridiē:abſcondit ſe adam etvxor eiꝰ a facie domilni. Et ſic occidit ei ſimul ſol iuſticię illuminās oculos cordis: ſol materialis illuminans oculos corporꝭ:Et ſic ad veſpera eiusdemoratꝰ eſt fletꝰ ſuꝑ genus humanū .ſ. miſeria culpa. Demoratus vere: quia longam morā facturus .ſ. vſqꝫ ad maturinū reſurrectionis noſtrę gratiā: ī qua delet̉ culpa. Et reſurrectionis futurę per gloriā: in qua delebit̉ om̄is miſeria.Et hoc eſt addit: Et ad matutinū .ſ. reſurrectionis noſtre: demorabitur lęticia: Quoniā abſterget deus oēmlachrymā ab oculis ſctoꝝ: erit amplius neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor: ſed nec vllus dolor: qm̄ pͥora trāſierūt: Scd̓mcantat eccl̓ia: Et ſumit̉ de Apocl̓. xxj. a.a ¶Ego aūt dixi. Secūda pars/ in qua oſtēdit quomododedicationē iſtam reſurrectiōis meruit: Unde primo oſtendit meritum confidentię/ dicit: Ego autē dixi ⁊cͣ. q. d.ad veſperum demorabitur fletus: ad matutinū lęticia: ſedego confido de matutino: non timens de veſpere. Hoc eſtdicit: Ego autē dixi/ in abundantia mea/ ſupple exiſtens .i. in abūdantia virtutū chariſmatū: quę mea ſunt: eta me habet qͥcunqꝫ de iſtis aliquid habet. Ioh̓. j. b. De plenitudine eius om̄es accępimus. Quid dixi? Hoc: bmouebor/ a deo/ in ęternū .i. nūqͣꝫ mouebor: Sicut Ioh̓.xiij. a. dixit petrꝰ: lauabis mihi pedes in ęternū .i. nūqͣꝫlauabis. De abundantia virtutū chariſmatū chriſti/ Ioh̓.j. b. De plenitudine eius nos om̄es accępimus. Col̓. ij. b.In ipſo īhabitat om̄is plenitudo diuinitatꝭ corꝑalit̓: eſtisī illo repleti. Scd̓o on̄dit meritū hūilitatꝭ: Un̄ dic̄: cDDomine pater: d In volūtate tua .i. ẜm bn̄placitū tuū:d Preſtitiſti decori meo .i. hūilitati meę/ decorat virtutes: f Uirtute: vt aduerſa humilit̓ patiar. De decoreī Psͣ. On̄s regnauit/ decorē indutꝰ eſt. Psͣ. Specioſus forma prę filijs hominū. Cōtra. Eſa. liij. a. Non erat ei ſpeciesneqꝫ decor. Glo. De corē habuit naturalē ſpiritualē: turpitudinē accidentalē. quia ſputꝭ illectꝰ/ ver beribus cęſus.Et Lucꝭ. j. e. Reſpexit humilitatē ancillę ſuę. Ibi oſtendit̉ humilitas eſt decor ſiue pulchritudo quę libēter reſpicit̉.Tertio oſtendit meritū ſuę paſſionis ſiue patientię: ſubiungit. g. AAuertiſti faciē tuā a me. Auertiſti .i. viſuses auertere: qn̄ me paſſioni expoſuiſti. Faciē .i. p̨̄ſentiā diuinitatis tuę. Un̄.. Uſqꝫ auertis faciē tuā a me. h Etfactus ſū conturbatus .i. infirmitas meę carnis attrita eſt. Contra. Eſa. xlij. a. erit triſtis neqꝫ turbulentus.Sol̓. Turbatio duplex .ſ. paſſio ꝓpaſſio. Prima non fuitturbatus: ſed ſecūda. Itē a ſe fuit turbatus ab alio. Ioh̓.xj. d. Infremuit ieſus/ turbauit ſeipſū: Hic agit̉ de turbatione ꝓpaſſione: dicit̉/ turbatus: id eſt ⁊cͣ. Quarto on̄ditmeritū orationis deuotionis ſuę dicens: i Ad te domine clamabo. q. d. licet ita uerim turbatus attritus: tn̄ deſperaui: ſed pręter ſupra dicta dixi iſtud: Ad te domine/ pater: clamabo/ in articulo paſſionis/ bonis adiplſcendis. k Et ad deū meū deprecabor: pro malisalnouendis. Et on̄dit tres cauſas qͣre debeat exaudiri. Prima eſt: Quia niſi exaudiret̉: inutilis eſſet eiꝰ paſſio. Un̄ dic̄:a Ego aūt dixi ⁊cͣ. Moraliter poteſt exponi de diuiteQuę vtilitasabundāte in diuitijs ſuis ꝯfidente: ſic: Ego dixi in abūdatia mea .ſ. diuitiaꝝ: b mouebor in ęternū .i.diu viuam: videt̉ em̄ credant ſe ſemꝑ victuros. Sic dicebat ille diues cuius ager vberes fructus attulit: Lucꝭ. xij. c.

Dicebat em̄: Anima mea habes multa bona poſita ī annosplurimos: requieſce/ comede/ bibe epulare. Eccͣj .xj. c. Eſt locupletat̉ parce agēdo: hęc pars mercedis illius in eodicit: inueni requiē mihi: nūc manducabo de bonis meisſolus. Sed licet ita dicāt: tn̄ mentix iniquitas ſibi. Un̄ ibi inEccl̓iaſtico ſequit̉ ſtatim: Et neſcit tēpuſp̨̄tereat illum morsappropinquet: relinquat oīa alijſ moriat̄. Et Lucꝭ. xij. c. illidiuiti dixit deꝰ: Stulte hac nocte repetentaīam tuā a te: q̨̄ paraſti cuiꝰ erūt? De viro aūt iuſto exponit̉ ſic: a Ego: dicit vir iuſtꝰ: dixi ī abundātia mea:virtutū operū: b No mouebor in ęternū .i. firmit̉ꝓpoſui ꝑſeuerare in bono. q. d. illd̓ Iob. xxvij. a. Donec deficiā recedā ab īnocētia mea: iuſtificationē meā quā cępi tenere deſerā. Multi aūt aliter faciūt: ad quēlibet ventūtemptationis mouent̉: De qͥbus dicit̉ Eſa. j. g. Erit fortitudo vr̄a qͣſi fauilla ſtupe. Et Naū. iij. c. Omnes munitionestuę ſicut ficus groſſis ſuis: ſi ꝯcuſſę fuerint/ cadēt ī os comedentꝭ. Sꝫ vir iuſtus dicit: Non mouebor in eternū.Eccͣs. x. a. Si ſpūs poteſtatē habentꝭ aſcenderit ſuꝑ te/ lo tuū ne dimiſerꝭ. Prouerb̓. x. d. Iuſtus cōmouebit̉ inęternū. Psͣ. Qui facit hęc cōmouebit̉ in ęternū. Sed qꝛhoc dicere/ poſſet aſcribi iactātię p̨̄ſumptioni: ideo ſequit̉:c Dn̄e in volūtate tua p̨̄ſtitiſti decori meo v̓tutē.q. d. hoc habeo a me: ſꝫ tu dn̄e p̨̄ſtitiſti v̓tutē .i. fortitudinē poſſum ſtare: e Decori meo .i. honeſtę ꝯuerſationi meę. Sap̄. iiij. a. O qͣꝫ pulchra eſt caſta generatio claritate. Pręſtitiſti/ dico/ ex meis meritꝭ: ſed in volūtate tua .ſ. ẜm bn̄placitū tuū. Nota multi habēt decorē incorꝑe/ ſine virtute aīę: vt abſalon: De. ij. Regꝭ. xiiij .ſ. Sic̄abſalon erat vir pulcher. Alij ī ſermone. Ecc̄j. iiij. d.abſcondas ſapientiā tuā in decore ſuo. Alij ī veſte. Matth̓.vij. b. Veniēt ad vos in veſtiment ouiū. Sed ſpōſus ſponſa filij eoꝝ habēt ī corde. De ſponſo: Hiere. l. b. Peccauerūt dn̄o decori iuſticię. Cantꝭ. j. d. Ecce tu pulcher es dilecte mi decorus. De ſponſa/ Cantꝭ. iiij. b. Tota pulchra esamica mea: macula eſt in te. Hiere. xxxj. e. Bn̄dicat tibi dn̄s pulchritudo iuſticię. De filijs. Psͣ. Filij tui ſicut nouellę oliuarum: in circūitu menſę tuę. Zach̓. ix. d. Quid eſtpulchrū eiꝰ: niſi frumētū electoꝝ/ vinū germinās virgineſ?Et a te habeā hāc virtutē a me: patet ꝯtrariū. Un̄ ſequit̉: g Auertiſti/ aliqn̄/ faciē tua a me .i. gr̄aꝫ tuā ſubtraxiſti peccatꝭ meis exigentibꝰ: fugantibꝰ. h Et factus ſum ꝯturbatꝰ .i. a priori ſtatu motꝰ lapſus in peccatū. Un̄ in Psͣ. Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmꝰ ſū: ſana medn̄e qm̄ ꝯturbata ſūt oſſa mea: aīa mea turbata eſt valde.Ul̓ legat̉ ſub hypotheſi: Auertiſti faciē tuā a me: et factus ſū cōturbatꝰ .i. ſi auerterꝭ ꝯturbabor: Et eſt idē ſenſ priori. Simile dicit̉ alibi in Pͣsͣ. Auertente aūt te faciemturbabunt̉: auferes ſpiritū eoꝝ deficient ⁊cͣ. Econtrario inPsͣ. alio: Adimplebis me lęticia vultū tuo: vel facietua: ẜm aliā litterā. Ideo petebat dauid: auertas faciētuā a me. Ex quo ergo virtutē perſiſtendi in bono habeoniſi a te domine: i Ad te domine clamabo/ ore. Etk Ad deum meum deprecabor: vt .ſ. des mihi virtutem fortitudinem/ vt poſſim perſeuerare: vel ſi forte cadāvt poſſim reſurgere. De his duobus .ſ. de clamore deprecatione/ Eſa. xxxviij. c. Sicut pullus hirūdinis ſic clamabo:meditabor vt columba. Pullus em̄ clamat ad matrem vt afferat ei cibum: ſic nos ad deū/ vt det nobis fortitudinē. Columba habet gemitū pro cantu. Ille ergo meditatur vtlumba: qui in corde ſuo de ſuis viribus deſperans/ gemit: ettn̄ oculos mentis columbinos ad deū dirigens/ ſpē firmā inipſo ponit. Et neceſſe habeo dep̄cari ne cadā in pctm̄: Quiaſi cecidero reſurgā: meliꝰ eſſet mihi eſſe. Un̄ ſubdit̉:k Que vtilitas

a

j

Moraliter deviro iuſto.

legorice.

Psͣ .144.

De inultiplicidecore.

3. 52. jPs. 44. j

Psͣ. 127.

Psͣ. .6.

Psͣ .12. Cōtulo inilis

Psͣ. .103.Psͣ .15.Psͣ. 142.

itere.