Pſalmus
g Pſallitē domino ſācti eiꝰ:c ⁊ confitemini memorię ſandctitatꝭ eiꝰ. Qm̄ ira ī indigna
etione eius: ⁊ vitā ī volūtategͦ eiꝰ. Ad ve̓ſperū demorabit̉h fletꝰ: ⁊rad matutinū lęticia.
a ¶ Pſallite dn̄o ſctī eiꝰ. q. d. pͥmo laudate oꝑe: qd̓ īnuitcū pͥmo dicit: Pſallitę. Secundo laudate eū ore: Un̄ dicit: c ¶ Et ꝯfitemini memorię ſctītatꝭ eiꝰ .i. ꝯfiteminiei: qͥ memor fuit ſctīficare vos. Ioh̓. xvij. c. Ego ꝓ eis ſanctifico meipſū: vt ſint ⁊ ipſi ſanctificati in ꝟ tātē. Ul̓ Cōfitemī memorię ſanctitatis eiꝰ .i. qꝛ ꝓpt̓ſctītatē ⁊ bonitatē ſuāmemor fuit nr̄i. Un̄ īPsͣ. Scd̓m miſcd̓iaꝫtuā memento mei tu:ꝓpt̓ bonitatē tuā dn̄e.d ¶ Qm̄ ira ī indignatiōe eiꝰ. q. d. ideo ꝯfitemini ⁊ pſallite deo patri: Qm̄ ira .i. vindicta .ſ. inflictio pęnęº quā ſuſtinui ī paſſione/ eſt ſiue fuit/ in indignatione eiꝰ: qͣ indienabat̉ ꝓpt̓ pctm̄ pͥmoꝝ parentū. Un̄ Eſa. liij. c. Propt̓ ſcel̓ꝰppl̓i mei ꝑcuſſi eū. e ¶ Et vita/ gl̓ię: quā mihi dedit: reſuſcitās me a mortuis: eſt f ¶ In volūtate eiꝰ .i. in bn̄placitoeiꝰ. Eſt gͦ ſenſus: Ideo ꝯfitemini illi: qꝛ etſi me paſſioni expoſuit: tn̄ poſtmodū me gl̓ioſe reſuſcitauit: Et vos qͥ cōplātati eſtꝭ ſil̓itudini mortis meę: ſimul ⁊ reſurrectionis eritis:ſicut dicit Apl̓us Ro. vj. a. Un̄ ⁊ ſubiungit duo: q̨̄ iſtis duobus rn̄dēt/ dicēs: g ¶ Ad veſperū demorabit̉ fletꝰ .ſ.ad veſperū paſſionis meę: demorabit̉ fletus/ in apoſtolis. Un̄ in hymno cantat̉: Triſtes erāt apoſtoli/ de nece ſuidn̄i ⁊cͣ. h ¶ Et ad matutinū: reſurrectionis meę: demorabit̉ i ¶ Lęticia: in ipſis apl̓is ⁊ in alijs diſcipulis. Un̄Ioh̓. xx. e. GauiſiX ¶ Pſallitę dn̄o .i. bonis oꝑbꝰ ip̄i honorē date: Vosb ¶ Sacti eiꝰ .i. qꝛ vos ſctīficauit ꝑ p̨̄dicta .ſ. ꝑ incarnationē⁊ cętera q̨̄ enūerata ſūt: Ideo bn̄ oꝑantes ſeruite illi: c ¶ Etcōfitemini memorię ſāctitatꝭ eiꝰ .i. laudate eū/ memores/ qm̄ ipſe vos ſanctificauit. Un̄ Eph̓. v. e. Chriſtꝰ dilexiteccl̓iaꝫ: ⁊ tradidit ſemetipſū vt illā ſctīficaret. Ul̓ Cōfitemini memorię ſctītatꝭ eiꝰ .i. qꝛ memor fuit ſctīficare voſ.Psͣ. Quid eſt hō ꝙ memor es eiꝰ/ aut filiꝰ hoīs/ qm̄ viſitaseū? Ꝙ aūt hͦ nō fecit meritꝭ hoīm exigētibꝰ/ ſꝫ ſua miſcd̓ia:ſubiūgit: d ¶ Qm̄ ira ī īdignatiōe eiꝰ ⁊cͣ. q. d. hō n̄ meruerat niſi ira dei: ſꝫ deꝰ nō vult mortē pccōrꝭ. Hoc ē: Qm̄ira ī indignatiōe eiꝰ .i. ip̄e. īdignat̉ iraſci: qꝛ inuitꝰ punit.Eſa. x. f. Adhuc paululū modicūqꝫ/ ⁊ ꝯſūmabit̉ indignatiomea. Un̄ Hieroꝰ. Quicqͥd mali patimur/ vitij nr̄i ē: qͥ dulcēdeū ꝟtimꝰ ī amaꝝ: ⁊ ſęuire cogimꝰ nolētē. Thren̄. iij. d. Nōem̄ hūiliauit ex corde ſuo: ⁊ abiecit filios hoīm. Un̄ verſus.Eſt piger ad pęnas pͥnceps ad p̨̄mia velox: Quiqꝫ dolet qͦtiēs cogit̉ eē ferox. e Et vita ī volūtate eiꝰ .i. ip̄e vult vitā hoīm: nō mortē. Un̄ ī collecta: Deꝰ cui ꝓpriū ē miſereri ſꝑ⁊ ꝑcere. Un̄ de his duobꝰ. Ezech̓. xviij. e. Nūqͥd voluntatꝭmeę ē mors īpij/ dic̄ dn̄s deꝰ? q. d. nō. Hoc ē qd̓ dicit: Qm̄ira ī īdignatiōe eiꝰ. Et addit̉ ī Ezech̓. Et n̄ vt ꝯuertat̉ avijs ſuis ⁊ viuat? Hoc ē qd̓ dicit̉ hic: Et vita ī volūtateeiꝰ: qꝛ alit̓ nō habet̉ niſi ex gr̄a ⁊ volūtate. jͣ. Timoth̓. ij. b.Qui vult oēs hoīes ſaluos fieri. Prouer. xvj. b. In hilaritate vultꝰ regꝭ vita. Psͣ. Melior eſt miſcd̓ia tua ſuꝑ vitas:actiuā .ſ. ⁊ ꝯtēplatiua: qꝛ neutra ſufficit ad retributionē ęternā/ ſine dei miſericordia. Et licet mō ita ſit miſericors ⁊ benignꝰ: tn̄ tandē ſęueritatē ⁊ iuſticiā exercebit in eos qͥ ꝯtēnūtmo benignitatē ⁊ patientiā eiꝰ: Un̄ addit: g. Ad veſpeꝝdemorabit̉ fletꝰ .ſ. qn̄ ꝓijcient̉ mali in tenebras exteriores. Matth̓. xxv. c. Inutilē ſeruū eijcite in tenebras exteriores/ Ecce ad veſpeꝝ. Ibi erit fletꝰ ⁊ ſtridor dentiū/ Ecce/ demorabit̉ fletꝰ. Et bn̄ dicit/ demorabit̉: qꝛ ſꝑ durabit. De hoc dicit̉ Eſa. xxx. g. Auditā faciet dn̄s gloriā vocis ſuę: ⁊ terrorē brachij ſui oſtēdet in cōminationē furorꝭ: ⁊flāma ignis deuorantꝭ: allidet ī turbine ī ⁊ lapide grandiniſ:a voce em̄ dn̄i pauebit aſſur virga ꝑcuſſus: ⁊ erit tranſitꝰ virgę fundatus/ quā requieſcere faciet dn̄s ſuꝑ eū. Aſſur interpretat̉ tollēs acerbitatē: ⁊ ſignificat illos qͥ pręſumūt de miſericordia dei ꝙ acerbitatē iuſticię eiꝰ tollūt ⁊ euacuant: etideo tollūt alterā molā .ſ. timorē. Sed tūc timebit aſſur/ vir-
ga ꝑcuſſus ⁊cͣ. Et ſic̄ mal̓ reddet fletū ęternū: ita bonis reddet .i. retribuet gaudiū ęt̓nū. Un̄ addit h̓: h Et ad matutinū lęticia: ſupple demorabit̉ .ſ. ſuꝑ bonos .ſ. ad matutinūilld̓ ī qͦ oriet̉ eis ſol iuſticię: qn̄ .ſ. incipiēteū videre ſicuti eſt.Malach̓. iiij. a. Oriet̉ vob̓ timentibꝰ nomē meū ſol iuſticię.z ¶ Ad veſpeꝝ ⁊c̄.ot exponi de ātichrio: qͥ cū venerit adduet veſꝑū ⁊ fletū. Iobxxxviij. d. Ueſpeꝝ ſuper filioſ t̓rę ꝯſurgerefacit. Et videt̉ ꝙ iā verit tp̄s. j. Ioh̓. ij. c. Chariſſimi nouiſſima hora ē: ⁊ ātichriſti ml̓ti ſūt. Iō dicūt diſcipl̓i Luc̄. vltꝭ. e. Mane nobiſcū: qꝛīclinata eſt iā dies ⁊cͣ. Sꝫ ad matutinū .i. ī die iudicij/ eritleticia. Eſa. lj. d. Veniēt ī ſion laudātes: ⁊ lęticia ſempit̓naſuꝑ capita eoꝝ. Iſti aūt tres ꝟſus ꝓprie pn̄t exponi de ſacerdotibꝰ/ ⁊ qͥbuſlibet ꝑſonis altari deſeruientibꝰ: vt dicat̉: aſallite dn̄o ſctī eiꝰ .i. vos qͥ ſctī eſtꝭ pſallere deo dig ch.ne poteſtꝭ: alit̓ nō: Quia ſicut d̓r Eccͣj. xv. c. Nō eſt ſpecioſa bulaus ī ore pctōrꝭ. Et ī Psͣ. Pctōri aūt dixit deꝰ: qͣre tu enar ꝓnas iuſticias meaſ: ⁊ aſſumis teſtamētū meū ꝑ os tuū? Glo.pollutū. Un̄ Gregꝰ. Mundę ⁊ diuinę mentꝭ ſūt verba ſacręlocutionis. Psͣ. Rectos decet collaudatio. c ¶ Et confitemini memorię ſanctitatꝭ eiꝰ .i. ꝯfitemini pctā ⁊ mundate vos / cū accedere debetꝭ ad ſanctū corpus dn̄i ſumendū vel ꝯficiendū: qd̓ ipſe p̨̄cępit ſumendū in memoriam ſui.Lucꝭ xxij. b. Hoc facite in meā cōmemorationē. Eſa. xxvj.b. Nomē tuū ⁊ memoriale tuū ī deſiderio aīe. Thren̄. iij. c.Memoria memor ero. Tales em̄ mūdi debēt eē. Un̄ Eſa.lij. d. Mundamini qͥ fertis vaſa dn̄i. Et ad hoc deberet eosmouere timor ⁊ honor dei: vt .ſ. attēdentes ſanctitatē ſacramenti / ꝑ honorē dei ſe mundarent an̄qͣꝫ accederēt: vel ſaltemſibi timerēt de vindicta dei/ ſi immūdi accederēt. Un̄ de duobus iſtꝭ ꝯquerit̉ dn̄s Malach̓. .j. b. Si pater ego ſum/ vbieſt honor meus: ⁊ ſi dn̄s ego ſū/ vbi eſt timor meus? dicitdn̄s exercituū ad vos o ſacerdotes: qͥ deſpicitꝭ nomē meū⁊ dixiſtis/ in quo deſpeximus nomē tuū? Et ſubdit dn̄s/ inqͦ dicens: Offertis ſuꝑ altare meū panē pollutū. Propterhoc/ quantū ad primū .ſ. ad honorē dei dicit: Cōfiteminimemorię ſanctitatꝭ eiꝰ. q. d. mementote ſanctitatis corporis ⁊ ſanguinis chriſti: ⁊ ſic reuerentes ꝯfitemini. Hiere.ij. g. Populus meus oblitus eſt mei diebus innumeris. Detimore ſequit̉: d ¶ Qm̄ ira in indignatione eius: vtindignatio magis hic dicat̉ ab indigno/ qͣꝫ ab indignari: vtſit ſenſus: Quoniā ira in indignatione eius .i. ſi indigni acceditis: irā dei incurritis. Un̄. j. Corꝭ. xj. f. Quicuqꝫ manducauerit panē hunc et biberit calicē domini indigne: reꝰ erit corporꝭ ⁊ ſanguinis domini (Prouerb̓. xvj. b.Indignatio regis nūcij mortꝭ) Probet aūt ſeipſū hō ⁊ ſicde pane illo edat ⁊ de calice bibat. Probatio aūt iſta ⁊ purgatio fit in ꝯfeſſione corā iudice a deo delegato: ⁊ ideo benedicit̉: Cōfitemini ⁊cͣ. Nec tm̄ propt̓ honorē eius aut timorē debemus ita mundi accedere: ſed ⁊ ꝓpter vtilitate noſtrā: quia ſi digne ſumamus/ vitā ęternā ⁊ vitā gratię habebimꝰ in illo. Un̄ ſubiungit: e ¶ Et vita in volūtate el̓.i. ſi ẜm voluntatē eius ſumpſerꝭ: viues in p̨̄ſenti vita gratię:⁊ in futuro vita glorię. Ioh̓. vj. f. Qui manducat me: viuetꝓpter me. Ex his aūt duobꝰ ꝯcludit: g ¶ Ad veſpeꝝ demorabit̉ fletꝰ: et ad matutinū lęticia. Et vocat hic inſenſu iſto veſpeꝝ/ caſū a ſtatu bono in pctm̄: matutinū ꝟoinitiū gratię. Uel potius/ veſperū/ vocat ſtatū peccati: etmatutinū/ ſtatū gratię: qꝛ ſtatus peccati eſt mediū inter diem gratię/ ⁊ tenebras inferni. Similit̓ ſtatus gratię/ eſt mēdium inter noctē peccati ⁊ diē glorię. Eſt ergo ſenſus: Adſperū demorabit̉ fletꝰ ⁊c̄. i. qui cadit in peccatū: neceeſt vt ꝯtinue fleat/ donec lachrymis pctā diluerit. Un̄ 1PꝫLauabo ꝑ ſingulas noctes lectū meū ⁊cͣ. h ¶ Et ad matutinū lęticia .i. qui in gratia eſt/ econtrario gaudeat. Un̄Lucꝭ. x. d. Gaudete qꝛ noīa vr̄a ſcpͥta ſūt in cęlis.Ego aūt dixi.
grice X
De antichu
1Psͣ .24.
Al̓. NAcippi.Al̓. riui n.Nū ex-
Alit̓ de ſacerdotibꝰ qlch.bus.Psͣ.
Ps .32.
Moraliter.
Psͣ .8.
Psͣ. .62.
Pr̄. i.