Pſalmus
ix dn̄i .i. p̨̄dicatio chriſti: facta ē/ b ¶ In virtute.Upietaē p̨̄dicauit ⁊ dedit. Ecc̄s. viij. a. Sermo illiꝰ poteſt:plenꝰ ē. Matth̓. vij. d. Loq̄bat̉ ſic̄ poteſtatē habēs. Quę cōſiſtit in tribus .ſ. in cultū dei: in reuerētia parentū: in cōpaſſion miſerorū. Quę .ſ. pietas virtus dicit̉ antonomatice/ reſpectu timorꝭ: qꝛ ſuauius in deū tendit: ⁊ dulcedine eiꝰ tꝑat̉:⁊ condit̉ amaritudo timoris. Vnde dicit apl̓us. j. Timoth̓.iiij. c. Exerce teipſum ad pietatē: Nā corporalis exercitatio ad modicū vtilis eſt: q̨̄ .ſ. fit ex timore: pietas autē ad oīavtilis eſt. Et dn̄s cū deterrendo corda phariſęorū diceretLucꝭ. xj. e. Qd̓ intus eſt veſtrū/ plenū eſt rapina ⁊ iniqͥtate:Statim tꝑauit timorē/ de pietate ſubiūgēs: Verū tn̄ qd̓ ſuꝑeſt date elemoſynā/ ⁊ ecce om̄ia munda ſūt vobis. Tertio deſciētia: Quę in tribꝰ ꝯſiſtit .ſ. in fidei diſcuſſiōe: in tꝑaliū adminiſtratione: in bona ꝯuerſatione in medio prauę ⁊ ꝑuerſęnationis p̨̄ſentis. Et qꝛ hęc docet ⁊ facit ſcientia/ q̨̄ magnaſūt: ideo magnificentia appellat̉: Ideo de ipſa .ſ. ſcientia dic̄:c ¶ Uox dn̄i in magnificētia .i. p̨̄dicando dedit ſcientiāq̨̄ magnificos facit: Sine ſciētia em̄ q̄ ſcimꝰ ꝯuerſari ī medioprauę ⁊ ꝑuerſę nationis nō poſſumus magna facere. Sꝫ qꝛplures ſciūt ⁊ incipiūt operari/ ⁊ tn̄ poſtmodū cito laſſati deficiunt: ideo neceſſaria eſt etiā fortitudo: q̨̄ ꝯſiſtit in duobꝰ .ſ.in aggreſſione arduoꝝ: ⁊ tolerantia aduerſoꝝ. De qͣ fortitudine ſubdit: d ¶ Uox dn̄i/ facta eſt. Dn̄i dico: e ¶ Cofringentis bona confractione .ſ. humilitatis ⁊ pęnitentię.f ¶ Cędros .i. altos ⁊ ſuꝑbos de gentibusª g ¶ Et cōfringet dn̄s cedros libani .i. altos ⁊ ſuꝑbos de iudęis: qn̄reliquię iſrael ſaluę fiēt. q. d. ſucciſa eoꝝ ſuꝑbia/ ⁊ ꝯfracta fortitudine qͣ obſtinati ſunt in malū: dabo eis fortitudinis ſpiritū/ vt ſint fortes in his perficiendis q̨̄ per ſcientiā cognouerunt: Iuxta illud Eſa. xl. g. Qui ſperant in dn̄o/ mutabuntfortitudinē. ¶ Eſt autē cedrus duplex: Bona ⁊ mala.Chriſtꝰ. iij. Regꝭ. iiij. d. Diſputauit ſalomon ſuꝑlignis/ a cedro quę eſt in libano vſqꝫ ad hiſopūquę egredit̉ de pariete .i. a diuinitate vſqꝫ ad humanitatem.Beata virgo. Eccͣj. xxiiij. b. Quaſi cedrus exaltaAngelus. Ezech̓. xxxj. c. Ce (ta ſū in libano.dri nō fuerūt altiores eo .i. lucifero.Magnꝰ clericꝰ. Numeri. xxiiij. a. Ꝙ pulchra tabernacula tua iacob: qͣſi cedri iuxͣ aqͣs/ ſcpͥturaꝝ.Philoſophus. Eſa. xlj. e. Dabo in ſolitudinē cedrū .i. magnū philoſophum.Regalis ꝓſapia. Ezech̓. xvij. a. Aqͥla grādis tulitmedullā cedri: ⁊ ſūmitates frondiū eiꝰ auulſit.Potentia terrena. Amos. ij. c. Ego exterminauiamorręū: cuiꝰ altitudo cedroꝝ altitudo eiꝰ.Uir iuſtus. iij. Regꝭ. vj. b. Operuit ſalomon donū tabulis cedrinis.pl̓us iſrl̓. iiij. Regꝭ. xiiij. c. Carduus libani miſitFuilibet pͥnceps. Hiere. (ad cedrū q̨̄ eſt ī libano.xxij. d. Nūqͥd regnabis: qꝛ ꝯfers te cedro?Crux dn̄i. Numeri. xix. a. Lignū cedrinū coccūqꝫ bis tinctū ⁊ hiſopū ſacerdos mittet in flāmāq̨̄ vaccā vorat. Fuerūt tn̄ in cruce dn̄i qͣttuor ligna. Un̄ ꝟſus. In cruce pes cedrꝰ/ ſtipeſqꝫ cipreſſus oliua Fit mali tabula/ brachia palma dedit.Congręgatio ſancta. Eccͣj. l. b. Corona fratrū qͣſiplātatio cedri in monte libano.Diabolus. Ezech̓. xxxj. a. Ecce aſſur qͣſi cedrus.Homo ſuꝑbus. Eſa. ij. c. Dies dn̄i ſuꝑ om̄es cedros libani ſublimes ⁊ erectas.Hęreſiarcha/ vl̓ auctor ſcelerꝭ. Zach̓. xj. a. UlulaC16.Tyrannꝰ. Psͣ. Uidi im/ (abies: qꝛ cecidit cedrꝰ.piū ſuꝑexaltatū ⁊ eleuatū ſicut cedros libani.Ipſa ſuperbia. Eſa. xliij. b. Artifex lignariꝰ ſuccidet cedros.Cędrus eſt arboralta: p̨̄cipue in monte libani. Hęc inutilis eſt/ niſi ſit ſucciſa: qꝛ manēs in ſua radice/ fructū vtilē nō
g multas. Uox dn̄i in virtute:c vox domini ī magnificētia.Uox dn̄i confringentis cegdros: ⁊ ⁊ confringet dominꝰhcedros libani. Et comminuetreos tanqͣꝫ vitulū libani:
ciſa fructū affert/ qn̄ humiliat̉ homo/ ⁊ ſe penitꝰ abijcit. Un̄addit: h ¶ Et cominuet eos ⁊cͣ. Eos dicit: vt fiat relatio ad ſignificatū. Uel Eas/ ⁊ fit relatio ad nomē. Cōminuet dico: i ¶ Taꝙ vitulum libani .i. ad tantam humilitatē eos adducet: vt ſint accęptabiles hoſtię deo: ſicutvituli impinguati/ adopus ſacrificij/ in mōte paſcuali/ fontibus.irrigato: qui eſt libanus. Et oſtendit quomodo humiliabunt̉ .ſ.in ꝯſideratione humilitatꝭ chriſti. Un̄ dic̄:☞Et dilectus.X quaſi dicatur ei.Uere debes alios vitę ſctītate p̨̄cedere: qꝛ officiū dei tibi aſſumis. Et ſicut deꝰ de altitudine ſuę maieſtatꝭ intonat: ſic tude altitudine ſanctę vitę debes inferioribꝰ p̨̄dicare. Et hoc:qꝛ dn̄s cuius vicē geris eſt ſuꝑ aquas multas: vt ſupͣ.Ergo ⁊ tu ſimiliter ſis. Ioh̓. xij. d. Si qͥs mihi miniſtrat/ meſequat̉: ⁊ vbi ego ſū: illic ⁊ miniſter meꝰ erit. Specialis aūtminiſter dei/ eſt p̨̄dicator: qui ꝓpriū chriſti miniſtertū habet.Un̄ Eſa. xlix. b. Nūqͥd parū eſt vt ſis mihi ſeruus ad ſuſcitādas tribus iacob: ⁊ fęces iſrl̓ ꝯuertendas? q. d. immo magnū qͥd eſt Sequit̉ de effectu ſanctę p̨̄dicationis. a ¶ Uox ⁊dn̄i in virtute: qꝛ per eā fiunt miracula ſpūalia. Cęci vident: claudi ambulāt: ⁊ mortui reſurgūt. Psͣ. Declaratio ſermonum tuoꝝ illuminat. Et alibi: Miſit verbū ſuū ⁊ ſanauiteos. Et in p̨̄miſſa auctoritate Eſaię: Nūqͥd parū eſt ⁊cͣ. adſuſcitandas tribus iacob .ſ. a morte peccati. Un̄ dicit Gregꝰ.Maius eſt miraculū ſuſcitare aīas in perpetuū victuras/ qͣꝫcarnē iterū morituram. Nec ſolum ſuſcitat mortuos: ſꝫ ſuſcitatos ⁊ viuos operari facit. Un̄ ſubdit: c ¶ Uox dn̄i inmagnificētia. Si em̄ nō moueat̉ hō ad magna opera facienda: ſignū eſt ꝙ nō eſt ſuſcitatus/ vl̓ eſt paralyticus. Un̄ dixit dn̄s paralytico quē ſanauit: Extende manū tuā .ſ. ad bona oꝑa facienda: Marci. iij. a. Et Prouerb̓. vltꝭ. c. Manūſuā miſit ad fortia. Ipſi etiā p̨̄dicatori hͦ dicit̉: Uox dn̄i īvirtute ⁊cͣ. Quia debet eſſe plenus virtutibus ⁊ oꝑibꝰ bonis. Mich̓. iij. c. Ego repletus ſū fortitudine ſpūs dn̄i iudicio ⁊ virtute: vl̓ veritate: vt annunciem iacob ſcelus ſuum:⁊ iſrl̓ pctm̄ ſuū. Itē verbū dei monet ad ꝯtritionē. Un̄ ſubdit: d ¶ Uox dn̄i cōfringentꝭ cedros .i. nobiles ⁊ elatos ꝑ ꝯtritionē/ a ſūmo malicię deijcit. Hiere. xxiij. f. Nūqͥd nō verba mea ſunt qͣſi ignis: ⁊ ſicut malleus ꝯterens petras? Sed qꝛ qͥdā etiā ex his q̨̄ bene faciūt/ in ſuꝑbiā erigūtur: Un̄ dicit Augꝰ. ꝙ ſuꝑbia etiā bonis operibꝰ inſidiat̉/ vtereāt: Ideo addit hic: g ¶ Et cōfringet dn̄s cedroslibani .i. ſuperbiā/ de vitę innocentia ſurgentē. Nec ſolū aſuꝑbia deijcit: ſed etiā vſqꝫ ad profundū humilitatis trahit:Aliud em̄ eſt nō ſuperbire: aliud ē humiliari. Vnde ſubdit:h ¶ Et cōminuet eos: vel eas/ cedros .i. tam primū genus ſuperbientiū/ qͣꝫ ſecundū. i ¶ Tanqꝫ vitulū libani:id eſt quicquid in eis boni eſt per humilitatē: ad paruitate ⁊quaſi ad nihilū rediget: ſicut vitulus minutatim conciditurvt in ſacrificiū offerat̉: Sicut dicit̉ Leuitꝭ. j. b. Detractaqꝫpelle hoſtię/ artus in fruſta concident. Pellis extrahit̉: quado exterioꝝ apparentia non quęritur. Artus in fruſta conciduntur: quando ipſum bonum ante agentis oculos vilipenbitur. Uitulum libani/ dicit/ vt ſupra dictum eſt: quia inmonte illo erant paſcua bona/ vbi impinguabantur vituli adofferendū. Ꝙ autē verbū dei ita humiliet: habet̉ ex illa auctoritate: Hiere. xxiij. f. quā p̨̄miſimus: Nūquid nō verbamea ſunt qͣſi ignis: ⁊ ſicut malleus ꝯterēs petraſ? Ignis em̄alta incinerat: ⁊ malleꝰ groſſa ad puluerē redigit. Et Ezech.j. f. Cūqꝫ fieret vox ſuper firmamentū quod erat ſuper caput eoꝝ/ ſtabant ⁊ ſubmittebant alas ſuas. Cantꝭ. v. b. Anlma mea liquefacta eſt: vt dilectus locutꝰ eſt. Item verbumdei facit hominem indignari contra peccatum. Vnde addit:X Et dilectus/ a deo
Allegorice a
Al̓. j cōter.Al̓. xcc
Phil̓. 2. b.
Al̓. feas.
Doulis.
Eſa. 10. e.Ro. 9. f.
De efectuſucte p̄dicatianūMatth̓. ii. a.Psͣ. 118Psͣ. 106.
Gona.