XXVIII

Afferte domino gloriā nomini eius: adorateap̄m ⁊cͣ. Nomen em̄ dei eſſentiā dicit. Un̄ Exo. iij. d. Sigirerint mihi: quod eſt nomē eius .ſ. dei: quid dicam eis? Etgirit dominus: Ego ſum qui ſum. Sic dices filijs iſrl̓: Quieſt miſit me ad vos. Bene ergo poſt tria prędicta dicit: Afferte domino gloriam nomini eiuſq. d. etſi per prędictaſcres oblationes profiteamini trinitatē perfonarum: et ꝙ alia eſtoſona patris/ alia filij/ alia ſpirituſſancti: nihilhanc quartā oblationē eſſentię vnitatem veneremofiteres ꝙ patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti vna eſt diuinitasęqualis gloria. Et hoc eſt: Affertę domino gloriam nomini eius. Qd̓ manifeſtius declarat/ ſubdens: b ¶ Adorate dominū .ſ. trinū ⁊ vnū: c ¶ In atrio ſancto eius:vel qula: ẜm aliā litterā .i. in corde ſanctificato per fidem/e dilatato ꝑ charitatem. In tali em̄ corde habitat tota trinitas. Ioh̓. xiiij. c. Si quis diligit me ſermones meos ſeruahit/ ⁊ pater meus diliget eū/ ⁊ manſionem apud eū faciemꝰ.Et ibi debet adorari. Un̄ Ioh̓. iiij. d. Eos qui adorāt eumin ſpiritu ⁊ veritate oportet adorare.imponit eam in humer os ſuos gaudens ⁊cͣ. Item debetprelatus in ſeipſo quęrere gloriam dei/ quantū ad actiuā vitam ⁊ contemplatiuam. De prima dicit poſtea: a ¶ Afferte domino gloriam nomini eius .ſ. prędicando: ⁊ opera miſericordię ⁊ iuſticię exhibendo. De prędicatione. Eſa.xxiiij. c. In doctrinis glorificate dominum. De operibus/Matth̓. v. b. Sic luceat lux veſtra corā hominibꝰ vt videant opera veſtra bona/ ⁊ glorificent patrē veſtrū qui in cęliseſt. Et dicit/ Nomini eius .ſ. dei: nō ſicut illi qͥ dixerūt. j.Machab̓. v. g. Faciamus nobis nomē ⁊cͣ. Et in Psͣ. Vocauerunt nomina ſua in terris ſuis. De contemplatione ſeqͥtur: b ¶ Adorate dn̄m in atrio ſancto eius interiori.Matth̓. vj. a. Intra in cubiculū tuū: ⁊ clauſo oſtio/ ora patrē tuū in abſcondito. Col̓. iij. c. In gratia cantantes in cordibus veſtris dn̄o. Et dicitur cor pręlati atriū domini/ propter latitudinē charitatꝭ: qua debet eſſe paratus ponere animā pro ſubditis. Ioh̓. x. b. Bonus paſtor animā ſuā ponitpro ouibus ſuis. Sanctū dicit̉: hoc eſt ſine terra/ ꝓpter cōtēptum terrenorū. Leuitꝭ. xix. a. Sancti eſtote. d ¶ Uoxdomini ſuper aquas. Secunda pars: in qua agit de cōſtitutione eccleſię: enumerans ſeptē dona ſpūſſancti: incipiens a timore: ⁊ aſcendēs vſqꝫ ad donū ſapientię: Eſaias aūtxj. a. enumerat ea deſcēdendo. Et de hoc aſſignatur ratio inGlo. qꝛ videlicet h̓ agit de aſcenſu militantis eccleſię quę ꝑhęc dona quaſi per ſeptē gradus aſcendit ad triumphantē:In Eſaia ꝟo agit̉ de deſcenſu chriſti ī carnē. Et ideo h̓ aſcēdēdo: in Eſaia ꝟo deſcendendo ennmerant̉ hęc ſeptē dona.Et cōpetenter in ꝯſtitutione eccleſię hęc ſeptē dona enumerant̉: qꝛ ex illis ędificat̉ domꝰ dei/ q̨̄ ē eccl̓ia. Un̄ Prouerb̓.ix. a. Sapiētia ędificauit ſibi donū: excidit colūnas ſeptē ⁊cͣ.Differūt aūt virtutes ⁊ dona: qꝛ dona ꝓprie dant̉ ad cognoſcendū: vt dicunt: virtutes ꝟo ad operandū: Un̄ ſicut ars ⁊ſcientia: ſic differunt virtutes ⁊ dona. Et reddit hic ꝓph̓a rationē quare prędicta debeant dn̄o offerri. q. d. Afferte domino ⁊cͣ. qꝛ ipſe ędificauit eccleſiā/ ⁊ ditauit his ſeptē do.nis. Un̄ de primo dicit: d ¶ Uox dn̄i .i. p̨̄dicatio chriſti:e ¶ Super aquas .i. ſuꝑ populos iudęoꝝ: qui erāt in flucū vitioꝝ: facta eſt. Aquę em̄ multę/ populi multi: vt diciturApocꝭ. xvij. d. Et quō facta ſit/ ſubdit: f ¶ Deꝰ maieſtatis intōnuit .i. filius dei: qui eſt rex glorię/ de nube carnisterribiliter p̨̄dicauit. Et nō ſolū iudęis/ ſꝫ ⁊ gentibus ꝑ apoſtolos chriſti p̨̄dicatio timorē incuſſit. Un̄ addit: g ¶ Dn̄sſuper aquas multas .i. ſuꝑ gentiles: Qui dicunt̉ multęaduę: Cū qꝛ defacili ꝯuerſi ſūt ad dn̄m / ſic̄ aquā defacili fluit. An̄ Eſa. ij. a. Fluēt ad eū oēs gētes. Tn̄ qꝛ ml̓ti de ipſisduerſi ſūt reſpectu iudęorū ꝯuerſoꝝ. Quia ſic̄ dicit apoſtolꝰro. xj. c. Cęcitas ex parte cōtigit in iſrael donec plenitudo

gentium intraret. Poſt timorem ſubdit de pietate/ dicens:¶Uox dn̄i .i.d ¶ Uox dn̄i ⁊cͣ. Poteſt aūt hoc exponi cōmuniter de voce p̨̄dicationis: nō ſolū eius qua p̄dicauit chriſtus: ſed ⁊ eiꝰqua p̨̄dicant quotidie p̨̄dicatores eius. Un̄ primo notandūeſt/ ꝙ attentio ⁊ deuotio auditoꝝ excitaturcū dicit̉: Uox dn̄iſuꝑ aquas: nō em̄in aqͥs ſed ſuꝑ aquasvox dn̄i eſſe ꝑhibet̉ .i.nō ab homine aliquo de populo: ſed a deo expectat̉. Un̄. ij.Corꝭ. iij. b. Nō ꝙ ſufficientes ſimus cogitare aliquid a nobis qͣſi ex nobis: ſed ſufficientia noſtra ex deo eſt. Psͣ. Oīaa te expectant vt des illis eſcam in tꝑe. Hoc eſt ergo dicereUox dn̄i ſuꝑ aquaſ .i. ſuꝑ ſenſū hominis quē excedit. Etideo bona ꝯſuetudo introducta eſt in eccl̓ia: vt in principiop̨̄dicationis fiat oratio: ⁊ petat̉ a dn̄o verbū qd̓ ſuper homines eſt. Secundo notandū eſt hic ꝙ ardua vita ⁊ ſingularisp̨̄dicatoris requirit̉/ in hoc ꝙ dicit: Uox dn̄i ſuꝑ aqͣs. q.d. illud/ quod dicit Gregꝰ: qua neceſſitate exigit̉ ſumma dicere: eadē neceſſitate compellit̉ ſumma monſtrare. Un̄ dicit̉Eſa. xl. b. Super montem excelſum aſcende tu qui euangelicas ſion. Super quo dicit Gregꝰ. Super montē excelſumdebet aſcendere prędicator: vt videlicet qui cęleſti prędicatione vtitur/ ima iam terrenoꝝ deſerens/ in rerū culmine ſtare videatur: tantoqꝫ facilius ſubditos ad meliora pertrahat/ quanto per vitę meritum de ſupernis clamat. Propterhoc Leuitꝭ. vij. d. pręcipitur: vt ſacerdos habeat armū hoſtię dextrū ⁊ ſeparatum. Hoc eſt: vt dicit Gregꝰ/ vt nō ſolūeiꝰ operatio ſit vtilis ſed ⁊ etiam ſingularis. Nec inter malos tm̄ modo quę recta ſūt faciat: ſed bene quoqꝫ operantesſubditos/ ſicut honorꝭ ordine ſuperat: ita etiam morum virtute tranſcendat. Propter hoc ergo dicit: Uox dominiſuper aquas .i. ſuper populos: Qui dicuntur aquęRefluxum originis: quia ſicut omnia flumina intrant mare: ⁊ ad locum vnde exeunt flumina reuertunt̉: vt dicit̉ Eccͣs. j. b. ſic omnis homo interram de qua ſumptus eſt reuertitur. VndeGen̄. iij. d. dictum eſt homini: In ſudore vultꝰtui veſceris pane tuo: donec reuertaris in terrāde qua ſumptus es: quia cinis es/ ⁊ in cineremreuerteris. Hanc ſimilitudinem expreſſit mulier thecuites. ij. Regꝭ. xiiij. d. dicens: Omnesmorimur/ ⁊ quaſi aque dilabimur in terram.Succeſſionē ꝓpaginis. Vn̄ Eccͣs .j. a. Generatiop̨̄terit ⁊ generatio aduenit. Un̄ dauid dixit depuero mortuo. ij. Regꝭ. xij. f. Ego vadā ad eū:ille ꝟo nō reuertet̉ ad me.Motum. Vnde Iob. xiiij. a. Homo nūqͣꝫ in eodem ſtatu permanet.Uilitatē elemēti: qꝛ ſicut aqua vilis eſt/ ſic homo.Un̄ Eſa. lx. d. Ecce gentes quaſi ſtilla ſitulę: ⁊quaſi momentū ſtatherę reputatę ſunt.Profunditatem. Hiere. xvij. b. Prauum eſt corhominis et inſcrutabile: et quis cognoſcet illud:Itē: Uox domini eſt ipſe prędicator. Ioh̓. j. c. Ego voxclamantꝭ ī deſerto. Et dicitur vox: qꝛ quicquid eſt in eo debet eſſe vox ad vocandum populum ad pęnitentiā. f ¶ Deus maieſtatis intonuit. Hoc ꝯfirmat illud qd̓ ſupra dictū eſt: Uox dn̄i ſuꝑ aquas: vt dicat̉ auditoribus: Vere ſupra vos eſt vox dn̄i: qꝛ deus maieſtatis intonuitvobis/ per p̨̄dicatorē. Un̄ Matth̓. x. c. Nō em̄ vos eſtis qͥloquimini: ſed ſpiritus patris veſtri qui loquit̉ in vobis. Etg ¶ Dn̄s ſuper aquas multas: qꝛ deus eſt ſuper omnes homines. Sequitur ergo: Si dominus intonuit: ⁊ ipſeeſt ſuper aquas: Ergo/ Uox domini: id eſt prędicatio verbi dei/ vel ipſe prędicator inquantū huiuſmodi / ſuper aquaseſt. Prędicatori etiā dicit̉: Deus maieſtatꝭ ītonuit ⁊cͣ.X quaſi dicatur

X

Moraliter

31

Psͣ .103.

Moraliter

Psͣ .48.

Propt̓ (5

egorice.

k 5