Pſalmus
gͦ ſuo: in diē maloruꝫ: protexitme in abſcondito tabernaI culi ſui. In petra exaltauit
interp̄tat̉ ſublimis vel exaltatio: Et ſignificat firmitateꝫ virtutū: in qua ſedere debent filij beniamin: id eſt illi qͥ ſunt filijdextrę: qui volūt habere hęreditatē ⁊ bn̄dictionē dextrę. Dequa dextera Prouerb̓. iij. b. Longitudo dierū in dextera illius. Uel In petra chriſto. j. Corꝭ. x. a. Petra aūt erat chriſtus. Eſa. ij. c. Ingredere ī petrā. d ¶ Exaltauit me: qꝛ in ip̄ſo ⁊ ꝑ ipſum aſcendode virtute in virtutē.Bn̄ in hac petra exaltauit me: quia ipſapetra fuit exaltata: Ioh̓. xij. e. Ego ſi exaltatus fuero a terra⁊cͣ. Scd̓o oſtendit ẜm qͥd eſt exaltatꝰ .ſ. ẜm mentē. Vnde dic̄e ¶ Et nunc .i. nūc in p̄ſenti. f ¶ Exaltauit caput meū:id eſt mentē meā. g ¶ Suꝑ inimicos meos/ dęmones:vel prauoſ motꝰ: vt .ſ. mnei nō dn̄ent̉. Un̄ de Iob dic̄ Gregꝰ.In altū mentē fixerat: et ideo diabolꝰ ad eū irrūpere nō vaſebat. Hoc ē ꝯͣ auaros qͥ caput inclinant in terrā. Psͣ. Oculos ſuos ſtatuerūt declinare in terrā. Lucꝭ. xxj. f. Leuate capita veſtra. Gen̄. xv. b. Suſpice celum ⁊ numera ſtellas.h ¶ Tircuiui. Supra egit iuſtꝰ de ſe vt de rege vincente:hic agit de ſe vt de ſacerdote qͣſi ꝓ victoria hoſtiā laudis offerēte. Et reſpicit hͦ ad titulū: in quo d̓ vnctiōe loquit̉: Solūaūt reges ⁊ ſacerdotes inūgunt̉. Et oſtēdit pͥmo ſe cōpleuiſſe officiū ſuū circūſpecte/ cū dicit: Circūiui. Scd̓o oſtenditqd̓ eſt ſuū officiū: ibi: Et īmolaui. Tertio vbi obtulit: ibi:In tabernaculo eiuſ. Quarto/ quid: ibi: Hoſtiā vociferatiōis. Debet ergo vir iuſtꝰ circūire. Nec dic̄ qͥd: vt notet ꝙ multa debet circūire/ p̨̄cipue ſacerdos ⁊ pręlatus.Sacrā ſcpͥturā: vt eā intelligat. Psͣ. Quō Rdilexi legē tuam dn̄e: tota die meditatiomo. ē Et alibi: Lex dei eiꝰ ī corde ipſiꝰFacta ⁊ creaturas dei/ vt eū laudet. Augꝰ.Omnia clamāt/ deꝰ me fecit. Gregꝰ. Mirum ē ꝙ homo non ſemꝑ laudat: qꝛ qd̓libet eum ad laudandū inuitat.Bn̄ficia dei: vt gr̄as agat. Sen̄. Hęc lex bn̄ficioꝝ: vt alt̓ ſtatī obliuiſcat̉: alt̓ ꝟo nūqͣꝫ.Propriā ꝯſcientiā vt mūdet. Eſa. xxxviij.c. Recogitabo tibi oēs ānoſ meos ī amaritudine animę meę. Eſa. xxiij. d. Sumecitharā: circūi ciuitatē: bn̄ cane: frequētacāticū. Cithara pęnitētię/ in qͣ mēbra qͣſichordę ī cithara extēdūt̉: circūi ciuitateꝯſcīę in ꝯtritiōe: bn̄ cane ī ꝯfeſſiōe. Et dic̄bn̄: qꝛ multi male canūt .ſ. qͥ n̄ bn̄ ꝯfitent̉.Caſtra eccl̓ię vt excubet. Prouerb̓. vj. a.Diſcurre/ feſtina/ ſuſcita amicum tuum.Matth̓. iiij. d. Circūibat ieſus totā galileam docēs in ſynagogis eoꝝ ⁊cͣ.Sanctoꝝ p̨̄mia: vt ad bn̄ oꝑādū accingat̉.Pęnas maloꝝ/ vt timeat.Bona alioꝝ/ vt gaudeat. Gregꝰ. Sciaſ illūml̓tꝭ abūdare vtutibꝰ qͥ alenas amat ⁊cͣ.Mala alioꝝ/ vt fleat. Vnde. ij. Corꝭ. xj. g.Quis ſcādalicat̉ ⁊ ego nō vror: His ergo omnibꝰ ita circūitis: ¶¶ Immolaui ⁊c̄. hoſtia vociferatiōis: id eſt hoſtiam vocem ferentē. Quę triplex eſt. Prima eſt hoſtia laudis. Eccꝭ. xxxv. a. Qui ꝯſeruat vbū ml̓tiplicat oroneꝫ. Eſa.liiij. a. Decāta laude ⁊ hinni q̄ nō pariebaſ. Equꝰ hinnitu ſuoalibs dgfegat: ſic ⁊ nos orone ⁊ p̄dicatione. Scd̓a eſt naceratio carnis: quę offert̉ ꝓ ꝓprijs peccatis. Roma. xij. a. Obſecro vos fratres per miſcdiam dei vt exhibeatꝭ corpora veſtra hoſtiā viuentē/ ſanctā/ deo placentē: Uiuentē/ ꝑ fidē: ſanctiſᵇbet ibemi deo placenſe/ ber chaniutt. Carmut upaſionis pro malis alioꝝ. De qua in Psͣ. Sacrificiū deo ſpūsꝯtribulatꝰ .i. cōpaſſiōe tribulatꝰ/ vel cū alijs tribulatꝰ: Sce̓millud qd̓ p̨̄dictū eſt. ij. Corꝭ. xj. g. qd̓ dic̄ apl̓s: Quiſ infirmat̉et ego nō inifirmor: quis ſcandalicat̉ ⁊ ego nō vror? inec ſolihoſtia laudis dicit̉
culum: id eſt habitaculum diuinitatis. Col̓. ij. b. In ipſo inhabitat oīs plenitudo diuinitatis corporaliter: Ibi gͦ abſcōdit me dominus per fidem ⁊ ꝯtemplationem. a ¶ In diemnalorum: tripliciter. In die malorum: id eſt in proſperitate malorum hominū: id ē dum mali florēt in hoc mūdo:ego abſconditus ſumvt non videam diemeorum: id eſt non deſiderem: nec ipſi videant me: id eſt curēt deme: ſed ſoli deo vacēet ipſe ſolus curet deme. Iob. xxxj. c. Si vidi ſolem cum fulgeret: et lunam incedentem clare. Per ſolem ⁊ lunam ſimul bn̄ ſignificat̉ ꝓſperitas mūdi: quę licet vt ſol reſplēdeat: tn̄ vt luna patit̉ detrimētum. Hāc videre/ eſt deſiderare. Un̄ Hiere. xvij. c. Diē hoīſnō deſideraui/ tu ſcis. Ecce ꝙ ſic abſcōditꝰ nō videt. Itē necvidet̉. Un̄ Sap̄. ij. a. florētes in mūdo dicūt de tali: Grauiseſt nobis etiā ad videndū: qm̄ diſſimilis ē nob̓ vita illiꝰ. Sicpaulus erat abſcōditꝰ in iſto tab̓naculo: ꝙ nec videbat diemmaloꝝ nec videbat̉ ab eis: qui dicebat Gal̓. vj. d. Mihi abſit gloriari niſi in cruce dn̄i nr̄i ieſu chriſti: per quē mihi mūdus crucifixus eſt ⁊ ego mūdo. Mūdus ei erat crucifixꝰ: qꝛeiꝰ ꝓſperitatē ꝯtēnebat. Ip̄e etiā mūdo crucifixꝰ erat: qꝛ mūdus eū nō amabat: Ecce nec videre nec videri. Ad hͦ latibulū vocabat ſpōſus ſpōſaꝫ: Cantꝭ. ij. d. Surge amica mea: veni in foraminibꝰ petrę/ in cauerna macerię. Petra enī chriſtꝰ:Foramīa petrę/ vulnera chriſti. Et ipſa ſpōſa hoc audito reſpondet: Dilectꝰ meꝰ mihi ⁊ ego illi. q. d. mūdi ꝓſperitatemꝯtēno: ⁊ dilectꝰ meꝰ mihi oīa eſt: ⁊ mūdus de me nō curat: ſꝫego illi .ſ. dilecto relicta ſum. Scd̓o legit̉ ſic: In die malorū .i. in die tribulatiōis. Tūc enī abſcondi debet hō in tab̓naculo iſto: vt in chriſti labore ⁊ tribulatiōe exēplū patiētie ſumat. Thren̄. iij. g. Dabis eis ſcutū cordis laborē tuū. BtūsBern̄. Deuotꝰ miles ſua nō ſentit/ cū benigni ducis vulneraintuet̉. Tertio ſic: In die maloꝝ/ ſupple meoꝝ .i. ī tꝑe temptationū q̨̄ ſurgūt ex mei corruptiōe: Tunc debet hō abſcōdi in iſto tab̓naculo: vt diligent̓ attēdēſ chriſti innocētiā ⁊ qͥdchriſtꝰ ſuſtinuit ꝓ pctīs nr̄is: rurſum eum peccādo nō crucifigat/ ⁊ tātū bn̄ficiū nō ꝯtēnat. Heb̓. vj. a. Rurſū crucifigētesſibimetipſis filiū dei ⁊ oſtentui habētes. Ad hͦ monet. j. Pet̓iiij. a. Chriſto igit̉ paſſo in carne ⁊ vos eadē cogitatiōe armamini: quia qͥ paſſus eſt in carne deſijt a pctīs: vt iam non hominū deſiderijs ſed volūtati dei qd̓ reliquū eſt ī carne viuattꝑis. Secūdū bonū eſt abſcōſio ſiue ꝓtectio ſub fide diuinitis. Vn̄ addit: b ¶ Protexit me ī abſcōdito tabernaī li ſui. Tab̓naculū: vt dictū ē: eſt chriſti humanitaſ: quę dicit̉tab̓naculū ꝓpter belli militiā. Hiere. xx. c. On̄s mecū eſt tāqͣꝫbellator fortis. Itē ꝓpter ꝑegrinationē. Hiere. xiiij. b. Quare futurꝰ es in terra qͣſi colonꝰ ⁊ qͣſi viator ⁊cͣ. Itē ꝓpter vmbram ꝯtra ſolis ardorē. Cantꝭ. ij. a. Sub vmbra illiꝰ quē deſideraui/ ſedi. Itē ꝓpter abſconſionē a facie ꝑſecutiōis. Eſa.iiij. b. Suꝑ oēm gloriā ꝓtectio ⁊ tab̓naculū erit ī vmbraculūdiei ab ęſtu: ⁊ ī ſecuritate ⁊ abſcōſiōe a turbine ⁊ pluuia. Itēꝓpter officiū paſtorale. Ioh̓. x. c. Ego ſum paſtor bonꝰ. Abſconditū huiꝰ tab̓naculi eſt eiꝰ diuinitas: quę abſcōdita fuit ſb̓humanitate. Vnde Eſa. xlv. c. Vere tu es deꝰ abſconditꝰ deus iſrael ſaluator. In huiꝰ tab̓naculi abſcōdito ꝓtegit dn̄s iuſtum: qn̄ in fide diuinitatꝭ ⁊ ꝯtēplatiōe eiuſdē cōmorat̉. PsͣQui habitat in adiutorio altiſſimi: in ptectiōe dei celi cōmorabit̉. In fide humanitatꝭ accendim ad amorē. In fide diuinitatꝭ ꝯcutim ad timorē. Eccͣs. vltꝭ. d. Deū time ⁊ mandataeius obſerua. Et vtrunqꝫ ꝓtegit a pctō: quia charitas oditpctm̄. Psͣ. Qui diligitꝭ dn̄m odite malū. Et Eccͣj. j. c. Timor dn̄i expellit pctm̄. Tertiū eſt exaltatio mentiſ in firmitate virtutū. Vnde dicit: c ¶ In petra exaltauit me ⁊cͣ. i.in firmitate virtutū. Psͣ. Statuit ſupra petram pedes meoſ.Matth̓. vij. d. habet̉ ꝙ flumina ⁊ venti non potuerūt domūeuertere: quia fundata erat ſupra firmā petram. Et Iudicꝭ.xx. g. dicit̉/ ꝙ filij beniamin ſederūt in petra rēmon. Rēmon
interp̄tat̉ ſublimio vel aIltatio. E. x.axo rttutū: in qua ſedere debent filij beniamin: id eſt illi qͥ ſunt filijdextrę: qui volūt habere hęreditatē ⁊ bn̄dictionē dextrę. Dequa dextera Prouerb̓. iij. b. Longitudo dierū in dextera illius. Uel In petra chriſto. j. Corꝭ. x. a. Petra aūt erat chriſtus. Eſa. ij. c. Ingredere ī petrā. d ¶ Exaltauit me: qꝛ in ip̄ſo ⁊ ꝑ ipſum aſcendode virtute in virtute.Bn̄ in hac petra exaltauit me: quia ipſapetra fuit exaltata: Ioh̓. xij. e. Ego ſi exaltatus fuero a terra⁊cͣ. Scd̓o oſtendit ẜm qͥd eſt exaltatꝰ .ſ. ẜm mentē. Vnde dic̄e ¶ Et nunc .i. nūc in p̄ſenti. f ¶ Exaltauit caput meū:id eſt mentē meā. g ¶ Suꝑ inimicos meos/ dęmones:vel prauoſ motꝰ: vt .ſ. mnei nō dn̄ent̉. Un̄ de Iob dic̄ Gregꝰ.In altū mentē fixerat: et ideo diabolꝰ ad eū irrūpere nō vaſebat. Hoc ē ꝯͣ auaros qͥ caput inclinant in terrā. Psͣ. Oculos ſuos ſtatuerūt declinare in terrā. Lucꝭ. xxj. f. Leuate capita veſtra. Gen̄. xv. b. Suſpice celum ⁊ numera ſtellas.h ¶ Tircuiui. Supra egit iuſtꝰ de ſe vt de rege vincente:hic agit de ſe vt de ſacerdote qͣſi ꝓ victoria hoſtiā laudis offerēte. Et reſpicit hͦ ad titulū: in quo d̓ vnctiōe loquit̉: Solūaūt reges ⁊ ſacerdotes inūgunt̉. Et oſtēdit pͥmo ſe cōpleuiſſe officiū ſuū circūſpecte/ cū dicit: Circūiui. Scd̓o oſtendit9X eſt g ſ. 1k. ¶t īmolq T onti vhi obrulit. ibi.A to herno sl 9 oi. ſ Quori ouid. ibi. HoQAyociferatiōis. Debet ergo vir iuſtꝰ circūire. Nec dic̄ qͥd: vt notet ꝙ multa debet circūire/ p̨̄cipue ſacerdos ⁊ pręlatus.Sacrā ſcpͥturā: vt eā intelligat. Psͣ. Quō Rdiloni logō raoin dn̄o. roto dio moditotioiuea ē. Et alibi: Lex dei eiꝰ ī corde ipſiꝰFacta ⁊ creaturas dei/ vt eū laudet. Augꝰ.Omnia clorāt deꝰ me fecit. Gre2ꝰ. Mirum ē ꝙ homa non ſem q̄ laudat: qꝛ qd̓lihot omoA lond. itarBn̄ficia dei: vt gr̄as agat. Sen̄. Hęc lex bn̄ficioꝝ: vt alt̓ ſtatī obliuiſcat̉: alt̓ ꝟo nūqͣꝫ.Pror ꝯ ꝯſciontiā vt mē et Eſo xxxvic. Recogitabo tibi oēs ānoſ meos ī amaritudine animę meę. Eſa. xxiij. d. Sumecitharā: circūi ciuitatē: bn̄ cane: frequētacāticū. Cithara pęnitētię/ in qͣ mēbra qͣſichordę ī cithara extēdūt̉: circūi ciuitateꝯſcīę in ꝯtritiōe: bn̄ cane ī ꝯfeſſiōe. Et dic̄bn̄: qꝛ multi male canūt .ſ. qͥ n̄ bn̄ ꝯfitent̉.Caſtra eccl̓ię vt excubet. Prouerb̓. vj. a.Diſcurre/ feſtina/ ſuſcita amicum tuum.Matth̓. iiij. d. Circūibat ieſus totā galileam docēs in ſynagogis eoꝝ ⁊cͣ.Sanctoꝝ p̨̄mia: vt ad bn̄ oꝑādū accingat̉.Pęnas maloꝝ/ vt timeat.Bona alioꝝ/ vt gaudeat. Gregꝰ. Sciaſ illūml̓tꝭ abūdare vtutibꝰ qͥ alenas amat ⁊cͣ.Mala alioꝝ/ vt fleat. Vnde. ij. Corꝭ. xj. g.Quis ſcādalicat̉ ⁊ ego nō vror: His ergo omnibꝰ ita circūitis? ¶ IImmolaui ⁊c. hoſtia vociferatiōis: id eſt hoſtiam vocem ferentē. Quę triplex eſt. Prima eſt hoſtia laudis. Eccꝭ. xxxv. a. Qui ꝯſeruat vbū ml̓tiplicat oroneꝫ. Eſa.liiij. a. Decāta laude ⁊ hinni q̄ nō pariebaſ. Equꝰ hinnitu ſuoalibs dgfegat: ſic ⁊ nos orone ⁊ p̄dicatione. Scd̓a eſt naceratio carnis: quę offert̉ ꝓ ꝓprijs peccatis. Roma. xij. a. Obſecro vos fratres per miſcdiam dei vt exhibeatꝭ corpora veſtra hoſtiā viuentē/ ſanctā/ deo placentē: Uiuentē/ ꝑ fidē: ſanctiſᵇbet ibemi deo placenſe/ ber chaniutt. Carmut upaſionis bro malis alioꝝ. De qua in Psͣ. Sacrificiū deo ſpusꝯtribulatꝰ .i. cōpaſſiōe tribulatꝰ/ vel cū alijs tribulatꝰ: Sce̓millud qd̓ p̨̄dictū eſt. ij. Corꝭ. xj. g. qd̓ dic̄ apl̓s: Quiſ infirmat̉et ego nō inifirmor: quis ſcandalicat̉ ⁊ ego nō vror? inec ſolihoſtia laudis dicit̉
Pb̓ .15.
Ps. 36.
Circūire debetpręlatꝰ multa:ſimilit̓ vir iuſtꝰ
Humauitaſ chriſti d̓r tab̓naculū
Hoſtia tripu1
Psͣ .90.
Psͣ .96.
1Ps. 17
Psͣ .39. ſ