XXVI

a tabernaculo eius hoſtiā voyciferatiōis: cantabo ⁊ pſald̓ mū dicā dn̄o. Exau̓di dn̄evocē meā qua clamaui adſꝫ te̓: miſe̓re̓ mei ⁊ exaudi me.Tibi dixit cor meū/ exquiſiuit te facies mea: faciē tuā

in dn̄e requirā. Ne̓ auertaſi faIciē tuā a me: ne declines inpira a ſeruo tuo. Adiu̓tor meIus eſto neͣ derelinqͣs me: nēsqꝫ deſpicias me de̓ꝰ ſalutarꝭmeꝰ. Qm̄ pater meꝰ ⁊ materx mea dēreliq̄rūt me: dn̄s aūt

poſtia laudis dicit̉ hoſtia vociferationis: ſed ⁊ hoſtia maceationis/ ⁊ hoſtia cōpaſſionis: Quia ſicut dicit Gregꝰ: verpa noſtra ad deum ſunt opera. Et Poeta: Lachrymę pondera vocis habēt. Et vbi immolandū eſt? a ¶ In tabernaculo eiꝰ: de quo ſupͣ dictum eſt .i. in fide eccleſię: Fidesem̄ eſt tabernaculū ſiue altare: ī quo debētomnes hoſtię offerri:Nec vlla placet deo q̨̄alibi offerat̉. Ro. xiiijd. Om̄e qd̓ nō eſt exfide peccatū eſt. Un̄ſuꝑ illud Matth̓. .v.d. Si offers munustuum ad altare ⁊cͣ. dicit Glo. Eſt in interiori templo altare .i. fides: cui quodlibet munus niſi ſit innixū: non eſt deo placiturū. Deut̓. xij. c. Caue ne offeras holocauſta tua in om̄i loco quē videris: ſed in eo quē elegerit dn̄s. Sed qꝛ hęc om̄iadebēt fieri nō ex triſticia/ ſꝫ ex hilaritate: ideo addit: b ¶ Cātabo: qd̓ notat lęticiā. ij. Corꝭ. ix. b. Nō ex triſticia aut exneceſſitate: Nilarē em̄ datorē diligit deꝰ. Eccͣj .xxxv. b. Inomni dato / hilarē fac vultū tuū. Itē qꝛ quędā opera fiunt ꝓredemptione peccatorū: quędā pro merito vitę ęternę: Etſupra dixit de illis quę fiunt pro redemptione: ibi: Immolaui ⁊c̄. Ideo ⁊ de alijs hic adiūgit dicens: c ¶ Et pſalmū dica dn̄o .i. ad honorē dn̄i operabor. d ¶ Exaudidn̄e. Secunda pars: in qua vir iuſtusʸ orat ad dn̄m/ ſic dicens: Exaudi dn̄e vocem meā qua clamaui ad te.Primo autē oſtendit orationem ſuam exauditione eſſe dignam/ cū dicit: Exaudi .i. ex meritis audi. Secundo vocalēcum dicit: Uocem meā. Tertio rationalē/ per hoc qd̓ dicit: Uocem. Quarto propriā/ cum dicit: Meam. Quinto deuotā/ cum addit: Qua clamaui. Sexto rectam/ cūdicit: Ad te. Septimo humilē/ cū dicit: Miſerere mei:Sicut publicanus qui dicebat: Deus propitius eſto mihipeccatori: Lucꝭ. xviij. c. Item octauo per hoc etiā ꝙ dicit:Miſerere: notat orationē ſuam eſſe neceſſariam: Miſeriem neceſſe habent clamare ad miſericordē dominū. Nonooſtendit orationē ſuam eſſe continuā ⁊ perſeuerantem/ cumrepetit: Et exaudi me. q. d. clamo cantando/ ⁊ pſalmū dicendo ⁊cͣ. d ¶ Exaudi .i. ex tua clementia audi. e ¶ Uocem meā/ propriā: f ¶ Qua clamaui corde: ſicut moyſes/ Exo. xiiij. d. Et ſuſanna Dan̄. xiij. e. g ¶ Ad te: nō adidola: ſicut illi de quibꝰ. iij. Regꝭ. xviij. e. Clamate voce maiore. h ¶ Miſerere mei et exaudi me: Bis dicit: pręnimio deſiderio. Prouerb̓. xiij. b. Spes quę differt̉ affligitanimam. Et. jͣ. d. Deſideriū ſi compleatur/ delectat animā.Conſequenter aperit quid petit in ſua oratione. Un̄ dicit:¶ ¶ Cibi dixit cor meum ⁊cͣ. q. d. et ſi quęris quę fuit illavox: Ecce: tibi dixit cor meum .i. deſideriū cordis mei.Psͣ. Domine ante te omne deſideriū meū. Et alibi: Deſideriū pauperū exaudiuit dominꝰ. Et bene dicit: Tibi dixit cor meum: quia quędam familiaris collocutio ⁊ delectabilis confabulatio eſt inter deū ⁊ cor iuſti. Unde dicit dominus Oſee. ij. c. Ducā eam in ſolitudinem/ ⁊ loquar ad corelus. Psͣ. Audiam quid loquatur in me dominus deus. Etꝗd tibi dixit cor meū: Hoc: k ¶ EExquiſiuit te faciesmea/ interior .ſ. voluntas: et exterior .ſ. operatio: quę deumexquirunt: quando ad ipſum tendūt. Et bene dicit/ Exquiſiult faciēs: nō tm̄ quia facies quęrat: ſed quia in facie cognoſcitur quid quęrat homo: Scd̓m qd̓ de domino dicit̉/ ꝙhabebat faciem euntis in hieruſalē: Lucꝭ. ix. g. Et/ exquiſiuit dicit .i. extra alia omnia quęſiuit te. Gregꝰ. Quia aniſſa ad deum appetendū ⁊ habendū facta eſt: quicquid deoſſinus eſt/ ei nō ſufficit: ideo hūc ⁊ illuc agitur: ⁊ ab vnaquaqͣꝫ re faſtidio repellente remouetur. Et Augꝰ. Inquietū eſtcoe noſtrū domine/ donec quieſcat in te. Et licet non ſtatimhabeam quod requiro: non tn̄ quęrere deſinā: Sed l¶ Fā-

ciem tuam dn̄e requiram: perſeueranter/ ardenter ⁊ ſapienter .i. requirā te/ donec videā te facie ad faciē. j. Corꝭ.xiij. d. Psͣ. Oſtende faciē tuā ⁊ ſalui erimꝰ. Sed qꝛ quantomagis deſiderat deū videre: tanto magis timet eū amittere: ideo petit nō ſeparari a deo/ dicens: m Ne auertasfaciem tua .i. chriſtū/ vel miſericordiā:n ¶ A me. Psͣ. Auertiſti faciē tuā a me ⁊factꝰ ſū ꝯturbatꝰ. ItēPsͣ. Auertente te faciem tuam turbabunt̉.ſ. mali: a quibus auertet faciem in die iudicij. Sꝫ ecōtra boniseam dabit in ęternumvidēdā: ſicut de iuſtodicit Iob. xxxiij. d. Deprecabitur deū/ ⁊ placabilis erit ei: ⁊videbit faciem eius in iubilo. iij. Regꝭ. x. b. Beati viri tui: ⁊beati ſerui tui / hi qui ſtit coram te ſemper ⁊cͣ. ij. Regꝭ. xiiij.g. Quare veni de ieſſur? Meliꝰ erat mihi ibi eſſe: obſecro ergo vt videam faciem regis. Ibi figuratur deſiderium iuſti:qͦ deſiderat videre faciem dn̄i. Exo. xxxiij. c. clamat moyſes: Oſtende mihi faciem tuam vt ſciā te. Ne ergo dominꝰfaciem auertat/ petit vir iuſtꝰ quattuor. Primum eſt/ ne ca-dat in peccatum mortale: Vnde dicit: o ¶ Ne declinesin ira a ſeruo tuo .i. ne permittas me facere quare declines in ira a me: Vel ſi forte cadam/ fac me reſurgere/ vel corripe me. Gregꝰ. Magna miſericordia eſt/ in pręſenti miſericordiam non conſequi. Per contrarium Oſee. iiij. c. Nonviſitabo ſuper filias veſtras/ cum fuerint fornicatę. Secūdūeſt/ gratia bene operandi: Vnde dicit: p ¶ Adiutor meus eſto .ſ. ad bene operandum: quia ſine ipſo non poſſumꝰbonum facere. Eſa. xxvj. c. Omnia opera noſtra operatuses in nobis domine. Ioh̓. xv. a. Sine me nihil poteſtis facere. Tertiū eſt perſeuerantia: De qua dicit: q ¶ Ne derelinquas me .ſ. cum cęperis adiuuare. Psͣ. Non vidi iuſtum derelictum: nec ſemen eius quęrens panem. Quartumeſt purificatio a pecccatꝭ venialibus: Vnde addit: r ¶ Neqꝫ deſpicias me .i. ne permittas in me venialia creſcere:quę ſunt ſicut vrticę in horto: ⁊ ſicut ſarmenta in vinea: Sedamputa illa corrigendo me. Et allegat ꝙ hoc debeat facerecum adiungit: s ¶ Deus ſalutaris meus. Deus/ percreationem: ſalutaris/ per recreationem. q. d. non debes medeſpicere quem ad imaginem tuam creaſti/ ⁊ proprio ſanguine redemiſti: Sed ſi quid in me videas creationis decōri/ vel recreationis amori diſſonum: debes illud correctionis ſarculo reſecare: ſicut faceret hortulanus in horto: quemcum magna diligentia ⁊ labore plantaſſet/ vel magno precio comparaſſet. Et neceſſe habeo ꝙ in me purges venialia:t ¶ Quoniā pater meus et mater mea .ſ. adam ⁊ eua:¶ Dereliquerunt me in ſeruitute peccati. Ro. vij. c.Ego autem carnalis ſum vęnundatus ſub peccato. Sed adte domine recurro: qꝛ tu redemiſti me/ ⁊ liberator meus es.Hoc eſt quod ſubiungit: y ¶ Dominus autem aſſumpſit me .i. meam naturam .ſ. humanitatem aſſumpſit in vtero beatę virginis. Vnde cantat eccleſia: Tu ad liberandumſuſcepturus hominē: nō horruiſti virginis vterū. ¶ Uel myſtice alio mō allegat neceſſitatē. q. d. neceſſe habeo vt ſis adiutor meus: ⁊ cętera facias q̄ ſupra petij: qꝛ pupillus ſum ⁊pauꝑ. Hoc eſt ꝙ dicit: t ¶ Quoniā pater meus .ſ. mūdus vel diabolus: v ¶ Et mater mea: cōcupiſcentia carnalis: x ¶ De reliquerunt me/ eos derelinquētē et te ſequi volentem. Hic autem pater ⁊ mater derelinquit hominem: quando honores ⁊ diuitię mundi ⁊ delitię carnales ipſum fugiunt. De hoc patre ⁊ matre Ezecb̓. xvj. a. Pater tuus amorręus ⁊ mater tua cethea/ garrula: ſignificat concupiſcentiam: quę ſemper clamat affer affer: Prouerb̓. xxx.b. Sanguiſugę duę ſunt filię: dicentes/ affer affer. ¶ Notandum vero ꝙ pater dicitur multipliciter in ſacra ſcriptura.ater

Psͣ. 79.

Al̓. ⁊ vultū tuū.FPsͣ. 29.

ibis.allā.

Psͣ .103.

ueſiui

Quattuor petitiones iuſti: nedn̄ſ auertatfaciem

Psͣ. 36.

Fę.

Psͣ. 84.

Myſtice.