XXVI
Sed btūs martinꝰ rn̄dit: Dn̄s mihi adiutor ē nō timebo qͥdraciat mihi hō ⁊cͣ. Similit̓ dic̄ h̓ vir iuſtꝰ: Si ꝯſiſtāt aduerſum me caſtra/ dęmonū vt me deterreant ſimul. Matth̓.xij. p. Aſſumit ſeptem ſpiritus nequiores ſe. ij. Paral̓. xx. a.congregati ſunt filij moab et āmon ⁊ ſeir: Non timebitcor meū: id ē nō cedet timore: vt ad eosdeſperādo trāſfugiā:ſed cōfidam in caſtrisdn̄i. Vnde. iiij. Regꝭ.vj. d. dixit heliſęus adpuerū ſuū: Noli timere: plures enim nobiſcū ſunt qͣꝫ cum illis. j. Machab̓. iij.b.Quomodo poterimus pauci pugnare aduerſus multitudinem tantā ⁊ tam fortem? Et ait iudas: Facile eſt ꝯcludi multos in manu paucorum: et non eſt differentia in cōſpectu deiceli liberare in multis ⁊ in paucis: quia nō in multitudine exercitus victoria belli: ſed d̓ cęlo fortitudo eſt. Item temptateum manifeſte ⁊ fortiter diuerſis temptationibus affligendo ⁊ congrediendo. De hoc dicit: Si exurgat aduerſuꝫme p̄liū: in hoc ego ſꝑabo: qꝛ iō ꝑmittit me dn̄s temptari/ vt me adiuuet ⁊ merear reſiſtēdo. Sap̄. x. c. Certamē forte dedit illi vt vinceret: ⁊ ſciret/ qm̄ oīm potētior eſt ſapīa. j.Corꝭ. x. c. Fidel̓ deꝰ qͥ nō patiet̉ voſ tēptari ſupͣ id qd̓ poteſtꝭ:ſꝫ faciet cū tēptatiōe etiā ꝓuētū vt poſſitꝭ ſuſtinere. Hiere. xvd. Et bellabūt aduerſū te ⁊ nō p̨̄ualebūt: qꝛ ego tecū ſū vt ſaluē te. ¶ Ul̓ ꝑ hęc qͣttuor/ pn̄t ſigͣri alia qͣttuor genera hoſtiū:ſcꝫ īterioꝝ/ exterioꝝ/ ſuꝑioꝝ/ īferioꝝ. Interiores/ ſūt illecebręcarnales. Exteriores/ ſunt illecebrę ſęculares. Suꝑiores ſunthomines de faſtu ⁊ ſuꝑbia tēptātes. Inferiores ſūt homīesmalignātes. De interioribꝰ d̓r: Appropiāt ſuꝑ me nocentes. Appropiāt enī qͥ intra nos ſūt ⁊ ex nob̓ oriūt̉: Quiaūt ꝯſentiūt/ pn̄t dicere: Suꝑ me aſcēdūt: nō ſolū appropiāt.Sed in illis qͥ reſiſtūt: ⁊ tn̄ delectationē ſentiūt: appropiāt ſuper eos: ſꝫ tn̄ nō aſcendūt. Gen̄. iiij. a. Sub te erit appetitꝰ tuus ⁊ tu dn̄aberꝭ illius. Vt edant carnes meas: ad lr̄amcorpus deſtruit̉ per gulaꝫ ⁊ luxuriā. Prouer. v. b. Longe facab ea .ſ. a muliere viā tuā: ⁊ ne appropinques foribꝰ domꝰ illiꝰ:ne gemas ī nouiſſimis qn̄ ꝯſumpſeris carnes ⁊ corpus tuū.De exterioribꝰ .ſ. de motibꝰ ſęcularibꝰ ꝑ quos tēptat̉ hō dehabēdis diuitijs addit: Qui tribulant me inimici mei.In his enim tribulat̉ hō. Unde dn̄s vocat diuitias ſpinas:Matth̓. xiij. c. Ecc̄s. ij. d. Cuncti dies eius laboribꝰ ⁊ erumnis pleni ſunt: nec per noctē mente reqͥeſcit. De ſuꝑioribꝰ dicit: Si cōſiſtāt aduerſū me caſtra. q. d. etiā magnū exercitū caſtroꝝ nō timebo. Iudith. ix. b. Reſpice caſtra aſſyriorum nūc: ſicut caſtra ęgyptioꝝ. Reſpectꝰ dei ē gr̄ę infuſio: qͦoīa vitia ſubiugant̉. Prouer. xx. b. Rex qui ſedet in ſolio iudicij diſſipat oē malū intuitu ſuo ⁊cͣ. Caſtra ęgyptioꝝ/ ſūt vitia carnalia: Caſtra aſſyrioꝝ/ vitia ſpūalia. Per caſtra enī recte ſignificat̉ motꝰ qͥbus tēptam̄ de faſtu ⁊ ſuꝑbia. Un̄ in Psͣ.Hi in curribꝰ ⁊ hi in equis ⁊cͣ. De inferioribꝰ dicit: Si exurat aduerſū me pręliū/ videlicet hoīm ꝑſequentiū. Psͣ.Multi inſurgunt aduerſum me. a ¶ Unam petij a domino. Suꝑiꝰ iſte athleta loq̄bat̉ de ſua victoria q̨̄ erat perſpem vt ꝓximo an̄ dixit: Si exurgat aduerſū me p̨̄liū:in hoc ęgo ſperabo: Hic aūt oſtēdit qͥd ipſe ſperet cū dicit. Una petij a dn̄o .ſ. vitā ęt̓nā. Et nō ponit ſubſtātiuū:nec det̓minat quā vnam petijt: Et hoc facit ad innuēdū ꝙ illud eſt oē bonū: ſcd̓m ꝙ ſimiliter in Psͣ. dicit̉: Ponā in ſalutari: Nec det̓minat qͥd ponet: ad innuēdū ꝙ oē bonū ponet.Propt̓ hoc ergo dicit: Unā petij/ non multas vel multa.Cucꝭ. x. g. Martha martha ſollicita es ⁊ turbaris erga plurima: porro vnū eſt neceſſariū. Per ꝯtrariū Oſee. x. a. Diuiſum eſt cor eoꝝ: nūc interibūt. Exo. v. b. Diſꝑſus ē populusper oēm terrā ęgypti ad colligēdas paleas. Iob. vj. c. Tempore quo fuerint diſſipati/ ꝑibūt. Ne ergo pereat iſte iuſtꝰ: nōvuit diuidi: ſed dicit: Una petij a dn̄o/ qui pōt/ ⁊ ꝓmiſitcaſſi dare. Ioh̓. xvj. e. Si qͥd petieritis pr̄eꝫ in noīe meo: dabit vobis. Et licet nōdū adhuc eam receperim: non ꝓpt̓ hoc
deficio ſed ꝑſeuero pulſans: Hoc eſt ꝙ addit: b ¶ Hāc requirā .i. iterū ⁊ iterū quęrā. Vel ſic: Unam petu/ oratione. Hāc requiram/ oꝑe. Eſa. lj. a. Audite me qui ſeqͥminiqd̓ iuſtū eſt ⁊ quęritis dn̄m. Eſa. lv. b. Quęrite dn̄m dū inueniri poteſt: inuocate eum dū prope ē. Ecce de duobꝰ illis: q̨̄rite oꝑe: inuocate oratione. Sꝫ quęrite duꝫinueniri poteſt: ſcilicꝫoperamini dum licet:ſcꝫ in pn̄ti vita. Ioh̓.ix. a. Venit nox in qͣnon licet oꝑari. Ecc̄s.ix. c. Quodcūqꝫ pōt facere manꝰ tua inſtanter oꝑare: qꝛ necopꝰ nec ratio nec ſciētia nec ſapientia erunt apud inferos quotu properas. Nec dicit ſolum: hanc quęram: ſed requirā: Inquo notatur bonoꝝ operū multiplicatio ⁊ ꝑſeuerantia. Gal̓.vj. c. Bonū autē faciētes non deficiamus: tꝑe enī ſuo metemus non deficiētes. Vel Unam .ſ. diē ęternitatis: De quaZach̓. xiiij. b. Erit dies vna quę nota eſt dn̄o. Uel Unammanſionē quācunqꝫ: quia plures ſūt ibi. Ioh̓. xiiij. a. In domo patris mei manſiones multę ſunt. Ibi ſufficit vna prębēda: hic non ſufficit. Vel Unam/ virtutē .ſ. charitatē vel ꝑſeuerantiam. j. Corꝭ. ix. d. Omēs qui in ſtadio currunt: omēsquidem currunt: ſed vnus accipit brauium .i. perſeuerans incharitate. Poſt oſtendit quę ſit iſta res dicens: c ¶ Ut inhabitem in domo dn̄i .i. in ęterna beatitudine: De quaIoh̓. xiiij. a. In domo patris mei manſiones multę ſunt.d ¶ Omnibus diebus vitę meę/ futurę .i. ſemper. Eccͣs.xj. b. Si ceciderit lignū ad auſtrum aut ad aquilonē: in quocunqꝫ loco ceciderit ibi erit. Per auſtrum ſignificat̉ vita ęterna: Per aquiloneꝫ a quo pandetur omne malum: Hiere. j. c.ſignificat̉ infernus. Lignū eſt homo: qui ſi ceciderit ad auſtꝝparadiſi: ibi erit ſemper. Psͣ. Beati qui habitant ī domo tuadn̄e: in ſęculum ſęculi laudabūt te. Eſa. xxxviij. d. Pſalmosnoſtros cantabimꝰ cunctis diebus vitę noſtrę in domo dn̄i.Si ꝟo ceciderit ad aquilonē inferni: ſimiliter ibi erit ſemper:quia in inferno nulla eſt redemptio. Poſtea oſtendit quarevult ibi eſſe .ſ. propter bona quę ibi habebit. Primū ⁊ pręcipuum eſt viſio dei aperta: De qua dicit: e ¶ Ut videamvoluntatem domini: id eſt videns faciem domini/ in ealegam voluntatem. Vnde Hieroꝰ. non ponit: voluntatem: ſed habet ſic littera eius: Ut videam pulchritudinem eius: Simulqꝫ videbimus ⁊ pulchritudinem ⁊ voluntatem. De viſione pulchritudinis: Eſa. xxxiij. c. Regemin decore ſuo videbunt. j. Pet̓. j. c. In quem angeli deſiderant proſpicere. De viſione voluntatis dicit Gregꝰ. Supernę curię ciues dum ſupra ſe voluntatem ſui cōditoris ſemper aſpiciunt: qd̓ obtinere non valent/ nunqͣꝫ volunt. Secundum bonum qd̓ habebimus in domo dn̄i eſt ſocietas ſanctorum: ⁊ gaudium qd̓ habebimus de fęlicitate eorum. Undedicit: f ¶ Et viſitem templum eius: id eſt eccleſiamtriumphantem. De quo templo in Psͣ. Dominus reuelabitcondenſa: ⁊ in templo eius omēs dicent gloriam. Ezech̓. xliij.c. Oſtende domui iſrael templum. Dicit ergo: Ut viſitemtemplum eius: A ſimilitudine amicorum: qui ſe inuicemviſitant vt inuicem congaudeant: Sic in templo illo videbimus fęlicitatem ſanctorum vt inde congaudeamꝰ eis. Oſtēſo quid petit ⁊ quare petat: oſtendit poſtea quā audacia velſecuritate petat: oſtendens quoniam propter bona quę iamfecit ei deus: ſecure petit illa futura. Primū bonum qd̓ enumerat inter illa quę dominus fecit ei/ eſt abſconſio ſub ſcutofidei incarnationis chriſti: ⁊ omnium articulorum quę pertinent ad humanitatem. Vnde dicit: g ¶ Quoniam abſcondit me: qͣſi ſecurꝰ hoc peto: quoniā iam in pręſenti:abſcondit me in tabernaculo ſuo: id eſt in humanitate chriſti: quam chriſtus aſſumpſit: vt in ea quaſi in tabernaculo contra diabolum militaret. De quo tabernaculo ſuprain Psͣ. In ſole poſuit tabernaculum ſuum ⁊cͣ. Leuitꝭ. xxvj.b. Ponam tabernaculum meum in medio veſtri et non abijciet vos anima mea. Uel dicitur humanitas chriſti taberna-
Al̓. ⁊ protegar atemplo
g
ynen
nor ge-
Psͣ .83.
Psͣ .19.
Psͣ .28.
Psͣ .3.
Psͣ. 1i.
Psͣ .18.