Pſalmus

Dominꝰ: ꝓte̓ctor vitę meę:da qͦ trepidabo? Dūrappropiant ſuper me nocentes: vtēdant carnes meas. Qui tribulāt me umici mei: ipſi in-

etiam non timebo. Appropiant dicit: quia ſe amicos ſimulant ⁊ ſimul cōmunicant. Sic iudas appropiauit ad dn̄m:Matth̓ xxvj. e. Accedens ad ieſū dixit. Aue rabbi: Et oſculatus eſt eum. Sub hoc genere inimicorū cōprehendunt̉ adulatores/ detractores/ amici carnales/ et amici menſę: qui omnes in veritate inimici ſūt. Micheę. vij. b.Inimici hominis domeſtici eius. Et dicūtur nocentes antonomaticꝰ: Quia ſicut dicit Hieroꝰ: Nulla peſtis efficacior ad nocēdum qͣꝫ familiaris inimicus. Et hi omnes ſic appropiant ſuper me: e ¶ Ut edātcarnes meas. Adulatores enī comedunt carnes: id eſt ſibi incorporant peccata eorum quibus adulantur. Oſee. iiij.b. Peccata populi mei comedent: ⁊ ad iniquitatem ſubleuabunt animas eorū. Psͣ. Quoniā laudatur peccator in deſiderijs animę ſuę ⁊cͣ. Detractores comedūt ⁊ corrodunt carnesdetrahendo. Prouerb̓. xxiij. c. Noli eſſe in conuiuijs potatorū: nec in cōmeſationibꝰ eorū qui carnes ad veſcendū confernine Amigi caynolo¬⁊ ſagi mon ſ o camoAunt carnog. Aeſtdeuorant ſubſtantiā hominis: Et propter hoc ſequunt̉ hominem/ ſicut illi quibus dicit dn̄s Ioh̓. vj. c. Quęritꝭ me nōquia vidiſtis ſigna: ſed quia māducaſtis ex panibus. Seneca. Mel muſcę ſequuntur: cadauera lupi: prędam ſequit̉ turſ10n Hominō Io h Qni mo comoAir non 90lo otiam verſis. H5 9H901ꝯn 9cͣ ppriepoteſt exponi de pręlatis: vt dicat eccleſia: Non timebo:dū appropiāt ſuꝑ me nocētes .ſ. quādo mali pręponūtur ſuper eam: qui deberēt prodeſſe non obeſſe: Sꝫ ipſi ecō110yſon noꝯſint ſo⁊ ohſiant Unde dicit. NogentesT b i h Focti ſijnt hoſtog einsꝫ in capite. Quod aſtar.dit/ cum ſubiungit: e ¶ Ut edant carnes meas. Ipſi enīad hoc deberent accedere vt paſcerent oues dn̄i/ ⁊ nutrirenteog. et in ſi rar ſgulona ⁊ occoriont v96 Nichee. iij. a. Quiviolenter tollitis velles eorum deſuper eas: et carnem eorū9ſ91 9i m97ernt aynom Puli 47Ecech̓. xxxiiij. a. Nonne greges paſcuntur a paſtoribꝰ? Laccomedebatis/ ⁊ lanis operiebamini/ ⁊ quod craſſum erat occidebatis: gregem autem meum non paſcebatis. Apertorūautem inimicorū quidam nocent a longe: quia non audent vl̓non volūt ꝯgredi cū aduerſarijs: Et de his dicit: ¶ Quitribulant̉ me inimici mei: ipſi ſcilicet nocentes ⁊ inimictribulantes: g ¶ Infirmati ſunt/ non potentes perficereqd̓ intendebant. Iob. v. b. Diſſipat cogitationes malignoꝝne poſſint implere manus eorum qd̓ cęperant. h. Et ceciderunt/ victi. Alij autem apparatu ⁊ multitudine exercitus deterrere volunt aduerſarios: de quibus addit: i Siconſiſtant aduerſum me caſtra: non timebit cormeū. Alij nō tm̄ terrēdo nocēt: ſed ⁊ affligēdo: Vnde dicit:k Si exurgat aduerſu me p̨̄liū: in hoc ego ſꝑabo.Gregꝰ. Tanto ſpes in deū ſolidior ſurgit: qͣꝫto qͣs ꝓpt̓ ipſumgrauiora ꝑtulerit. Iuxta hāc ſimilitudinē dęmones quattuormodis impugnat poīeꝫ ſ. biadiedao et ſe traſfigurāao ī angelū lucis. De hoc dicit: Dum appropiant ſuper me nocentes vt edant carnes meas: iu eſt vt in carnalibusoperibus meis delectentur. Abacijk. jͣ. d. Incraſſata eſt parseius et electus cibus eiꝰ. Secūdo temptan̄t homineꝫ in exterioribꝰ tribulādo: ſicut Iob. j. c. et. d. De qͦ dicit: Qui tribulant̓ memnimicimet. ipſ infirmati lunt vtron poſutnocere animę. Propt̓ hͦ: Et ceciderūt/ a ꝓpoſito qd̓ intendebant .ſ. ruinam animę iuſtę. Iob. jͣ. b. Extende paululū manum tuam ⁊ tange cuncta quę poſſidet/ niſi in faciem benedixerit tibi. Per hͦ apte oſtēdit diaboīꝰ/ ꝙ tribulationē in reb etcorpore iob non quęrebat/ niſi vt per hoc traheret eū ad peccatū. Itē temptat̉ diabolus hoīem de puſillanimitate: vt etiam ante bellum ipſum per puſillanimitatem deijciat: ẜm ꝙcōminatus eſt beato martino ꝙ aduerſaretur ei in omnibus:Se peatꝰ porſiſt

Psͣ .25.95ſ9Al̓. ⁊ appropinquantCharitas habet virtutem etofficium omniūo

quis ꝯͣ nos. Matth̓. xiiij. c. Ego ſū nolite timere. a ¶ Dn̄sꝓtector vitę meę. q. d. nō ſolū dat vitā/ ſꝫ ⁊ datā ꝓtegit ⁊cuſtodit. Gregꝰ. Cito bonū ꝑdit̉: qd̓ a largiente nō cuſtodit̉.Et nota ꝙ dn̄s ē illumīatio/ ꝑ fidē. j. Theſſal̓. v. a. Oēsvos filij lucꝭ eſtꝭ. Glo. Fides ē lux aīę/ q̨̄ fac̄ diē ⁊ habitū virtutū. Salꝰ/ ꝑ ſpem.Psͣ. Et in dn̄o ſperans non infirmabor.Protector per charitatem: Charitas enīꝓtegit ⁊ impugnat.et Unde in ſe virtutē etiū officiū armorū omnium habet charitas.Omnia enim arma ſunt aut ad muniendū: aut ad impetendūvel impugnandū: et charitas munit per patientiā: impugnatper benignitatē ⁊ māſuetudinē. j. Corꝭ. xiij. b. Charitas patiens eſt: benigna eſt. Patientia ita munit ꝙ homo patiensvinci non poteſt. Vnde Prouer. xvj. d. Melior eſt patiensviro forti. Iſto clypeo muniti martyres vicerunt regna ⁊ reges: Sicut coactus eſt dacianus ꝓpter patientiā beati vincētij clamare: Uincim̄. Benignitas aūt ita fortit̉ impetit ⁊ impugnat ꝙ inimicos hoīeſ conuertit ad amorē/ ⁊ diabolū vulnerat. De primo Prouerb̓. xxv. c. Si eſurierit inimicꝰ tuusciba illum: ſi ſitit da illi aquā bibere: Prunas enim congregabis ſuper caput eius. Prouerb̓. xv. a. Reſponſio mollis frāgit iram. Eccͣj. .vj. a. Dulce verbum multiplicat amicos ⁊ mitigat inimicos. De ſecūdo .ſ. ꝙ vulnerat diabolū/ dic̄ Gregꝰ.Totiens contra diabolū iacula mittimꝰ: quotiens prouocati per iniurias humilit̓ reſpōdemꝰ. Et ſic patet ꝙ dn̄s illuminat ꝑ fidem: ſaluat ſiue ſanat per ſpem: protegit per charitatem. De quibus tribꝰ: Prouerb̓. ij. b. Dn̄s dat ſapientiamet ex ore eius prudentia ⁊ ſcientia: cuſtodiet rectorū ſalutē: etproteget gradientes ſimplicit̓. Dat ſapientiam ⁊cͣ. ibi notat̉illuminatio per fidem. Cuſtodiet rectorū ſalutem: ibi notat̉ſaluatio per ſpem: Illi enī recti dicuntur/ qui ad cęlum erigūtur per ſpem. Proteget gradiētes ſimpliciter per charitatē.Ille ſimplicit̓ graditur/ qui nec interius amittit benignitatē:nec exterius impatientiā oſtendit. Itē Dominus eſt illuminatio/ vis rationalis. Salus/ concupiſcibilis. Protector iraſcibil̓. Eccͣj. xxxiiij. c. Illuminās oculoſ dans ſantatem ⁊ vitam. Ecce illa tria .ſ. illuminatio/ ſalus/ protector vitę meę. Et cum dn̄s iſta mihi faciat: c ¶ A quo trepidabo? Quaſi dicat: a nullo. Et pōt eē ſenſus: A quo homīe vl̓a qua re: quia hęc dictio quo poteſt legi in maſculino vel inneutro: Et in vtroqꝫ poteſt dicere: qꝛ nec homineꝫ nec aliudtimere poteſt quē dn̄s ita protegit. Prouerb̓. xxviij. a. Fugit impius nemine perſequente: iuſtus autem quaſi leo confidens abſqꝫ terrore erit. Et dicit pͥmo: Quē timebo? Secūdo/ A quo trepidabo: q. d. neqꝫ timebo intꝰ in corde: neqꝫtrepidabo exteriꝰ in corpore. Et cōpetent̓ ordinata ſunt ꝟbavt dicat̉: Dn̄s illumīatio mea ⁊ ſalꝰ mea quē timebo: qꝛ hęc duo .ſ. illumīatio ⁊ ſalus/ ſunt contra duo impedimenta ſiue incōmoda impugnantiū quę ſunt intrinſeca .ſ. Illuminatio/ contra ignorantiā: et ſalus/ contra impotentiam vel infirmitatē. Et iō ſtatim poſt iſta duo remedia habita intrinſecus a dn̄o addit: Quem timebo: quaſi nō timebo intus habēs intꝰ ſcientiā et fortitudinē. Tertiū impedimentū ſiue incōmodū impugnantiū eſt grauis occurſus inimicorū. Et hoc eſt extrinſecus: contra qd̓ dicit: Dominuſprotector vitę meę. Gen̄. xv. a. Ego protector eius ſum.Eccͣj. xxxiiij. c. Protector potentie firmamentū virtutis. Etideo: A quo trepidabo/ exteriꝰ. Eccͣj. xxxiiij. c. Qui timetdeū/ nihil trepidabit: De his tribꝰ incōmodis d̓r in Psͣ. Fiant vię illorū tenebre ⁊ lubricū: et angelus dn̄i coartans eos.Et ꝙ nō trepidabit ab inimicis oſtendit quaſi per inductionem: Omnis enī inimicus aut eſt occultus/ aut apertus. Deoccultis inimicis qui ſe ſimulant amicos eſſe ⁊ non ſunt/ dic̄:d ¶ Dum appropiant ſuper me nocentes: id eſt nocere cupientes: Et ſi non noceant impediente dn̄i auxilio: tūc

zetiam non timebo. Appropiant dicit: quia ſe amicos ſimulant ⁊ ſimul cōmunicant. Sic iudas appropiauit ad dn̄m:Matth̓ xxvj. e. Accedens ad ieſū dixit. Aue rabbi: Et oſculatus eſt eum. Sub hoc genere inimicorū cōprehendunt̉ adulatores/ detractores/ amici carnales/ et amici menſę: qui omnes in veritate inimici ſūt. Micheę. vij. b.Inimici hominis domeſtici eius. Et dicūtur nocentes antonomatice: Quia ſicut dicit Hieroꝰ: Nulla peſtis efficacior ad nocēdum qͣꝫ familiaris inimicus. Et hi omnes ſic appropiant ſuper me: e ¶ Ut edātcarnes meas. Adulatores enī comedunt carnes: id eſt ſibi incorporant peccata eorum quibus adulantur. Oſee. iiij.b. Peccata populi mei comedent: ⁊ ad iniquitatem ſubleuabunt animas eorū. Psͣ. Quoniā laudatur peccator in deſiderijs animę ſuę ⁊cͣ. Detractores comedūt ⁊ corrodunt carnesdetrahendo. Prouerb̓. xxiij. c. Noli eſſe in conuiuijs potatorū: nec in cōmeſationibꝰ eorū qui carnes ad veſcendū conferunt. Amici carnales ⁊ ſocij menſę comedunt carnes: id eſtdeuorant ſubſtantiā hominis: Et propter hoc ſequunt̉ hominem/ ſicut illi quibus dicit dn̄s Ioh̓. vj. c. Quęritꝭ me nōquia vidiſtis ſigna: ſed quia māducaſtis ex panibus. Seneca. Mel muſcę ſequuntur: cadauera lupi: prędam ſequit̉ turba iſta non hominē. Iob. xxx. c. Qui me comedunt non dorMlunl. Ilic eliam velius. ¶ Ꝙu ap ProbiaN ce. a.iepoteſt exponi de pręlatis: vt dicat eccleſia: Non timebo:dū appropiāt ſuꝑ me nocētes .ſ. quādo mali pręponūtur ſuper eam: qui deberēt prodeſſe non obeſſe: Sꝫ ipſi ecōuerſo non proſunt ſed obſunt. Vnde dicit: Nocentes.Thren̄. j. b. Facti ſunt hoſtes eius in capite. Quod oſtendit/ cum ſubiungit: e ¶ Ut edant carnes meas. Ipſi enīad hoc deberent accedere vt paſcerent oues dn̄i/ ⁊ nutrirenteas: et ipſi tranſgulant ⁊ excoriant eas. Micheę. iij. a. Quiviolenter tollitis velles eorum deſuper eas: et carnem eorūdeſuper oſſibus eorum qui comederunt carnem populi ⁊cͣ.Ecech̓. xxxiiij. a. Nonne greges paſcuntur a paſtoribꝰ? Laccomedebatis/ ⁊ lanis operiebamini/ ⁊ quod craſſum erat occidebatis: gregem autem meum non paſcebatis. Apertorūautem inimicorū quidam nocent a longe: quia non audent vl̓non volūt ꝯgredi cū aduerſarijs: Et de his dicit: ¶ Quitribulant̉ me inimici mei: ipſi ſcilicet nocentes ⁊ inimictribulantes: g ¶ Infirmati ſunt/ non potentes perficereqd̓ intendebant. Iob. v. b. Diſſipat cogitationes malignoꝝne poſſint implere manus eorum qd̓ cęperant. h. Et ceciderunt victi. Alij autem apparatu ⁊ multitudine exercitus deterrere volunt aduerſarios: de quibus addit: i Siconſiſtant aduerſum me caſtra: non timebit cormeū. Alij nō tm̄ terrēdo nocēt: ſed ⁊ affligēdo: Vnde dicit:k Si exurgat aduerſu me p̨̄liū: in hoc ego ſꝑabo.Gregꝰ. Tanto ſpes in deū ſolidior ſurgit: qͣꝫto qͣs ꝓpt̓ ipſumgrauiora ꝑtulerit. Iuxta hac ſimilitudinē dęmones quattuormodis impugnat poīeꝫ ſ. biadiedao et ſe traſfigurāao ī angelū lucis. De hoc dicit: Dum appropiant ſuper me nocentes vt edant carnes meas: iu eſt vt in carnalibusoperibus meis delectentur. Abacijk. jͣ. d. Incraſſata eſt parseius et electus cibus eiꝰ. Secūdo temptan̄t homineꝫ in exterioribꝰ tribulādo: ſicut Iob. j. c. et. d. De qͦ dicit: Qui tribulant̓ memnimicimet. ipſ infirmati lunt vtron poſutnocere animę. Propt̓ h̓: Et ceciderūt/ a ꝓpoſito qd̓ intendebant .ſ. ruinam animę iuſtę. Iob. jͣ. b. Extende paululū manum tuam ⁊ tange cuncta quę poſſidet/ niſi in faciem benedixerit tibi. Per hͦ apte oſtēdit diaboīꝰ/ ꝙ tribulationē in reb etcorpore iob non quęrebat/ niſi vt per hoc traheret eū ad peccatū. Itē temptat diabolus hoīem de puſillanimitate: vt etiam ante bellum ipſum per puſillanimitatem deijciat: ẜm ꝙcōminatus eſt beato martino ꝙ aduerſaretur ei in omnibus:Se peatꝰ porſiſt

Psͣ .25.Al̓. FdefenſorAl̓. ⁊ appropinquantCharitas ha-

2Al̓. FdefenſorAl̓. ⁊ appropinquantCharitas habet virtutem etofficium omniūarmorum

Al̓. ⁊ inin me bellum

Psͣ.9.

De prelatis

Diabolus qdtuor modis13

Psͣ .34.