Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

XXVI

In finē psͣ. dauid pͥus qͣꝫ liOmi­ IXXVI. (niret̉a d nꝰ illuminatio mea:yſalꝰ mea quē timēbo.

Ominꝰ illumīatio mea Expo. pſalmi. XXVI.o q ⁊cͣ. Titulus. In fine pſalmꝰ dauid priuſqͣꝫ liniret̉. In p̨̄cedēti pſalmo petijt ꝓpheta ſiue vir iuſt̓quo. Primū fuit/ ne dānaret̉ impijs. Secūdū/ vt vita ęt̓na ei daret̉. In hoc autē pſalmo on̄dit qͣꝫta qualia oporteathominem pati vt vitam ęternam conſeqͣtur. Actꝭ. xiiij. d. Permultas tribulationesoportet nos intrare inregnuꝫ dei. Qui vultergo inungi in regemregni cęlorum: oportet eum multas tribulationes pati/ anteqͣꝫ perfecte inūgatur.Qd̓ innuitur in titulo. Et eſt ſenſus tituli: Pſalmꝰ iſte dirigens nos in finem conſūmationis futurę/ attribuit̉ dauid i.cuilibet fideli. Pſalmus/ dico/ agens de his quę oportet pati anteqͣꝫ inungatur homo perfecta inunctiōe/ quę erit percipiet regnum ęternum: de quo in fine huius pſalmi concludit: Credo videre bona dn̄i in terra viuentium. Et notandūyſicut dauid ter inunctꝰ fuit .ſ. Primo in domo patris ſui. j.Regꝭ. xvj. c. Secundo in hebron. ij. Regꝭ. ij. a. Tertio iterūin hebron. ij. Regꝭ. v. a. Ita vir iuſtꝰ primo inungitur a domino: quādo ei adhuc exiſtenti in domo patris ſui: id eſt diaboli ſiue peccato mortali: datur gratia gratis data. De iſtopatre domo: in Psͣ. Obliuiſcere populū tuum domū patris tui. Ezech̓. xvj. a. Pater tuus amorręus: id eſt amaricans. Secundo inungitur in hebron: qd̓ interp̄tatur coniugium: quādo datur ei gratia gratum faciens: Tūc enim fitiugium inter deum animam. Oſee. ij. d. Spōſabo te mihiin fide: et ſcies quia ego dominꝰ. Et ſicut dauid poſt hāc inunctionem multas tribulationes rebelliones paſſus eſt/ etiam a filio ſuo: ſic vir iuſtus poſt hanc a mūdo a dęmonibus a carne. Ecc̄j. ij. a. Fili accedens ad ſeruitutem dei: ſtain iuſticia timore: prępara animaꝫ tuam ad temptationē.Tertio inungitur in hebron: qd̓ interpretat̉ aliter/ viſio ſempiterna: quando in regno cęlorum traditur ei ſtola animę: etquando tradetur ei ſtola corporis. Tunc inūgetur oleo illo:de quo dicit chriſtus/ Eſa. lxj. a. Spiritus domini ſuper me:eo vnxerit me: ad annūciādū manſuetis miſit me. Et poſt:Vt darem oleum gaudij pro luctu: pallium laudis pro ſpiritu męroris. Uel ſic: Primo inungitur in bethleem in domopatris. Secundo/ in hebron ſuper iudam. Tertio ſuper omnes tribuſ. Sic iuſtus primo inungitur in corde: quando datur ei gratia vt confiteatur de peccatis. Secūdo ſuper iudā:quando confitetur peccata. Tertio ſuper omnes tribꝰ: quādo omnia membra ſubijcit ad ſatiſfaciendū pro omnibꝰ peccatis: Scd̓m apoſtolū Roma. vj. d. Sicut exhibuiſtis membra veſtra ſeruire īmundicię ad iniquitatem: ita nunc exhibete membra veſtra ſeruire iuſticię in ſanctificationeꝫ. Vel ſic:Primo inungitur in baptiſmo in ſignum futuri regni/ quaſiaccipiens pignus ſpiritus. Vnde Eph̓. j. c. Credentes ſignati eſtis ſpiritu promiſſiōis ſancto: qui eſt pignus hęreditatis noſtrę. Secundo inungitur iuſtus in confirmatione: quādo datur ei augmentū gratię: tūc iam regnat quaſi ſuꝑ vnātribum: licet multos habeat impugnatores: quia illud ſacramentū datur ad robur. Tertio quaſi iam migraturus ad cęleſte regnum/ inungitur in extrema vnctione .ſ. in exitu animę acorpore. Modus aūt agēdi ē: biꝑtitꝰ ē pſalmꝰ iſte. Agenseni de his q̨̄ patit̉ vir iuſtꝰ an̄ vnctionē p̨̄dictā: Primo oſtendit̉ ſe timere in illis tribulatiōibꝰ: qꝛ deū habet adiutoreꝫ.Secūdo deū orat vt in adiutoriū ſuū intēdat: ibi: Exaudidn̄e. Loquit̉ de ſe vir iuſtꝰ in pſalmo: ſic̄ de militāte autpugnatore. Notādū tria p̨̄cipue neceſſaria ſūt militātiet pugnati. Primū eſt ſciat pugnare. Secūdū ē habeatſortitudinē. Tertium eſt habeat arma. Primū ſe dicit habere a domino vir iuſtus/ cuꝫ dicit: Dominus illuminatio mea. Secundum/ cum dicit: Et ſalus mea. Tertiūca dic. Dn̄s protector vitę meę. a Dn̄s illuminatid ⁊c̄. Hota illumīatio ſiue illuminas multiplicit̓ dicit̉.

Deꝰ vt: Et Eccͣj. xliij. b. Mūdū illuminās ī exChriſtꝰ ſapīa pr̄iſ. Eccͣj. xxiiij. d. Illuᵐ (celſis dn̄ſ.minabo oēs ſperātes in dn̄o.Angelꝰ. Exo. xiiij. e. Tollēs ſe angelꝰ p̨̄cedebatabijt poſt eos illuminās noctem.Fides. Eſa. lx. a. Surge illumīare hieruſalē. Lucꝭ.j. g. Illumīare his in tenebriſ ī vmbra mortꝭDoctrina. Psͣ. Declaratio ſermonū tuo­ (ſedēt. illumīat. Eccͣj .xxiiij. d Doctrinā qͣſi an̄lucaGr̄a. Psͣ. Illumīa ocl̓os meoſ ( illumīo oībꝰ.ne vnqͣꝫ obdormiam in morte.)ꝑatio miraculoꝝ. Psͣ. Illuminās tu mirabilit̓ aReſtitutio imaginis dei. Psͣ. Fa (mōtibꝰ ęt̓nis.ciem tuam illumina ſuꝑ ſeruos tuos.Māifeſtatio ſecretoꝝ. j. Corꝭ. iiij. a Illumīabit abCognitio ęt̓noꝝ. ij. Timoth̓. (ſcōdita tenebraꝝ.j. b. Deſtruxit mortē illumīauit vitam.Cōuerſio pctōriſ. Apocꝭ. xviij. a. Terra illumīataUirtꝰ baptiſmi. Heb̓. vj. a. Impoſ­ (ē a gl̓ia eiꝰ.ſibile ē eos ſemel illuminati ſūt/ et ꝓlapſi ſunt:rurſus renouari ad pęnitentiam.Pacificatio. Prouer. xxix. b. Pauꝑ creditor obuiauerūt ſibi: vtriuſqꝫ illumīator eſt dn̄s.Pręlatus. Marci. v. c. Archiſynagogꝰ noīe iairus ſup. et non re. quia interp̄tat̉ illumināſ. Dic̄ bn̄: Dn̄ſ illumīatio mea .ſ. illuminās docēs me. Illumīat aūt dn̄shoīeꝫ ml̓tꝭ modis .ſ. ſapīaꝫ et exꝑiētiā. Eccͣj. lj. c. In ſapīaeiꝰ luxit aīa mea igͦrātias meas illumīauit: qd̓ fit de igrāter cōmiſſis cautiores noſ reddit ip̄a exꝑiētia. Itē vnctionēdilectiōiſ charitatꝭ. Ecc̄j. ij. b. Qui timetꝭ dn̄ꝫ diligite:illumīabūt̉ corda vr̄a. Ioh̓. xiiij. c. Qui diligit me diliget̉ apr̄e meo: ego diligā māifeſtabo ei meip̄m. Itē collyrium tribulatiōis. Tob̓. xj. c. oculi tobię liniti felle piſcis illumīati ſt̓. Hiere. vj. b. Per flageliū erudierꝭ hierl̓m. Itē fi ꝟbi īcarnati. Ioh̓. ix. a. Dn̄ſ expuit ī t̓rā fec̄ lutū ex ſputo liniuit oculoſ cęci nati/ illumīati ſūt. Sputū ſignificat diuinitatē: t̓ra hūanitatē. ij. Timoth̓. j. c. Gr̄a manifeſtata ē nūcillumīationē ſaluatorꝭ nr̄i ieſu chriſti. b Et ſalꝰ mea .i.ſalutꝭ .ſ. fortitudo. ij. Regꝭ. xxij. a. Dn̄ſ petra mea robur meūet ſaluator meꝰ. Itē Salꝰ: qꝛ nos ſanat ab īfirmitate ſiue ībecillitate tracta pctm̄ reſina ſui ſāguīſ. Hiere. viij. g.qͥd reſina ē in galaad: aut medicꝰ ē ibi? Gratuitꝰ eſt iſtemedicꝰ. Vn̄ Eccͣj. xiij. c. In vita tua dilige deū: īuoca il ī ſalute tua. Nec ſolū reſina ſui ſāguīſ noſ ſanat iſte medicꝰ:ſꝫ etiaꝫ emplaſtro tribulatiōis. Phil̓. j. d. In nullo terreamīab aduerſarijs: q̨̄ ē illiſ ꝑditiōiſ: vob̓ aūt ſalutꝭ. Itē/ Salus: qꝛ liberat ab hoſte. Apocꝭ. xij. c. deiecto dracone vocat̉ diabolꝰ/ d̓r: Nūc facta ē ſalꝰ ꝟtꝰ regnū dei nr̄i/ ptāschriſti eiꝰ: qꝛ ꝓiectꝰ ē accuſator fratꝝ nr̄oꝝ. Itē Salꝰ/ qꝛ redimit a pena ſeruitute. Abacuk. iij. c. Egreſſus es ī ſaluteꝫppl̓i tui. Zach̓. ix. c. Tu qͦꝫ ī ſāguīe teſtamēti tui eduxiſti vinctos lacu in ē aqͣ. Itē Salꝰ/ redimēs nos a culpa p̨̄terita/ p̄cio ſuę mortꝭ: a futura/ tīore iudicij. De Eph̓. ij. a.Deꝰ diueſ ē in miſcd̓ia: ꝓpt̓ nimiā charitatē ſuā qua dilexitnos eſſemꝰ mortui pctīſ ꝯuiuificauit nos ī chriſto/ cuiꝰ gr̄aeſtꝭ ſaluati. De ſcd̓o Micheę. vj. c. Salꝰ erit timētibꝰ nomētuū. Eſa. xxvj. d. A facie tua dn̄e ꝯcępimꝰ qͣſi ꝑturiuimꝰ ſpm̄ſalutꝭ. Itē Salꝰ qꝛ ſalubrit̓ noſ refic̄ cibo iuſticię. Eccͣj .xxx.c. Salꝰ aīę ī ſctītate iuſticię. Itē Salꝰ qꝛ ſaluat a miſeria: ī p̨̄ſenti ſpē: in futuro. De Roma. viij. e. Spe ſalui facti ſumꝰ. De ſcd̓o Prouer. viij. d. Qui me īuenerit īueniet vi hauriet ſibi ſalutē a dn̄o. Dicamꝰ ꝓpt̓ ꝟo ioſeph: Saluſ nr̄a ī māu tua ē: Gen̄. xlvij. f. In hiſ duobꝰ tota ꝑficit̉ aīa.Illumīatio ꝑficit ītellectū: ſalꝰ ꝑficit affectū. Primū ꝯͣ igͦratiam: ſcd̓m ꝯͣ malā ꝯcupīaꝫ: q̨̄ duo ſūt inflicta hoī ꝓpt̓ pctm̄: vtdic̄ Augꝰ. De dic̄ Ecc̄ꝰ. vlt̓. c. In ſapīa eiꝰ luxit aīa mea:ignorātias meas illumīauit. De ſcd̓o: Ecc̄j. xxx. c. Salꝰ aīęmeę ī ſctītate iuſticię. Psͣ. Tu illumīas lucernā meā dn̄e deꝰmeꝰ: illumina tenebras meas. q. d. quod facꝭ ſcire/ fac ſentire.c Quē timebo: q. d. nullū. Roma. viij .f. Si deꝰ nobisqͥs ꝯͣ nos? Matth. xiiij. c.

Psͣ .118.Psͣ. 12.

Mgͣ 17.Psͣ .75.Psͣ .118.

Dicit̉enī illumīatioſiue illuminās

riplici in-

Psͣ. 44.

Dn̄s illumiuathominem multis modis

cpſalmi e

Psͣ .17.