Druckschrift 
2 (1499)
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

a as ſuas. Uniuerſę vię dn̄i miſe̓ricordia v̓itas: reqͥrētibus teſtamētū eiꝰ teſtimofnia eiꝰ. Propter nomen tuū dn̄e propitiaberꝭ pctō mēo:

multū eſt enī. Quis ēttimēt dn̄m: legē ſtatuit ei invia quam elegit. Anima eiꝰ in bonis demorabitur: ſe men eiusˣ hęreditabit terrā.

dexterā collocari. Sic dirigit dn̄s māſuetos: qꝛ eoꝝ eſt parsdextera. Vn̄ Psͣ. exurgeret in iudicio deꝰ vt ſaluos faceret oēs māſuetos terrę. Itē alibi: Manſueti autē hęreditabunt terrā. Matth̓. v. a. Beati mites: qm̄ ipſi poſſidebūt ter. Poſtea on̄dit q̨̄ ſint illę vię dn̄i qͣs docet miteſ. Un̄ dicit:a Uniuerſę viędn̄i miſcd̓ia veritas ⁊c̄. Sūt vię dn̄iquibus venit ad nos:miſcd̓ia in pͥmo aduētu: veritas ī ſecūdo:vt p̨̄dictū ē. Vel in p̨̄ſenti venit ad nos perviā miſericordię bn̄ficia ꝯferendo: per viam veritatꝭ errata corrigēdo. Itē ſūt viędn̄i/ qͥbꝰ imus ad: b Miſericordia veritas: id eſtoꝑa miſericordię veritatꝭ. De qͥbus in Psͣ. Miſericordiaet veritas p̨̄cedēt faciē tuā .i. vult videre faciē tuaꝫ: oportetvt prius faciat miſericordiā ꝓximo: veritatē ſeu iuſticiā ſibi vel de ſeipſo. Un̄ Micheę. vj. c. Indicabo tibi o quidſit bonū qͥd dn̄ſ reqͥrat a te: vtiqꝫ facere iudiciū diligere miſericordiā ſollicite ambulare deo tuo. Et hoc: c Requirentibꝰ teſtamētū eiꝰ: teſtimonia eiꝰ: ſupple manifeſtū eſt illis: reqͥrunt ſtudēdo diligenter inueſtigando:d Teſtamentū eiꝰ .ſ. euangeliū: e Et teſtimonia eiꝰ:id ē legē ꝓphetas. Eſt ſenſus: Manifeſtū eſt eis reqͥrūthas ſcripturas: Quoniā/ vniuerſę vię dn̄i miſcd̓ia etveritas. Miſcd̓ia dn̄i apparuit in abel et noe multꝭ alijs:Iuſticia eiꝰ in cain et pharaone. Iſtud pōt legi ſpecialit̓ dep̨̄latꝭ. a Uniuerſę vię dn̄i .i. p̨̄lati: b Miſcd̓ia veritas. Pręlatꝰ enī debet eſſe dn̄s dn̄ando vitijs ſubditoꝝcorrigēdo: ſicut dixit dn̄s ad adā: Dn̄amini piſcibꝰ maris etvolucribꝰ cęli vniuerſis q̨̄ mouent̉ in t̓ra: Gen̄. j. Et. ix. Sitterror veſter ſuꝑ cūcta aīalia terrę: Per q̨̄ diuerſa peccata deſignant̉. Ubi dicit Gregꝰ. Pręlati in eo mētū ſibi a ꝑuerſeviuētibꝰ exigūt: qͣſi hoībꝰ ſꝫ brutꝭ aīalibꝰ dn̄ant̉: qꝛ videlꝫ exqua ꝑte beſtiales ſūt ſubditi/ ex ea debēt formidini iacere ſubiecti. Huiꝰ itaqꝫ dn̄i/ vniuerſę vię debēt eſſe miſericordia veritas: vt bene agentibꝰ miſericordiā māſuetudinē: male aūtagentibꝰ ſeueritatē oſtendat. Scd̓m dicit Gregꝰ: Sit rector bn̄ agentibꝰ humilitatē ſociꝰ: ꝯtra delinquētiū vitia perc̨elū iuſticię ſit erectꝰ. Tales oſtendit apl̓s ſuas vias eſſe dicens .j. Corꝭ. iiij. d. Quid vultꝭ? In virga veniā ad vos an īcharitate ſpū māſuetudinis? Et debēt iſtę vię ꝯiūctę/ vtvnam ſine altera p̨̄latꝰ teneat. Vnde dicit Gregꝰ. ī paſtorali: peccati vulnꝰ in ſubditꝭ corrigēdo reſtringit̉: neceſſeeſt vt magna ſe ſollicitudine diſtrictio ipſa moderet̉: qͣtenꝰ ſiciura diſciplinę ꝯtra delinquētes exerceat: vt pietatꝭ viſceraamittat. Curandū quippe eſt vt rectorē ſubditis pietas matreꝫ patrē exhibeat diſciplina: atqꝫ inter hęc ſollicita circūſpectione ꝓuidendū/ ne aut diſtrictio rigida/ aut pietas ſit remiſſa: Nam diſciplina aut miſcd̓ia multū deſtituit̉/ ſi vna ſine altera teneat̉. Et ita ē pręlatis: c Reqͥrentibꝰ teſtāmentū eius teſtimonia eius. Teſtamentū dn̄i qd̓ fecit ante mortē ſuam eſt teſtamentū pacis: De teſtamentuꝫſuū fecit. Ioh̓. xiiij. d. Pacē relinqͦ vobis: pacem meā do vobis. Hoc teſtamentū debet p̨̄latus reqͥrere a ſubditis .ſ. vt ipſi pacē habeant ad deum ad ꝓximū. Sic reqͥrebat apl̓s. ij.Corꝭ. v. d. Obſecramꝰ chriſto recōciliamī deo. Huiꝰ pacꝭet teſtamenti/ teſtes ſūt bona oꝑa: Un̄ teſtimonia dn̄i .ſ. bona oꝑa debēt reqͥrere: ſicut apoſtolꝰ Phil̓. iiij. d. Non quęrodatū ſed q̨̄ro fructū abūdantē in ratione veſtra. Hoc teſtamētū hęc teſtīonia: ſignificata fuerūt Gen̄. xxxj. f. vbi dicit̉: laban inſecutus eſt iacob: inierūt ambo fędus feceruntaceruū lapidū: quem vocauit laban tumulū teſtꝭ iacob aceruum teſtimonij: vterqꝫ iuxta ꝓprietateꝫ linguę ſuę. Labanqinterp̄tat̉ candidatio: ſignificat chriſtū nos lauit in ſanguine ſuo a peccatꝭ noſtris: Apocl̓. j. b. Iacob/ ſupplātator/ ſignificat pęnitentē diabolū ſupplātat luctādo eo. Hūc inſequit̉ deus: pacem facit cum illo: quia anteqͣꝫ ꝯuertatur: dn̄s

vocat eum reuocat: Sicut dicit̉ Eſa. xxx. e. Aures tue audient verbū poſt tergū monentis. Facta ergo pace/ factū eſtteſtamētū ſiue fędus. Et cōportant̉ lapides: id eſt bona opera: ex quibus fit aceruus teſtimonij: quia non ſolū in p̨̄ſentiin die iudicij teſtimoniū ferent nobis opera noſtra: ẜm teſtimoniū eoꝝ recipiemꝰercedem: Scd̓m ild Prouerb̓. xxxj. d.ate illi fructu ma ſuaruꝫ: laudentim in portis opera1ꝰ. Sꝫ ne pręſumereſe meritis videat̉:ad dn̄m iterū ꝯuertitmonē dicens: f Propter nomen tuū ⁊cͣ. Totā ſalu ſuam hic attribuēdo miſericordię ſaluatoris: oſtendit hic̄s cauſas quare dn̄s miſerebit̉ ipſiꝰ. Prima eſt dei bonitaſe dicit: Propter nomē tuū .i. ꝓpt̓ bonitatē tuā quanoīabilis. Psͣ. Deꝰ ī noīe tuo ſaluū me fac. Secūda caueſt ꝯfeſſio pctī: qd̓ ꝯfitet̉ dicēſ: h ¶Peccato meo. Psͣdixi ꝯfitebor aduerſum me iniuſticiā meā dn̄o: tu remiſiimpietatē pctī mei. dicit: Propter nomē tuū dn̄epitiaberis pctō meo: qd̓ ſic dicēdo: cōfiteor. Ezech̓.d. Auerti manū meā: et feci ꝓpt̓ nomē meū. Eſa. xlviij.Elegi te in camino pauꝑtatꝭ ꝓpt̓ me. Eſa. xliij. d. Ego ſū:ſū deleo iniqͥtates tuas ꝓpt̓ me. g Propitiaberꝭ.ma. iij. d. Quē ꝓpoſuit deus ꝓpitiatorē fidem j. Ioh̓.Ip̄e ē ꝓpitiatio pctīs nr̄iſ. iMultū: ad modū magacerui lapidū. ij. Paral̓. vlt̓. Peccaui ſuꝑ arenam maris.iere. l. d. Colligite de via lapides ⁊cͣ. Eſt pctm̄ multū nuro: genere: circūſtātijs: intenſiōe: lęſione: reputatione. .j.gl. ij. d. Erat pctm̄ pueroꝝ grāde nimis corā dn̄o. Tercauſa eſt neceſſitas .ſ. quia ml̓ta ſūt peccata. Vnde addit:ultū eſt enī. Quis ē timet dn̄m? Tertias in agit ęt̓nis. Primo oſtēdēs quo habeant̉ .ſ. meꝟtutū qͣꝝ qͣſi fūdamētū eſt timor. Ecc̄j. xv. a. Qui timetfaciet bona. Eccͣj. j. c. Radix ſapīę ē timor dn̄i. Quis rōnal̓: Qui timet dn̄ꝫ: legē ſtatuit ei ī via elegit .i. qͥs ē timet dn̄ꝫ/ vt pr̄em: ſeruilit̓/ ſꝫ exiritate: non timore pęnę elegit viam veritatis ſed amom Illi ſtatuit dn̄s legē amoris. Dicit̉ aūt charitas/: qꝛ docet qͥd faciēdū qͥd cauēdū. j. Ioh̓. ij. d. Unctio eiꝰcebit vos oībꝰ. Itē qꝛ ꝯiūgit ligat deo hoīeꝫ .j. Corꝭ.d. Qui adhęret deo vnꝰ ſpūs eſt. Psͣ. Mihi aūt adhęre 7eo bonū eſt. Bn̄ aūt dicit: n In via quā elegit: qꝛeligit quā viā vult: viā vitę vel viam mortis. Ecc̄j. xv. d.nte hoīem vita morſ: bonū malū: qd̓ placuerit ei dabit̉i. Timor aūt neceſſariꝰ eſt ꝓpt̓ multa. Timor enī facit hoinē q̨̄rere tutū locū. Prouer. xxx. d. Lepuſculꝰ plębs inuaa q̨̄ in petra cubile ſuū collocat. Et. j. Regꝭ. xxiiij. a. habet̉dauid timēs ſaul aſcēdit habitauit in locis tutiſſimis enddi. Itē cauſa ē bonoꝝ operū. Ecc̄j. xv. a. Qui timet deūiet bona. Itē quia cauſa eſt bonoꝝ p̨̄miorū. Tob̓. iiij. d.auperē vitā gerimꝰ ſꝫ multa bona habebimꝰ ſi timuerimꝰū ⁊cͣ. Ecc̄j. j. b. Timēti deū bn̄ erit ī extremis. Un̄ poſteaiūgit: q̨̄ bona habebit dicēs: o Anima eiꝰ .ſ. timētisamore. p In bonis demorabit̉ .ſ. ī bonis ęt̓niſ. Etut hic finē vię quā petijt ſupra ſibi oſtēdi ſe in ea dirigi. enī fuit vt ad hūc finē .ſ. vt ad ęt̓na bona ꝑueniret. Olergo anima eiꝰ poſt diſſolutionem corꝑis/ in bonisernis demorabit̉: vidēdo: diligēdo: fruendo. In his enbꝰ ꝯſiſtet ſtola aīę. Psͣ. Replebim̄ in bonis domꝰ tuę. Ettimētꝭ deū/ aīa in his bonis demorabit̉: dic̄ Ecc̄ꝰ. xxxiiij.nētꝭ deum btā eſt aīa eiꝰ. q Et ſemē eiꝰ .i. bonū opꝰ:Hęreditabit terrā .i. īmortalitatē qͣꝫtū ad ſtolā corꝑiſ.it̉ aūt opꝰ bonū ſemē: qꝛ ī ſpe fructꝰ cęleſtis ſemīatur. ij..ix. b. Qui parce ſeminat: parce metet: et qui ſeminat īledictionibꝰ: de benedictionibꝰ mētet. Sꝫ ſi nullꝰ vnqꝫliſſet fructꝰ colligere ī ęſtate/ ſtultū reputarēt oēs alique ſividerēt bonū frumentū ſemīare ꝓijcere in terrā: ita modo multi qui de

Psͣ .75.Psͣ .36.

Caph

AenAl. Ftimneu

Lamēth

Al̓. therediupoſſidebis

Psͣ .88.

Ps. .53..

Ps. .53..Psͣ. 31.

Alit̓ pretatis

Pctm̄ ē mulū

Gregꝰ. 21. lib̓.moral̓. ca. II.

Charitaſ dulel

Timor neceſſarius ē ꝓpt̓ mlu

Psͣ .54.

Bonū cdicitur ſe